Όλοι, μα όλοι, έχουμε κάποιες αγαπημένες μπάντες από την εγχώρια σκηνή που τις ξεχωρίζουμε λίγο παραπάνω από τις υπόλοιπες. Στη δική μου κορυφή βρίσκονται σταθερά οι Planet of Zeus, οι οποίοι αποτέλεσαν και έναν από τους βασικούς λόγους που άρχισα να ασχολούμαι και να ψάχνω τόσο ενεργά την εγχώρια underground σκηνή.
Νιώθω λοιπόν την ανάγκη να εκφράσω τον έντονο θαυμασμό και τον ειλικρινή σεβασμό μου για την αθηναϊκή τετράδα. Παράλληλα, ψάχνω τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψω την αστείρευτη ενέργεια που εκπέμπουν σε κάθε τους βήμα και να εξηγήσω τι ακριβώς σημαίνει να είσαι ενεργό μέλος αυτής της αγέλης. Πρόκειται ουσιαστικά για μια αυθόρμητη προσπάθεια να μεταφέρω στο χαρτί το συναίσθημα του να ακολουθείς πιστά μια μπάντα που σε κάνει να νιώθεις αναπόσπαστο κομμάτι μιας μεγάλης, θορυβώδους παρέας.
Loyal to the Pack: Η πρώτη επαφή
Γυρνώντας τον χρόνο πίσω, στο μακρινό πλέον 2016, θυμάμαι να σκρολάρω κάπως αδιάφορα στα social media μέχρι που μου τράβηξε την προσοχή ένα εξώφυλλο εντελώς διαφορετικό από όσα ήμουν συνηθισμένος να βλέπω. Απεικόνιζε έναν φλεγόμενο σκύλο, δεμένο με λουρί, και μια ανθρώπινη φιγούρα να τον κρατάει σφιχτά με τα δύο χέρια. Αυτή η επιθετική αισθητική με καθήλωσε κατευθείαν. Ήταν το εικαστικό του ολόφρεσκου τότε δίσκου των Planet of Zeus, ο οποίος ακούει στο όνομα “Loyal to the Pack”, και έμελλε να γίνει η πρώτη μου ουσιαστική επαφή με τον ήχο τους.
Από την αισθητική του και μόνο, καταλάβαινες αμέσως ότι μουσικά κινούνταν ξεκάθαρα προς τη metal και heavy rock πλευρά της ζυγαριάς. Μαγνητισμένος από το εξώφυλλο, πάτησα το play χωρίς δεύτερη σκέψη. Το άκουσα μια, δυο, τρεις, πέντε φορές σερί. Αρνούμενος να πιστέψω ότι αυτός ο ογκώδης, δεμένος ήχος προερχόταν από ελληνική μπάντα, το ενδιαφέρον μου εκτοξεύτηκε στα ύψη. Κάθε νέα ακρόαση γινόταν όλο και πιο απολαυστική, βγάζοντας ένα πρωτόγνωρο πάθος.
Φυσικά, η συνέχεια ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη. Έπεσα με τα μούτρα στην υπόλοιπη δισκογραφία τους, πράγμα που εκτόξευσε τον ενθουσιασμό μου και με έκανε να τους ακούω on repeat για μήνες ατελείωτους. Αυτό το εκρηκτικό κράμα heavy rock, rock n’ roll και metal που σερβίρουν οι Planet of Zeus ένιωθα πως ήταν ραμμένο αποκλειστικά στα μέτρα μου, ακριβώς ο ήχος που έψαχνα. Το “Loyal to the Pack” όμως, παραμένει ξεκάθαρα το αγαπημένο μου, γιατί πολύ απλά τα έχει όλα. Συναίσθημα, βρωμιά, αλητεία και ασύλληπτη γκρούβα.
Η αστείρευτη ενέργεια επί σκηνής
Μέχρι που μια μέρα χτυπάει το τηλέφωνο. Ήταν ένας φίλος, ο οποίος μου ανακοινώνει: «Μας πήρα εισιτήρια για τη συναυλία των Planet». Μια πραγματική πολεμική κραυγή ενθουσιασμού ξέφυγε από μέσα μου. Όταν έφτασε επιτέλους η μέρα του live, έμεινα απλά άφωνος. Η σκηνική παρουσία των Planet of Zeus, ο χώρος, ο κόσμος που παλλόταν, όλα ήταν απολύτως ιδανικά. Ένιωθες μια αίσθηση τόσο οικεία, λες και βρισκόσουν ανάμεσα σε γνωστούς, και ταυτόχρονα έβλεπες κάτι απίστευτα επαγγελματικό. Θυμάμαι να πιάνω τον εαυτό μου κάπου στη μέση του set της τετράδας να σκέφτεται: «Από καθαρή τύχη γνώρισα μέσω αυτής της μπάντας μια ολόκληρη σκηνή που αγνοούσα παντελώς την ύπαρξή της. Και γουστάρω τρελά!»
Τα μέλη της μπάντας χτυπιούνταν ασταμάτητα μαζί με τον κόσμο, ο οποίος ούρλιαζε κάθε στίχο, χόρευε και έκανε headbanging χωρίς αύριο. Πλαστικά ποτήρια με μπίρες εκσφενδονίζονταν δεξιά και αριστερά, το moshpit δεν έκλεινε δευτερόλεπτο και εγώ στεκόμουν εκεί, εντελώς αποχαυνωμένος να ρουφάω κάθε στιγμή. Τα τελευταία δέκα χρόνια, λοιπόν, είναι ζήτημα να έχω χάσει έστω και μία εμφάνισή τους. Είναι το σταθερό, αδιαπραγμάτευτο ραντεβού που έχω δώσει στον εαυτό μου με τους Planet of Zeus. Μια αφορμή να θυμάμαι εκείνο τον μικρότερο εαυτό μου που τους ανακάλυπτε για πρώτη φορά. “Always loyal to the pack”.
Ραντεβού στο Heavy Psych Festival
Αυτό ακριβώς σκοπεύω να κάνω και τώρα, στη δεύτερη μέρα του Heavy Psych Festival στην Αθήνα στις 4 Απριλίου. Θα αφεθώ και θα μεταμορφωθώ ξανά σε εκείνον τον έφηβο εαυτό μου για να ζήσω την εμφάνιση των Planet of Zeus με τον ίδιο ακριβώς παλμό όπως τότε. Αγνή μαγεία. Κάνω λοιπόν μια ανοιχτή πρόσκληση σε όλους εσάς που φτάσατε την ανάγνωση ως εδώ. Ελάτε να γίνουμε όλοι μαζί μια γροθιά, μια τεράστια αγέλη και να κάνουμε να ηχήσει ξανά στην Αθήνα, σαν βροντή του Δία, το κλασικό μας γηπεδικό σύνθημα.
ΣΕΞ ΚΑΙ ΒΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΔΙΑ!
