Η ιστορία του hard rock και του heavy metal είναι γεμάτη από στιγμές που η δημιουργικότητα ξεπέρασε τα όρια της λογικής. Μερικές φορές, ο τέλειος ήχος δεν βρίσκεται σε έναν πανάκριβο ενισχυτή, αλλά σε μια ηλεκτρική σκούπα, σε μια γεμάτη μπανιέρα ή σε ένα όργανο που καίγεται ή σε άλλες παράδοξες τεχνικές ηχογράφησης. Όταν οι κονσόλες και τα ψηφιακά εφέ δεν αρκούν, η λύση βρίσκεται στον φυσικό χώρο, στον αυθορμητισμό ή ακόμα και στην καταστροφή.
Η μπάνιερα των Black Sabbath
Στον δίσκο “Heaven and Hell”, ο Geezer Butler ήθελε έναν πολύ συγκεκριμένο ήχο για το μπάσο του. Η λύση; Πήρε το μπάσο του και έπαιξε μέσα σε μια γεμάτη μπανιέρα. Η ιδέα ήταν ότι η αντίσταση και η αντήχηση του νερού θα έδιναν έναν μοναδικό τόνο. Το πείραμα μάλλον πέτυχε, αφού ο δίσκος θεωρείται ορόσημο για τον heavy ήχο.
Το «φάντασμα» των Led Zeppelin
Στο εμβληματικό “When the Levee Breaks”, ο ήχος των τυμπάνων του John Bonham ακούγεται τεράστιος. Αυτό δεν έγινε με εφέ, αλλά με την τοποθέτηση του drum kit στη βάση ενός τριώροφου κλιμακοστασίου. Ο παραγωγός τοποθέτησε τα μικρόφωνα στην κορυφή των σκαλιών, καταγράφοντας τη φυσική αντήχηση που έκανε τα τύμπανα να ακούγονται σαν να έρχονται από το υπερπέραν.
Η ηλεκτρική σκούπα του Iggy
Στην παραγωγή του “Raw Power”, ο Iggy Pop και ο David Bowie (που έκανε τη μείξη) ήθελαν κάτι που να «ξύνει». Λέγεται ότι σε κάποια σημεία του δίσκου, χρησιμοποίησαν τον θόρυβο μιας ηλεκτρικής σκούπας για να γεμίσουν τις συχνότητες και να δώσουν αυτή την αίσθηση βιομηχανικού χάους που χαρακτηρίζει τον δίσκο.
Οι Iron Maiden και τα μπαλόνια
Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων για το “The Number of the Beast”, ο παραγωγός Martin Birch ήταν τόσο τελειομανής που έφτασε το συγκρότημα στα όριά του. Για να πετύχει την απόκοσμη ατμόσφαιρα σε ορισμένα σημεία, ανάγκασε τον Bruce Dickinson να τραγουδάει μέσα σε μπαλόνια ή να χρησιμοποιεί αντικείμενα που αλλοίωναν τη φωνή του με φυσικό τρόπο, αντί να βασιστεί σε κονσόλες.
Ο «ματωμένος» ήχος των Korn
Στο τραγούδι “Daddy” από τον πρώτο τους δίσκο, ο Jonathan Davis δεν προσποιήθηκε την ένταση στη φωνή του. Ο παραγωγός Ross Robinson, θέλοντας να βγάλει μια ωμή και τρομακτική ερμηνεία, πίεσε ψυχολογικά τον τραγουδιστή μέχρι που εκείνος κατέρρευσε στο στούντιο. Τα δάκρυα και οι κραυγές που ακούγονται στο τέλος του κομματιού είναι πραγματικά. Αυτή η στιγμή θεωρείται μια από τις πιο ακραίες τεχνικές «συναισθηματικής ηχογράφησης» στην ιστορία του metal.
Το «βρώμικο» πιάνο των Nine Inch Nails
Ο Trent Reznor είναι γνωστός για τις περίεργες μεθόδους του. Στον δίσκο “The Downward Spiral”, αντί να ηχογραφήσει ένα καθαρό πιάνο, το κατέστρεψε επίτηδες. Έριξε μέσα σκόνη, κομμάτια μέταλλο και συνδετήρες στις χορδές του πιάνου, ώστε κάθε φορά που πατούσε ένα πλήκτρο, ο ήχος να είναι μεταλλικός, ασταθής και ενοχλητικός.
Οι Pink Floyd και το μουσικό νοικοκυριό
Πριν από την κυκλοφορία του “The Dark Side of the Moon”, το συγκρότημα πειραματίστηκε με ένα project που ονομαζόταν “Household Objects”. Η ιδέα ήταν να ηχογραφήσουν έναν ολόκληρο δίσκο χωρίς τη χρήση μουσικών οργάνων. Χρησιμοποίησαν λαστιχάκια, ποτήρια κρασιού, σφυριά και σκούπες για να δημιουργήσουν ρυθμούς και μελωδίες. Αν και το project δεν ολοκληρώθηκε ποτέ ως αυτόνομος δίσκος, πολλές από αυτές τις τεχνικές ενσωματώθηκαν στις μετέπειτα παραγωγές τους, δίνοντας αυτόν τον απόκοσμο ήχο.
Το πιάνο που κάηκε για τους The Nice
Ο Keith Emerson, πριν δημιουργήσει τους Emerson, Lake & Palmer, ήταν μέλος των The Nice. Σε μια προσπάθεια να βρει έναν ήχο που κανείς δεν είχε ξανακούσει, αποφάσισε να βάλει φωτιά σε ένα πιάνο κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης. Καθώς οι χορδές τεντώνονταν και έσπαγαν από τη θερμότητα, το μικρόφωνο κατέγραφε τον ήχο του οργάνου. Το αποτέλεσμα ήταν ένας εφιαλτικός θόρυβος που ταίριαζε απόλυτα στην ψυχεδελική ατμόσφαιρα της εποχής.
