Μου πήρε κάτι λίγο παραπάνω από ένα μήνα για να αποφασίσω αν ο νέος δίσκος των The Protomen, που κυκλοφόρησε στις 9 Ιανουαρίου 2026 από την Sound Machine Records με τίτλο, “Act III: This City Made Us” μου άρεσε ή όχι. Ομολογώ πως η πρώτη ακρόαση δεν μου άφησε και την πιο ευχάριστη εντύπωση, αλλά με τις επόμενες που ακολούθησαν κάπως σαν να έγινε καλύτερο το αποτέλεσμα στα αυτιά μου.
Πριν μιλήσω για τον ήχο θα ήθελα να σταθώ στο πόσο κουλ είναι το concept αυτού του δίσκου αλλά και η φιλοσοφία της μπάντας εν γένη. Αρχικά οι The Protomen δημιουργήθηκαν για να φτιάχνουν concept albums με θεματολογία επιστημονικής φαντασίας εμπνευσμένη από Video Games. Έτσι και το “Act III: This City Made Us” κλείνει –τουλάχιστον τυπικά– μια τριλογία που ξεκίνησε πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες. Το σχήμα από το Tennessee συνεχίζει να αντλεί από το σύμπαν του Mega Man, επενδύοντας σε μια δυστοπική αφήγηση. Όλα αυτά δεν τα ήξερα, τα έμαθα ψάχνοντας γιατί ένιωσα λίγο χαμένος με τόση πληροφορία από την μουσική.
Μπαίνοντας λοιπόν στο “Act III: This City Made Us” χωρίς προηγούμενη σχέση με τα Act I και Act II, το βίωσα ως κάτι παραπάνω από έναν απλό δίσκο. Στην πραγματικότητα είναι μισό concept άλμπουμ, μισό soundtrack για μια ταινία που δεν βλέπουμε ποτέ. Η μπάντα επενδύει σε μια μίξη synthwave, hard rock και 80s rock opera αισθητικής, με αναφορές που ακουμπούν από Queen και Meat Loaf μέχρι Springsteen και Iron Maiden. Η παραγωγή είναι πολύ προσεγμένη και άρτια, οι ενορχηστρώσεις καθηλωτικές και η χρήση synths συχνά δίνει τον τόνο μιας κινηματογραφικής αφήγησης.
Το εναρκτήριο “The Calm” λειτουργεί ως εισαγωγικό score, ενώ το “Hold Back the Night” θέτει γρήγορα το πλαίσιο της rock όπερας. Οι επιρροές από τα 80s σε όλο αυτό εννοείται δεν θα μπορούσαν να λείπουν και το βλέπουμε από πολύ νωρίς σε κομμάτια όπως το “No Way Back” που στα αυτιά μου είναι σαν το αδελφάκι του “Separate Ways” των Journey. Το ομώνυμο “This City Made Us” έχει τη δομή ύμνου και απευθύνεται στη «πόλη» ως πολιτικό και συναισθηματικό πεδίο μάχης.
Υπάρχουν, ωστόσο, στιγμές όπου η έμφαση στη δραματουργία απομακρύνει τον ακροατή από τη συνοχή του άλμπουμ. Τα διαδοχικά interludes (“The Storm”, “The Redline”, “The Dream”) ενισχύουν τη ροή της ιστορίας, αλλά διασπούν την αίσθηση ενός συμπαγούς rock δίσκου. Το “Light’s Last Stand”, με το σαξόφωνο και την έντονη θεατρικότητα, κορυφώνει τη σύγκρουση, αγγίζοντας τα όρια της υπερβολής. Το “The Good Doctor – Part 2” επιχειρεί να δώσει δραματικό βάρος στο φινάλε, αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις.
Το βασικό ζήτημα του Act III είναι η ταυτότητά του. Δεν είναι εύκολο να τοποθετηθεί: λειτουργεί ως rock opera με σαφή αφηγηματικό άξονα, αλλά ταυτόχρονα θυμίζει θεατρική παράσταση μεταφερμένη σε στούντιο. Για όσους είναι ήδη επενδεδυμένοι στον μύθο των Protomen, αυτή η προσέγγιση πιθανότατα αποτελεί το ιδανικό κλείσιμο. Για έναν ακροατή που έρχεται πρώτη φορά σε επαφή με το σύμπαν τους, όπως εγώ, η εμπειρία είναι άνιση.
Υπάρχουν δυνατές στιγμές, ισχυρές φωνητικές ερμηνείες και φιλόδοξη σύλληψη, αλλά η συνοχή δοκιμάζεται από τη συνεχή εναλλαγή μεταξύ τραγουδιών και αφηγηματικών γεφυρών. Είναι κακό στην ακρόαση; Σαφώς και όχι! Θα το πρότεινα σε φίλο μου να το ακούσει αν δεν έχει επενδύσει στους προκατόχους του; Όχι αλλά θα πρότεινα να ακούσει κομμάτια. Εγώ προσωπικά σαν δίσκο δεν νομίζω να τον άκουγα ξανά, εκτός αν τον είχα να παίζει στο background.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: The Protomen
Album: Act III: This City Made Us
Release Date: 09/01/2026
Label: Sound Machine Records
Genre: Synthwave, The Protomen
1. The Calm
2. Hold Back the Night
3. The Trainyard
4. No Way Back
5. The Storm
6. Buried in the Red
7. Calling Out
8. This City Made Us
9. Hold On (The Distance Between)
10. The Redline
11. A Show of Force
12. The Dream
13. Light’s Last Stand
14. The Good Doctor – Part 2
15. The Fate of Thomas Light
Producer: David Kalmusky, The Protomen
The Protomen: Gambler Kirkdouglas (Φωνή), Raul Panther III (Φωνή), Sir Dr. Robert Bakker (Κιθάρα), Shock Magnum (Κιθάρα), Murphy Weller (Μπάσο), Reanimator Lovejoy (Τύμπανα)
Karnivool: In Verses
Ως αυτόνομο άλμπουμ το “Act III: This City Made Us” αφήνει θετική αλλά όχι καταλυτική εντύπωση. Είναι ένα φιλόδοξο έργο με ξεκάθαρο όραμα και επαγγελματική εκτέλεση, που όμως απαιτεί μεγαλύτερη συναισθηματική επένδυση στο lore για να λειτουργήσει πλήρως και να αγγίξει τον ακροατή.
