Κάποια εποχή, οι Gogol Bordello προκαλούσαν μικρές πολιτισμικές εκρήξεις με κάθε τους κυκλοφορία. Όταν το “Gypsy Punks: Underdog World Strike” έσκασε στο indie υπόγειο, λειτούργησε ως μανιφέστο. Βιολιά που ούρλιαζαν, ακορντεόν σε παραλήρημα, ρυθμοί που έμοιαζαν να έχουν γεννηθεί σε γαμήλιο γλέντι κάπου ανάμεσα στο Κίεβο και τη Νέα Υόρκη. Το χάος ήταν μέρος της γοητείας.
Το 2007, με το “Super Taranta!”, το καραβάνι συνέχισε την πορεία του και οι οδηγοί ξέχασαν να σηκώσουν το πόδι από το γκάζι. Τα live τους μπορούσαν να ρίξουν ασφάλειες, ενώ η Madonna τους έβαζε στο δικό της σύμπαν, από το “Filth and Wisdom” μέχρι τη σκηνή του “Live Earth”. Το gypsy punk είχε αποκτήσει διεθνές διαβατήριο.
Με τα χρόνια, το ανεξέλεγκτο πανηγύρι άρχισε να αποκτά δομή. Το “Trans-Continental Hustle” έδειξε πιο σμιλεμένη τραγουδοποιία, ενώ το “Solidaritine” ήταν μια άμεση, ωμή αντίδραση στην εισβολή στην Ουκρανία. Ένας δίσκος-κραυγή, γεμάτος θυμό, αναβρασμό και πεισματική ελπίδα. Εκεί οι Gogol Bordello ακούγονταν σαν μπάντα που δεν είχε άλλη επιλογή πέρα από το να βγει και να τα πει.
Τέσσερα χρόνια μετά, το “We Mean It, Man!” μοιάζει λιγότερο με κραυγή και περισσότερο με δήλωση. Αν το “Solidaritine” ήταν σφιγμένη γροθιά στον αέρα, ο νέος δίσκος είναι το σταθερό βλέμμα που ακολουθεί. Η πρώτη εντύπωση είναι σχεδόν αποπροσανατολιστική. Ο ήχος είναι πιο λείος, πιο εμπορικός και πιο ελεγχόμενος.

Τα synths έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο, τα beats ακουμπούν συχνά σε EDM και techno φόρμες, και το ομώνυμο κομμάτι μπαίνει σε πέμπτη ταχύτητα από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Το “Ignition” κινείται στην ίδια ηλεκτρονική τροχιά, ενώ το “Crayons” θα μπορούσε να χωρέσει άνετα σε indie disco βραδιά με britpop ρυθμό και ιδρώτα κάτω από ντισκομπάλα.
Η παραγωγή, πιο στιβαρή και πειθαρχημένη από ποτέ, τιθασεύει εκείνο το παλιό χάος. Οι Gogol Bordello είχαν στο παρελθόν τη σφραγίδα παραγωγών όπως ο Rick Rubin και ο Steve Albini, αλλά εδώ η κατεύθυνση είναι ξεκάθαρη. Καθαρότερος, πιο συμπαγής ήχος, λιγότερη ρακένδυτη ακαταστασία. Κάποια άτομα θα το πουν ωρίμανση, άλλα εξημέρωση.
Κάτω από τη γυαλισμένη επιφάνεια, η καρδιά παραμένει ίδια. Το “Life Is Possible Again” λειτουργεί σαν συλλογικό μάντρα ελπίδας, σχεδόν φτιαγμένο για να τραγουδηθεί αγκαλιά με αγνώστους. Το “No Time For Idiots” στάζει σαρκασμό, ενώ το “We Did Good With The Good We Did” σηκώνει γροθιές με ανθεμική ορμή. Η πολιτική παραμένει κεντρική. Ο Eugene Hütz συνεχίζει να γρυλίζει, να φτύνει αφορισμούς και να υπενθυμίζει ότι η μουσική για αυτούς αποτελεί θέση και όχι διακόσμηση.
Η πιο ζωντανή στιγμή του δίσκου έρχεται με το “From Boyarka To Boyaca”, όπου η ανατολικοσλαβική ένταση συναντά λατινοαμερικανική φλόγα. Εκεί οι Gogol Bordello θυμίζουν τον παλιό τους εαυτό. Πολυγλωσσικοί, πολυπολιτισμικοί, ατίθασοι. Στο φινάλε, το “Solidarity”, με τη συμμετοχή του Bernard Sumner από τους New Order, προσθέτει μια synth-pop μελαγχολία που φέρνει στον νου τη σκιά των Joy Division. Μετατρέπει την αλληλεγγύη προς την Ουκρανία σε σχεδόν τελετουργική προσευχή.
Υπάρχουν βέβαια ορισμένες αδυναμίες. Το pacing σε σημεία θυμίζει διαλειμματική προπόνηση με εναλλαγές στην ένταση. Ορισμένα κομμάτια μοιάζουν πιο «by the numbers» για μια μπάντα που κάποτε έκανε το χάος τέχνη. Η παλιά απειλή της αυτοκαταστροφής και η αίσθηση ότι το τραγούδι μπορεί να εκτροχιαστεί ανά πάσα στιγμή, έχει δαμαστεί για τα καλά.
Ίσως αυτό να είναι το τίμημα της επιβίωσης. Οι Gogol Bordello πλέον αποτελούν μια μπάντα που έζησε πολιτικές αναταράξεις, πόλεμο, διασπορά και ενηλικίωση. Επέλεξαν να μετατρέψουν το χάος σε μια ελεγχόμενη, αλλά ποτέ κατευνασμένη δύναμη. Πρόκειται για λιγότερο ανεξέλεγκτο πανηγύρι και περισσότερη συνειδητή ενέργεια.
Όταν θα παιχτούν ζωντανά αυτά τα τραγούδια, κάποιο άτομο θα ανέβει πάλι σε τραπέζι. Κάποιο θα ιδρώσει. Κάποιο θα χύσει μπίρα στο πάτωμα και θα τραγουδήσει για έναν καλύτερο κόσμο. Λείοι ή άγριοι, πειθαρχημένοι ή χαοτικοί, οι Gogol Bordello παραμένουν αυτό που ήταν πάντα. Ένα καραβάνι που κινείται μέσα στο χάος και επιμένει να χορεύει. Και αυτή τη φορά, το εννοούν.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Gogol Bordello
Album: We mean it, Man!
Release Date: 13/02/2026
Label: Casa Gogol Records
Genre: Folk Punk Rock
1. We Mean It, Man!
2. Life Is Possible Again
3. No Time For Idiots
4. Hater Liquidator
5. Boiling Point
6. Ignition
7. From Boyarka to Boyaca
8. Mystics
9. We Did Good With The Good We Did
10. Crayons
11. State of Shock
12. Solidarity (Nick Launay Mix)
Producer: Nick Launay, Adam “Atom” Greenspan
Gogol Bordello: Eugene Hütz (Φωνή, κιθάρα), Boris Pelekh (Κιθάρα), Thomas “Tommy T” Gobena (Μπάσο), Alfredo Ortiz (Τύμπανα), Sergey Ryabtsev (Βιολί), Pedro Erazo (Κρουστά), Erica Mancini (Ακορντεόν)
Gogol Bordello: We mean it, Man!
Οι Gogol Bordello στο νέο τους πόνημα ισορροπούν ανάμεσα στην punk κληρονομιά και τον σύγχρονο ηλεκτρονικό ήχο. Η άλλοτε αχαλίνωτη ορμή δίνει τη θέση της σε μια πιο συγκροτημένη παραγωγή, που υπηρετεί την κοινωνική αφύπνιση. Παρόλο που η αγριάδα μοιάζει πλέον δαμασμένη, η ουσία της μπάντας παραμένει ζωντανή.

