Με μία ματιά...
Καμία εταιρεία δεν την ήθελε, οπότε έφτιαξε δική της. Η Joan Jett πήρε ένα παρατημένο τραγούδι, του έδωσε glitter ρυθμό και hard rock riff και το έκανε ύμνο. Το “I Love Rock ’n’ Roll” των Joan Jett & The Blackhearts ξεκίνησε από ένα πορτμπαγκάζ και κατέληξε στην κορυφή.
- Ένας δίσκος που άνοιξε τον δρόμο σε γενιές γυναικών στο rock και έκανε την Blackheart Records πρότυπο ανεξαρτησίας.
- Ο δίσκος απέδειξε ότι μια γυναίκα μπροστάρης σε rock μπάντα και μια DIY εταιρεία φτάνουν στο Νο. 1.
- Ο Kenny Laguna πίστεψε και πλήρωσε, ο Neil Bogart έδωσε διανομή, ο Alan Merrill των Arrows έγραψε το τραγούδι.
Το “I Love Rock ‘n‘ Roll” είναι ο δίσκος που έκανε τη Joan Jett σταρ, το δεύτερο σόλο άλμπουμ της και το πρώτο που υπέγραψε ως Joan Jett & The Blackhearts. Πίσω από το riff που ξέρουν όλοι κρύβεται μια ιστορία με κλειστές πόρτες, πείσμα και ένα τραγούδι που άλλοι είχαν αφήσει να χαθεί. Ο τρόπος που βγήκε εξηγεί γιατί ο δίσκος έχει τη θέση που έχει στην ιστορία του rock.
Joan Jett μετά τις Runaways: Γιατί καμία εταιρεία δεν την ήθελε;
Επειδή μια γυναίκα που έπαιζε σκληρό rock δεν χωρούσε σε καμία από τις κατηγορίες που ήξεραν να πουλάνε. Η Jett είχε στήσει τις Runaways στο Λος Άντζελες στα 16 της, μαζί με τη ντράμερ Sandy West και τη μπασίστρια Micki Steele, που αργότερα πέρασε στις Bangles. Το συγκρότημα άλλαξε αρκετές φορές σύνθεση και έκανε μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία, στην Αμερική όμως δεν έπιασε ποτέ. Όταν η Jett και η Lita Ford το διέλυσαν το 1979, οι δισκογραφικές έβλεπαν στη Jett ένα όνομα του παρελθόντος.
Την ίδια χρονιά πήγε στην Αγγλία και μπήκε στο στούντιο με τους Steve Jones και Paul Cook των Sex Pistols. Από εκείνες τις ηχογραφήσεις βγήκε και μια πρώτη εκδοχή του “I Love Rock ‘n’ Roll”, που κατέληξε B-side στο “You Don’t Own Me”. Λίγο αργότερα, πίσω στο Λος Άντζελες, γνώρισε τον Kenny Laguna, τραγουδοποιό και παραγωγό με θητεία στην pop των ’60s. Ο Laguna έγινε μάνατζερ, παραγωγός και συνθέτης δίπλα της, και την έφερε στο Long Beach της Νέας Υόρκης για να ξεκινήσουν από το μηδέν.
Πώς κυκλοφόρησε η Joan Jett τον πρώτο σόλο δίσκο της;
Χωρίς καμία μεγάλη δισκογραφική πίσω της. Σύμφωνα με τον Laguna, είχαν πάρει τουλάχιστον ένα απορριπτικό γράμμα από κάθε μεγάλη εταιρεία, την ώρα που οι ίδιες εταιρείες υπέγραφαν συγκροτήματα που εκείνος θεωρούσε πολύ κατώτερα. Έτσι το 1980 έστησαν οι δυο τους τη Blackheart Records, με τον Laguna να βάζει τα λεφτά, και έβγαλαν μόνοι τους το πρώτο σόλο άλμπουμ της Jett, με τίτλο σκέτο “Joan Jett”. Διανομή δεν υπήρχε, και η Jett το περιέγραψε αργότερα χωρίς περιστροφές, «τυπώσαμε μόνοι μας τα αντίτυπα και τα πουλούσαμε από το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου μας, όπου κι αν παίζαμε».

Η λύση ήρθε από τον Neil Bogart, που είχε στήσει την Casablanca Records και πλέον έτρεχε τη Boardwalk. Του άρεσε ο δίσκος, πήρε τα δικαιώματα διανομής και τον επανεξέδωσε τον Ιανουάριο του 1981 με νέο τίτλο, “Bad Reputation”. Αμέσως μετά ζήτησε δεύτερο άλμπουμ, και η Jett έβαλε έναν όρο, να το ηχογραφήσει με τη δική της μπάντα.
Πώς δούλεψαν οι Blackhearts στο στούντιο;
Με ένα πρόγραμμα που δεν άφηνε χρόνο για ξεκούραση. Τις καθημερινές η μπάντα, με τον Ricky Byrd στην κιθάρα, τον Gary Ryan στο μπάσο και τον Lee Crystal στα τύμπανα, δούλευε στο στούντιο με παραγωγούς τον Laguna και τον Ritchie Cordell. Τα Σαββατοκύριακα έπαιζε live σε όλη την περιοχή της Νέας Υόρκης και στα βορειοανατολικά. Η Jett είπε στο Creem το 1982 ότι αυτός ο ρυθμός «μας κράτησε δεμένους, μας κράτησε ετοιμοπόλεμους». Ο Cordell είχε υπογράψει για τους Tommy James & The Shondells τα “I Think We’re Alone Now” και “Mony Mony”, άρα ήξερε καλά πώς χτίζεται ένα ρεφρέν για το ραδιόφωνο.
Τον ήχο που κυνηγούσε η Jett τον είχε περιγράψει στο Musician τον Μάρτιο του 1982. «Μου αρέσει όλο το στιλ του glitter των αρχών των ’70s», είπε, εξηγώντας ότι σε εκείνη τη μουσική τα τύμπανα είναι μπροστά στη μίξη και γι’ αυτό χορεύεται. Πρόσθεσε ότι δεν μπορεί να απολαύσει ένα τραγούδι αν πρέπει να κάτσει να το αποκρυπτογραφήσει, και ότι θέλει απλά κομμάτια που ο κόσμος καταλαβαίνει. Αυτή η λογική πέρασε σε όλο τον δίσκο, που κινείται γρήγορα και χωρίς στολίδια, με μόνη εξαίρεση τη μπαλάντα “Crimson And Clover”.
Δέκα κομμάτια μπήκαν τελικά στον δίσκο, μοιρασμένα ανάμεσα σε τραγούδια της Jett και του Laguna και σε διασκευές. Οι διασκευές που διάλεξε δείχνουν ότι η Jett έβλεπε τον εαυτό της σαν κομμάτι μιας μακριάς rock ‘n‘ roll παράδοσης. Από τη μία υπήρχε το “Nag” των The Halos, ένα doo-wop του 1961, και από την άλλη το “You’re Too Possessive”, που η ίδια είχε ηχογραφήσει με τις Runaways στο “Waitin’ For The Night” του 1977. Η αρχική έκδοση έκλεινε με το “Little Drummer Boy”, το οποίο η Boardwalk αντικατέστησε μετά τις γιορτές με το “Oh Woe Is Me”.
Η ιστορία του “I Love Rock 'n' Roll”: Ποιος έγραψε αρχικά το τραγούδι;
Ο Alan Merrill, τραγουδιστής και μπασίστας των Arrows, το έγραψε το 1975, με τον κιθαρίστα Jake Hooker να μοιράζεται τα credits. Το βρετανικό συγκρότημα το κυκλοφόρησε στη RAK Records και η αφορμή ήταν το “It’s Only Rock ‘n Roll (But I Like It)” των Rolling Stones. Ο Merrill το άκουσε σαν μια απολογία του Mick Jagger προς τους αριστοκράτες και τους jet setters με τους οποίους έκανε παρέα, και απάντησε με κάτι πιο ευθύ. Ο ίδιος το χαρακτήρισε αργότερα «αντίδραση της στιγμής» στο τραγούδι των Stones.
Η ιδέα του Merrill είχε και ένα πιο ψαγμένο κομμάτι. Ήθελε ένα τραγούδι μέσα σε τραγούδι, με τα κουπλέ να περιγράφουν δύο πιτσιρίκια που φλερτάρουν σε μια ντισκοτέκ και το ρεφρέν να ακούγεται σαν η επιτυχία που παίζει εκείνη τη στιγμή στο jukebox. Ήταν τόσο σίγουρος ότι θα γινόταν hit, που το έγραψε σαν να ήταν ήδη. Οι Arrows το έβγαλαν αρχικά ως B-side του “Broken Down Heart” και μετά το ξαναηχογράφησαν ως A-side, χωρίς να ανέβει ψηλά στα charts.
Tι άλλαξε η Joan Jett στο “I Love Rock 'n' Roll” σε σχέση με τους Arrows;
Η ιδέα του Merrill είχε και ένα πιο ψαγμένο κομμάτι. Ήθελε ένα τραγούδι μέσα σε τραγούδι, με τα κουπλέ να περιγράφουν δύο πιτσιρίκια που φλερτάρουν σε μια ντισκοτέκ και το ρεφρέν να ακούγεται σαν η επιτυχία που παίζει εκείνη τη στιγμή στο jukebox. Ήταν τόσο σίγουρος ότι θα γινόταν hit, που το έγραψε σαν να ήταν ήδη. Οι Arrows το έβγαλαν αρχικά ως B-side του “Broken Down Heart” και μετά το ξαναηχογράφησαν ως A-side, χωρίς να ανέβει ψηλά στα charts.
Κυρίως η οπτική του τραγουδιού, και αυτό ξεκινά από τον τρόπο που το βρήκε. Οι Arrows είχαν δική τους εκπομπή στη Granada Television, και η Jett τους είδε να παίζουν το κομμάτι ενώ περιόδευε με τις Runaways στην Αγγλία. Οι υπόλοιπες του συγκροτήματος δεν ήθελαν να το διασκευάσουν, κι έτσι εκείνη το κράτησε για τον εαυτό της. Για χρόνια το έπαιζε στις συναυλίες της πριν γίνει επιτυχία, οπότε όταν οι Blackhearts το ηχογράφησαν το 1981, η μπάντα το ήξερε απ’ έξω.
Στο αρχικό τραγούδι ο αφηγητής είναι ένας τύπος που βλέπει μια κοπέλα να χορεύει και την παίρνει μαζί του, ενώ στην εκδοχή της Jett εκείνη κάνει το πρώτο βήμα προς ένα αγόρι δίπλα στο jukebox. Μια γυναίκα που διεκδικεί ανοιχτά αυτό που θέλει, πάνω σε ένα βαρύ hard rock riff, ακουγόταν πολύ διαφορετικά στο ραδιόφωνο του 1982. Με το “Crimson And Clover” έκανε το ανάποδο και κράτησε τις αντωνυμίες όπως ήταν, εξηγώντας απλά ότι αλλιώς δεν θα έβγαινε η ρίμα.
Πόσο ψηλά έφτασε ο δίσκος;
Ως το Νο. 2 του Billboard 200, με το ομότιτλο single να μένει επτά εβδομάδες στο Νο. 1 του Hot 100 και να κλείνει το 1982 ως το τρίτο μεγαλύτερο τραγούδι της χρονιάς στις ΗΠΑ. Το “Crimson And Clover” ακολούθησε και έφτασε στο Νο. 7. Μεγάλο μέρος της ώθησης ήρθε από το MTV, που έπαιζε το βίντεο την ώρα που αρκετοί rock ραδιοφωνικοί σταθμοί ακόμη την αγνοούσαν. Η επιτυχία τράβηξε ξανά την προσοχή και στο “Bad Reputation”, που μέχρι τότε το είχαν ακούσει ελάχιστοι.
Η δικαίωση είχε και ονόματα. «Τώρα που γίναμε τεράστιοι με τον δεύτερο δίσκο, άνθρωποι σαν τον Clive Davis λένε “πώς μας ξέφυγε αυτό;”», είπε η Jett στο Musician, θυμίζοντας ότι ο ίδιος την είχε απορρίψει. Το 2016 το ομότιτλο κομμάτι μπήκε στο Grammy Hall Of Fame, και εμφανίζεται συχνά σε λίστες με τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών από το Rolling Stone, το Q και το Billboard.
Τι άφησε ο δίσκος στη rock σκηνή;
Έδειξε ότι μια γυναίκα μπροστάρης σε μια rock μπάντα μπορεί να κάνει τεράστια εμπορική επιτυχία χωρίς να μαλακώσει τον ήχο ή την εικόνα της. Κράτησε το δερμάτινο και τη distortion, και το κοινό την ακολούθησε. Η επόμενη γενιά γυναικών στο rock είχε πλέον μπροστά της ένα παράδειγμα να ακολουθήσει. Η σύνδεση φάνηκε καθαρά στις αρχές των ’90s, όταν η Jett έκανε την παραγωγή στο single “Rebel Girl” των Bikini Kill, ενός από τα πιο γνωστά ονόματα του riot grrrl.
Εξίσου σημαντική ήταν η πορεία της Blackheart Records, που έγινε μία από τις πιο σεβαστές artist-run δισκογραφικές της εποχής και κράτησε τον κατάλογο της Jett στα δικά της χέρια. Χρόνια πριν το streaming και τα social media κάνουν το DIY εύκολη υπόθεση, το μοντέλο αυτό είχε ήδη αντέξει μια επιτυχία τέτοιου μεγέθους. Το ίδιο το τραγούδι συνέχισε τη δική του ζωή, με διασκευές όπως αυτή της Britney Spears το 2002.
Joan Jett μετά το “I Love Rock 'n' Roll”: τι ακολούθησε στην καριέρα της;
Χρόνια με σκαμπανεβάσματα, γιατί μετά από τέτοια επιτυχία το δύσκολο ήταν να μείνει εκεί. Τα “Album” του 1983 και “Glorious Results Of A Misspent Youth” του 1984 ακολούθησαν την ίδια συνταγή με νέα κομμάτια και διαλεγμένες διασκευές, χωρίς να φτάσουν στα ίδια νούμερα, και η επιστροφή ήρθε με το “Up Your Alley” το 1988. Σε όλο αυτό το διάστημα η Jett δεν άλλαξε κατεύθυνση. Ήδη από το 1982 είχε πει στο NME «είμαι ικανοποιημένη που κάνω αυτό που θέλω, κανείς δεν θα με σταματήσει», και το 2015 μπήκε στο Rock And Roll Hall Of Fame μαζί με τους Blackhearts.

