Το Σάββατο 20 Μαρτίου οι The Last Internationale ανεβαίνουν στη σκηνή του Gazarte
2027-03-20 20:00 - 23:30 (Europe/Helsinki) | Gazarte, Voutadon 34, Athina, 118 54, Greece
Στα Παλαιοσκανδιναβικά, η λέξη Vígljós περιγράφει εκείνο το αμυδρό φως που είναι ίσα-ίσα αρκετό για να μπορέσεις να σκοτώσεις έναν άνθρωπο. Αυτή η ωμή, επικίνδυνη αίσθηση είναι ακριβώς ο πυρήνας της ελβετικής μπάντας, η οποία φέρνει το δικό της σκοτάδι στην Αθήνα. Πρόκειται για ένα σμήνος από μελισσοκόμους που υπηρετούν το obscure old-school Beehive Black Metal και δεν αστειεύονται καθόλου πάνω στη σκηνή.

Δημιουργημένοι στη Βασιλεία το 2022, οι τέσσερις μουσικοί από τη Γερμανία και την Ελβετία χτίζουν τον ήχο τους πάνω στο νορβηγικό black metal των ‘90s, μπολιάζοντάς τον με rock ‘n‘ roll κιθάρες και τα απόκοσμα πλήκτρα του mellotron. Κοιτώντας στα μάτια θρυλικά συγκροτήματα όπως οι Darkthrone, οι Immortal και οι Burzum, βρίσκουν τη χρυσή τομή ανάμεσα στην ακραία βία και τη ρυθμική ελευθερία.

Μια ζωντανή εμφάνιση, όπως αυτή που θα δώσουν οι Vígljós στο Temple, ξεφεύγει εντελώς από τα συνηθισμένα μιας απλής συναυλίας. Το κοινό πρέπει να προετοιμαστεί για μια επίθεση σε όλες τις αισθήσεις, η οποία αφήνει ανεξίτηλο σημάδι στο μυαλό και το σώμα. Κεντρικός άξονας της έμπνευσής τους είναι ο εργοτισμός, η ιστορική δηλητηρίαση από τον μύκητα Claviceps που χτυπούσε τα σιτηρά και προκαλούσε τη λεγόμενη Ιερή Φωτιά του Αγίου Αντωνίου.

Η θεματολογία τους βουτάει βαθιά σε αυτό το φαινόμενο, υπενθυμίζοντας πώς ο συγκεκριμένος μύκητας διέλυε ανθρώπινα σώματα στον Μεσαίωνα και γέννησε αργότερα το LSD. Βλέπουν τη μουσική τους μέσα από το πρίσμα της απόλυτης καταστροφής και της ψυχεδελικής έκστασης που βίωναν τότε οι άνθρωποι.

Όπως εξηγούν και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, η προσέγγισή τους είναι φιλοσοφική και ξεκάθαρη: «Οι καρποί που θερίζουμε δεν είναι ούτε καλοί ούτε κακοί. Χρησιμοποιήστε τους με σοφία. Διευρύνετε το μυαλό σας, αλλά μην αφήσετε την αυταπάτη να παραλύσει τη σκέψη σας. Σπάστε τον αέναο κύκλο των κακών σπόρων, της υστερίας που σκορπούν και της καταστροφής που τελικά θερίζουμε εξαιτίας τους. Διαφορετικά, όλοι θα χαθούμε. Αυτός ο κόσμος, με την ασύλληπτη ομορφιά και τον αστείρευτο πλούτο του, δεν μας ανήκει. Αιώνια θα παραμένουν ο άνεμος στις ιτιές, η βροχή που ακολουθεί τον ήλιο και η αέναη ικανότητα του ανθρώπινου νου να δημιουργεί και να απολαμβάνει.» Το μήνυμα των δημιουργών είναι σαφές, τονίζοντας πως ο κόσμος δεν μας ανήκει και η αυταπάτη δεν πρέπει να καταστρέφει τη λογική μας.
