Καθώς το καλοκαίρι έρχεται και έχουμε πολλές συναυλίες και φεστιβάλ μπροστά μας, είναι η τέλεια στιγμή να προετοιμαστούμε για όσα θα ζήσουμε κάτω από τη σκηνή. Το wall of death είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή και ακραία μορφή mosh pit που μπορεί να συναντήσει κάποιος σε metal συναυλίες.
Το κοινό χωρίζεται στη μέση δημιουργώντας ένα μεγάλο κενό ανάμεσα στις δύο πλευρές. Με το κατάλληλο μουσικό σύνθημα από τη μπάντα, τα δύο μισά τρέχουν με φόρα το ένα προς το άλλο και συγκρούονται με δύναμη στο κέντρο της αρένας. Η εικόνα αυτή μοιάζει με πραγματική μάχη, προσφέρει τεράστια αδρεναλίνη και αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας των φεστιβάλ.
Πότε ξεκίνησε η ιστορία του
Η προέλευση αυτής της πρακτικής συνδέεται άμεσα με την hardcore punk σκηνή της Νέας Υόρκης και συγκεκριμένα με τους Sick Of It All. Αρχικά η κίνηση αυτή ονομαζόταν “Braveheart”, ξεκάθαρα εμπνευσμένη από τις επικές κινηματογραφικές συγκρούσεις. Ο τραγουδιστής της μπάντας, Lou Koller, έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο γύρω από τη δημιουργία του αναφέροντας: «Εμείς αναλάβαμε να το φέρουμε ξανά στο προσκήνιο. Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε σε συναυλίες, βλέπαμε τέσσερα ή πέντε άτομα να πιάνονται αγκαζέ, να χωρίζονται και να ορμούν ο ένας στον άλλον».
Το 1996, οι Sick Of It All αποφάσισαν να αναβιώσουν αυτή την κίνηση σε ένα φεστιβάλ στην Αγγλία, προκαλώντας τον θαυμασμό άλλων συγκροτημάτων όπως οι Slipknot και οι Sepultura. Στη συνέχεια, μπάντες όπως οι Lamb Of God το έκαναν παγκόσμιο φαινόμενο, με το κομμάτι “Black Label” να αποτελεί παραδοσιακά το έναυσμα για τη δημιουργία του. Η πρακτική εξαπλώθηκε γρήγορα και στη metalcore σκηνή, με σχήματα όπως οι Knocked Loose να το εντάσσουν σταθερά στα live τους.
Τα μεγαλύτερα που έχουμε δει ποτέ
Τα πιο φημισμένα και ογκώδη wall of death λαμβάνουν χώρα στα μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, εκεί όπου οι χιλιάδες θεατές έχουν τον απαραίτητο χώρο να δημιουργήσουν τεράστια κενά. Μία από τις πιο θρυλικές στιγμές καταγράφηκε στο Hellfest του 2014 κατά τη διάρκεια της εμφάνισης των Γάλλων Dagoba, στο κομμάτι “It’s All About Time”. Η σύγκρουση σήκωσε ένα τεράστιο σύννεφο σκόνης που θύμιζε ανεμοστρόβιλο και άφησε τους πάντες άφωνους.
Στο Wacken Open Air του 2010, οι Exodus δημιούργησαν ένα ασύλληπτο σκηνικό με χιλιάδες οπαδούς να τρέχουν καταπάνω τους. Πιο πρόσφατα, στο Hellfest του 2024, οι Slaughter To Prevail προσπάθησαν να σπάσουν το παγκόσμιο ρεκόρ, με τον τραγουδιστή Alex Terrible να δίνει την εντολή και να δηλώνει ενθουσιασμένος: «Next time, wall of death will be bigger».
Συνθήκες και νομικά ζητήματα
Ο χώρος διεξαγωγής παίζει τεράστιο ρόλο στην ασφάλεια του κοινού. Τα ανοιχτά πεδία με γρασίδι προσφέρουν μεγαλύτερη ασφάλεια σε σύγκριση με τους κλειστούς χώρους με τσιμέντο, όπου μια τέτοια πρακτική θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη. Ο καιρός επηρεάζει εξίσου την κατάσταση. Η βροχή και η λάσπη γλιστράνε και αυξάνουν τον κίνδυνο τραυματισμών, την ώρα που στα καλοκαιρινά φεστιβάλ η ζέστη και η υπερβολική προσπάθεια απαιτούν συνεχή ενυδάτωση για την αποφυγή θερμοπληξίας.
Στη διάρκεια της σύγκρουσης, το crowd surfing απαγορεύεται αυστηρά για να αποφευχθούν τα χτυπήματα ανθρώπων στον αέρα. Πολλά venues και διοργανωτές απαγορεύουν ρητά τη δημιουργία του υπό τον φόβο μηνύσεων και νομικών κυρώσεων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Wacken το 2010, όταν η αστυνομία και οι ειδικοί ασφαλείας απαγόρευσαν επίσημα τέτοιου είδους mosh pits λόγω του υψηλού κινδύνου.
Το χορογραφημένο χάος και οι διακοπές
Η εικόνα χιλιάδων ανθρώπων να συγκρούονται μοιάζει ανεξέλεγκτη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα χορογραφημένο χάος. Υπάρχει συνήθως προσυνεννόηση ανάμεσα στη μπάντα και τους διοργανωτές για το πότε ακριβώς θα συμβεί. Παράλληλα χρησιμοποιούνται μυστικά σήματα με τα χέρια ανάμεσα στους υπεύθυνους ασφαλείας και τους ηχολήπτες για να κοπεί αμέσως ο ήχος σε περίπτωση ανάγκης.
Ο πρώτος και πιο ιερός κανόνας παραμένει πως αν κάποιος πέσει κάτω, οι γύρω του πρέπει να τον σηκώσουν αμέσως. Σε περιπτώσεις που η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου, οι ίδιοι οι καλλιτέχνες αναλαμβάνουν δράση. Η ιστορία έχει καταγράψει πραγματικά παραδείγματα διακοπής, όπως όταν οι Slipknot και συγκεκριμένα ο Corey Taylor σταμάτησαν το live τους στο Σινσινάτι για να δώσουν χώρο στους διασώστες να πλησιάσουν έναν τραυματισμένο οπαδό. Αντίστοιχα, οι Linkin Park με τον Chester Bennington διέκοψαν εμφάνισή τους στο Λονδίνο φωνάζοντας στο πλήθος να σηκώσει αμέσως κάποιον που είχε πέσει, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η ασφάλεια προέχει.
