Ποιος βγαίνει πια Σαββατόβραδο και δεν είναι είκοσι χρονών; Θέλω ονοματεπώνυμο! Πλέον θεωρώ ότι μας πήρατε και την Πέμπτη, οπότε αναγκαστικά και θέλοντας και μη (μιλάμε για τρελή πίεση) αντί για μπαρότσαρκα το Σάββατο πάμε σε συναυλία. Είναι ένας πολύ ωραίος τρόπος να ξεκινήσεις το βράδυ σου. Στις 21 Μαρτίου λοιπόν, φτάνουμε στο Arch, το οποίο μεταφέρθηκε στο καλύτερο σημείο της πόλης, δίπλα στον Βασίλη Τερλέγκα.
Ναι, φτάνω, βλέπω τον Βασίλη και λέω «κάπου λάθος έκανες, όπως τότε που έκλεισες κομμωτήριο στη Νίκαια και τελικά ήταν στην Αλεξανδρούπολη». Τελικά, το Arch όντως μεταφέρθηκε δίπλα στον Βασίλη Τερλέγκα. Η φάση ότι το Arch είναι πλέον δίπλα στον Βασίλη Τερλέγκα αποτελεί από μόνη της μια σουρεαλιστική εμπειρία και πας έτοιμος για ψυχεδέλεια. Εν πάση περιπτώσει, εμείς πήγαμε για τους Underground Youth.
Dalene
Είμαι ένθερμος υπέρμαχος της θέσης πως στις συναυλίες πρέπει να πηγαίνουμε από την αρχή. Βρίσκεις μια καλή θέση, μπροστά πλάγια δεξιά ή αριστερά για να έχεις επαφή με την μπάντα και διέξοδο προς τις μπίρες, και ακούς τα σχήματα που ανοίγουν τη βραδιά. Κατά πάσα πιθανότητα δεν τους γνωρίζεις, όμως μπορεί να ανακαλύψεις τη νέα σου μουσική εμμονή (spoiler alert: εδώ δεν συνέβη αυτό).
Την αρχή έκαναν οι Dalene, μια αθηναϊκή indie pop μπάντα. Στα αντικειμενικά, εμείς βρισκόμασταν αλλού και ο ήχος σε άλλη πόλη. Πραγματικά δυσκολευόσουν να ξεχωρίσεις τη φωνή από τα όργανα και τα όργανα μεταξύ τους, γεγονός που δημιούργησε μια ηχητική σαλάτα στα αυτιά μου. Στα υποκειμενικά, άκουσα αξιοπρεπή ρομαντικά κομμάτια, εντελώς εκτός από τα προσωπικά μου γούστα, με μια βεβιασμένη και επίπλαστη νοσταλγία για πράγματα που δεν έχουν ζήσει οι ίδιοι. Παρόλο που φάνηκε να έχουν όρεξη, μου έδωσαν την αίσθηση πως είναι ηχητικά διεκπεραιωτικοί, σαν να τρως κοτόπουλο με ρύζι απλώς για να καλύψεις τα macros σου.
Yzoula
Ακολούθως ανεβαίνει στη σκηνή η Yzoula (ναι, από τους La Femme) σαν μικρή νεράιδα. Δύο μέρες μετά ακόμα αναρωτιέμαι τι επίγευση μου άφησε η εμφάνισή της. Συνεχίζω να σκέφτομαι αυτό που μου πέρασε από το μυαλό εκείνο το βράδυ, δηλαδή ποιος καθορίζει τη σειρά των εμφανίσεων, αφού όλα μοιάζουν ασύνδετα μεταξύ τους. Χωρίς να θέλω να την αδικήσω, η Yzoula ήταν εξαιρετικά ατμοσφαιρική, είχε άψογο ήχο και διατηρούσε μια διαρκή επαφή, ένα οριακό «παιχνίδισμα» με το κοινό.
Τιμητική αναφορά στο γεγονός ότι τραγούδησε στα ελληνικά το “Anabel” (Ένα Πρωινό) και το “Θέλω Κάποιον Καρδιολόγο” για να μας αλλάξει την καρδιά. Προσωπικά θεωρώ ότι βρισκόταν υπό την επήρεια του ραντάρ του Βασίλη Τερλέγκα. Η Yzoula είναι εκείνη η περίπτωση καλλιτέχνη όπου αντικειμενικά το αποτέλεσμα είναι καλό, όμως υποκειμενικά αναρωτιέσαι για την παρουσία της εκεί.
- Πέρασα καλά; Ναι.
- Θα την ξαναέβλεπα; Όχι.
Underground Youth
Και ύστερα ήρθε ο λόγος για τον οποίο βρεθήκαμε εκεί, οι Underground Youth. Ήταν πραγματικά εξαιρετικοί. Αρχικά έπαιξαν πάνω από μιάμιση ώρα με αψεγάδιαστα φωνητικά, ήχο, visuals και ένα υπερπλήρες setlist. Άνοιξαν με το “You Made It Baby” και συνέχισαν με το “I Need You”. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ κάπως τους χρειαζόμουν.
Σε ξύπνησαν, σε ταρακούνησαν και σε πήραν σε ένα ψυχεδελικό μουσικό τριπάρισμα που πάντα έχεις ανάγκη, ειδικά όταν νομίζεις πως δεν το χρειάζεσαι. Τι ωραία αίσθηση αυτή του μπάσου όταν σου ταρακουνά τον θώρακα και πόσο όμορφα δένει με τη φωνή του Craig Dyer. Μιλάμε για μια άχαστη εμφάνιση που δεν είχε ανάγκη από κανένα opening. Θα τους ξαναδώ; Σίγουρα ναι!
ΥΓ: Βγαίνοντας κατά τη μία, ο Βασίλης Τερλέγκας είχε μόλις αρχίσει. Κάπως έτσι το σύμπαν έκλεισε τον κύκλο, αυτόν τον ταραγμένο (πιθανώς από το μπάσο) του Αρχιμήδη.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
You Made It Baby
I Need You
The Allure Of The Light
Juliette
I Thought I Understood
Morning Sun
O’ Evangeline
Hedonism
Last Exit
You
Half Poison
Silhouette
Underground
Alice
Mademoiselle
Collapsing
Strangle
Death Of The Author
In The Dark/ Delirium/ Hope & Pray
