Στο DEPART έχουμε πάντα μια ιδιαίτερη αδυναμία στις μπάντες που χτίζουν κόσμους γύρω από τη μουσική τους, και οι Black Soul Horde ανήκουν ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία. Με αφορμή το νέο τους άλμπουμ “Symphony Of Chaos” και το επερχόμενο live τους στο Piraeus Club Academy, μιλήσαμε μαζί τους για τη σκοτεινή αλλά ταυτόχρονα πιο επιθετική κατεύθυνση του ήχου τους, για τον τρόπο που η horror αισθητική συνεχίζει να καθορίζει την ταυτότητά τους και για το πώς ένα heavy metal συγκρότημα μπορεί να εξελίσσεται χωρίς να χάνει τον πυρήνα του. Το αποτέλεσμα είναι μια κουβέντα που κινείται από τις λεπτομέρειες της σύνθεσης μέχρι τη βιωματική πλευρά της σκηνής, ακριβώς εκεί όπου το “Symphony Of Chaos” βρίσκει το πραγματικό του νόημα.
Καλωσορίσατε στο DEPART Black Soul Horde και καλή χρονιά! Χαρά μας που σας «φιλοξενούμε» με αφορμή το "Symphony Of Chaos" και το επερχόμενο live σας στο Piraeus Club Academy. Στον νέο δίσκο το heavy metal σας ακούγεται ταυτόχρονα πιο σκοτεινό αλλά και - πώς να το πω- πιο power. Ήταν αυτή μια συνειδητή αισθητική κατεύθυνση από την αρχή ή προέκυψε οργανικά μέσα από τη διαδικασία σύνθεσης και ηχογράφησης;
Jim: Νομίζω τίποτα δεν γίνεται απόλυτα συνειδητά στους Black Soul Horde. Μας αρέσει αρκετά να υπάρχει αυθορμητισμός και αυτή η αίσθηση του πηγαίου. Είμαστε πολύ fans του να κρατάς την πρώτη ιδέα που σου έρχεται χωρίς να την υπερεπεξεργάζεσαι κι έτσι έγινε κι εδώ. Για την ακρίβεια η σύνθεση του υλικού για το “Symphony of Chaos”, έγινε από τον Γιάννη πολύ κοντά στην περίοδο που δημιουργήθηκε και κυκλοφόρησε το “Horrors from the Void”. Άλλα ζητήματα καθυστέρησαν την κυκλοφορία του. Νομίζω πως ήταν το ακριβώς επόμενο βήμα. Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο.
Θεωρώ ότι δεν είμαι ο μόνος που πιστεύει ότι στο "Symphony Of Chaos" υπάρχει μια ξεκάθαρη μετάβαση από το πιο επικό ύφος του "Horrors From The Void" σε έναν πιο άμεσο, πιο riff-driven ήχο. Τι αφήσατε συνειδητά πίσω σας για να μπορέσει να χτιστεί αυτός ο νέος ήχος;
Νομίζω πως έχει μια έμφυτη αισιοδοξία, εξωστρέφεια και αυτοπεποίθηση του “Symphony of Chaos” σε σχέση με τους προκατόχους του, καθώς τα δύο προηγούμενα albums είχαν γραφτεί μέσα στην καραντίνα. Μια περίοδο αρκετά ομιχλώδη και αινιγματική για όλους μας, που άφησε θεωρώ ανεξίτηλο το στίγμα της στις δημιουργίες εκείνου του διαστήματος και δε νομίζω πως αφορά μόνο εμάς αυτό. Riffs πάντα είχαμε, είναι νομίζω ο κεντρικός άξονας των τραγουδιών μας.
Το "Lady Of Shadows" μου μοιάζει σαν ένα trailer του "Symphony Of Chaos", σαν να συμπυκνώνει όλο το σκοτεινό, heavy και αφηγηματικό του σύμπαν από το πρώτο λεπτό. Το γράψατε εξαρχής με στόχο να ανοίγει τον δίσκο ή το καταλάβατε στην πορεία ότι «κουβαλάει» πάνω του όλο το concept;
Το να βρεις την σειρά των κομματιών είναι μια διαδικασία από μόνο του. Από την μία σκέφτεσαι πως θες να μπεις δυνατά, από την άλλη πως δεν θες να προδώσεις το καλύτερο κομμάτι του δίσκου με το καλημέρα. Ο Γιάννης νομίζω μου έλεγε πως θεωρεί ότι το καλύτερο τραγούδι είναι συνήθως το τρίτο, κάτι που βέβαια είναι η προσωπική του άποψη, καθώς το “καλύτερο” δεν είναι κάτι αντικειμενικό. Πρέπει να υπάρχει μια ροή, αλλά για εμάς που είμαστε και vinyl record lovers, οι έννοιες A side και B side είναι κάτι παραπάνω από την ενσώματη αποτύπωση ενός δίσκου. Για παράδειγμα το ποιο τραγούδι ανοίγει την δεύτερη μεριά ή κλείνει τον δίσκο είναι πολλές φορές πολύ κρισιμότερη απόφαση, από το απλά να έχεις μια ομαλή ροή των τραγουδιών στην ψηφιακή ακρόαση. Το “Lady of Shadows” νομίζω κουβαλάει σε υπερθετικό βαθμό την φούρια του νέου υλικού, οπότε κατά πάσα πιθανότητα καλώς ανοίγει και το album!
Το "Julian Graves" για μένα ξεχωρίζει έντονα, τόσο για τα spoken parts όσο και για τον σχεδόν κινηματογραφικό του χαρακτήρα, σαν μια μικρή ιστορία τρόμου μέσα στον δίσκο. Πώς δουλεύετε τέτοιου τύπου κομμάτια ώστε να μη διακόπτεται η ροή και η συνοχή ενός heavy metal άλμπουμ;
Είχα στο μυαλό μου να κάνω ένα King Diamond influenced concept σε αυτό το κομμάτι και νομίζω πως γίνεται ξεκάθαρο κατά την ακρόαση. Φυσικά και διακόπτεται η ροή σε τέτοια τραγούδια, αλλά θα ήθελα να γίνουν μέρος της προσωπικότητάς μας. Κανένας δεν είπε πως προσφέρουμε ένα εύκολο άκουσμα, τουναντίον θα έλεγα. Έχουμε κάποια anthemic ρεφρέν, αλλα τίποτα το εμπορικό πέραν αυτών. Αν είσαι μερακλής και υπομονετικός ως ακροατής, νομίζω πως μπορείς να εκτιμήσεις τραγούδια όπως το “Julian Graves” και χαίρομαι ειλικρινά που το ξεχώρισες.
Μετά από τέσσερα άλμπουμ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχει μία “σχολή Black Soul Horde”. Ποιο στοιχείο του ήχου σας θεωρείτε απολύτως μη διαπραγματεύσιμο, ό,τι κι αν αλλάξει στο μέλλον;
Λίγο υπερφίαλο μου φαίνεται να μιλάμε για σχολή (γέλια). Νομίζω πως το τίμιο θα ήταν να πούμε πως έχουμε βρει τον ήχο μας και αυτό έλειπε κιόλας μετά από τέσσερα albums. Θα μου άρεσε η horror θεματολογία να είναι αδιαπραγμάτευτη και κάπως να μείνουμε στα χρονικά ως “horror heavy metallers”. Νομίζω πως σε αυτό το project με εμπνέει το αναλλοίωτο της προσωπικότητάς μας, έναντι της αλματώδους εξέλιξης.
Μήτσο, στο "Symphony Of Chaos" η φωνή σου κινείται εμφανώς πιο ψηλά και πιο power-metal (ναι, επιμένω) από ό,τι στο παρελθόν. Αυτό άνοιξε νέες συνθετικές πόρτες για τη μπάντα ή έφερε και καινούργιους περιορισμούς στον τρόπο που γράφετε τα κομμάτια;
Έφερε καινούριους περιορισμούς στο πόσες φορές τον χρόνο μπορώ να αρρωσταίνω, πόσα μαθήματα φωνητικής πρέπει να κάνω και πόσα διαστήματα αφωνίας πρέπει να έχω ανάμεσα σε συναυλίες, πρόβες κλπ (γέλια)! Στην διαδικασία της σύνθεσης ήταν κάτι πηγαίο το να δοκιμάσω την φωνή μου σε ένα higher register, αλλά επί του πρακτέου εξελίχθηκε σε κάτι πολύ απαιτητικό, για τον τρόπο που μεταχειρίζομαι τις χορδές μου. Ήταν μια πρόκληση, την δέχτηκα και τώρα βιώνω καθημερινά τις μικρές νίκες και ήττες που την ακολουθούν (γέλια).
Είσαι ένας από τους πιο ενεργούς ανθρώπους στη σκηνή, αφού πέρα από frontman των Black Soul Horde, είσαι και promoter. Αυτή η διπλή σου ιδιότητα σε φέρνει καθημερινά σε επαφή με μπάντες από πολύ διαφορετικούς ήχους. Σε επηρεάζει αυτό δημιουργικά; Δεν μιλάω για το άγχος της καθημερινότητας, αλλά για το αν η συνεχής τριβή με άλλους καλλιτέχνες σου γεννά ιδέες που βρίσκουν τελικά δρόμο και στη μουσική σας.
Στην περίπτωση των Black Soul Horde όχι, καθώς διανύουμε πολύ συγκεκριμένη διαδρομή και το pool των επιρροών είναι επίσης άκρως συγκεκριμένο. Γενικότερα μιλώντας, ναι. Επηρεάζομαι πολύ από πράγματα που ακούω και πολλά από αυτά συχνά προκύπτουν από συναυλίες στις οποίες εργάζομαι, είτε με την ιδιότητα του publicist, είτε έχοντας κάποια θέση στο κομμάτι της παραγωγής. Νιώθω ευλογημένος που μπορώ να εργάζομαι σε ένα αντικείμενο τόσο κοντά στην αιώνια αγάπη μου, που δεν είναι άλλη από την μουσική και πολλές φορές -όταν όπως λες δεν σε καβαλάει το άγχος της δουλειάς- όλο αυτό δημιουργεί ένα πολύ εποικοδομητικό πάρε-δώσε, που επηρεάζει κάθε τι που δημιουργώ αλλά και διαμορφώνει την προσωπικότητά μου, μουσική και μη.
Ας πούμε ότι έρχομαι στο live σας στο Piraeus Club Academy εντελώς τάμπουλα ράσα και δεν σας έχω ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου. Τι μπορείτε να μου υποσχεθείτε ότι θα ζήσω εκείνο το βράδυ;
Νομίζω πως με μπάντες που παίζουν ωραία και παρεϊστικο κλίμα δεν έχασε ποτέ κανείς! Αυτό θα βιώσει όποιος είναι εκεί και νομίζω πως είναι υπεραρκετό. Αν επιζητάς ένα once in a lifetime experience με θεαματικά light shows, led walls και άλλα παρεμφερή, τότε δεν έχεις δουλειά εκεί. Αν είσαι driven by the love of music και γουστάρεις τον παραδοσιακό heavy metal ήχο, τότε σε περιμένουμε, εμείς, οι Strikelight και οι Thelemite!
Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις σας. Θα θέλαμε να κλείσουμε δίνοντάς σας τον λόγο: αν θέλετε να γράψετε εσείς τον επίλογο αυτής της συνέντευξης, τι θα λέγατε στο κοινό του DEPART και σε όσους θα ακούσουν το "Symphony Of Chaos";
Αν κάτι σας αρέσει σε αυτό, γράψτε κανά σχόλιο και στείλτε κανά μήνυμα! Μπορεί να ακούγεται μικρό, αλλά πραγματικά δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή για εμάς από το αλισβερίσι με τον κόσμο. Καλή χρονιά σε όλους και μακριά από μπελάδες! Peace!
