Με μία ματιά...
Οκτώ χρόνια αναμονής διαλύονται ακαριαία κάτω από τον οδοστρωτήρα αυτού του δίσκου. Η πολυαναμενόμενη επιστροφή τους σκάει σαν βρώμικη μπουνιά στο στομάχι, πνίγοντας κάθε ίχνος ελπίδας και φέρνοντας ξανά στην επιφάνεια την ασυμβίβαστη, ωμή οργή των νεοϋορκέζικων δρόμων.
- Οι στίχοι φτύνουν κατάμουτρα το σύστημα στοχεύοντας στη σύγχρονη κοινωνική σαπίλα.
- Η μισάωρη διάρκεια μοιράζει απανωτά χτυπήματα μη αφήνοντας περιθώρια για ανάσες.
- Η ογκώδης παραγωγή του Νάσβιλ γιγαντώνει τα ριφ διατηρώντας τη βρωμιά.
Οκτώ χρόνια απουσίας είναι πολλά για μια μπάντα που έχει ορίσει τον ήχο της Νέας Υόρκης. Οι Madball επέστρεψαν στο δισκογραφικό προσκήνιο με το “Not Your Kingdom”, αφήνοντας πίσω τους τη μακρά σιωπή. Μιλάμε για τη δέκατη κυκλοφορία ενός ιστορικού σχήματος που αρνείται πεισματικά να παραδώσει τα όπλα, ακόμα και μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αδιάκοπης παρουσίας στον δρόμο.
Το εξώφυλλο κλείνει το μάτι στις πρώτες μέρες τους, φέρνοντας αμέσως στο μυαλό την αισθητική του “Set It Off”. Η επιστροφή του κλασικού λογότυπου αποτελεί μια ξεκάθαρη δήλωση προθέσεων για την κατεύθυνση αυτού του δίσκου. Δεν χρειάζεται να μαντέψει κανείς τον προσανατολισμό τους, η οπτική ταυτότητα μιλάει από μόνη της πριν καν πατήσεις το play.
Ηχογραφημένο στο Νάσβιλ υπό την καθοδήγηση του Andrew Baylis, το άλμπουμ φέρει μια παραγωγή που δεν συναντάς συχνά στο παραδοσιακό hardcore. Ο ήχος είναι κρυστάλλινος, ογκώδης και γεμάτος αυτοπεποίθηση, αφήνοντας τις συχνότητες να αναπνεύσουν σωστά. Κάθε χτύπημα στα τύμπανα ακούγεται σαν έκρηξη, κάθε κιθαριστικό riff του Mike Gurnari κόβει σαν ξυράφι.
Η επιλογή μιας περιοχής διάσημης για εντελώς διαφορετικά μουσικά είδη αποδείχθηκε μια κίνηση ματ που έδωσε στον δίσκο τον απαραίτητο αέρα ανανέωσης. Ο Freddy Cricien παραμένει η αδιαμφισβήτητη φωνή της μπάντας, φτύνοντας τους στίχους του με το γνώριμο, επιθετικό του στυλ. Δεν περιμένεις τίποτα λιγότερο από τον άνθρωπο που κρατάει το τιμόνι τόσα χρόνια.
Μπαίνοντας στο ψητό, η αρχή γίνεται με το “Tethered“, ένα κομμάτι που σκάει σαν μπουνιά στο στομάχι από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα. Εδώ βλέπουμε τη μπάντα να κάνει ακριβώς αυτό που ξέρει καλύτερα, προσφέροντας έναν ωμό, οδοστρωτηρικό ρυθμό που θυμίζει τις πιο ένδοξες μέρες της σκηνής.
Αμέσως μετά, το “Flammable” συνεχίζει το αδιάκοπο σφυροκόπημα με υψηλές ταχύτητες και ενέργεια που μυρίζει ιδρώτα μικρού, γεμάτου club. Αυτές οι πρώτες συνθέσεις ξεκαθαρίζουν το τοπίο, ρίχνοντας τον ακροατή κατευθείαν στον λάκκο με τα λιοντάρια χωρίς καμία προειδοποίηση ή δισταγμό. Το μπάσο του Paul Delaney δίνει έναν ασύλληπτο όγκο στο “Stab Wounds“, μετατρέποντας το σε ένα βαρύγδουπο ηχητικό τείχος που σε ισοπεδώνει ακαριαία.
Εκεί που τα πράγματα χάνουν λίγο τη συνοχή τους είναι στις σπασμωδικές προσπάθειες του σχήματος να γράψει πιο προσιτά, σχεδόν sing-along κομμάτια. Το “Rebel Kids” προσπαθεί να γίνει ο νέος ύμνος της γενιάς, καταλήγοντας να ακούγεται σαν μια ξεπερασμένη rock προσέγγιση στοιβαγμένη σε punk φόρμες. Οι στίχοι του συγκεκριμένου τραγουδιού μένουν εγκλωβισμένοι στην επιφάνεια, αναπαράγοντας αμήχανα τσιτάτα για την πολιτική ορθότητα που σίγουρα δεν ταιριάζουν στο εκτόπισμα της μπάντας.
Η απόφαση να κυνηγήσουν ρεφρέν σχεδιασμένα για στάδια στερεί από τον δίσκο την αιχμηρότητα που τον έκανε εξ αρχής τόσο ελκυστικό στα αυτιά μου. Το “Life‘s A Mural” ακολουθεί ακριβώς το ίδιο αδιέξοδο μονοπάτι, δείχνοντας πως αυτή η καθαρή ραδιοφωνική φόρμα δεν κολλάει με το σκοτεινό παρελθόν τους.
Υπάρχει ένα ζήτημα με τον ρυθμό του άλμπουμ καθώς προχωράμε προς τη μέση του. Αρκετά τραγούδια χτίζουν μια φρενήρη ταχύτητα, σε προετοιμάζουν για ένα τεράστιο breakdown, το προσπερνούν βιαστικά. Το χτίσιμο της έντασης μένει μετέωρο, αφήνοντας τα κομμάτια να ασφυκτιούν χωρίς να βρίσκουν την αναμενόμενη κορύφωση. Παράλληλα, τα instrumental ιντερλούδια όπως το “Sunrise” λειτουργούν απλώς ως fillers σε μια κυκλοφορία που διαρκεί μόλις μισή ώρα.
Η τοποθέτηση αυτών των σύντομων ηχητικών παρεμβάσεων διακόπτει απότομα τη ροή, αφαιρώντας πολύτιμο χρόνο από ουσιαστικές συνθέσεις που θα μπορούσαν να δώσουν περισσότερο νεύρο. Είναι ξεκάθαρο πως ορισμένες επιλογές στην αλληλουχία των κομματιών αποδυναμώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
Θεματικά, οι στίχοι ασχολούνται με την έλλειψη ελέγχου στη σύγχρονη πραγματικότητα και την κυριαρχία των λίγων πάνω στους πολλούς. Το ομότιτλο κομμάτι ρίχνει τα βέλη του στους δισεκατομμυριούχους, προσφέροντας στιβαρές κιθάρες και ένα καταιγιστικό ρυθμικό μέρος. Ο κεντρικός στίχος «you hold the keys but it’s not your kingdom» συνοψίζει ακριβώς αυτή την οργή ενάντια στους ηγέτες του κόσμου.
Αυτές οι ξεκάθαρες, επιθετικές τοποθετήσεις θυμίζουν τον λόγο που αγαπήσαμε τους Madball, χτυπώντας κατευθείαν στον πυρήνα των κοινωνικών ανισοτήτων. Η μουσική επένδυση συνοδεύει τέλεια την οργή του μικροφώνου, δημιουργώντας ένα κλειστοφοβικό κλίμα.
Στην πραγματικότητα, αυτός ο συγκεκριμένος δίσκος στέκεται υπερήφανα ανάμεσα σε δύο εντελώς διαφορετικές γενιές φανατικών ακροατών. Οι παλαιότεροι οπαδοί θα βρουν όλα τα γνώριμα στοιχεία που τους έκαναν να ιδρώσουν στα pits τη δεκαετία του ενενήντα, νιώθοντας τη νοσταλγία να χτυπάει απανωτά κόκκινο.
Οι νεότεροι, αυτοί που μπήκαν στο παιχνίδι πιο πρόσφατα μέσα από το hype της εποχής, έχουν μπροστά τους μια τέλεια, γυαλισμένη εισαγωγή στον κλασικό νεοϋορκέζικο ήχο. Το πάντρεμα της παλιάς σχολής με μια σύγχρονη, άψογη ηχητική παραγωγή δημιουργεί ένα κράμα που λειτουργεί ως συμπαγής γέφυρα ανάμεσα στο χθες και το σήμερα.
Κλείνοντας, το “Chase A Dream” αποτελεί την ιδανική ηχητική αυλαία. Πρόκειται για μια ολομέτωπη επίθεση που συμπυκνώνει άριστα όλη τη φιλοσοφία της μπάντας, ρίχνοντας τις τελευταίες σταγόνες πολύτιμης ενέργειας στο πάτωμα. Η ταχύτητα εναλλάσσεται ιδανικά με βαριά ρυθμικά μέρη, επιβεβαιώνοντας πως η δίψα αυτών των μουσικών δεν έχει στερέψει ούτε στο ελάχιστο.
Το τελικό αποτέλεσμα κερδίζει τη μάχη, αποδεικνύοντας πως το όραμά τους παραμένει ζωντανό και ικανό να ταρακουνήσει συθέμελα τον χώρο του σκληρού ήχου. Τα κάποια συνθετικά στραβοπατήματα εξαφανίζονται γρήγορα, η συνολική εικόνα μαρτυρά μια επιστροφή που απαιτεί σεβασμό και επιβάλλει την παρουσία της με το ζόρι.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Madball
Album: Not Your Kingdom
Label: Nuclear Blast Records
Release Date: 24/07/2026
Genre: Hardcore
1. Tethered
2. Flammable
3. Rebelude
4. Rebel Kids
5. Don’t Misstep
6. What Say You
7. Stab Wounds
8. Sunrise
9. Life’s a Mural
10. Family First
11. Clockwork
12. IWI
13. The Ride
14. Chase a Dream
Producer: Andrew Baylis, Aiden Thompson, Grady Saxman
Madball: Freddy Cricien (Φώνη), Mike Gurnari (Κιθάρα), Paul Delaney (Μπάσο), Mike Justian (Τύμπανα)
Madball: Not Your Kingdom
Ένας τίμιος δίσκος που προσφέρει ακριβώς αυτό που υπόσχεται το όνομα στο εξώφυλλο. Παραβλέποντας τις λίγες άστοχες επιλογές, το άλμπουμ ξεχειλίζει από ενέργεια, πάθος και τσαμπουκά, κρατώντας τη σημαία ψηλά.
