Οι Moonspell επιστρέφουν δυναμικά ανακοινώνοντας την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου με τίτλο “Far From God”. Το ομώνυμο single αποτελεί την πρώτη γεύση από μια δουλειά που υπόσχεται να είναι μια από τις πιο καθοριστικές του συγκροτήματος μέχρι σήμερα. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει στις 3 Ιουλίου από τη Napalm Records, σηματοδοτώντας το τέλος μιας πενταετούς δημιουργικής αναζήτησης γεμάτης αμφιβολίες.
Το “Far From God” παρουσιάζεται ως μια καλλιτεχνική αναγέννηση, πιο σκοτεινή και συναισθηματικά αφιλτράριστη. Οι Moonspell επιλέγουν να μην ακολουθήσουν τις σύγχρονες τάσεις, αλλά να επενδύσουν στην αυθεντική τους ταυτότητα: το gothic metal στην πιο καθαρή του μορφή, δραματικό και ασυμβίβαστα βαρύ. Το πρώτο single λειτουργεί ως ένας ύμνος στον τραγικό βαμπιρικό έρωτα, επαναφέροντας τη μυσταγωγία που κάποτε όριζε το είδος. Οι πυκνές κιθάρες, τα βαθιά φωνητικά και οι δραματικές αλλαγές δυναμικής επαναφέρουν τον κίνδυνο και την κομψότητα στην αφήγηση.
Ο frontman της μπάντας, Fernando Ribeiro, αποκάλυψε πως η έμπνευση για το κομμάτι ήρθε μετά την προβολή της ταινίας “Nosferatu” του Robert Eggers το 2024. Όπως ανέφερε ο ίδιος, ένιωσε την ανάγκη να σώσει το πρόσωπο του gothic metal, το οποίο ένιωθε ότι είχε γίνει όμηρος απλοϊκών riff και λυρικού περιεχομένου χωρίς βάθος. Το τραγούδι γράφτηκε με μια ανάσα και αποτελεί την ψυχή ολόκληρου του άλμπουμ. Ο Fernando Ribeiro σημείωσε πως η διαδικασία σύνθεσης ήταν επίπονη, με πάνω από 50 σετ στίχων και 10 υποψήφιους τίτλους, μέχρι να βρεθεί η σωστή κατεύθυνση μετά την πανδημία.
Την παραγωγή ανέλαβε ο Jaime Gomez Arellano, ο οποίος είχε δουλέψει με το γκρουπ και στο “Hermitage”. Το “Far From God” περιγράφεται ως το “Irreligious” του 21ου αιώνα, καθώς είναι ατμοσφαιρικό, μελωδικό και στηρίζεται πολύ στα καθαρά φωνητικά. Θεματολογικά, κινείται γύρω από την υπαρξιακή ενοχή και τη λύτρωση, επηρεασμένο από τη λογοτεχνία του Baudelaire. Ο Fernando Ribeiro τόνισε πως άκουγε πολύ gothic μουσική, από τους Fields Of The Nephilim μέχρι τους Twin Tribes, και θέλησε να φέρει πίσω αυτή τη μελαγχολία που λείπει από τα σύγχρονα σχήματα του χώρου. Το εικαστικό μέρος του άλμπουμ, το οποίο ο τραγουδιστής λάτρεψε από το πρώτο σκίτσο, επιμελήθηκε ο Eliran Kantor.
