Η δισκογραφική επιστροφή των AmongRuins με το “Advent of Chaos” αποτελεί μια απόδειξη πως η τάξη μπορεί να γεννιέται μέσα από τη σύγκρουση, ειδικά όταν αυτή η σύγκρουση λαμβάνει χώρα στις παρυφές του σύγχρονου μελωδικού death metal. Το σχήμα από την Αθήνα, αν και έχει καταφέρει να χτίσει ένα όνομα, δεν περιορίζεται στην επανάληψη μιας επιτυχημένης φόρμουλας, αλλά επιλέγει να διαλύσει τη δομή του ήχου του για να την ανασυνθέσει με υλικά που έχουν τις ρίζες τους τόσο στον παγωμένο σκανδιναβικό βορρά όσο και στην τεχνική αρτιότητα που απαιτεί ο ήχος του σήμερα.
Η δομή του άλμπουμ στηρίζεται σε μια διπλή υπόσταση, όπου η τεχνική συναντά την ανάγκη για συναισθηματική διέξοδο χωρίς όμως να καταφεύγει σε μελοδραματισμούς. Η παραγωγή λειτουργεί ως ο αόρατος μαέστρος αυτής της προσπάθειας, δίνοντας τον απαραίτητο χώρο σε κάθε όργανο να ακουστεί, αποφεύγοντας τον κορεσμό που συχνά μαστίζει τις σύγχρονες παραγωγές του είδους. Η επιλογή της συνεργασίας με τον Saku Moilanen αποδεικνύεται καταλυτική, καθώς ο ήχος αποκτά μια κρύα υφή που ταιριάζει απόλυτα με τη θεματολογία της καταστροφής και της επερχόμενης αλλαγής.
Από τις πρώτες νότες του “Advent of Chaos”, γίνεται σαφές ότι η μπάντα έχει δουλέψει εντατικά πάνω στη ρυθμική της ταυτότητα. Η χρήση σύνθετων μέτρων δεν γίνεται για λόγους εντυπωσιασμού, αλλά για να εξυπηρετήσει την κλιμάκωση της έντασης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το “Frozen to the Core”, όπου οι κιθάρες δημιουργούν μελωδίες που τραβούν την προσοχή πάνω σε έναν ιδιαίτερο ρυθμό, πριν ο Sverd εξαπολύσει τα χαρακτηριστικά του growls. Αυτή η έναρξη θέτει τον πήχη ψηλά, δείχνοντας ότι οι AmongRuins αναζητούν κάτι πιο απαιτητικό.
Στο ομώνυμο “Advent of Chaos”, η επιθετικότητα παίρνει μια πιο ελεγχόμενη μορφή, με τα riffs να ακολουθούν μια καλπάζουσα λογική που παραπέμπει σε πολεμικό εμβατήριο. Εδώ, η προσθήκη των χορωδιακών μερών προσδίδει μια majestic αίσθηση, η οποία εξισορροπεί την αγριάδα των φωνητικών. Η μετάβαση στο “Red Divine” φέρνει στο προσκήνιο την ικανότητα της μπάντας να δημιουργεί κομμάτια που, αν και ακραία, διαθέτουν μια εγγενή ρυθμικότητα που τα κάνει άμεσα προσλήψιμα. Οι κιθάρες γραμμές εδώ είναι πιο straight forward, αλλά τα τύμπανα δαιτηρούν την ενέργεια σε υψηλά επίπεδα, αποδεικνύοντας ότι το σχήμα μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικό και σε πιο direct συνθέσεις.
Η πραγματική καμπή του άλμπουμ όμως έρχεται με το “Into the Flame”. Εδώ η μπάντα τολμά να σπάσει τη μονοτονία των growls, επιστρατεύοντας την Χριστιάννα από τους Elysion. Η συμμετοχή της είναι κομβική, καθώς η φωνή της συμπλέκεται με εκείνη του Sverd δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα του μελωδικού death metal. Η ενορχήστρωση ακολουθεί αυτή την εναλλαγή, με περάσματα που θυμίζουν κλασικές μουσικές φόρμες, ενσωματώνοντας στοιχεία που μαρτυρούν μουσική παιδεία.
Η πειραματική διάθεση συνεχίζεται και στο “A Symphony of Loss”. Το κομμάτι αυτό αποτελεί ίσως την πιο λυρική στιγμή του δίσκου. Οι AmongRuins φλερτάρουν ανοιχτά με το progressive metal, αλλάζοντας θέματα και ρυθμούς με μια χαρακτηριστική άνεση που δείχνει πόσο έχουν εξελιχθεί ως μουσικοί. Η παραγωγή εδώ αναδεικνύει κάθε λεπτομέρεια, από το μπάσο που γεμίζει τις χαμηλές συχνότητες μέχρι τα πλήκτρα του Χρήστου Μήτρου που προσθέτουν στρώματα σκοτεινής ατμόσφαιρας.
Στο “Open Wounds”, οι AmongRuins επιλέγουν να εξερευνήσουν την πιο μελαγχολική τους πλευρά. Η συμμετοχή του Γιώργου Προκοπίου από τους Mother of Millions προσφέρει μια απαραίτητη ανάσα καθαρότητας μέσα στον καταιγισμό παραμόρφωσης. Οι καθαρές ερμηνείες του λειτουργούν ως το αντίθετο άκρο της οργής του Sverd, δημιουργώντας μια δυναμική yin-yang που κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο. Είναι ένα κομμάτι που βασίζεται στη μελωδία και στην αίσθηση της απώλειας, δείχνοντας ότι η μπάντα μπορεί να μεταδώσει έντονα συναισθήματα χωρίς απαραίτητα να καταφεύγει στην ταχύτητα.
Ωστόσο, η ενέργεια επιστρέφει δριμύτερη με το “Chained”. Πρόκειται για μια σύνθεση που χαρακτηρίζεται από επιθετικό riffing και συνεχείς αλλαγές tempo. Η βιρτούοζικη διάθεση των μελών φτάνει εδώ στο αποκορύφωμά της, με πολύ τεχνικά solos και δείχνουν τη δουλειά που έχει γίνει στον δίσκο. Οι κιθάρες των Θάνου και Alex Φλώρου συνεργάζονται άψογα με τα πλήκτρα, δημιουργώντας έναν ήχο που είναι ταυτόχρονα βαρύς και τεχνικός.
Το κλείσιμο με το “Night Mother” αποτελεί τον ιδανικό επίλογο για αυτόν τον δίσκο. Το κομμάτι συνδυάζει όλα τα στοιχεία που χαρακτήρισαν τον δίσκο: την επιθετικότητα, τη μελωδία και την ατμόσφαιρα. Από τη μέση και μετά, η σύνθεση μετατρέπεται σε μια ορχηστρική σπονδή, όπου τα όργανα παίρνουν τον πρώτο λόγο, αφήνοντας τις λέξεις πίσω. Οι δίδυμες κιθάρες στο φινάλε προσφέρουν μια αίσθηση πληρότητας, επιβεβαιώνοντας ότι οι AmongRuins είναι πάνω από όλα μια μπάντα που ξέρει να χειρίζεται τις χορδές με μοναδικό τρόπο.
Συνολικά, το “Advent of Chaos” είναι ένας δίσκος που δεν προσπαθεί να πλησιάσει τον ακροατή με εύπεπτες συνθέσεις. Είναι ένα έργο που απαιτεί προσοχή για να αποκαλύψει όλες τους τις πλευρές με τους AmongRuins να καταφέρνουν να βρουν την ισορροπία ανάμεσα στην τεχνική και την ουσία της σύνθεσης, προσφέροντας ένα αποτέλεσμα που τους τοποθετεί στην πρώτη γραμμή του είδους.
Το αποτέλεσμα της σύμπραξης τόσων διαφορετικών μουσικών προσωπικοτήτων κάτω από την ομπρέλα των AmongRuins αναδεικνύει μια σπάνια χημεία. Κάθε προσθήκη, κάθε solo και κάθε αλλαγή στη φωνητική προσέγγιση μοιάζει να έχει μελετηθεί ώστε να εξυπηρετεί το όραμα του δίσκου. Δεν υπάρχει ίχνος περιττής πληροφορίας, παρά μόνο μία καλοκουρδισμένη μηχανή που παράγει σκοτεινή και ποιοτική τέχνη.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: AmongRuns
Album: Advent of Chaos
Label: Theogonia Records
Release Date: 20/02/2026
Genre: Melodic Death Metal
1. Frozen to the Core
2. Advent of Chaos
3. Red Divine
4. Into the Flame
5. A Symphony of Loss
6. Open Wounds
7. Chained
8. Night Mother
Producer: Saku Moilanen
AmongRuins: Sotiris “Sverd” (Φωνή, μπάσο), Τhanos (Κιθάρα), Alex Flouros (Κιθάρα), Scott Naylor (Τύμπανα)
AmongRuins: Advent of Chaos
Το “Advent of Chaos” αποτελεί μια στιβαρή κατάθεση που επαναπροσδιορίζει τη δυναμική των AmongRuins στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Μέσα από τολμηρές συνεργασίες και ηχητική πειθαρχία, η μπάντα παραδίδει ένα έργο υψηλών απαιτήσεων που αποφεύγει τις εύκολες εντυπώσεις.
