Με μία ματιά...
Το τρίτο μέρος της σειράς για τα χειρότερα artwork του metal γράφτηκε από τους αναγνώστες του DEPART, που γέμισαν τα σχόλια με τις δικές τους προτάσεις. Η λίστα μπλέκει ελληνικό black metal, καναδικό speed, σουηδικό heavy, βρετανικό NWOBHM και αμερικανικό hard rock, με δίσκους από το 1985 έως το 2004.
- Guns N’ Roses, Helloween και Manowar: η απόδειξη ότι η φήμη και οι πωλήσεις δεν προστατεύουν από ένα κακό εξώφυλλο.
- Varathron, “Crowsreign” (2004): εικαστικό από τον Σπύρος Αντωνίου των Septicflesh, με ένα πόδι πουλιού που έχει μάτι στο κέντρο.
- Voivod και Warfare: δύο περιπτώσεις όπου το artwork ζωγραφίστηκε από μέλος της μπάντας.
Στο πρώτο μέρος της σειράς μαζέψαμε τα πιο άσχημα εξώφυλλα που έχουν δει ποτέ το φως του ηλίου, ενώ στο δεύτερο μέρος, με τις μπάντες που δεν έμαθε ποτέ κανείς, σκάψαμε σε κούτες που δεν είχε ανοίξει κανείς. Κάπου εκεί σας ζητήσαμε να μας πείτε τι λείπει. Τα σχόλια γέμισαν γρήγορα, με κοτόνυχα, ψάρια, κάκτους και μακαρόνια, και κάποιοι έφεραν ονόματα που δεν περιμέναμε να δούμε εδώ. Αυτή τη φορά τη λίστα την έφτιαξαν οι αναγνώστες και εμείς απλώς ψάξαμε τι κρύβεται πίσω από κάθε σχέδιο.
Θα βρείτε μέσα μπάντες που γέμιζαν γήπεδα και άλλες που τις ξέρουν μόνο όσοι συχνάζουν σε μπαζάρ με μεταχειρισμένα βινύλια. Υπάρχουν ζωγράφοι με μεγάλο βιογραφικό, ντράμερ που έπιασαν το πινέλο και εταιρείες που διάλεξαν ό,τι βρήκαν πρόχειρο. Το κοινό τους σημείο είναι ένα σχέδιο που κάποιος, κάποτε, ενέκρινε χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά.
Varathron: Crowsreign
Ξεκινάμε από τα Ιωάννινα και τους Varathron, που ο Stefan Necroabyssious έστησε το 1988 και κρατάει ζωντανούς μέχρι σήμερα ως το μόνο αρχικό μέλος. Το “Crowsreign” βγήκε στα τέλη του 2004 από τη Black Lotus Records, ηχογραφημένο στα Praxis Studios, εννιά χρόνια μετά το “Walpurgisnacht”. Το σχέδιο το υπογράφει ο Seth Siro Anton, δηλαδή ο Σπύρος Αντωνίου των Septicflesh, ο ίδιος άνθρωπος που έχει φτιάξει εξώφυλλα για Paradise Lost, Moonspell και Soilwork.
Εδώ διάλεξε ένα πελώριο πόδι πουλιού, με τα νύχια να ακουμπάνε στο έδαφος και ένα κίτρινο μάτι να ανοίγει στη μέση του. Ο αναγνώστης που το πρότεινε το συνόψισε καλύτερα από όλους μας: «Πώς του ήρθε και έβαλε το κοτόνυχο, κανείς δεν ξέρει…». Ο δίσκος ξαναβγήκε το 2018 από τη Floga Records και το κοτόνυχο έμεινε στη θέση του.
Exciter: Unveiling The Wicked
Από την Οτάβα του Καναδά έρχονται οι Exciter, μία από τις πρώτες speed metal μπάντες, με τον Dan Beehler να τραγουδάει πίσω από τα τύμπανα. Το “Unveiling The Wicked” κυκλοφόρησε το 1986 από τη Music For Nations και ήταν ο πρώτος δίσκος χωρίς τον κιθαρίστα John Ricci, που αντικαταστάθηκε από τον Brian McPhee. Η παραγωγή έγινε στο Λονδίνο με τον Guy Bidmead, σε στούντιο που ανήκε στον Nick Mason των Pink Floyd.
Στο μπροστινό μέρος μια γυναίκα με κόκκινο κραγιόν ξεκολλάει από το πρόσωπό της μια πράσινη μάσκα που θυμίζει μαρούλι. Η ιδέα πατάει πάνω στον τίτλο και το αποτέλεσμα μοιάζει με διαφήμιση για peel-off μάσκα σε περιοδικό των 80s. Μετά τον δίσκο η μπάντα έκανε περιοδεία στην Ευρώπη με Motörhead και Manowar, που θα τους συναντήσουμε λίγο πιο κάτω.
Voivod: Dimension Hatröss
Μένουμε στον Καναδά, αυτή τη φορά στο Κεμπέκ, με τους Voivod και το “Dimension Hatröss” του 1988 από τη Noise Records. Ο δίσκος είναι concept και αφηγείται πώς ο Voivod, ο χαρακτήρας που δίνει το όνομα στη μπάντα, φτιάχνει ένα ολόκληρο σύμπαν μέσα σε εργαστήριο. Το εξώφυλλο το ζωγράφισε ο ντράμερ Michel Langevin, γνωστός ως Away, που σχεδίαζε σχεδόν όλα τα artwork της μπάντας.
Πάνω σε φόντο σε μωβ και ροζ στέκεται ένα κρανίο με μακριά μαλλιά, κλεισμένο σε ένα μεταλλικό κουτί γεμάτο βίδες, καλώδια και αγκάθια. Από το πλάι ξεχύνεται κάτι σαν ουρά από τελείες. Με λίγη φαντασία μοιάζει με θερμοσίφωνα που απέκτησε πρόσωπο και αποφάσισε να παίξει thrash.
Wolf: Wolf
Σουηδία τώρα, και συγκεκριμένα Έρεμπρο, όπου το 1995 ο Niklas Stålvind έστησε τους Wolf με το βλέμμα στραμμένο στο NWOBHM. Ο ομώνυμος πρώτος τους δίσκος ηχογραφήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1999 στο The Abyss με τον Peter Tägtgren στην παραγωγή, όταν ο Stålvind υπέγραφε ακόμα ως Niklas Olsson. Το σχέδιο το ανέλαβε ο Hans Arnold, Σουηδός εικονογράφος που έφυγε από τη ζωή το 2010.
Στο εξώφυλλο ένας λυκάνθρωπος με ανακατεμένες τρίχες και σακάκι δείχνει τα δόντια του, με την υπογραφή ARNOLD στη γωνία. Η φάτσα του θυμίζει θείο σε γάμο που πήγε να πει ανέκδοτο και ξέχασε το τέλος. Στους επόμενους δίσκους η μπάντα δούλεψε με τον Thomas Holm, τον άνθρωπο πίσω από τα εξώφυλλα των Mercyful Fate, και τα πράγματα σοβάρεψαν αισθητά.
Helloween: Pink Bubbles Go Ape
Περνάμε στα μεγάλα ονόματα με τους Helloween, που το 1991 έβγαλαν το “Pink Bubbles Go Ape” μέσω της EMI, μετά τον χωρισμό τους με τη Noise Records. Ήταν ο πρώτος δίσκος χωρίς τον Kai Hansen, με τον Roland Grapow στη θέση του και τον Chris Tsangarides στην παραγωγή.
Μια γυναίκα με λευκό φόρεμα στέκεται σε έναν διάδρομο με καμάρες και κρατάει ένα ψάρι πάνω από το στόμα της, σαν να ετοιμάζεται να το καταπιεί ολόκληρο. Στο βάθος μια μικρή φιγούρα κάθεται μόνη της και δεν δίνει σημασία. Κανείς δεν κατάλαβε ποτέ τι σχέση έχει το ψάρι με τις ροζ φούσκες ή με τον πίθηκο του τίτλου.
Guns N’ Roses: The Spaghetti Incident?
Οι Guns N’ Roses έκλεισαν το 1993 με το “The Spaghetti Incident?”, έναν δίσκο με διασκευές σε punk και glam κομμάτια από Misfits, The Stooges, Dead Boys και άλλους. Ο τίτλος παραπέμπει στη δικαστική διαμάχη με τον πρώην ντράμερ Steven Adler, όταν οι δικηγόροι του αναφέρθηκαν σε ένα περιστατικό με ναρκωτικά κρυμμένα σε δοχείο με μακαρόνια.
Το εξώφυλλο είναι απλώς ένα κοντινό σε πορτοκαλί μακαρόνια με σάλτσα, σαν φωτογραφία από ετικέτα κονσέρβας. Η μπάντα του “Appetite For Destruction” βρέθηκε να πουλάει δίσκο με εικόνα βγαλμένη από φυλλάδιο σούπερ μάρκετ. Στο τέλος κρύβεται και το “Look At Your Game, Girl” του Charles Manson, κάτι που άνοιξε πολύ μεγαλύτερη κουβέντα από τα μακαρόνια.
Steve Walsh: Glossolalia
Ο Steve Walsh είναι η φωνή πίσω από το “Carry On Wayward Son” και το “Dust In The Wind” των Kansas και έχει ήδη μια θέση στις λίστες με κακά εξώφυλλα χάρη στο “Schemer-Dreamer” του 1980. Είκοσι χρόνια μετά επέστρεψε με το “Glossolalia” στη Magna Carta, με τους Trent Gardner, Virgil Donati και Billy Greer στο στούντιο. Ο τίτλος σημαίνει γλωσσολαλιά, την ακατάληπτη ομιλία σε θρησκευτική έκσταση.
Πάνω σε κατακόκκινο φόντο ένας γυμνός άντρας λυγίζει προς τα πίσω με το στόμα ανοιχτό. Από το σώμα του φυτρώνουν δύο κάκτοι και από το στόμα του κρέμεται μια τεράστια γλώσσα που σχηματίζει τη λέξη του τίτλου. Ο Walsh κατάφερε να βγάλει δύο solo δίσκους με είκοσι χρόνια απόσταση και να μπουν και οι δύο στις λίστες για λάθος λόγους.
Manowar: Anthology
Οι Manowar δεν χρειάζονται συστάσεις, ούτε και τα δερμάτινα εσώρουχά τους. Το “Anthology” κυκλοφόρησε το 1997 από τη βρετανική Connoisseur Collection και μάζευε σε ένα CD κομμάτια όπως τα “Battle Hymn”, “All Men Play On 10” και “Sign Of The Hammer”.
Για εξώφυλλο διαλέχτηκε η γνωστή φωτογραφία με τους τέσσερις να ποζάρουν λαδωμένοι σε ένα κόκκινο μπουντρούμι, με γούνινα περιβραχιόνια, μπότες από προβιά και σλιπάκια που αφήνουν ελάχιστα στη φαντασία. Κάθε φορά που ανεβαίνει στα social, κάποιος γράφει από κάτω ότι μοιάζει με αφίσα για κάτι πολύ μακριά από το heavy metal.
Warfare: A Conflict Of Hatred
Από το Νιούκασλ έρχονται οι Warfare, που ο Paul Evo έστησε το 1984 τραγουδώντας και παίζοντας τύμπανα, όπως ακριβώς ο Beehler των Exciter. Η μπάντα έπαιζε punk και metal μαζί, έκανε παρέα με τους Venom και κάποτε χάλασε συναυλία των Metallica για πλάκα. Το “A Conflict Of Hatred” βγήκε το 1988 από τη Neat Records και ξάφνιασε όλους με πλήκτρα, βιολί, σαξόφωνο και τον Mantas των Venom στις κιθάρες.
Το εξώφυλλο το ζωγράφισε ο κιθαρίστας Gunner και δείχνει ένα πρόσωπο κομματιασμένο σε λωρίδες, σαν να πέρασε από καταστροφέα εγγράφων και να το ξανακόλλησε κάποιος βιαστικά. Στη γωνία στέκεται ένα μικρό λευκό αγαλματάκι που θυμίζει Beethoven, για να μην ξεχνάμε τις κλασικές φιλοδοξίες του δίσκου. Το λογότυπο της μπάντας μοιάζει κομμένο με ψαλίδι από περιοδικό και κολλημένο με σελοτέιπ.
Hirax: Raging Violence
Κλείνουμε στο Los Angeles με τους Hirax του Katon W. De Pena και το “Raging Violence” του 1985 από τη Metal Blade. Ο δίσκος κρατάει μόλις μισή ώρα και έβαλε τη μπάντα στην πρώτη γραμμή του crossover. Το λογότυπο το σχεδίασε ο Tom G. Warrior των Celtic Frost και το εξώφυλλο ο Pushead, ο άνθρωπος που ταυτίστηκε αργότερα με τα t-shirts των Metallica.
Ένα φαλακρό κεφάλι ουρλιάζει την ώρα που δεκάδες βέλη το τρυπάνε, πάνω από αυγά, ροζ μάτια και ένα χέρι που κρατάει κλαδί με αγκάθια. Το σχέδιο έχει τόσα στοιχεία που το μάτι χάνεται πριν βρει πού να σταθεί. Μπορεί να έχει υπογραφή θρύλου, τα άσχημα εξώφυλλα όμως δεν κοιτάνε βιογραφικά. Το 2023 η Armageddon Label το επανέκδωσε σε βινύλιο με το αρχικό σχέδιο αποκατεστημένο.
Ευχαριστούμε όσους έγραψαν στα σχόλια και μας έδωσαν υλικό για ένα ακόμα μέρος. Αν έχετε κι άλλα άσχημα εξώφυλλα κρυμμένα στη συλλογή σας, ξέρετε πού να τα αφήσετε.
