Με μία ματιά...
Η επιστροφή μιας θρυλικής φιγούρας στα συναυλιακά δρώμενα αποδείχθηκε συγκλονιστική για όσους βρέθηκαν μπροστά στη σκηνή. Χωρίς περιττές υπερβολές, η αγαπημένη ερμηνεύτρια παρουσίασε υλικό από το νέο της κεφάλαιο συνδυάζοντάς το ιδανικά με τα παλαιότερα κομμάτια. Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε από την πρώτη στιγμή, θυμίζοντας σε όλους γιατί το ευρωπαϊκό underground διατηρεί τη δυναμική του.
- Έντονη συναυλιακή χημεία που παρέσυρε τους παρευρισκόμενους σε ένα σκοτεινό μουσικό ταξίδι.
- Αψεγάδιαστη φωνητική απόδοση που θύμισε τις καλύτερες στιγμές του παρελθόντος.
- Αρμονική ισορροπία ανάμεσα στις σύγχρονες συνθέσεις και τα διαχρονικά χιτ.
Και ήρθε η ώρα που κανείς δεν περίμενε. Anja Huwe επί σκηνής. Με προσωπικό δίσκο στα μπαγκάζια της και το αδιαμφισβήτητο φορτίο του παρελθόντος. Γιατί οι Xmal Deutschland δε σταμάτησαν ΠΟΤΕ να είναι σημαντικό κεφάλαιο. Εμφανισιακά μπορεί να δείχνει πως έχουν περάσει χρόνια από τότε που ήταν μια νεαρή πάνκισσα αλλά αυτό διαρκεί μόνο μέχρι να κουνηθεί. Και να πιάσει το μικρόφωνο.
Γιατί μα τω Θεώ, όσο και να προσπαθώ να σκεφτώ τι διαφορά είχε ένα ονειρεμένο live των Xmal στο κεφάλι μου από αυτό που έζησα στην πραγματικότητα, απέχει μόνο εμφανισιακά. Ενέργεια, πιστότητα στις στουντιακές εκτελέσεις, παιχνιδίσματα με το κοινό, αλυχτίσματα. Πώς γίνεται να ξανασχολήθηκε με τη μουσική μόνο πρόσφατα από το 1989 και να ακούγεται σα να μην πέρασε ο χρόνος από πάνω της;
Φυσικά τίμησε το παρόν της με κομμάτια όπως το “Living In A Forest”, το “Pariah” και το “Rabenschwarz” αλλά ήξερε για ποιόν λόγο είχαμε πάει. Και γι’ αυτό ξεκίνησε σεμνά το σετ της με τα “Boomerang” και “Geheimnis”. Γιατί θα ακολουθούσε το “Allein”, το “Augen-blick”, το “Eisengrau” και το “Polarlicht” σε συγκλονιστικές εκτελέσεις. Χωρίς υποψία κόπωσης ή ποιοτικής πτώσης. Και κλείσιμο με την τριπλέτα “Mondlicht”, “Qual’ και “Orient”. Ειλικρινά και να ήθελα να ζητήσω κάτι άλλο δε νομίζω ότι θα μπορούσα. Γιατί ναι, αυτή την ανάμνηση την κρατάω ως κάτι τέλειο.
