Με μία ματιά...
Ο Chuck Schuldiner είχε ήδη τον σεβασμό της σκηνής όταν αποφάσισε να ρισκάρει τα πάντα. Μάζεψε τους πιο ικανούς μουσικούς που βρήκε και έγραψε κομμάτια για τη θνητότητα και την ανθρώπινη ευθραυστότητα. Το “Human” άλλαξε τον κανόνα του death metal.
- Gorguts, Atheist και Obscura πάτησαν πάνω του, γι’ αυτό το “Human” μετράει ακόμα ως σημείο μηδέν.
- Το “Human” μετέφερε το death metal από το gore στη θνητότητα και έστησε τον κανόνα του τεχνικού ήχου.
- Masvidal και Reinert από τους Cynic, Di Giorgio από τους Sadus και ο Scott Burns στην παραγωγή σήκωσαν το βάρος.
Το “Human” των Death, που κυκλοφόρησε το 1991, πέρα από ακρογωνιαίος λίθος του death metal είναι και ο δίσκος που σήμανε μια σοβαρή καμπή, τόσο για τη μπάντα όσο και για το είδος γενικότερα. Ο Chuck Schuldiner, με ανανεωμένη σύνθεση, έδειξε για πρώτη φορά πού ακριβώς ήθελε να πάει. Από μόνο του αυτό θα μπορούσε να μη λέει τίποτα, μόνο που μιλάμε για μια μπάντα που είχε ήδη κερδίσει σεβασμό με το “Leprosy” και το “Spiritual Healing”. Το “Human” πήρε μια νέα, πιο πολύπλοκη κατεύθυνση και άνοιξε διαστάσεις που λίγοι περίμεναν από κυκλοφορία εκείνης της εποχής.
Τι άλλαξε στο death metal το “Human” των Death;
Στις αρχές των ’90s πολλές μπάντες εξερευνούσαν όλο και πιο ακραία μονοπάτια, λίγες όμως έφταναν το τεχνικό επίπεδο που σφιχταγκάλιασαν οι Death στο “Human”. Ο δίσκος στέκεται σε μια διασταύρωση, εκεί που η death metal επιθετικότητα συναντά τις περίπλοκες συνθέσεις του Chuck. Οι τεχνικές απαιτήσεις των κομματιών ανάγκασαν τον Schuldiner να βρει μουσικούς που θα μπορούσαν να τις υπηρετήσουν. Έτσι επιστρατεύει τον Paul Masvidal (κιθάρα) και τον Sean Reinert (τύμπανα) από τους Cynic, μαζί με τον μπασίστα Steve Di Giorgio από τους Sadus, και παίρνει τα εχέγγυα ότι το όραμά του θα βγει στο “Human” ακριβώς όπως το ήθελε.
Το “Human” ξεκινά με το “Flattening Of Emotions”, ένα κομμάτι που αμέσως δείχνει τη νέα κατεύθυνση των Death. Τα τύμπανα του Reinert ξεχωρίζουν από το πρώτο δευτερόλεπτο και ακολουθεί ένα καταιγιστικό ριφ που σε κάθε στροφή του αλλάζει και κάτι. Από τα πρώτα λεπτά, το “Human” καθιερώνει τον τόνο του, ένταση με βάθος που απαιτεί προσοχή. Ο Schuldiner ήταν πάντα ικανός κιθαρίστας και στο “Human” ανέβασε τα στάνταρ. Κομμάτια όπως τα “Suicide Machine” και “Secret Face” είναι γεμάτα περίπλοκα ριφ και εξεζητημένα μοτίβα, που δίχως τις μπασογραμμές του Di Giorgio δύσκολα θα ξεχώριζαν το ίδιο.
Το “Suicide Machine” και η υποβοηθούμενη αυτοκτονία
Στιχουργικά, το “Human” αντιπροσωπεύει άλλη μια αλλαγή για τους Death. Τα προηγούμενα άλμπουμ ήταν γεμάτα με τρόμο και gore, ενώ στο “Human” ο λόγος πηγαίνει σε πιο εσωτερικά και φιλοσοφικά θέματα. Ακόμα και ο ίδιος ο τίτλος του δίσκου υποδηλώνει μια πιο ώριμη προσέγγιση. Αντί να επικεντρωθεί στον θάνατο με τη φυσική έννοια, ο Schuldiner εξετάζει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, με όλες τις αδυναμίες και τα συναισθήματα που έρχονται μαζί.
Μιας και αναφέρθηκε το “Suicide Machine”, ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια του “Human”, αξίζει να σταθούμε λίγο παραπάνω. Το τραγούδι πιάνει το αμφιλεγόμενο ζήτημα της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας, θέμα πολύ πιο δύσκολο για την εποχή του. Οι στίχοι αποτυπώνουν τον πόνο των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν ανίατες ασθένειες και τα ηθικά διλήμματα της αξιοπρέπειας στον θάνατο. Η ένταση της μουσικής τονίζει το βάρος του θέματος, με τα φωνητικά του Schuldiner να βγάζουν οργή και θλίψη μαζί. Το “Human” πραγματεύτηκε αληθινά ζητήματα με σοβαρότητα, κάτι που σπάνια συναντούσαμε στις αρχές των ’90s.
Μουσικά, το “Human” περιγράφεται συχνά ως ο δίσκος όπου οι Death αγκάλιασαν πλήρως το τεχνικό death metal, χωρίς να χάσουν την ωμότητα της πρώτης τους εποχής. Τραγούδια όπως τα “Together As One” και “Lack Of Comprehension” δείχνουν την ισορροπία ανάμεσα στην υψηλή τεχνική και την επιθετικότητα. Τα ριφ του “Human” είναι περίπλοκα χωρίς να χάνουν την ουσία τους, τα σόλο προσθέτουν βάρος δίχως να ακούγονται φλύαρα.
“Cosmic Sea” και παραγωγή Scott Burns
Ένα από τα πιο μοναδικά κομμάτια του “Human” είναι το “Cosmic Sea”, ένα instrumental με αιθέρια ατμόσφαιρα και άκρως progressive δομή. Αποδεικνύει την πολυμορφία των μουσικών που συμμετείχαν, με τον Di Giorgio να ξεχωρίζει και εδώ. Τα συνθεσάιζερ προσθέτουν έναν διαστημικό, εξωπραγματικό χαρακτήρα και θυμίζουν ότι το “Human” δεν φοβάται να πειραματιστεί. Ο Daron Malakian των System Of A Down σχολίασε κάποτε την επιρροή του δίσκου λέγοντας: «Το “Human” των Death είναι πολύ ξεχωριστό γιατί ήταν από τα πρώτα που ένωσαν την τεχνική δεξιοτεχνία με την επιθετικότητα. Δεν είχα ακούσει τίποτα παρόμοιο πριν».
Σημαντική είναι και η παραγωγή του “Human”, που έγινε από τον Scott Burns στα Morrisound Studios της Φλόριντα. Ο Burns ήταν γνωστός για τη δουλειά του με μπάντες όπως οι Morbid Angel και οι Obituary, το “Human” όμως ξεχωρίζει ως μία από τις καλύτερες στιγμές του. Η παραγωγή είναι γυαλισμένη και ταυτόχρονα κρατάει όλη την ωμότητα της μουσικής. Κάθε όργανο έχει χώρο να αναπνεύσει και η καθαρότητα του μίγματος αφήνει την πολυπλοκότητα των συνθέσεων να λάμψει.
Επηρέασε ο Chuck Schuldiner τη σκηνή με το “Human”;
Με τα χρόνια από την κυκλοφορία του, το “Human” απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη φήμη. Αναφέρεται συχνά ως ένα από τα σπουδαιότερα death metal άλμπουμ όλων των εποχών και η επιρροή του ακούγεται σε αμέτρητες μπάντες που ακολούθησαν. Η τεχνική και η πολυπλοκότητα που αγκάλιασαν οι Death στο “Human” άνοιξαν τον δρόμο για σχήματα όπως οι Gorguts, οι Atheist και οι Obscura. Ωστόσο, πέρα από την τεχνική για την οποία μνημονεύεται, το “Human” έχει και πραγματικό βάθος, κάτι που το ξεχωρίζει από πολλά άλλα του είδους.
Ο πρόωρος θάνατος του Schuldiner το 2001 ανέκοψε μια από τις πιο σημαντικές καριέρες στο metal. Το “Human” στάθηκε το πρώτο δείγμα του πλήρους οράματος και ταλέντου του. Με το “Human” ο Chuck καθόρισε νέα πορεία για τους Death και για το death metal συνολικά. Και όχι, αυτό δεν αφορά μόνο τη μουσική, που για τους περισσότερους είναι δεδομένο. Σε μια εποχή που πολλές μπάντες έμεναν στα gore θέματα, ο Schuldiner πήγε παραπέρα και κοίταξε τη ζωή και την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Σαν να γνώριζε κάτι…
