Με μία ματιά...
Η γέννηση των Satyricon ταυτίζεται με τις πιο σκοτεινές και αιματηρές μέρες του νορβηγικού black metal. Επιλέγοντας την τέχνη αντί για το έγκλημα, ο Satyr και ο Frost έχτισαν έναν αδιαπέραστο μύθο. Η επιβίωσή τους καθόρισε τον ακραίο ήχο.
- Πώς αρνήθηκαν τους εμπρησμούς του Inner Circle, χαράσσοντας έναν καθαρά μουσικό δρόμο για τη σκανδιναβική σκηνή.
- Η αφοσίωσή τους μετέτρεψε τον ωμό θόρυβο σε υψηλή τέχνη, θέτοντας τα θεμέλια μιας αξεπέραστης μουσικής αυτοκρατορίας.
- Από τα χρέη του "Dark Medieval Times" μέχρι τη δημιουργία του αριστουργηματικού "Nemesis Divina", ξεπέρασαν κάθε εμπόδιο.
Οι Satyricon αποτελούν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ονόματα στον σκληρό ήχο και μια σταθερή δύναμη που αρνείται να μείνει στάσιμη. Κοιτάζοντας πίσω στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ενενήντα, η νορβηγική σκηνή βρισκόταν σε δημιουργικό αλλά και επικίνδυνο αναβρασμό. Πολλοί μουσικοί αναλώνονταν σε εξωμουσικές δραστηριότητες, χάνοντας συχνά την ουσία. Ο Satyr, ή Sigurd Wongraven, είχε μια εντελώς διαφορετική άποψη για τα πράγματα. Κατάλαβε από νωρίς ότι η πραγματική πρόκληση δεν ήταν ο ανταγωνισμός στον εντυπωσιασμό, αλλά η δημιουργία μουσικής που θα άντεχε πραγματικά στον χρόνο. Αυτή η νοοτροπία τον βοήθησε να κρατήσει αποστάσεις από τις τάσεις της εποχής.
Ξεκινώντας το ταξίδι τους, το συγκρότημα πήρε μια συνειδητή απόφαση να απέχει από τους εμπρησμούς εκκλησιών και την εγκληματικότητα που στιγμάτισαν τον χώρο. Εκείνη την περίοδο, πολλοί θεωρούσαν ότι έπρεπε να αποδείξουν την ακρότητά τους μέσα από παράνομες πράξεις για να κερδίσουν σεβασμό.
Οι Νορβηγοί όμως πίστευαν ότι το ταλέντο τους ήταν αρκετό για να μιλήσει από μόνο του, χωρίς να χρειάζονται τέτοιου είδους αντιπερισπασμούς. Επιλέγοντας να επικοινωνήσουν το μήνυμά τους αποκλειστικά μέσα από τα τραγούδια τους, απέφυγαν τις νομικές περιπέτειες που κατέστρεψαν την καριέρα πολλών συναδέλφων τους. Ήταν μια ώριμη στάση που τους εξασφάλισε τη μακροβιότητα που βλέπουμε σήμερα.
Satyricon: Πώς ξεκίνησαν όλα για το συγκρότημα;
Όλα πήραν μπρος σε μια εποχή όπου η ψηφιακή επικοινωνία ήταν ανύπαρκτη και η διάδοση της μουσικής απαιτούσε τρομερή αφοσίωση. Η επαφή με άλλους μουσικούς και οπαδούς γινόταν αποκλειστικά μέσω αλληλογραφίας, ανταλλάσσοντας κασέτες και χειροποίητα fanzines. Μέσα σε αυτό το ρομαντικό αλλά δύσκολο περιβάλλον, ο νεαρός τραγουδιστής γνώρισε τυχαία τον Dead, τον μυθικό τραγουδιστή των Mayhem.
Η συνάντηση έγινε έξω από μια συναυλία του King Diamond, όπου ο μελλοντικός ηγέτης του σχήματος πουλούσε πειρατικές κασέτες των Metallica για να βγάλει χαρτζιλίκι. Αυτές οι πρώτες επαφές στον δρόμο άνοιξαν τις πόρτες για να μπει βαθύτερα στους στενούς κύκλους της σκηνής.
Σύντομα, η πορεία του διασταυρώθηκε με τον Euronymous, μια από τις πιο αμφιλεγόμενες φιγούρες του χώρου. Η σχέση τους πέρασε από σαράντα κύματα, καθώς στην αρχή υπήρχε ξεκάθαρη ένταση και προσπάθεια επιβολής. Ο Euronymous προσπάθησε να τον εκφοβίσει και να τον ελέγξει, κάτι που συνήθιζε να κάνει στα νεότερα μέλη της κοινότητας.
Όταν όμως κατάλαβε πως απέναντί του είχε έναν άνθρωπο αλύγιστο, με ισχυρό χαρακτήρα που δεν μασούσε, άλλαξε τακτική και προσπάθησε να τον πάρει με το μέρος του. Παρά την αμοιβαία αναγνώριση, κρατούσε πάντα τις επιφυλάξεις του απέναντι σε αυτές τις εξουσιαστικές συμπεριφορές.
Δυστυχώς, αυτή η σχέση σημαδεύτηκε από ένα ανατριχιαστικό παιχνίδι της μοίρας που θα έμενε χαραγμένο στη μνήμη όλων. Την ίδια ακριβώς μέρα που κυκλοφόρησε η είδηση της δολοφονίας του κιθαρίστα των Mayhem, ο frontman βρήκε ένα γράμμα από εκείνον στο γραμματοκιβώτιό του.
Ήταν ένα φιλικό σημείωμα, γεμάτο χρήσιμες πληροφορίες και καλές προθέσεις, το οποίο έκανε το σοκ του θανάτου του ακόμα μεγαλύτερο. Το γεγονός ότι κρατούσε στα χέρια του τα τελευταία λόγια ενός ανθρώπου που μόλις είχε δολοφονηθεί, έδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο ανεξέλεγκτη είχε γίνει η κατάσταση. Αυτό το σκοτεινό κεφάλαιο έκλεισε οριστικά μια ολόκληρη εποχή αθωότητας.
Πρώτος δίσκος Satyricon: Τι συνέβη στο στούντιο;
Αφήνοντας πίσω τα εξωμουσικά δράματα, το μεγάλο σημείο καμπής ήρθε όταν ολοκληρώθηκε το βασικό δίδυμο του σχήματος. Η γνωριμία με τον Kjetil-Vidar Haraldstad, τον άνθρωπο που όλοι γνωρίζουμε ως Frost, ήταν ακριβώς αυτό που έλειπε για να δέσει το γλυκό.
Ο νέος ντράμερ έφερε μια απίστευτη ταχύτητα και τεχνική στα τύμπανα, προσφέροντας τον τέλειο καμβά για τις συνθέσεις. Αυτή η χαρακτηριστική δυναμική ανάμεσα στην εσωστρέφεια του ενός και την εξωστρέφεια του άλλου, αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά του συγκροτήματος για όλες τις επόμενες δεκαετίες. Μαζί ξεκαθάρισαν γρήγορα το τοπίο, αφήνοντας πίσω τα πρώτα μέλη που δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τους ρυθμούς τους.
Προχωρώντας στις ηχογραφήσεις του ντεμπούτου τους, τα εμπόδια που συνάντησαν έφτασαν στο σημείο να απειλήσουν την ίδια την ύπαρξη του άλμπουμ. Το “Dark Medieval Times” κινδύνεψε να μείνει μισοτελειωμένο, επειδή η δισκογραφική εταιρεία που τους είχε αναλάβει ξέμεινε ξαφνικά από χρήματα.
Το στούντιο διέκοψε τις εγγραφές, απαιτώντας άμεση πληρωμή για να συνεχίσουν τη δουλειά τους. Μπροστά στο ενδεχόμενο να τιναχτούν όλα στον αέρα, οι δυο φίλοι μάζεψαν ό,τι οικονομίες είχαν και πήραν προσωπικά δάνεια για να εξοφλήσουν τα χρέη. Αυτή η κίνηση απέδειξε πόσο πολύ πίστευαν στο υλικό που είχαν στα χέρια τους.
Φυσικά, το τελικό αποτέλεσμα τους δικαίωσε πανηγυρικά, αφού το άλμπουμ σύστησε στο κοινό μια εντελώς νέα οπτική του σκληρού ήχου. Εκείνο που έκανε τη διαφορά ήταν η απρόσμενη χρήση ακουστικών οργάνων σε ένα κατά τα άλλα επιθετικό περιβάλλον. Ενσωμάτωσαν φλάουτα και ακουστικές κιθάρες, φτιάχνοντας μια ατμόσφαιρα που θύμιζε έντονα τον ευρωπαϊκό Μεσαίωνα, αποφεύγοντας τον τυπικό θόρυβο.
Η συνειδητή επιλογή τους να συνδυάσουν την ωμή ενέργεια με τις παραδοσιακές μελωδίες έδειξε από νωρίς ότι δεν σκόπευαν να ακολουθήσουν την πεπατημένη οδό. Πολλοί προσπάθησαν αργότερα να αντιγράψουν αυτή τη φόρμουλα, αλλά η φυσικότητα της αρχικής ιδέας έμεινε αξεπέραστη.
Ποιοι έπαιξαν στο ιστορικό πρώτο άλμπουμ;
Έπειτα από την επιτυχία του ντεμπούτου, η μπάντα αποφάσισε να εξελίξει τον ήχο της στο δεύτερο της βήμα. Το “The Shadowthrone” άφησε λίγο στην άκρη τα ακουστικά περάσματα και έριξε το βάρος σε πιο γεμάτες ενορχηστρώσεις, ανεβάζοντας αισθητά τον πήχη της παραγωγής. Τα πλήκτρα προστέθηκαν με μεγάλο μέτρο, δίνοντας έναν επικό τόνο χωρίς να πνίγουν ποτέ τον βασικό κιθαριστικό κορμό των τραγουδιών.
Αυτό το σταθερό βήμα εδραίωσε τη θέση τους ανάμεσα στους ηγέτες του χώρου, δίνοντας ξεκάθαρη έμφαση στις δυνατές συνθέσεις αντί για τον απλό εντυπωσιασμό. Εκείνη την περίοδο φάνηκε καθαρά η ικανότητά τους να χτίζουν ατμόσφαιρα χρησιμοποιώντας παραδοσιακές φόρμες.
Παρόλα αυτά, η πραγματική κορύφωση των συνεργασιών ήρθε κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του τρίτου τους δίσκου, ο οποίος λειτούργησε σαν μαγνήτης για ταλέντα. Ο πυρήνας των δημιουργών εμπλουτίστηκε με ονόματα που προκαλούσαν δέος στην κοινότητα, φτιάχνοντας ένα άτυπο supergroup για τις ανάγκες των ηχογραφήσεων.
Ο Nocturno Culto των Darkthrone ανέλαβε χρέη δεύτερου κιθαρίστα, ενώ ο Ihsahn των Emperor προσέφερε τις ικανότητές του στα πλήκτρα για ένα μικρό διάστημα. Η παρουσία αυτών των θρύλων στο ίδιο δωμάτιο έδωσε στο υλικό μια πρωτόγνωρη βαρύτητα, αποδεικνύοντας τον απέραντο σεβασμό που έτρεφαν οι συνάδελφοί τους για τους Satyricon. Ήταν μια μαγική σύμπραξη που δύσκολα θα επαναλαμβανόταν.
Μέσα σε αυτό το δημιουργικό χάος, προέκυψε και μια από τις πιο αστείες, αλλά και κρίσιμες στιγμές στην ιστορία τους. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης των τυμπάνων για το “Mother North”, ο Frost αποφάσισε αυθόρμητα να παίξει το βασικό θέμα σε εξωφρενικά γρήγορη ταχύτητα.
Αρχικά οι υπόλοιποι πάγωσαν, νομίζοντας ότι καταστρέφει εντελώς την επική ατμόσφαιρα του τραγουδιού με την υπερβολή του και το άγχος χτύπησε κόκκινο. Μόλις όμως μπήκαν οι φωνητικές γραμμές και ολοκληρώθηκε η αρχική μίξη, διαπίστωσαν όλοι μαζί πως αυτή η φρενήρης ταχύτητα έδωσε στο κομμάτι τον θρυλικό του χαρακτήρα. Ήταν ένα ευτυχές ατύχημα που γέννησε τον απόλυτο ύμνο τους.
Γιατί το “Nemesis Divina” έγραψε ιστορία;
Θεωρώ το “Nemesis Divina” το Magnum Opus τους, τον δίσκο που τους έβαλε οριστικά στο πάνθεον της σκληρής μουσικής και μετά από αυτό τίποτα δεν ήταν ξανά ίδιο. Συνδύασε την ακραία επιθετικότητα με την τεχνική αρτιότητα, παρουσιάζοντας μια μπάντα που πατούσε πλέον γερά στα πόδια της και ήξερε ακριβώς τι ήθελε να πει.
Ο ήχος ήταν κρυστάλλινος και γεμάτος αυτοπεποίθηση, αφήνοντας πίσω του την ερασιτεχνική παραγωγή των πρώτων χρόνων. Αυτό το μνημειώδες έργο απέδειξε περίτρανα ότι η ακραία τέχνη μπορεί να έχει τεράστιες φιλοδοξίες, να γεμίζει στάδια και να διατηρεί ανέπαφη την υψηλή της αισθητική. Ο αντίκτυπός του αντηχεί ακόμα και σήμερα σε αμέτρητες κυκλοφορίες.
Βλέποντας την επιρροή που άσκησε, καταλαβαίνει κανείς γιατί οι ιστορικοί της μουσικής το αντιμετωπίζουν με τέτοιο σεβασμό, όπως καταγράφηκε στα επίσημα έγγραφα και τις αναλύσεις της εποχής. Το οπτικοακουστικό υλικό που συνόδευσε την κυκλοφορία βοήθησε καθοριστικά το συγκρότημα να βγει οριστικά από το underground στερέωμα. Τα μουσικά κανάλια άρχισαν να προβάλλουν το βίντεο κλιπ, φέρνοντας την αισθητική των νορβηγικών δασών στις οθόνες των τηλεοράσεων σε ολόκληρο τον κόσμο. Η έξυπνη χρήση της εικόνας σε συνδυασμό με την αψεγάδιαστη μουσική εκτέλεση, δημιούργησαν ένα πακέτο που ήταν αδύνατον να αγνοηθεί από το ευρύτερο κοινό. Είχαν πλέον τοποθετηθεί στο κέντρο του παγκόσμιου χάρτη, ανοίγοντας τον δρόμο για το δεύτερο και πιο συγκλονιστικό κεφάλαιο στην ιστορία των.
