Με μία ματιά...
Το surf πέθανε, ζήτω η σκοτεινή ψυχεδέλεια και ο βρώμικος πειραματισμός του "Zuma 85".
- Συμπαγής πειραματισμός που σε μαγνητίζει, αλλά στο τέλος δυστυχώς πλατειάζει υπερβολικά.
- Ένα απρόσμενο μείγμα από post-punk βρωμιά και ηλεκτρονική, χύμα ψυχεδέλεια.
- Το "La Rue" αποδεικνύει πως το σκοτάδι τους πάει πολύ περισσότερο.
Δεν θα πω ψέματα. Περίμενα πολύ συγκεκριμένα πράγματα από τους Allah-Las και για να είμαι ειλικρινής, ξεκίνησα να ακούω το “Zuma 85” με τρελά βαριεστημένη διάθεση. Μιας και τελείωσε το καλοκαιράκι, μαζέψαμε τα μαγιουδάκια και χαιρετήσαμε τις παραλίες, δεν είχα καμία πρεμούρα να ακούσω indie surf τώρα! Το ανήσυχο πνεύμα των Allah-Las ήρθε να με ξυπνήσει και να με εκπλήξει πολύ ευχάριστα.
Στον πέμπτο τους δίσκο, το “Zuma 85”, οι Allah-Las επιτέλους αφέθηκαν ελεύθεροι και βούτηξαν σε ένα πολυσυλλεκτικό μείγμα ήχων, από βρώμικο post-punk glam και ψυχεδελική folk, μέχρι prog rock. Ο δίσκος ανοίγει με το “The Stuff“, ένα κομμάτι που δεν μοιάζει με τίποτα από όσα έχουν κάνει οι Allah-Las στο παρελθόν και γι’ αυτό σου καρφώνεται αμέσως στο μυαλό. Με τα ξεψυχισμένα φωνητικά του, τα vocoded hooks και τα leads της κιθάρας, είναι ένα χαλαρό, παράξενο και dirty rock & roll κομμάτι. Αυτό ακριβώς δίνει τον τόνο για τη συνέχεια.
Το δεύτερο κομμάτι, “Jelly”, βρίσκεται αρκετά μακριά από το εναρκτήριο “The Stuff”. Είναι πιο αργό και chill, εξυμνώντας τη χάρη και την εξυπνάδα των μεδουσών, μαζί με τη φύση γενικότερα. Παραμένει σταθερά παιχνιδιάρικο, καταφέρνοντας να «δέσει» πολύ ομαλά με την προηγούμενη ατμόσφαιρα. Και κάπως έτσι, καταλαβαίνουμε ότι οι Allah-Las πρακτικά θέλουν να πειραματιστούν, πιάνοντας το πραγματικό νόημα του “Zuma 85″. Σε κάθε κομμάτι συμβαίνει και κάτι διαφορετικό.
Στο “Right On Time” που ακολουθεί, μια γλυκιά μονοτονία σε καταβάλλει για λίγο και αμέσως μετά η φουτουριστική ψυχεδέλεια του “GG BB” επαναφέρει τον mid-tempo ρυθμό που οι Allah-Las χρησιμοποιούν συχνά σε όλο τον δίσκο. Το “Hadal Zone” φέρνει μια αλλαγή, όντας ένα από τα δύο ορχηστρικά τραγούδια της κυκλοφορίας.
Πρόκειται για ένα drone-ish, αργό και μελαγχολικό build up, που μεταβαίνει στα “Fontaine” και “Pattern“, δύο κομμάτια που προσωπικά με άφησαν κάπως αδιάφορη. Δεν είναι κακά κομμάτια per se, τις φορές που άκουσα τον δίσκο απλά δεν κατάλαβα πώς φτάσαμε στο γλυκούλικο και funky “Sky Club” και στο γκρουβάτο, ελαφρώς σκοτεινό “La Rue”.
Το “La Rue” είναι το κομμάτι που πραγματικά ξεχωρίζει από το “Zuma 85”. Η πιανιστική τσαχπινιά του τραβά το ενδιαφέρον αμέσως και δείχνει πόσο πρόθυμοι είναι οι Allah-Las να παίξουν με το στυλ τους. Πάνω στη σκοτεινή ατμόσφαιρα του “La Rue”, συνεχίζουν να χτίζουν το “Dust” και το “Smog Cutter”. Το τελευταίο έχει μια πιο industrial αίσθηση στις κιθάρες και την παραγωγή του.
Και κάπου εδώ, θεωρώ ότι θα έπρεπε να κλείσει ο δίσκος. No offense για τα τελικά “Zuma 85” και “The Fall”, είναι μια χαρά κομμάτια και η ποιότητά τους φαίνεται. Προσωπικά ένιωσα σε όλες τις ακροάσεις το ίδιο ακριβώς «γκώσιμο» στις πρώτες νότες του ομώνυμου τραγουδιού. Επειδή είναι και ορχηστρικό, ένιωθα ότι πλέον τραβιέται από τα μαλλιά το πράγμα. Φαντάσου να βρίσκεσαι σε ένα live που τα έχεις δώσει όλα, κάπου στο τέλος η μέση σου σε προδίδει και αντί να κάνεις ελικοπτεράκια, ονειρεύεσαι να διακτινιστείς στον καναπέ σου. Ακριβώς αυτό.
Βάζοντας στην άκρη αυτό το σημείο, οι Allah-Las μάς παραδίδουν έναν δίσκο γεμάτο με συναρπαστικές πινελιές από μπαλάντες και έξυπνα hooks. Τα κομμάτια είναι διανθισμένα με progressive και ηλεκτρονικά στοιχεία, ρίχνοντας μέσα και το ρημάδι το cowbell, κρατώντας το τελικό αποτέλεσμα εξαιρετικά ενδιαφέρον. Ο ήχος τους παραμένει φρέσκος μέχρι το φινάλε.
Το πιο συναρπαστικό στοιχείο του “Zuma 85” είναι αυτή η αίσθηση συνοχής που εκπέμπει. Το πολυσυλλεκτικό μείγμα ήχων του δίσκου δένει αρμονικά, δημιουργώντας ένα σαφές νήμα που τα διατρέχει όλα. Αυτό το νήμα φτιάχνεται από τις πλούσιες κιθάρες τους, την παντού υφέρπουσα ψυχεδέλεια και τη μοναδική ικανότητά τους να σκαρώνουν κομμάτια που σε μαγνητίζουν. Το μόνο θέμα είναι να μην μαζεύονται τόσα πολλά. Το πολύ το «Κύριε Ελέησον» το βαριέται και ο παπάς!
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Allah Las
Album: Zuma 85
Label: Calico Discos, Innovative Leisuregonia Records
Release Date: 13/10/2023
Genre: Alternative Rock, Indie
1. The Stuff
2. Jelly
3. Right On Time
4. GB BB
5. Hadal Zone
6. Fontaine
7. Pattern
8. Sky Club
9. La Rue
10. Dust
11. Smog Cutter
12. Zuma 85
13. The Fall
Producer: Jeremy Harris, Allah Las
Allah Las: Miles Michaud (Φωνή, κιθάρα), Matthew Correia (Κρουστά, φωνή), Spencer Dunham (Μπάσο, φωνή), Pedrum Siadatian (Κιθάρα, φωνή)
Allah Las: Zuma 85
Οι Allah-Las μάς παραδίδουν ένα album με συναρπαστικές πινελιές από μπαλάντες, έξυπνα hooks, διανθισμένα με progressive και ηλεκτρονικά στοιχεία και καταφέρνουν να κρατούν τα πράγματα εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Παρά το εκλεκτικό μείγμα ήχων του άλμπουμ, υπάρχει ένα σαφές νήμα που τα διατρέχει όλα. Αυτό το νήμα είναι οι πλουσιότατες κιθάρες τους, η παντού υφέρπουσα ψυχεδέλεια και η μοναδική ικανότητά τους να δημιουργούν τραγούδια που μαγνητίζουν. Αρκεί να μην είναι τόσα πολλά!
