Υπάρχει ένας χώρος ανάμεσα στον θόρυβο και τη σιωπή, τον οποίο ελάχιστα συγκροτήματα τολμούν να πατήσουν. Σε αυτό το αχαρτογράφητο έδαφος, ο ήχος γίνεται ωμό συναίσθημα και η μουσική χάνει κάθε αίσθηση ασφάλειας. Οι Maruja, το εκρηκτικό jazz-punk κουαρτέτο από το Μάντσεστερ, εξερευνούν αυτόν τον χώρο και τον έχουν κάνει πλέον δικό τους.
Η δημιουργία αυτού του ιδιαίτερου κράματος προέκυψε αβίαστα μέσα από την ανάγκη τους για έκφραση. Κάθε μέλος της μπάντας φέρνει στο τραπέζι διαφορετικές επιρροές και ετερόκλητα ακούσματα. Ο συνδυασμός των πνευστών με τις σκληρές κιθάρες χτίζει έναν ήχο ικανό να σε παρασύρει από τα πρώτα λεπτά. Αρνούνται πεισματικά να ακολουθήσουν τις φόρμες της βιομηχανίας και επιλέγουν τον δρόμο της απόλυτης ανεξαρτησίας.
Οι Maruja αποτελούν μια δύναμη που δημιουργεί συνθέσεις πέρα από τα συνηθισμένα ακούσματα της καθημερινότητας. Η μουσική τους λειτουργεί ως ένα τράνταγμα και απορροφάται πλήρως, μέσα από δονήσεις που μοιάζουν να διαπερνούν το δέρμα σου και να προκαλούν ένταση. Όποιος τους έχει παρακολουθήσει ζωντανά αντιλαμβάνεται ότι η τέχνη τους ξεπερνά το απλό άκουσμα, δημιουργώντας μια αίσθηση που καθηλώνει τον θεατή.
Οι προκλήσεις της τοπικής σκηνής
Οι Maruja αναδύθηκαν μέσα από τις σκιές του Μάντσεστερ. Η πόλη, γνωστή για την πολιτιστική της κληρονομιά, βιώνει πλέον μια υποβάθμιση στις μουσικές της υποδομές. «Τα στούντιο πρόβας εξαφανίζονται και μετατρέπονται σε διαμερίσματα», περιγράφει ο Joe Carroll. «Αυτό σκοτώνει τη δημιουργικότητα». Μέσα σε αυτήν την κρίση, οι Maruja βρίσκουν σταθερά τον τρόπο να παράγουν το έργο τους.
Αυτή η προσέγγιση αποτελεί το βασικό όπλο της επιβίωσής τους σε ένα τόσο πιεστικό περιβάλλον. Αντί να περιμένουν τις ιδανικές συνθήκες, αποφάσισαν να μετατρέψουν τους περιορισμούς σε καύσιμο για τον ήχο τους. Η έλλειψη διαθέσιμων χώρων τους έκανε να πεισμώσουν και να στραφούν σε εντελώς εναλλακτικούς τρόπους παραγωγής της τέχνης τους.
Η πόλη του θρυλικού Hacienda, όπου άνθισε το post-punk, έχει αλλάξει ριζικά. Σήμερα, η μουσική σκηνή του Μάντσεστερ αποτελεί ένα πεδίο μάχης για τους νέους καλλιτέχνες. Οι διοργανωτές συχνά απορροφούν τα έσοδα, αφήνοντας ελάχιστα κέρδη στους μουσικούς. «Οι διοργανωτές παίρνουν το 80% των κερδών και είναι ένα στημένο παιχνίδι», λέει ο frontman Harry Wilkinson. Μέσα από αυτές τις δυσκολίες, οι Maruja διαμορφώνουν τη δική τους πορεία και αψηφούν τα όρια.
Η ελευθερία του αυτοσχεδιασμού
Η μουσική για τους Maruja αποτελεί μια διαδικασία χωρίς προκαθορισμένα όρια. Τα τραγούδια τους γεννιούνται μέσα από αυθόρμητα τζαμαρίσματα. «Πατάμε το record, και αυτό που συμβαίνει είναι κεραυνός εν αιθρία», δηλώνει ο Carroll. Αυτή η πηγαία δημιουργία διασφαλίζει ότι κάθε νότα αντικατοπτρίζει τη στιγμή. Αποφεύγουν τις τυποποιημένες φόρμες και επιλέγουν να αφήνουν το συναίσθημα να καθοδηγεί τη μουσική.
Η επιλογή τους να γράφουν με αυτόν τον τρόπο διατηρεί τη φρεσκάδα του ήχου τους σε κάθε ακρόαση. Συχνά οι πρώτες λήψεις στο στούντιο είναι και οι τελικές. Διατηρούν κάθε λάθος και κάθε μικρή ατέλεια ανέπαφη για να κρατήσουν την ψυχή του κομματιού.
Ο αυτοσχεδιασμός αποτελεί μια μορφή επανάστασης και όχι μόνο μια απλή διαδικασία δημιουργίας. Με την απουσία αυστηρών δομών, οι Maruja ενσαρκώνουν το απρόβλεπτο στοιχείο της jazz και την ορμή του punk. Οι ζωντανές τους εμφανίσεις έχουν τελετουργικό χαρακτήρα, σύμφωνα με τις περιγραφές των οπαδών τους. Ο Wilkinson αντιλαμβάνεται αυτές τις στιγμές ως εξορκισμούς συναισθημάτων: «Παραδινόμαστε ολοκληρωτικά στο κοινό και η τρωτότητα γίνεται δύναμη». Μέσα από αυτή την ενέργεια, η μουσική τους αποκτά μια ιδιαίτερη δυναμική που γεφυρώνει τη σκηνή με τους παρευρισκόμενους.
Κοινωνική συνείδηση και ειλικρίνεια
Η jazz και το punk, δύο διαφορετικά είδη, μοιάζουν ασύμβατα. Οι Maruja εντοπίζουν κοινά σημεία που τους επιτρέπουν να διαμορφώσουν κάτι μοναδικό. «Η jazz ήταν η μουσική της εργατικής τάξης, όπως και το punk», εξηγεί ο Jacob Hayes. «Και τα δύο προάγουν την ελευθερία και την έκφραση της απογοήτευσης».
Το “Zeitgeist” ενσαρκώνει πλήρως αυτή τη δυαδικότητα. Αντικατοπτρίζει την αγωνία μιας γενιάς που βιώνει το Brexit, την κλιματική κρίση και τις συνέπειες της πανδημίας. Μέσα στο χάος ξεπροβάλλουν στιγμές εξαιρετικής ομορφιάς. Οι νότες του σαξοφώνου δημιουργούν μικρές αναλαμπές ελπίδας και ο δυναμικός ρυθμός του κομματιού ενισχύει την ένταση που εκπέμπει.
Η μουσική των Maruja συνδέεται άμεσα με την πραγματικότητα του σύγχρονο κόσμου και ξεπερνά τα καλλιτεχνικά όρια. Τα τραγούδια τους εξετάζουν τη διαφθορά, την ψυχική υγεία και τον πόλεμο, διατηρώντας πάντα τη σύνδεση με τον άνθρωπο. «Γράφουμε για να δείξουμε ότι υπάρχει ελπίδα για αλλαγή και όχι μόνο για να αναδείξουμε τα προβλήματα», λέει ο Wilkinson.
Αυτός ο στόχος τους καθιστά κάτι παραπάνω από μουσικούς, καθώς λειτουργούν ως φορείς αλλαγής. Ο μπασίστας Matt Buonaccorsi αντιλαμβάνεται τη μουσική ως μέσο διαχείρισης της συλλογικής απογοήτευσης. «Οι άνθρωποι στρέφονται στους καλλιτέχνες όταν αισθάνονται ανίσχυροι και εμείς παίρνουμε αυτή την ευθύνη στα σοβαρά». Με τη συγκεκριμένη φιλοσοφία, οι Maruja παραμένουν πιστοί στην αποστολή τους.
Το αβέβαιο μέλλον
Η ειλικρίνεια αποτελεί το στοιχείο που κάνει τους Maruja να ξεχωρίζουν. Σε έναν κόσμο που κυνηγά την τελειότητα, οι ίδιοι επενδύουν στα ελαττώματά τους. Ο αυτοσχεδιασμός διασφαλίζει ότι κάθε εμφάνιση παραμένει μοναδική. Το κοινό τους αισθάνεται αυτή την προσέγγιση. «Όταν ανοιγόμαστε στο κοινό, το κοινό το αντιλαμβάνεται και είναι μεταδοτικό», λέει ο Wilkinson.
Οι Maruja παραμένουν ελεύθεροι από είδη ή κατηγορίες. Ο ήχος τους βρίσκεται σε μια συνεχή εξέλιξη. «Δεν ενδιαφερόμαστε να ενταχθούμε σε κάποια σκηνή», δηλώνει ο Hayes. «Η μουσική μας είναι συναίσθημα, ό,τι κι αν μοιάζει αυτό τη στιγμή που το εκφράζουμε». Οι συνθέσεις τους αντικατοπτρίζουν το χάος και την ομορφιά της εποχής μας. Πρόκειται για μια ωμή δύναμη που αποφεύγει τη συμμόρφωση. «Όπου μας πάει το χάος», απαντάει ο Wilkinson για το μέλλον τους. Οι Maruja αναζητούν την αλήθεια και όχι την επιτυχία. Αυτή την αλήθεια που προκαλεί σοκ και σε κάνει να νιώθεις άβολα.
