Οι The Steams έχουν ένα εκπληκτικό χάρισμα στο να μπολιάζουν την ψυχεδέλεια με την παράδοση και να εισάγουν ένα έντονα παγανιστικό, αρχέγονο στοιχείο που καθιστά τη μουσική τους σχεδόν εξωσωματική. Όσοι δεν ξέρετε περί τίνος πρόκειται, δώστε τους μια ευκαιρία και διαβάστε μια συνέντευξη πηγαία αλλά και έξυπνη όπως αυτή που ακολουθεί, η οποία αποτελεί την καλύτερη συνοδεία της μουσικής τους.
Καλώς ήρθατε στο DEPART. Αρχίζοντας, δεν μπορώ να μην ρωτήσω πώς προέκυψε το όνομά σας, το οποίο είναι τόσο ξεκάθαρο αλλά ταυτόχρονα τόσο μυστήριο.
Το όνομα προέκυψε από πρόταση ενός παλιού φίλου, καθώς αναζητούσαμε κάτι απλό με “the” στην αρχή που να προφέρεται εύκολα. Στις αρχές της μπάντας λέγαμε πως παίζουμε volcanic rock, ενώ αρκετές συνθέσεις των πρώτων κομματιών έγιναν στη Σαντορίνη. Η ανάμειξη της λάβας με το θαλασσινό νερό παράγει ατμούς και αυτό είναι το περισσότερο που μπορούμε να πούμε.
Τι σας οδήγησε στην επιλογή και την ανάγκη του ζευγαρώματος παραδοσιακής και heavy psych rock μουσικής;
Η σύνδεση με τις ρίζες μας, καθώς προερχόμαστε από διαφορετικούς ορίζοντες, πάντρεψε διάφορα είδη. Η παράδοση του παρελθόντος μάς έδωσε τα ανάλογα ακούσματα, ενώ η παράδοση του παρόντος συμβαίνει από μουσικούς του τώρα. Εμείς θεωρούμε τους εαυτούς μας μουσικούς του τώρα και εάν αυτό μείνει ως παράδοση, θα το μάθουμε ίσως από τα παιδιά των παιδιών μας.
Στα άλμπουμ σας ακούω και βλέπω να εξελίσσεται μια ιστορία πίσω από τα τραγούδια, οπότε αναρωτιέμαι αν αυτές οι ιστορίες απεικονίζονται στα εξώφυλλά σας και πώς έγινε η επιλογή των συγκεκριμένων κλικ.
Τα εξώφυλλα συνδέονται με τα concept του εκάστοτε άλμπουμ, οπότε στο “Wild Ferment” έχουμε πιο γήινες μορφές, βηματικές συμφωνίες, ηφαιστειακά εδάφη, ξηρασία και παρελθόν. Η ασπρόμαυρη λήψη της Έλενας Σάκκουλα, μέρος της σειράς της με τίτλο «GAIA», ήταν το ιδανικό ταίριασμα, ενώ στη συνέχεια το “Mild Conquest” έχει πάλη, χορό, φωτιά, κύματα και παρόν.
Την ιδέα της πυγμαχίας πάνω σε έναν ύφαλο την έκανε εικόνα ο Sebastien Zanella, αφού έβαλε την κάμερά του σε υποβρύχια θήκη και πήδηξε σε μια βραχώδη ακτή της Αττικής. Το επόμενο εξώφυλλο το στήνουμε τώρα και θα είμαστε μέσα και οι τέσσερις.
Με αφορμή τις ιστορίες της προηγούμενης δισκογραφίας σας, θα μπορούσαμε να έχουμε μια εικόνα για τη μελλοντική σας δουλειά και αν υπάρχει ένα τρίτο άλμπουμ στα σκαριά ή μαγειρεύετε κάτι άλλο;
Το τρίτο άλμπουμ, “Vile Wonders”, δεν είναι στα σκαριά, αλλά σχεδόν έτοιμο για καθέλκυση. Βάζουμε τις τελευταίες πινελιές πριν σπάσουμε στην πλώρη του τη σαμπάνια και ανυπομονούμε να το ρίξουμε στον ωκεανό σας.
Φαίνεστε ένα πολύ αγαπημένο και δεμένο παρεάκι και το καταλαβαίνει κανείς μέσα από τα social media, οπότε πώς έγινε η γνωριμία σας και αυτό το καταπληκτικό «πάντρεμα» χαρακτήρων;
Το δέσιμο που λες έχει γίνει μέσα από πολλή τριβή, εξέλιξη χαρακτήρων, παρέα, καλές και κακές στιγμές και ανοιχτότητα. Ο Πάνος γνώρισε τον Ανδρέα μέσω κοινών παρεών πριν από 10 χρόνια, με τον Άλεξ γνωριστήκαμε το ‘16 χάρη σε έναν διαγωνισμό με έπαθλο ηχογράφηση single στο Artracks Studio και με τον Νικόλα πρώτα κάναμε παρέα και μετά του προτείναμε να γίνει μέρος της ομάδας. Έχουμε αφήσει την κάνουλα του χιούμορ ανοιχτή, ειδικά αφού συνειδητοποιήσαμε πόσο δεν χρειάζεται να παίρνουμε στα σοβαρά τους εαυτούς μας, αλλά κυρίως τη δουλειά μας.
Είστε πολύ δραστήριοι μουσικοί, αλλά νομίζω πως βάζετε παραπάνω μεράκι σε αυτό το σχήμα, οπότε τι είναι αυτό που κάνει τόσο ιδιαίτερη τη φάση των Steams για εσάς;
Οι Steams είναι ένα ατσάλινο καράβι του οποίου η μηχανή θέλει καλό λάδωμα και επειδή τα λιμάνια είναι πολλά και οι φουρτούνες περισσότερες, το μεράκι που λες απαιτείται. Αν δεν δουλέψουμε για να λειτουργήσει καλά αυτή η μηχανή, το σκάφος θα μείνει στάσιμο και εκεί δημιουργείται σκουριά. Δεν περιμέναμε τίποτα όταν ρίξαμε το “feed/green fire” και το “wild ferment” εκεί έξω, οπότε η αγάπη που λάβαμε από τον κόσμο έγινε η υπόσχεση να συνεχίσουμε το ταξίδι.
Θα έλεγε κανείς πως έχετε κάνει mainstream την εναλλακτική ψυχεδελική ροκ στη χώρα μας, οπότε πώς επιλέξατε αυτό το είδος για να πορευτείτε ως μπάντα από την πληθώρα των άλλων που κυριαρχούσαν στην επικαιρότητα όταν ξεκινήσατε;
Σε εκείνη τη φάση, με εκείνα τα ακούσματα και όντας αυτοί που ήμασταν, το συγκεκριμένο είδος μουσικής μάς εξέφρασε. Στη συνέχεια ακούσαμε πολλά περισσότερα πράγματα, νέα και παλιότερα, και εξελίξαμε τον ήχο μας κατά τη δική μας ευχαρίστηση. Ποτέ δεν μας άρεσε το «συγκεκριμένο» και η επιλογή του genre που χαρακτηρίζεται ψυχεδελικό, μόνο όρια δεν έχει.
Πρόσφατα κάνατε συνεργασία με τη Sourmena Brewery και βγάλατε μια εξαιρετική μπίρα, οπότε πείτε μας δυο λόγια για αυτή την εμπειρία και ποιος είναι ο εμπνευστής της συνταγής.
Τα παιδιά από τη Sourmena είναι φίλοι και προτείναμε τη συνεργασία αυτή γιατί σε όλους αρέσει η μπίρα και μας φάνηκε μια πολύ ευχάριστη ιδέα. Τη συνταγή την εμπνεύστηκαν εκείνοι και έπειτα από κάποιες δοκιμές καταλήξαμε στο ιδανικό για εμάς γευστικό προφίλ, το οποίο τελικά άρεσε σε πολύ κόσμο και έχει φτάσει 3.74 rating στο untappd.
Ας μιλήσουμε για τον ελέφαντα στο δωμάτιο, που δεν είναι άλλος από το πρώτο σας ευρωπαϊκό τουρ. Φαντάζομαι πως ως μπάντα το επιθυμείτε καιρό και στο παρελθόν έχετε κάνει μεμονωμένες συναυλίες εκτός Ελλάδας, οπότε τώρα που ξεκινά η πρώτη σας περιοδεία, πώς νιώθετε και τι σας έκανε να πάρετε την απόφαση πως φέτος είναι η χρονιά για την Ευρώπη;
Θέλαμε καιρό να κάνουμε ευρωπαϊκή περιοδεία, αλλά οι συγκυρίες δεν το επέτρεπαν λόγω εργασίας ή έλλειψης χρόνου, για αυτό και πέρυσι κάναμε fly-in τρία live στη Γαλλία. Είναι κάτι που χρειάζεται μήνες προγραμματισμού και ξεκινήσαμε να το οργανώνουμε από τον Σεπτέμβρη του ‘23, οπότε μετά από πολλά εμπόδια και αρκετό άγχος, είμαστε χαρούμενοι και έτοιμοι να παίξουμε τη μουσική μας εκεί έξω.
Η αφίσα της περιοδείας είναι από τις πιο cool που έχω δει τελευταία και θεωρώ πως χαρακτηρίζει απόλυτα την μπάντα, οπότε από περιέργεια ήθελα να ρωτήσω αν έγινε τυχαία η επιλογή των ζώων που σας αντιπροσωπεύουν ή όχι.
Η επιλογή δεν έγινε καθόλου τυχαία, αφού όταν συζητούσαμε με τον Hin για το πώς φανταζόμασταν την αφίσα, μας ρώτησε τι ζώα θα ήμασταν αν είχαμε την επιλογή. Μετά μας ζήτησε να του στείλουμε από μια selfie με συγκεκριμένες γωνίες και έτσι ο Πάνος έγινε βουβάλι, ο Ανδρέας κόκορας, ο Άλεξ σαλάχι και ο Νικόλας λιβελούλα.
Η τελευταία ερώτηση είναι μία που κάνω σε όλους και αφορά τη συμβουλή που θα δίνατε εσείς σε νέα παιδιά τα οποία αρχίζουν τώρα τη δημιουργική τους αναζήτηση.
Βουβάλι: Τσαλακωθείτε όσο μπορείτε και παίξτε με τις λάσπες, αλλά δουλέψτε.
Κόκορας: Μην εγκλωβιστείτε σε καλούπια και ωδεία, οπότε παίξτε με φίλους και αυτοσχεδιάστε.
Σαλάχι: Χτίστε μια ομάδα, μια οικογένεια και εμπιστευτείτε ο ένας τον άλλον σε μια χρονοβόρα και συχνά απαιτητική πορεία προς μια κοινή κατεύθυνση.
Λιβελούλα: Λιώστε στο ωδείο, μάθετε τζαζ, γίνετε βιρτουόζοι και στοχεύστε το Μέγαρο.
