Σαν σήμερα γεννιέται ένας από τους κοινά αποδεκτούς κορυφαίους κιθαρίστες όλων των εποχών. Ο λόγος, φυσικά, για τον Ιρλανδό Rory Gallagher, που ήρθε στον κόσμο το 1948 για να τον αλλάξει με τη μουσική του. Η μοίρα όμως στάθηκε σκληρή και το 1995 αποχαιρέτησε πρόωρα τα εγκόσμια. Μόλις στα 47 του χρόνια, μετά από 13 εβδομάδες στην εντατική και αφού είχε ήδη καταρρεύσει το νεφρό του, ο Rory προσβάλλεται από σταφυλόκοκκο, ο οποίος και του δίνει τη χαριστική βολή.
Πολλά έχουν ειπωθεί για αυτόν τον χαρισματικό μουσικό και άλλα τόσα εκτιμώ ότι θα ειπωθούν στο μέλλον. Για την ικανότητά του στην κιθάρα, για τις μοναδικές του συνθέσεις, για τον τρόπο που τραγουδούσε. Δύσκολα οι λέξεις θα αποδειχθούν αρκετές για να χωρέσουν τον μύθο του. Ο Rory ήταν από τους τύπους που μετατράπηκαν σε larger than music icons.
Slash: «Ο Rory Gallagher ήταν ο πιο cool τύπος που έχω γνωρίσει»
«To στυλ και ο ήχος του δεν μπορούν να συγκριθούν με κανενός. Ήταν μοναδικός, όλα τα έκανε όπως κανείς. Αναφέρομαι στη μουσική και στα πάντα. Όταν ήμουν 22 με 23 ετών, μόλις είχαμε γίνει γνωστοί με τους Guns & Roses και είχα την τύχη να τον συναντήσω στο Los Angeles. Νομίζω ότι είναι ο πιο cool τύπος που έχω γνωρίσει. Ήταν προσιτός με εμένα και με τον κόσμο».
Brian May: «Ο Rory Gallagher ήταν αυτός που
μου χάρισε τον ήχο μου»
«Νομίζω ότι ο Rory είχε μία αυθεντικότητα σαν άνθρωπος, που μπορούσες να την αισθανθείς και μόνο που τον έβλεπες. Έδειχνε πάντα το ποιος ήταν χωρίς να κάνει επίδειξη. Έβλεπες έναν άνθρωπο που, είτε σου μίλαγε είτε έπαιζε κιθάρα, ένιωθες ότι είχες μια προσωπική σχέση μαζί του.
Και το παίξιμό του ήταν κάτι το απίστευτο. Είναι ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους εκείνης της εποχής που μπορούσε να κάνει με την κιθάρα του τα πάντα, ό,τι ήθελε. Τον έβλεπες να παίζει και σου φαινόταν κάτι το εξωπραγματικό.
Θυμάμαι να κοιτάζω αυτήν την ταλαιπωρημένη του Stratocaster και να σκέφτομαι πώς βγαίνει αυτός ο ήχος από εκεί. Πώς το κάνει αυτό; Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός, είχαμε πάει να δούμε ένα live του και είχαμε κρυφτεί στο τέλος ώστε να του μιλήσουμε. Το σχέδιο μας δούλεψε και τον πετύχαμε την ώρα που μάζευε τα πράγματά του.
Αν με ρωτούσες τώρα, θα περίμενα να μας πει τι κάνετε εδώ μέσα και να μας ζητήσει να φύγουμε. Όχι όμως ο Rory και όταν τον ρώτησα πώς βγάζει αυτόν τον ήχο και τι κάνει, μου απάντησε πως είναι πολύ απλό. Έχω αυτή την κιθάρα, αυτόν τον μικρό ενισχυτή AC30 και αυτό το Rangemaster treble booster, και από εκεί προέρχεται ο ήχος.
Πήγα σε ένα μαγαζί που λεγόταν “Take 5” στην Wardour Street, κοντά στο Marquee, και βρήκα έναν παλιό AC30 που πουλιόταν για 50 λίρες. Έβαλα το treble booster Rangemaster, την κιθάρα μου και μου έδωσε αυτό που ήθελα. Έκανε την κιθάρα να ακούγεται ακριβώς όπως επιθυμούσα. Ο Rory Gallagher ήταν αυτός που μου χάρισε τον ήχο μου, αυτόν που κρατάω μέχρι σήμερα. Αυτή είναι η φωνή μου και έχω τόσα πολλά για τα οποία είμαι ευγνώμων στον Rory».
Glenn Tipton: «Aυτός ο τύπος με έκανε να πιάσω κιθάρα»
«Πάντα μου άρεσε η μουσική και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να μάθω να παίζω, όμως δεν είχα αποφασίσει με ποιο όργανο ήθελα να ασχοληθώ. Πήγα σε ένα κλαμπ στο Μπέρμιγχαμ και είδα τον Rory Gallagher. Είχα μείνει άναυδος από τη χρήση μιας παλιάς κακοποιημένης “Stratocaster”, ενός “Vox AC-30” και ενός “Rangemaster” treble booster. Η κιθάρα του είχε τόση ενέργεια που αυτός ο τύπος με έκανε να πιάσω και εγώ μία».
Vivian Campbell: «Ήθελα η κιθάρα μου να μοιάζει με τη δική του»
«Τι να πω για τον Rory Gallagher; Ήταν ο πρώτος μου ήρωας, δικό του ήταν το πρώτο άλμπουμ που αγόρασα, δική του και η πρώτη συναυλία που πήγα. Όλοι τον ξέραμε για αυτήν την παλιά, χτυπημένη “Stratocaster” του. Στην αρχή ήθελα μια “Stratocaster” αλλά δυσκολευόμουν να την αγοράσω.
Λόγω των επιρροών μου από τον Rory Gallagher, μου αρέσουν οι κιθάρες που έχουν πατίνα. Όταν πήρα την πρώτη μου κιθάρα, χρησιμοποίησα ένα γυαλόχαρτο και έβγαλα όλη τη λάμψη και το βερνίκι. Στη συνέχεια, μέσα σε ένα ή δύο μήνες την πήγα σε κάποιον για να της βάλει humbuckers και να την ξαναβάψει μαύρη, το χρώμα που έχει σήμερα. Άλλαξα κάθε πτυχή αυτής της κιθάρας και όλα τα εξαρτήματα».
