Με μία ματιά...
Η νύχτα πέφτει παγωμένη στη μυστηριώδη Raccoon City. Το νέο "Resident Evil" μετατρέπει μια απλή παράδοση σε έναν εφιάλτη χωρίς τέλος. Ο πανικός ξεχειλίζει σε κάθε σκοτεινή γωνία, δοκιμάζοντας συνεχώς τις ανθρώπινες αντοχές.
- Ο Austin Abrams παραδίδει μια σωματική ερμηνεία γεμάτη απόγνωση, ενσαρκώνοντας τον πανικό ενός καθημερινού ανθρώπου.
- Η εμφάνιση μιας παλιάς γραφομηχανής αποτελεί ένα άκρως έξυπνο κλείσιμο ματιού στους φανατικούς της σειράς.
- Ο σκηνοθέτης Zach Cregger ενορχηστρώνει μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, αποδεικνύοντας ξανά τη μαεστρία του στον τρόμο.
Ο σκηνοθέτης Zach Cregger επιστρέφει πίσω από τις κάμερες μετά τα επιτυχημένα “Weapons” και “Barbarian”, αναλαμβάνοντας μια βαριά κληρονομιά. Το νέο “Resident Evil“ δεν ακολουθεί την πεπατημένη των προηγούμενων ταινιών της σειράς. Αφήνει στην άκρη τις υπερβολικές σκηνές δράσης και προσεγγίζει το υλικό με έναν εντελώς φρέσκο τρόπο.
Το φιλμ λειτουργεί σαν μια άμεση μεταφορά της εμπειρίας που έχει ένας παίκτης μπροστά από την οθόνη του. Ο δημιουργός καταφέρνει να χτίσει ένα ρεαλιστικό περιβάλλον επιβίωσης που απευθύνεται σε όλους, αδιαφορώντας για το αν κάποιος έχει πιάσει ποτέ χειριστήριο στα χέρια του. Το αποτέλεσμα είναι ένα καθαρόαιμο θρίλερ που βασίζεται στην ατμόσφαιρα και την αγωνία της στιγμής.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Bryan, ένας απλός μεταφορέας ιατρικού υλικού. Εκείνος μαθαίνει από το τηλέφωνο πως η κοπέλα του είναι έγκυος και αποφεύγει τη συζήτηση αναλαμβάνοντας μια τελευταία διαδρομή με διπλή αμοιβή. Ο προορισμός του είναι το νοσοκομείο της πόλης Raccoon City μέσα σε μια παγωμένη νύχτα.
Η κατάσταση ξεφεύγει γρήγορα από τον έλεγχο όταν χτυπάει με το αυτοκίνητό του μια γυναίκα στον χιονισμένο δρόμο. Στην προσπάθειά του να τη βοηθήσει, διαπιστώνει πως η ίδια έχει μεταμορφωθεί σε κάτι εντελώς μη ανθρώπινο. Από αυτό ακριβώς το σημείο ξεκινά ένας αγώνας ταχύτητας απέναντι σε τέρατα, βάζοντας τον κεντρικό χαρακτήρα σε μια συνεχή κίνηση για να κρατηθεί ζωντανός.

Η εξέλιξη της πλοκής θυμίζει έντονα τις πίστες ενός παιχνιδιού. Ο Bryan μεταφέρει μια τσάντα που περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία για τη θεραπεία του ιού που έχει μολύνει την περιοχή. Η διαδρομή του περιλαμβάνει στάσεις σε απομονωμένα σπίτια, σκοτεινά τούνελ, υπονόμους και τελικά το ίδιο το μολυσμένο νοσοκομείο. Κάθε νέο περιβάλλον κρύβει και μια διαφορετική θανάσιμη απειλή.
Ο χαρακτήρας αναγκάζεται να ξεφύγει από μεταλλαγμένα σκυλιά και ανθρώπους που έχουν χάσει κάθε λογική. Αυτή η διαδοχή εμποδίων δημιουργεί έναν ασφυκτικό ρυθμό που σε κρατάει στην τσίτα, καθώς τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς καμία παύση. Το σενάριο αφήνει στην άκρη τις περιττές εξηγήσεις και εστιάζει καθαρά στην πράξη.
Η τέχνη της επιβίωσης
Ξεφεύγοντας από τις παλαιότερες μεταφορές γνωστών τίτλων, το έργο δεν αναλώνεται στη μυθολογία του franchise. Ο Zach Cregger προτίμησε να μεταφέρει την αίσθηση του να παίζεις “Resident Evil“. Βλέπουμε τον πρωταγωνιστή να ψάχνει απεγνωσμένα για σφαίρες σε ντουλάπια και ψυγεία, προσπαθώντας να καταλάβει πώς λειτουργούν τα όπλα.
Υπάρχουν διακριτικές αναφορές στο παρελθόν, όπως μια παλιά γραφομηχανή σε ένα δωμάτιο. Αυτές οι λεπτομέρειες ενσωματώνονται φυσικά στη δράση και ενισχύουν το αίσθημα απομόνωσης του ήρωα. Η οπτική γωνία αλλάζει κάποιες στιγμές σε πρώτο πρόσωπο, κάνοντας τις σκηνές καταδίωξης να δείχνουν εξαιρετικά άμεσες και βίαιες.
Βασικός πυλώνας του φιλμ είναι ξεκάθαρα η ερμηνεία του Austin Abrams στον ρόλο του Bryan. Ο ηθοποιός δεν υποδύεται έναν εκπαιδευμένο στρατιώτη με ικανότητες στο σημάδι. Είναι ένας τυχαίος τύπος που βρίσκεται στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Ο Abrams αποδίδει τέλεια τον πανικό, φωνάζοντας, κλαίγοντας και τρέχοντας διαρκώς για τη ζωή του.
Το σώμα του και οι εκφράσεις του δείχνουν έναν άνθρωπο στα όρια της κατάρρευσης. Η επιλογή να έχουμε έναν αδύναμο πρωταγωνιστή δίνει τρομερή βαρύτητα σε κάθε του απόφαση, κάνοντας την αγωνία του να περνάει κατευθείαν στον θεατή. Τα λάθη που κάνει μέσα στον πανικό του τον κάνουν τρομερά πιστευτό και αληθινό.
Μέσα σε όλο αυτό το χάος, υπάρχει μια ισχυρή δόση μαύρου χιούμορ. Οι αντιδράσεις του Bryan μπροστά στα τέρατα βγάζουν πολύ συχνά γέλιο. Ο σκηνοθέτης παίζει με τα κλισέ του είδους και χτίζει καταστάσεις που είναι ταυτόχρονα αστείες και τρομακτικές.
Οι μικρές ατάκες του ήρωα την ώρα που προσπαθεί να σωθεί δίνουν ανάσες στο κοινό. Η ισορροπία ανάμεσα στο κωμικό στοιχείο και τον τρόμο διατηρείται εξαιρετικά, χωρίς το ένα να ακυρώνει την ένταση του άλλου. Ακόμα και στις πιο αιματηρές σκηνές, το έργο διατηρεί έναν διασκεδαστικό χαρακτήρα που το αποτρέπει από το να γίνει απλά ένα βαρύ, καταθλιπτικό θέαμα.
Οπτικός τρόμος και σταθερός ρυθμός
Το οπτικό κομμάτι αποτελεί ίσως το δυνατότερο χαρτί της παραγωγής. Η φωτογραφία παίζει έξυπνα με το σκοτάδι, αφήνοντας τα πλάσματα να εμφανίζονται ξαφνικά μέσα από τις σκιές. Τα τέρατα έχουν σχεδιαστεί με ξεκάθαρες επιρροές από κλασικά έργα όπως το “The Thing”.
Βλέπουμε σώματα να ενώνονται μεταξύ τους, πλοκάμια να βγαίνουν από ανθρώπινα μέλη και σκηνές έντονου σωματικού τρόμου. Η πρακτική απεικόνιση των μεταλλάξεων προκαλεί μια γνήσια ανατριχίλα, φέρνοντας στην οθόνη εφιαλτικές εικόνες που δύσκολα ξεχνάς. Μια συγκεκριμένη σεκάνς μέσα στο μαιευτήριο του νοσοκομείου και οι εκρήξεις μολυσμένων στους δρόμους αποδεικνύουν το υψηλό επίπεδο των ειδικών εφέ.
Όλη αυτή η δράση συμπιέζεται σε ενενήντα χορταστικά λεπτά. Ο ρυθμός δεν κάνει κοιλιά σχεδόν ποτέ, κρατώντας το ενδιαφέρον στα ύψη. Η ασταμάτητη πορεία του Bryan τον φέρνει σε επαφή με ελάχιστους ανθρώπους. Ο Paul Walter Hauser εμφανίζεται στον ρόλο ενός επιστήμονα της Umbrella, προσφέροντας κυρίως κωμικές ανάσες στην ιστορία.
Η Kali Reis έχει επίσης μια μικρή συμμετοχή ως φρουρός ασφαλείας. Η παρουσία των δεύτερων χαρακτήρων μοιάζει ελαφρώς ανεκμετάλλευτη, χρησιμεύοντας αποκλειστικά για να δώσουν γρήγορες πληροφορίες στον πρωταγωνιστή. Ο χρόνος συμμετοχής τους είναι τόσο περιορισμένος που δεν προλαβαίνουν να αφήσουν το δικό τους ξεχωριστό στίγμα στην πλοκή.
Φτάνοντας στην τελική ευθεία, η ταινία δείχνει να χάνει ελαφρώς τον προσανατολισμό της. Το φινάλε έρχεται κάπως απότομα, επιλέγοντας μια ιδιαίτερα σκοτεινή και κυνική κατεύθυνση. Ο πρωταγωνιστής παραδίδει τη θεραπεία, βρίσκοντας τελικά τον εαυτό του νικημένο από τον ίδιο τον ιό.
Το κλείσιμο αυτό διαφοροποιείται από τα τυπικά χαρούμενα τέλη των ταινιών δράσης. Η κάπως αδέξια εκτέλεση της τελευταίας πράξης δεν αναιρεί το γεγονός πως το έργο συνολικά αποτελεί μια τεράστια νίκη για το συγκεκριμένο είδος. Πρόκειται για μια έντονη, αιματηρή και άκρως ψυχαγωγική βόλτα που βάζει τα θεμέλια για ένα λαμπρό μέλλον στο κινηματογραφικό σύμπαν του παιχνιδιού.
Μια φρέσκια και άκρως απαραίτητη προσθήκη σε ένα εξαντλημένο κινηματογραφικό σύμπαν. Η παραγωγή πετυχαίνει διάνα τον στόχο της, προσφέροντας πανικό, ιδρώτα και αυθεντικές ανατριχίλες μέσα σε ένα εξαιρετικά σφιχτοδεμένο και διασκεδαστικό πακέτο.
Artist: Morrissey
Album: I Am Not a Dog on a Chain
Label: BMG
Release Date: 20/03/2020
Genre: Indie Rock
Movie: Resident Evil
Year: 2026
Duration: 95′
Genre: Horror, Sci-Fi, Action, Thriller, Survival
Director: Zach Cregger
Austin Abrams, Zach Cherry, Kali Reis, Paul Walter Hauser
Resident Evil
Μια φρέσκια και άκρως απαραίτητη προσθήκη σε ένα εξαντλημένο κινηματογραφικό σύμπαν. Η παραγωγή πετυχαίνει διάνα τον στόχο της, προσφέροντας πανικό, ιδρώτα και αυθεντικές ανατριχίλες μέσα σε ένα εξαιρετικά σφιχτοδεμένο και διασκεδαστικό πακέτο.

