Σαββατο 20 Ιουνίου, μια μέρα ιστορικής αλλά και συναισθηματικής σημασίας για την ελληνική μουσική σκηνή. Κατευθυνόμενοι στην Πλατεία Νερού από πολύ νωρίς το Παλαιό Φάληρο είναι ήδη κατάμεστο από κόσμο που κατευθύνετε προς τις πύλες του Release Festival. Τα Ημισκούμπρια γιορτάζουν το “30 χρόνια επιτυχίες” 30 χρόνια μετά την κυκλοφορία του αλλά και όλη την δισκογραφία τους, σε μια συναυλία γιορτή που οι μεγάλοι θυμούνται και οι μικροί μαθαίνουν τι εστί ΗΜΙΖ ΒΙΖ.
Πρώτη φορά βλέπω τόσο κόσμο να περιμένει να μπει στην Πλατεία Νερού, ειδικά τόσες πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά και αυτό με χαροποιεί πολύ. Μια νέα γενιά που από πολύ νωρίς εξοικειώνεται με την κουλτούρα των συναυλιών και με μεγάλη χαρά η οικογένεια της ελληνικής σκηνής την υποδέχεται. Πρώτα βήματα μέσα στον αγαπημένο χώρο του φεστιβάλ και ήδη έχουμε στο χέρι το αναμνηστικό μας εισιτήριο για να αρχίσουμε την βόλτα μας στα περίπτερα. Ο Dj “S” (Goin’ Through) κάνει ένα πολύ δυνατό σετ για να μας φτιάξει την διάθεση και πετυχαίνει το σκοπό του. Ο χορός και η διάθεση προμηνύει ότι θα είναι μια πολύ δυνατή βραδιά.
Ημισκούμπρια
Καθώς νυχτώνει σιγά σιγά όποιος έχει προλάβει να πλησιάσει την σκηνή όσο πιο πολύ μπορεί, παίρνει θέσεις περιμένοντας με ανυπομονησία να αρχίσει το πανηγύρι. Τα Ημισκούμπρια είναι μια ανάσα πριν βγουν στην σκηνή. Τα φώτα ξαφνικά σβήνουν και η τριάδα εμφανίζεται στο σανίδι όσο παίζει από πίσω το “Τα ΗΜΙΖ είναι εδώ” και γίνεται το έλα να δεις από κάτω. Σαν να μην πιστεύουν ούτε οι ίδιοι τί συμβαίνει σήμερα εδώ, έχουν ένα βλέμμα ενθουσιασμού και ίσως και ένα μικρό τρακ γνωρίζοντας τις προσδοκίες όλων των παρευρισκόμενων. Αυτό όμως άλλαξε αμέσως. Καταλυτικός παράγοντας, το τόσο ζεστό και ενθουσιώδες κοινό. Η ενέργεια είναι άλλου από το πρώτο δευτερόλεπτο. Ίσως η πιο ωραία ενέργεια που έχω δει σε κοινό στις εκατοντάδες συναυλίες που έχω βρεθεί μέχρι στιγμής με διάφορα.
Το crew υποδέχεται το κοινό και ο Μεντζέλος δίνοντας τον κωμικό τόνο από τα ξεκινήματα λέει “Αν το προσέξατε, στην είσοδο μοιράζουν χάπια για την χοληστερίνη. Τότε 15-16 κάποιοι, τώρα μοιραζόμαστε τα ίδια χάπια”. Όταν ακούς αυτό δεν μπορείς να σκεφτείς ότι η βραδιά δεν θα είναι επική. Όλοι μας κλείνοντας τα εισιτήρια ξέραμε ότι η σημερινή βραδιά θα είναι ένα ποτ πουρί από όλη τη δισκογραφία των Ημισκουμπρίων, και πράγματι έτσι κι έγινε.
Ο Μιθριδάτης το έκανε σαφές από την αρχή με την φράση “30 χρόνια επιτυχίες το πρώτο μας δισκίο και να τώρα τα φτάσαμε και παύει να είναι αστείο”. Με το πέρας της φράσης αυτής ένα από τα πιο πρόσφατα κομμάτια της μπάντας άρχισε να παίζει και ο κόσμος αγκάλιασε το beat του “Le Ham” φωνάζοντας του στίχους του ρεφρέν λες και είναι γηπεδικό σύνθημα.
Και μέσα σε όλη την υπέροχη κωμική διάθεση της βραδιάς εγώ πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται λογοπαίγνια και το πιο “καλό” που κατέληξα ότι βρήκα είναι ότι η εμφάνιση αυτή έχει τρελό μεντζέ(ρτζε)λο (σόρρυ για αυτό). Αλλά η πραγματικότητα είναι αυτή. Η ενέργεια της πλατείας νερού δεν μπορεί να περιγραφή εκτός αν δεν ήσουν εκεί εκελινη την στιγμη. Για καλή τύχη όσων το χάσανε θα επαναληφθεί η γιορτή και στις 3 Ιουλίου.
Πρακτικά το κοινό ανέλαβε να πει μαζί με την τριάδα όλα τα κομμάτια αλλά highlight ήταν όταν τα Ημισκούμπρια άφησαν το κοινό να πι μόνο του το “Ο Κύρης του σπιτιού” όσο εκείνοι έχαναν τα μυαλά τους με την φωτιά που είχαν ανάψει κάτω από την σκηνή. Τα μέλη πέρα από ερμηνευτές είχαν και των ρόλο του παρουσιαστή-κωμικού με πολλές εκπλήξεις να συμβαίνουν. Από τον Μιθριδάτη να έχει ένα μικρό παραλήρημα για τα καπάκια των μπουκαλιών λέγοντας σε κάποια φάση “κόντρα στο σύστημα. Τραβήξτε με τα κινητά σας. Θα κόψω το καπάκι από το μπουκάλι. Μεντζέλος δεν κόβει το καπάκι. Δεν πάει κόντρα στο σύστημα” μέχρι και πρόταση γάμου να συμβαίνει στην μέση της συναυλίας μετά από πάσα του Μεντζέλου να καταλήγει να λέει στον μέλλοντα γαμπρό, Βρασίδα “θα περάσεις καλά μετά…”
Στις εκπλήξεις δεν θα μπορούσαν να λείπουν και guest εμφανίσεις. Καλεσμένος νούμερο ένα ο Φοίβος Δεληβοριάς που ερμήνευσε με την μπάντα το “Je Suis Bossu” κάτω από τα αισθησιακά φώτα που ζήτησε από τους φωτιστές ο Μιθριδάτης “τα φώτα κοκκινομπουρδελέ παρακαλώ και κινητά και αναπτήρες για ατμόσφαιρα πλιζ“. Δεύτερος καλεσμένος στην σκηνή ο παραγωγός της μπάντας, Μιχάλης Παπαθανασιου (Goin’ Through) που τον ευχαρίστησαν και του έδωσαν δώρο μια χρυσή κασέτα σαν ευχαριστώ που τους βοήθησε σαν “μάγος του στούντιο”, όπως ανέφεραν, σε όλη τη δισκογραφία τους. Επόμενος καλεσμένος ο NiVO για να συνεχίσουν οι ευχαριστίες ενώ ακολουθεί η Ευρυδίκη πάνω στην σκηνή να ερμηνεύσει μαζί τους το “Αν Ήσουν Άλλος”.
Όσο περνάει το σετ συνειδητοποιώ δύο πράγματα. Πρώτον, πόσα κομμάτια ξέρω αλλά έχω να τα ακούσω χρόνια. Το ίδιο παίζει να βιώνει και μεγάλο μέρος του κοινού που γίνεται μια φωνή αρκετά δυνατή να ακουστεί από το Παλαιό Φάληρο μέχρι την άκρη της Ευρώπης. Και δεύτερον πόσο σοβαρή δουλειά έχει γίνει στην παρουσία και στο πρόγραμμα γενικά. Από τα visuals μέχρι και τα λίγα props όπως η ντισκομπάλα και οι μπάλες παραλίας που έπεσαν στο κοινό όταν άρχισε να παίζει το “Πάμε όλο μαζί σε μια παραλία” που το κοινό ακούστηκε μέχρι τις πλαζ της Καλιφόρνια. Έγινε γλέντι που, αν και προς το τέλος, δεν έχασε την ενέργειά του. Ίσα ίσα που εκτοξεύτηκε! Τα Ημισκούμπρια κατάφεραν να σπάσουν τα κοντέρ για πολλοστή φορά. Αλλά το mood εκτοξεύτηκε στα ουράνια με το “Στη Ντισκοτέκ” που από το τραγούδι του κοινού οριακά ακουγόταν η μουσική.
Το τέλος έφτασε μετά από 2,5 σχεδόν ώρες φουλ πρόγραμμα και όλοι ήμασταν υπερευχαριστημένοι. Ζήσαμε μια ιστορική βραδιά σε κλίμα που σε έκανε να νιώθεις ότι είσαι σε πάρτυ για πολύ κοντινούς φίλους στην αυλή του σπιτιού κάποιου μέλους της μπάντας. Όχι μέρος ενός κοινού περίπου 25.000 ανθρώπων. Ζήσαμε τι σημαίνει να είσαι Ημίσκουμπρας, θυμηθήκαμε κομμάτια που αγαπήσαμε μικροί, κομμάτια που είχαμε να ακούσουμε χρόνια και ουρλιάξαμε κομμάτια που είναι διαχρονικά και παίζονται ακόμα σε καθημερινή βάση σε ραδιόφωνα και μαγαζιά. Γελάσαμε, χορέψαμε, γίναμε μέρος της ιστορίας και περάσαμε φανταστικά στον εορτασμό των 30 χρόνων των Ελλήνων wu-tang.
Στις 3 Ιουλίου θα παιχτεί επανάληψη της βραδιάς και θα είμαστε πάλι εκεί εμείς και περιμένουμε παρέα όλους όσους δεν τα κατάφεραν σήμερα να γιορτάσουμε μαζί τα 30 χρόνια Ημισκούμπρια.
