Με μία ματιά...
Το "Chaos A.D." βούτηξε τον σκληρό ήχο στον βούρκο της πραγματικότητας. Ήταν η στιγμή που οι ρυθμοί της ζούγκλας συνάντησαν τον αστικό εφιάλτη.
- Παραμένει ένα αδιαπέραστο μανιφέστο κοινωνικής εξέγερσης με τρομακτική επιρροή μέχρι σήμερα.
- Ο δίσκος άλλαξε τη σκληρή μουσική, βάζοντας το groove και το hardcore στο προσκήνιο.
- Τα αδέρφια Cavalera και ο Kisser μετέτρεψαν τους βραζιλιάνικους ρυθμούς σε ηχητικό όπλο.
«Chaos A.D. / Tanks on the streets / Confronting police / Bleeding the plebs». Διαβάζεις αυτούς τους τέσσερις στίχους και είναι σαν να ακούς τον Max Cavalera να φτύνει τα λόγια γεμάτος οργή. Το 1993, το “Chaos A.D.” τράβηξε μια ξεκάθαρη γραμμή ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον των Sepultura. Η μπάντα άφησε στην άκρη τα σκοτεινά τοπία φαντασίας και σημάδεψε τα πραγματικά προβλήματα της Βραζιλίας και του κόσμου. Αυτός ο δίσκος έγραψε ιστορία γιατί κατάφερε να παντρέψει τον επιθετικό ήχο με ευθεία μηνύματα ενάντια στον ρατσισμό και την αποικιοκρατία. Βλέποντας κανείς τον κόσμο σήμερα, συνειδητοποιεί με μια δόση πίκρας πόσο επίκαιρο παραμένει το περιεχόμενό του.
Πριν το “Chaos A.D.”, οι Sepultura είχαν ήδη ταρακουνήσει την παγκόσμια metal σκηνή. Το “Beneath The Remains” (1989) έφερε έναν βίαιο συνδυασμό thrash και death metal. Με αυτό, έχτισαν τον σκληρό πυρήνα των οπαδών τους. Μαζί με το “Arise” (1991), εδραίωσαν το όνομά τους σε όλο τον πλανήτη. Οι διεθνείς περιοδείες που ακολούθησαν άνοιξαν τα μάτια της μπάντας απέναντι στις κοινωνικές ανισότητες και τις πολιτικές αδικίες. Πήραν λοιπόν την απόφαση να γράψουν για τον πραγματικό κόσμο.
Ο κιθαρίστας Andreas Kisser θυμάται πως οι συναυλίες μακριά από τη Βραζιλία τούς έκαναν να δουν τη χώρα τους με άλλο μάτι. «Αντί να φτιάχνουμε φανταστικούς κόσμους, έπρεπε να δείξουμε την κοινωνική αναταραχή στη Βραζιλία», δηλώνει χαρακτηριστικά. Αυτή η νέα οπτική γωνία διαμόρφωσε τον πυρήνα του “Chaos A.D.”.
Πώς το "Chaos A.D." άλλαξε τον ήχο των Sepultura
Το “Chaos A.D.” είναι ένα τεράστιο άλμα σε σχέση με το παρελθόν τους. Τα προηγούμενα άλμπουμ τους πατούσαν γερά στο thrash και το death metal. Σε αυτόν τον δίσκο, ρίχνουν στο μίξερ στοιχεία από punk, hardcore και παραδοσιακή βραζιλιάνικη μουσική. Το αποτέλεσμα είναι ένας μοναδικός ήχος που τους έκανε να ξεχωρίσουν οριστικά. Ήταν η ώθηση που χρειάζονταν για να γίνουν το μεγαθήριο που ξέρουμε σήμερα.

Η αλλαγή φάνηκε αμέσως από τα πιο χαμηλά κουρδίσματα και τα ρυθμικά μέρη που χτυπούσαν κατευθείαν στο groove. Κάπως έτσι, ο δίσκος απέκτησε μια πιο βαριά και εντελώς πρωτόγονη αίσθηση. Το παίξιμο του Igor Cavalera στα τύμπανα, γεμάτο από τους ρυθμούς της βραζιλιάνικης batucada, δίνει μια τρομακτική ενέργεια σε κομμάτια όπως το “Refuse/Resist” και το “Territory“. Τα συγκεκριμένα τραγούδια παντρεύουν την επιθετικότητα του metal με πολλούς ρυθμούς μαζί, βγάζοντας έναν άγριο, ντόπιο ήχο.
"Refuse/Resist" & "Territory": Ύμνοι ενάντια στην καταπίεση
Το “Refuse/Resist“, το πρώτο κομμάτι του δίσκου, σε παίρνει από τα μούτρα. Δίνει αμέσως τον τόνο με την ασταμάτητη ενέργεια και τους πολιτικούς στίχους του. Το καταιγιστικό παίξιμο του Igor μαζί με τα σκληρά φωνητικά του Max Cavalera περνούν ένα ξεκάθαρο μήνυμα αντίστασης. Οι στίχοι μιλούν για τη σφαγή του Carandiru, όταν η αστυνομία δολοφόνησε 111 κρατούμενους σε φυλακή του Σάο Πάολο. Μέσα από αυτή την τραγωδία, η μπάντα καταδίκασε την αστυνομική βία και έκανε το κομμάτι έναν παγκόσμιο ύμνο απέναντι στην κρατική καταστολή.
Ο δίσκος δεν μένει μόνο σε παγκόσμια ζητήματα καταπίεσης. Βουτάει παράλληλα βαθιά στις βραζιλιάνικες ρίζες των Sepultura. Το “Kaiowas“, το πέμπτο κομμάτι, είναι το καλύτερο παράδειγμα. Πρόκειται για ένα ορχηστρικό τραγούδι, αφιερωμένο στους Guarani-Kaiowá, μια φυλή ιθαγενών που παλεύει ενάντια στον ξεριζωμό και τον αφανισμό της. Γράφτηκε μέσα στο Chepstow Castle στην Ουαλία και παντρεύει ακουστικές κιθάρες με ντόπια κρουστά, δίνοντας έμφαση στην καταγωγή του γκρουπ.
Το “Territory” βάζει στο στόχαστρο την ξενοφοβία και το μίσος που πουλάνε οι κυβερνήσεις για να δικαιολογήσουν τη βία. Το βίντεο κλιπ δείχνει τη σύγκρουση στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, την ώρα που οι στίχοι ακουμπούν κάθε γωνιά του πλανήτη όπου τα σύνορα γίνονται εργαλεία για πολιτικό κέρδος. Αυτή ακριβώς η οικουμενικότητα έκανε το τραγούδι έναν τεράστιο ύμνο ενάντια στον εθνικισμό.
Η παγκόσμια καταξίωση & η εξέλιξη του σκληρού ήχου
Το “Chaos A.D.” δεν άλλαξε απλώς την πορεία των Sepultura, αποτέλεσε μια τεράστια στιγμή για όλο το metal. Σε μια εποχή που το grunge σάρωνε τα πάντα και ο σκληρός ήχος έμενε στο underground, η πρόσμιξη του metal με το hardcore και την ντόπια παράδοση έσκασε σαν βόμβα. Το άλμπουμ άνοιξε την πόρτα σε άλλες μπάντες να ψάξουν νέους ήχους, αποδεικνύοντας ότι αυτή η μουσική δεν είναι μόνο γρήγορα riffs. Έδειξε πως μπορεί να έχει αληθινό βάθος.
Η δυναμική του δίσκου εκτοξεύτηκε μέσα από συνεργασίες με ιερά τέρατα της punk, όπως ο Jello Biafra των Dead Kennedys, ο οποίος έγραψε τους στίχους στο “Biotech Is Godzilla“. Το τραγούδι ρίχνει τα βέλη του στις πολυεθνικές και τη χρήση της βιοτεχνολογίας, δείχνοντας πως η μπάντα δεν φοβόταν να πιάσει τα πιο καυτά θέματα της εποχής. Αυτές οι επιλογές απέδειξαν ότι το metal είναι ένα δυνατό μέσο για κοινωνική κριτική, διαλύοντας την ιδέα της απλής εκτόνωσης.
Με το που κυκλοφόρησε, το “Chaos A.D.” κέρδισε τους πάντες χάρη στον φρέσκο ήχο και τα σκληρά μηνύματά του. Κομμάτια όπως τα “Refuse/Resist“, “Territory” και “Slave New World“, έπαιξαν ασταμάτητα στο MTV, βάζοντας τους Sepultura στα σπίτια ενός τεράστιου κοινού. Οι συναυλίες που ακολούθησαν, έκαναν σαφές σε όλους ότι πρόκειται για μία από τις πιο καταιγιστικές live μπάντες στον πλανήτη.
Η κληρονομιά του "Chaos A.D." στη σύγχρονη σκηνή
Το “Chaos A.D.” έστρωσε το έδαφος για τον ήχο που θα ακολουθούσε το γκρουπ, με αποκορύφωμα το “Roots” (1996) και τη βαθιά βουτιά στη βραζιλιάνικη κουλτούρα. Σήμερα, τεράστια ονόματα της σκηνής, από τους Gojira μέχρι τους Lamb Of God, το αναφέρουν σταθερά ως βασική τους επιρροή. Όλοι αναγνωρίζουν πλέον πόσο άλλαξε τον τρόπο που γράφεται και ακούγεται η σκληρή μουσική.
Το “Chaos A.D.” των Sepultura παραμένει ένας από τους πιο κρίσιμους και επιδραστικούς δίσκους στην ιστορία του metal. Σπάζοντας τα όρια και βάζοντας στο παιχνίδι νέους ήχους και κουλτούρες, ο δίσκος αυτός διεύρυνε τον ορίζοντα όλης της σκηνής. Έκανε ξεκάθαρο σε όλους πως η μουσική μπορεί να φέρει την πραγματική κοινωνική αλλαγή.
