Το “Honora” αποτελεί το μεγάλο μουσικό απωθημένο του μπασίστα των Red Hot Chili Peppers. Στα εξήντα τρία του χρόνια, έχοντας στο ενεργητικό του αμέτρητα παράλληλα πρότζεκτ, ρόλους σε ταινίες, ακόμα και μια αυτοβιογραφία, ο πρώτος σόλο δίσκος του Flea παίρνει επιτέλους σάρκα και οστά. Πίσω στο 1991 είχε εκμυστηρευτεί σε έναν φίλο του την επιθυμία του να φτιάξει «έναν ορχηστρικό δίσκο με βαθιά, υπνωτικά ρυθμικά μέρη, ψυχεδελικές μελωδίες και μια γενικότερη μυσταγωγία γύρω από το groove». Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, η ιδέα του έγινε πράξη.
Το ύφος του άλμπουμ αποτελεί μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση. Μιλάμε για μια καθαρόαιμη τζαζ δουλειά, γεγονός που ίσως ξενίσει τους κλασικούς οπαδούς της μπάντας του. Οι σκληροπυρηνικοί φίλοι της τζαζ ενδέχεται να το πλησιάσουν με μια μικρή δυσπιστία. Η ποιότητα του εγχειρήματος αποδεικνύεται περίτρανα από τα ονόματα που συμμετέχουν. Ο μπασίστας διάλεξε να συνεργαστεί με την αφρόκρεμα της σύγχρονης τζαζ σκηνής.
Έχοντας στο πλευρό του τον σαξοφωνίστα Josh Johnson στην παραγωγή, την μπασίστρια Anna Butterss, τον κιθαρίστα Jeff Parker και τον ντράμερ Deantoni Parks, η φρέσκια παρέα μουσικών μετατρέπει τον σόλο δίσκο του Flea σε μια εμπειρία γεμάτη ενέργεια και απρόσμενες στιγμές. Η πραγματική αρχή γίνεται με το “A plea”, αμέσως μετά την εισαγωγή του “Golden Wingship”. Σε ένα από τα ελάχιστα κομμάτια με φωνητικά, ο ίδιος επιλέγει να απαγγείλει με πάθος σαν άλλος Gary Burger των Monks, ασκώντας έντονη κριτική στην πολιτική σαπίλα της κοινωνίας μας.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει έξι δικές του συνθέσεις και τέσσερις διασκευές μαζεμένες στο τέλος. Το συγκεκριμένο εγχείρημα του δίνει τον χώρο να πιάσει ξανά την αγαπημένη του τρομπέτα. Χαρίζει υπέροχες στιγμές στις εκτελέσεις του “Thinkin Bout You” του Frank Ocean και του “Maggot Brain” των Funkadelic. Ο Nick Cave αναλαμβάνει τα φωνητικά στη διασκευή του “Wichita Lineman” και ο Thom Yorke βάζει τη δική του πινελιά στο νευρικό “Traffic Lights”.
Αυτός ο σόλο δίσκος του Flea παντρεύει την αγάπη του για την τζαζ με την πειραματική του φύση, επιβεβαιώνοντας πως ένας σπουδαίος καλλιτέχνης κρύβεται πίσω από τα τεράστια ποπ και ροκ στάδια.
