Με μία ματιά...
To “Nordland I” (2002) των Bathory άνοιξε τη viking metal σάγκα που ο Quorthon σχεδίαζε σε τέσσερις δίσκους. Χορωδίες, κύματα και σπαθιά απλώνονται πάνω σε riffs που θυμίζουν “Hammerheart”. Ολοκληρώθηκαν μόνο δύο, και το δεύτερο έμελλε να είναι και ο τελευταίος του δίσκος.
- Είναι ο προτελευταίος δίσκος των Bathory, με το “Nordland II” να ακολουθεί το 2003 πριν από τον θάνατο του Quorthon.
- Με το “Nordland I”, οι Bathory άφησαν τον ήχο των παλιών viking δίσκων για πιο power metal και folk ήχο.
- Ο Quorthon έγραψε και έπαιξε τα πάντα, ο Börje Forsberg μοιράστηκε την παραγωγή και ο Kristian Wåhlin έδωσε την εικόνα.
Τέτοιες μέρες, χρόνια πριν, στις 18 Νοεμβρίου 2002, οι Bathory έβγαζαν το “Nordland I” μέσω της Black Mark Production. Ήταν ο ενδέκατος δίσκος τους και το πρώτο κομμάτι ενός παζλ που ο Quorthon είχε στο μυαλό του πολύ μεγαλύτερο. Ο άνθρωπος που είχε στήσει σχεδόν μόνος του τα θεμέλια του viking metal ετοίμαζε μια σειρά τεσσάρων δίσκων πάνω στη βόρεια μυθολογία. Για να φανεί πώς φτάσαμε εκεί, χρειάζεται μια μικρή αναδρομή.
Η viking στροφή είχε έρθει ήδη με το “Blood Fire Death” του 1988 και είχε κορυφωθεί με το “Hammerheart” (1990) και το “Twilight Of The Gods” (1991). Ακολούθησαν τα thrash “Requiem” και “Octagon”, πριν το “Blood On Ice” του 1996 ξαναφέρει το επικό ύφος. Το “Destroyer Of Worlds” του 2001 ανακάτεψε τις δύο πλευρές με το κοινό να κρατά κυρίως τα viking κομμάτιά του.
Ήδη από το 2000 ο Quorthon σκεφτόταν έναν δίσκο με βαρύ, επικό υλικό και συμφωνική δομή. Τα demo ξεκίνησαν στις αρχές του 2002 και ως τον Μάρτιο είχαν γραφτεί όλα τα κομμάτια. Από τα πάνω από 20 τραγούδια που γράφτηκαν, κράτησε τα 19 που εξυπηρετούσαν την ιστορία και τα μοίρασε στα δύο πρώτα μέρη.
Γιατί ο Quorthon μοίρασε τα δύο πρώτα μέρη σε ξεχωριστούς δίσκους
Η ηχογράφηση ξεκίνησε στα μέσα Ιουλίου του 2002 και έκλεισε τον Σεπτέμβριο. Για τα δύο μέρη χρειάστηκαν σχεδόν τέσσερις μήνες, η μεγαλύτερη δουλειά στούντιο στην ιστορία των Bathory και η πρώτη τους σε σκληρό δίσκο αντί για μαγνητοταινία. Ο Quorthon έπαιξε μόνος του όλα τα όργανα και μοιράστηκε την παραγωγή με τον Börje Forsberg, τον γνωστό Boss και πατέρα του.

Αντί για διπλό άλμπουμ, προτίμησε δύο ξεχωριστούς δίσκους με λίγους μήνες απόσταση, κάτι που ελάφραινε και το φορτίο της παραγωγής. Φανατικός των The Beatles, θεωρούσε ότι ακόμα και το “White Album” έχει υπερβολικά πολλή πληροφορία για ένα άλμπουμ. Όπως είχε εξηγήσει ο ίδιος, «ένας δίσκος φτάνει για να τον χωνέψεις, και όταν χωνέψεις τον πρώτο τόμο, είσαι έτοιμος για τον δεύτερο».
Το “Nordland II” ανακοινώθηκε για τον Ιανουάριο και βγήκε τελικά τον Μάρτιο του 2003, τον ίδιο μήνα με τη διασκευή των Bathory στο “Black Diamond” για ένα tribute της Nuclear Blast στους Kiss. Σχεδόν κάθε δίσκος των Bathory έχει σε κάποια έκδοσή του το ίδιο σύντομο outro, το “The Winds Of Mayhem”. Ο Quorthon δεν ήθελε ένα κοινό κλείσιμο στα δύο Nordland και έγραψε τα instrumental “Heimfard” και “Fanfare”, το ένα για το τέλος του πρώτου μέρους και το άλλο για την αρχή του δεύτερου. Έτσι το “Nordland I” έμεινε ο μόνος δίσκος τους χωρίς αυτό το outro σε οποιαδήποτε έκδοση.
Τι πήρε ο δίσκος από το “Hammerheart” και τι άλλαξε
Ο Quorthon είχε περιγράψει τη συνταγή απλά, φωνή και παραγωγή από το “Twilight Of The Gods”, ήχος και θεματολογία από το “Hammerheart”. Σε κάποια κομμάτια τρέχουν έως οκτώ lead κιθάρες πάνω σε δεκάδες κανάλια φωνητικών, και φλάουτο, ακορντεόν, λαούτο και ήχοι από κύματα και σπαθιά γεμίζουν τα κενά. Το doom των παλιών viking δίσκων υποχωρεί και στη θέση του μπαίνει μια πιο power metal λογική με περισσότερο folk.
Στους στίχους, ο δίσκος κοιτάζει συχνά πίσω. Το Asa Bay εμφανίζεται σε περισσότερα από ένα κομμάτια, ευθεία παραπομπή στο “One Rode To Asa Bay” του 1990, και το “Foreverdark Woods” συνεχίζει σχεδόν από εκεί που εκείνο είχε σταματήσει.
Η ίδια λογική πέρασε και στο εξώφυλλο. Τα βουνά και τις θάλασσες του Βορρά ζωγράφισε ο Kristian “Necrolord” Wåhlin, που είχε υπογράψει και το “Blood On Ice”, αφού η αρχική ιδέα για μια απλή φωτογραφία έμοιαζε με «σελίδα από τουριστικό οδηγό». Ο τίτλος σημαίνει στα νορβηγικά τη γη του Βορρά και είναι και το όνομα μιας περιφέρειας της Νορβηγίας.
Πώς υποδέχτηκε η σκηνή το “Nordland I” και τι έμεινε από αυτό
Στις κριτικές της εποχής η ατμόσφαιρα πήρε καλούς βαθμούς και η παραγωγή τα περισσότερα πυρά. Οι κιθάρες χάνονταν κάτω από ένα βαρύ, θολό χαμηλό φάσμα και τα προγραμματισμένα τύμπανα έβγαιναν συχνά πολύ πυκνά. Αρκετοί σχολίασαν και τη μεγάλη συγγένεια με το “Hammerheart”. Οι περισσότεροι, ωστόσο, το είδαν ως καθαρή βελτίωση μετά τα thrash άλμπουμ των ‘90s.
Μέχρι τότε, η σκηνή είχε προχωρήσει. Οι Amon Amarth, οι Thyrfing, οι Finntroll και οι Falkenbach είχαν ήδη δικό τους κοινό, πατώντας σε όσα είχαν ανοίξει οι Bathory. Για αρκετούς ακροατές, το “Nordland I” έφτανε μια δεκαετία αργότερα απ’ όσο θα έπρεπε. Οι χορωδίες και οι ήχοι της θάλασσας ανάμεσα στα κομμάτια, παρόλα αυτά, είχαν γίνει κοινό λεξιλόγιο του είδους, και αυτό το λεξιλόγιο το είχε γράψει ο Quorthon.
Το “Nordland II” έμεινε ο τελευταίος στούντιο δίσκος των Bathory. Ο Quorthon πέθανε τον Ιούνιο του 2004 και η σειρά σταμάτησε στα δύο από τα τέσσερα μέρη. Γι’ αυτό σήμερα το “Nordland I” διαβάζεται κυρίως ως η αρχή ενός κεφαλαίου που δεν έκλεισε ποτέ.
