Με μία ματιά...
Το όνομα Wolves In The Throne Room μοιάζει βγαλμένο από βιβλίο, και όμως δεν έχει πηγή. Ο Aaron Weaver έχει δηλώσει ότι τα αδέρφια δεν θυμούνται από πού προέκυψε η φράση. Έγραφαν μουσική για ένα σχήμα χωρίς ταυτότητα, το πρώτο κομμάτι πήρε αυτόν τον τίτλο και από εκεί κόλλησε στην μπάντα, επειδή περιέγραφε σωστά τον ήχο.
- Καμία λογοτεχνική ή μυθολογική πηγή δεν τεκμηριώνεται, το όνομα ήταν πρώτα τίτλος τραγουδιού
- Η μόνη εκδοχή με πραγματικό έρεισμα είναι η τολκινική, όπου ο Σάουρον είναι κυριολεκτικά Άρχοντας των Λυκανθρώπων
Υπάρχουν ονόματα μπαντών που μοιάζουν να κουβαλάνε ολόκληρη βιβλιοθήκη από πίσω. Τέσσερις λέξεις, μια εικόνα που στέκει μόνη της, και το μυαλό ξεκινάει αμέσως να ψάχνει την πηγή. Λύκοι μέσα στην αίθουσα του θρόνου. Κάποιος θα το έχει γράψει πρώτος, σκέφτεσαι, και μετά ανακαλύπτεις ότι δεν το έγραψε κανείς.
Από πού ήρθε το όνομα των Wolves In The Throne Room;
Ο Aaron Weaver ρωτήθηκε ακριβώς αυτό σε συνέντευξή του στο Westword, όπου ο συνομιλητής του ξεκίνησε λέγοντας ότι πρόκειται για ένα από τα καλύτερα ονόματα μπάντας που έχουν υπάρξει. Η απάντηση ήταν αφοπλιστική. Δεν θυμούνται. Είχαν αρχίσει να γράφουν μουσική για ένα σχήμα που δεν είχε ακόμα όνομα, το πρώτο κομμάτι βγήκε με τίτλο “Wolves In The Throne Room” και από εκεί πέρασε στην μπάντα.
Δεν έχουμε λοιπόν στίχο από παλιό δίσκο, ούτε σελίδα βιβλίου, ούτε μυθολογική αναφορά που να τεκμηριώνεται. Το όνομα προέκυψε πρώτα ως τίτλος τραγουδιού και μόνο μετά έγινε ταυτότητα. Ο λόγος που έμεινε, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι αποτύπωνε καθαρά το πνεύμα της μουσικής. Η εικόνα ήρθε πριν από την εξήγησή της, κάτι που ταιριάζει απόλυτα με μια μπάντα που δουλεύει τόσο με την ατμόσφαιρα.
Και επειδή η φράση παραμένει ορφανή, παραμένει και ανοιχτή. Ακολουθούν έξι εκδοχές για το πού θα μπορούσε να είχε βρεθεί, αν η ιστορία είχε κυλήσει αλλιώς. Ξεκινάμε από την πιο εύκολη και καταλήγουμε σε εκείνη που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι αλήθεια.
Επεισόδιο του Game Of Thrones που δεν γυρίστηκε ποτέ;
Φαντάσου το Κόκκινο Οχυρό σε ώρα συμβουλίου, με τους Λάνιστερ συγκεντρωμένους γύρω από τον Σιδερένιο Θρόνο και τη φρουρά να πίνει στους διαδρόμους. Οι πόρτες ανοίγουν και μπαίνουν οι Stark, όχι με στρατό αλλά με τους ντάιαργουλφ μπροστά. Η σφαγή που ακολουθεί δεν γίνεται σε πεδίο μάχης ούτε σε γάμο, γίνεται ακριβώς εκεί όπου υπογράφηκε κάθε προδοσία εις βάρος τους. Στο τέλος τα ζώα κάθονται ανάμεσα στα πτώματα και κανείς δεν πλησιάζει τον θρόνο. Είναι η πιο τηλεοπτική από τις έξι εκδοχές, και η πιο αδύναμη, επειδή δίνει στη φράση μια σκηνή αντί να της αφήσει το βάρος της.
Διήγημα του Stephen King σε μια πόλη του Μέιν;
Μικρή πόλη, ένα εγκαταλειμμένο αρχοντικό που οι ντόπιοι αποκαλούν δημαρχείο παρότι δεν υπήρξε ποτέ. Στο υπόγειο υπάρχει μια καρέκλα στην κεφαλή ενός μακριού τραπεζιού και ένας άγραφος κανόνας λέει ότι όποιος καθίσει εκεί διοικεί την πόλη για έναν χρόνο. Κάθε Φλεβάρη τα ζώα μαζεύονται απ’ έξω και περιμένουν υπομονετικά να δουν ποιος θα βγει. Αφηγητής ένα παιδί δεκατεσσάρων ετών, του οποίου ο πατέρας κάθισε πέρσι και από τότε δεν μιλάει. Η εκδοχή δουλεύει γιατί ο King χτίζει πάντα τη φρίκη πάνω σε τοπικά έθιμα που κανείς δεν αμφισβητεί.
Ποίημα του Edgar Allan Poe για έναν βασιλιά που δεν βγήκε ποτέ έξω;
Ένας μονάρχης έχει σφραγίσει τον εαυτό του στην αίθουσα του θρόνου, ενώ το βασίλειο απέξω έχει παραδοθεί στον χειμώνα. Μετράει τα νύχια που ξύνουν το μάρμαρο και πείθει τον εαυτό του ότι ακούει τον άνεμο. Η κορύφωση έρχεται όταν καταλαβαίνει ότι οι λύκοι δεν μπήκαν ποτέ από την πόρτα, ήταν πάντα μέσα, καθισμένοι γύρω του όσο κυβερνούσε. Ρυθμικό, σε πρώτο πρόσωπο, ενοχή μεταμφιεσμένη σε στοιχειό. Αν υπήρχε, θα το είχαν μελοποιήσει ήδη τριάντα μπάντες, και η πιο πιστή εκτέλεση θα ήταν σίγουρα των Wolves In The Throne Room.
Campaign του Dungeons & Dragons με ανατροπή στο τέλος;
Χαμηλού επιπέδου περιπέτεια, από αυτές που δίνονται σε αρχάριες ομάδες. Το πάρτι προσλαμβάνεται για να καθαρίσει την αίθουσα του θρόνου ενός πεσμένου βασιλείου από μια αγέλη λυκανθρώπων, με ανταμοιβή το ίδιο το στέμμα. Φτάνοντας εκεί ανακαλύπτουν ότι οι λυκάνθρωποι είναι οι τελευταίοι επιζώντες της βασιλικής φρουράς, καταραμένοι να μην μπορούν να εγκαταλείψουν τη θέση τους. Ο τύπος που τους έστειλε είναι ο σφετεριστής που τους καταράστηκε, και η μάχη είναι τελικά προαιρετική. Σωστή λύση, το σπάσιμο της κατάρας. Είναι η εκδοχή που εξηγεί γιατί η φράση ηχεί ταυτόχρονα απειλητική και πένθιμη.
Tribe στο Werewolf: The Apocalypse;
Το σύμπαν του παιχνιδιού δίνει ήδη τους Silver Fangs, τη φυλή των βασιλιάδων, οπότε η εκδοχή έχει έτοιμο έδαφος. Ένα σχίσμα τους θα ήταν εκείνοι που αρνήθηκαν να φύγουν όταν η γενεαλογία άρχισε να καταρρέει από τις ενδογαμίες. Μένουν στα ερειπωμένα caerns της παλιάς αριστοκρατίας και υπερασπίζονται μια εξουσία που δεν υπάρχει πια. Οι υπόλοιπες φυλές τούς θεωρούν τραγικούς μάλλον παρά επικίνδυνους, και αυτό είναι χειρότερο από το να τους φοβούνται. Το gift τους θα ήταν μια μορφή μνήμης του τόπου, η ικανότητα να ακούν τι συνέβη σε έναν χώρο πριν αυτός ερημώσει.
Τάγμα φυλάκων του Σάουρον, εκεί που η εκδοχή σχεδόν ευσταθεί
Εδώ παύουμε να φαντασιωνόμαστε εντελώς, γιατί ο Τόλκιν έχει ήδη κάνει τη μισή δουλειά. Ο Σάουρον στο “Σιλμαρίλλιον” είναι κυριολεκτικά Άρχοντας των Λυκανθρώπων και κρατάει το Tol-in-Gaurhoth, το Νησί των Λυκανθρώπων, με τον Draugluin ως πρόγονο ολόκληρης της γενιάς τους. Ένα τάγμα φρουρών από αυτή τη γενιά, που δεν φυλάει πύλες ούτε τείχη αλλά αποκλειστικά την αίθουσα του θρόνου, γράφεται μόνο του.
Δεν τρώνε, δεν κοιμούνται, δεν αναγνωρίζουν κανέναν άλλο κύριο. Όταν ο θρόνος αδειάσει, μένουν εκεί αιώνες φυλάγοντας ένα κάθισμα στο οποίο δεν πρόκειται να ξανακαθίσει κανείς. Από τις έξι εκδοχές είναι η μόνη που δεν χρειάζεται να επινοήσεις, χρειάζεται μόνο να τη διαβάσεις λίγο πιο κυριολεκτικά. Αν κάποιος σου έλεγε ότι από εκεί βγήκε το όνομα, μάλλον δεν θα το αμφισβητούσες.
Γιατί τελικά η απουσία μύθου είναι η καλύτερη εκδοχή;
Όλες οι παραπάνω ιστορίες έχουν ένα κοινό πρόβλημα, κλείνουν τη φράση. Μόλις ξέρεις ότι το όνομα βγήκε από ένα ποίημα ή από ένα παιχνίδι, σταματάς να το ακούς και αρχίζεις να το αναγνωρίζεις. Η εκδοχή των Weaver αφήνει τις τέσσερις λέξεις ακριβώς εκεί που πρέπει να είναι, χωρίς υποσημείωση. Το άγριο έχει μπει εκεί όπου καθόταν η εξουσία, η φύση έχει πάρει πίσω τον χώρο του πολιτισμού, και κανείς δεν χρειάζεται να σου εξηγήσει ποιον συμβολίζουν οι λύκοι.
Μια μπάντα που έχτισε ολόκληρη καριέρα πάνω στην ατμόσφαιρα των δασών του Pacific Northwest δύσκολα θα μπορούσε να έχει πιο ταιριαστή ιστορία ονόματος. Ήρθε πρώτα ο ήχος, μετά η εικόνα, και η σημασία ήρθε πολύ αργότερα από εμάς που την ψάχνουμε. Παρόλα αυτά, αν κάποια στιγμή ανακαλυφθεί ότι υπήρχε όντως ένα ξεχασμένο ποίημα, να ξέρεις ότι εδώ το είχαμε προβλέψει.
