Κάθε φορά που η ομίχλη πυκνώνει στο Oxfordshire, το μυαλό όλων επιστρέφει στον νερόμυλο του Mapledurham. Πενήντα έξι χρόνια έχουν περάσει από εκείνο το παγωμένο πρωινό του 1970, όταν μια 18χρονη κοπέλα στάθηκε μπροστά στον φακό του Keith Macmillan και άλλαξε για πάντα το οπτικό DNA της μουσικής. Το ντεμπούτο των Black Sabbath δεν γέννησε μόνο το heavy metal, δημιούργησε έναν από τους μεγαλύτερους αστικούς μύθους των record stores.
Ποια ήταν η “μάγισσα” Louisa Livingstone, τι απέγινε η μαύρη γάτα που φημολογείται ότι κρατούσε και πώς ένα τυχαίο session κατέληξε να στοιχειώνει το βλέμμα εκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι σήμερα; Πάμε να δούμε την ιστορία πίσω από το σύμβολο του σκότους, όπως την αφηγήθηκαν οι πρωταγωνιστές της.
Ο Keith “Keef” Macmillan, δημιουργός του εξωφύλλου, είχε μόλις ξεκινήσει τη συνεργασία του με την Vertigo, τη δισκογραφική μέσω της οποίας κυκλοφόρησε ο δίσκος, όταν του ανατέθηκε το project. Επηρεασμένος από τον σουρεαλισμό και την τέχνη του René Magritte, άντλησε έμπνευση από μια έκθεση του Βέλγου καλλιτέχνη στην οποία είχε παρευρεθεί ένα χρόνο νωρίτερα.
Για το σκηνικό της φωτογράφισης επιλέχθηκε ο νερόμυλος Mapledurham Watermill στο Oxfordshire της Αγγλίας, μια τοποθεσία που με τη φθαρμένη και στοιχειωμένη αισθητική της ταίριαζε απόλυτα με την ατμόσφαιρα του άλμπουμ. Ο ίδιος ο Macmillan θυμάται πως το μέρος τότε έμοιαζε πολύ πιο άγριο και ερειπωμένο, με την πυκνή βλάστηση να του δίνει έναν ιδιαίτερα απόκοσμο χαρακτήρα.
Το μοντέλο που ποζάρει στο εξώφυλλο είναι η Louisa Livingstone, η οποία τότε ήταν μόλις 18 ετών. Η επιλογή της δεν ήταν τυχαία: το μικρό της ανάστημα (μόλις 1,52μ.) έκανε το τοπίο να φαίνεται ακόμα πιο επιβλητικό. Η φωτογράφιση πραγματοποιήθηκε ένα κρύο, ομιχλώδες πρωινό, με τον Macmillan να χρησιμοποιεί dry ice και μηχανές καπνού για να ενισχύσει τη φυσική ατμόσφαιρα του μέρους.
Μια λεπτομέρεια που για χρόνια γέννησε φήμες ήταν η παρουσία μιας μαύρης γάτας στην αγκαλιά της Livingstone. Ο ίδιος ο Macmillan επιβεβαίωσε ότι είχε φέρει έναν ζωντανό μαύρο γάτο στη φωτογράφιση, αλλά η Livingstone δεν θυμάται να κρατάει κάποιο ζώο, αποδίδοντας την ψευδαίσθηση στην τοποθέτηση των χεριών της κάτω από την κάπα.
Το εξώφυλλο του “Black Sabbath” πυροδότησε δεκάδες θεωρίες συνωμοσίας: ότι η γυναίκα στο εξώφυλλο ήταν πραγματική μάγισσα, ότι η φωτογραφία τραβήχτηκε σε τελετή μαύρης μαγείας ή ακόμα και ότι το φάντασμα της εμφανίστηκε μόνο όταν εμφάνισαν το φιλμ. Αυτοί οι μύθοι μπορεί να μην αποδείχθηκαν ποτέ, αλλά στο τέλος της ημέρας, αυτό είναι το heavy metal: μια διαρκής πάλη ανάμεσα στην πραγματικότητα και το απόκοσμο.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι ίδιοι οι Black Sabbath δεν είχαν καμία ανάμειξη στον σχεδιασμό του εξωφύλλου. Η Vertigo ανέθεσε εξ ολοκλήρου τη δημιουργική κατεύθυνση στον Macmillan, και το τελικό αποτέλεσμα τους παρουσιάστηκε λίγο πριν την κυκλοφορία του δίσκου. Αν και το εξώφυλλο τους άρεσε, δεν συνέβη το ίδιο με το εσωτερικό του gatefold, όπου είχε τοποθετηθεί ένας ανεστραμμένος σταυρός – μια επιλογή που προκάλεσε αντιδράσεις τόσο από τους Sabbath όσο και από συντηρητικά μέσα της εποχής.
Η Livingstone, μετά τη συμμετοχή της στη φωτογράφιση, ακολούθησε καριέρα στη μουσική, αλλά όχι στο metal. Αντιθέτως, ασχολήθηκε με την ambient ηλεκτρονική μουσική και σήμερα συνεχίζει να ηχογραφεί με το καλλιτεχνικό όνομα Indreba, υπηρετώντας τη σκηνή μακριά από τους προβολείς που η ίδια άναψε άθελά της εκείνο το πρωινό του ’70. Παρά την εμβληματική της παρουσία στο εξώφυλλο, δεν έγινε ποτέ οπαδός των Black Sabbath, δηλώνοντας πως προτιμούσε συγκροτήματα όπως οι Rolling Stones, οι Cream και οι Beatles.
Το artwork του “Black Sabbath” είναι η οπτική μετάφραση του ήχου που άλλαξε τον κόσμο. Σχεδόν έξι δεκαετίες μετά, εξακολουθεί να στοιχειώνει το βλέμμα όσων το αντικρίζουν, παραμένοντας το πιο αναγνωρίσιμο “στοιχειωμένο” έργο τέχνης στην ιστορία της μουσικής.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Black Sabbath
