Με μία ματιά...
Ο Merzbow αποτελεί την απόλυτη ενσάρκωση του ηχητικού χάους και της Japanoise. Μέσα από δεκαετίες ακατάπαυστης δημιουργίας, μετέτρεψε τον ακραίο θόρυβο σε αχαρτογράφητο διαλογισμό.
- Παραμένει η πιο αναγνωρίσιμη μορφή του ιδιώματος, προσφέροντας μια υπερβατική εμπειρία που δοκιμάζει τα ανθρώπινα όρια.
- Πώς καθόρισε την industrial αισθητική, παντρεύοντας την ακραία ηχητική ένταση με την ιδεολογική του ταυτότητα.
- Από τις πρώιμες λούπες της εποχής των Yamaha μέχρι το εμβληματικό “Pulse Demon”.
J-Japanoise: ενώ όλος ο υπόλοιπος κόσμος θεωρεί το noise ως έναν οριακά μακάβριο ή ελιτίστικο πειραματισμό, οι Ιάπωνες ανέκαθεν το έδεναν με τη δυσνόητη ιδιοσυγκρασία τους. Είτε θα αφορούσε σε έναν αχαρτογράφητο διαλογισμό όπου ο θόρυβος αντικαθιστά τη σιωπή, είτε ως μια μορφή άνευ ορίων πρόκλησης. Ο Merzbow δεν είναι ο πρώτος, ούτε και ο «καλύτερος» (αν είναι δυνατόν) του κινήματος. Όταν υπάρχουν οι Hijokaidan, οι Incapacitants, οι Hanatarash, οι Gerogerigegege είναι δύσκολο να συγκριθείς. Το ότι όμως παραμένει ο πιο καθολικά αναγνωρίσιμος δείχνει το εκτόπισμα του.
K-Keiji Haino: σε αυτόν χρωστάει όλη η japanoise. Όλη όμως. Και ο Merzbow χωρίς αυτόν δεν ξέρω τι θα μπορούσε να κάνει. Αν θες από κάπου να ξεκινήσεις την πορεία σου στο ιδίωμα, από εδώ ξεκινάς. Και αν θες να ακούσεις το πόσο ιδανικά συνυπάρχουν, άκου τη συνεργασία τους με τον Balazs Pandi, Become the Discovered, Not the Discoverer. Δέος.
L-Live: ακόμα κι αν δεν έχεις δει ποτέ ένα live που ο Θόρυβος έχει τα ηνία, ο Merzbow είναι η ίσως κατάλληλη μορφή. Γιατί στις εμφανίσεις του παίζει με τα όρια της έντασης, της κράσης του κοινού, την εκκεντρικότητα πίσω από άπειρα καλώδια και συσκευές και εν τέλει με το τι θεωρείς Τέχνη.
Δε σου άρεσε αυτό που είδες; Τουλάχιστον το είδες και μπορείς να λες να σωπαίνουν όταν σου αρχίζουν τα εξυπνακίστικα. Γούσταρες; Πανέμορφα, ξεκλείδωσες νέες οπτικές.
M-Merzbau: στο πανεπιστήμιο ο Akita ήρθε σε επαφή με το έργο του Kurt Schwitters, ενός Γερμανού καλλιτέχνη που ασχολούνταν με την αντιτέχνη και τη δημιουργία έργων από αντικείμενα που έβρισκε τριγύρω του σε μια προσπάθεια να δείξει πως αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Το πιο γνωστό δημιούργημα του Schwitters ονομάζεται Merzbau στο οποίο μετέτρεψε έξι δωμάτια του πατρικού του σε ακατανόητα έργα τέχνης. Τώρα ξέρετε.
N-Notoriety: τι είπαμε προηγουμένως για την εξερεύνηση των νέων πλατφορμών; Ωραία. Ο Merzbow εσχάτως έπεσε στο στόχαστρο των οπαδών του καθώς χρησιμοποίησε επανειλημμένα AI για τη δημιουργία εξωφύλλων. Κάποιοι μιλούν ακόμα και για δίσκους γεννημένους από AI αλλά οι φήμες ελέγχονται ως ανακριβείς.
Ο Akita ξαναμίλησε για τα ανεξερεύνητα όρια της τεχνολογίας αλλά αυτή τη φορά δεν εισακούσθη. Και έκτοτε δεν ξαναχρησιμοποίησε AI για την τέχνη του. Ελπίζουμε.
O-Outtakes: συχνά-πυκνά στη δισκογραφία του Merzbow κάποιοι δίσκοι εμφανίζονται με την κατάληξη O. Για παράδειγμα το “Medayama-O” και τα “Tauro-O1” και Ο2. Δεν είναι επανεκδόσεις, όχι. Είναι ακυκλοφόρητο υλικό από τα sessions αυτών των ηχογραφήσεων. Και δεδομένης της ογκώδους δισκογραφίας του δεν μπορούμε παρά να απορήσουμε: ΚΑΛΑ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ, ΔΕΝ ΠΕΤΑΣ ΤΙΠΟΤΑ;
P-Pulse Demon: αν έχετε δει κάποιον καλλιτέχνη να φορά μπλούζα Merzbow τα τελευταία χρόνια, πιθανόν να είναι με το εξώφυλλο του “Pulse Demon”. Δε λέω, είναι από τους γνωστότερους δίσκους του αλλά αν το Pitchfork δεν είχε μιλήσει γι’ αυτό, θα το είχαμε τόσο ψηλά;
Θα έφτανε meme ύψη; Και κυρίως, ΤΙ ξεχώρισαν ώστε να το βρουν το πιο «θεμελιώδες» του; Αν θέλετε να ξεκινήσετε την πορεία σας στη μουσική του, προτιμήστε το “1930”. Αυτό αφήστε το για τρίτο ή τέταρτο. ΑΝ φτάσετε μέχρι εκεί.
Q-Quantity over quality?: όταν έχεις τόσους δίσκους θορύβου (και συχνά ψηφιακού) γεννιέται το ερώτημα: αξίζει πραγματικά τον κόπο να έχεις τόσες κυκλοφορίες; Έχεις πραγματικά κάτι να πεις; Τα τρως από τους συλλέκτες ανερυθρίαστα;
Και δεν είμαι αρκετά αθώος προκειμένου να πιστεύω πως ο Merzbow όντως δεν έχει βρει ένα gimmick πίσω από τις συνεχείς κυκλοφορίες. Ωστόσο δεν πιστεύω κιόλας ότι είναι τόσο κυνικός ώστε να θεωρεί ότι μας δουλεύει ψιλό γαζί. Η αλήθεια σίγουρα βρίσκεται κάπου στη μέση.
R-Rescue Chickens: καμία, ΜΑ ΚΑΜΙΑ εντύπωση δεν πρέπει να δημιουργεί το γεγονός οότι ο Merzbow έχει για κατοικίδια κοτόπουλα. Όχι μόνο για ιδεολογικούς λόγους που θα αναλύσουμε παρακάτω, αλλά και λόγω εκκεντρικότητας. Υπάρχει μάλιστα εκτενές φωτογραφικό υλικό που ο καλλιτέχνης αγκαλιάζει κοτόπουλα ενώ φαίνεται ξενερωμένος με τα πάντα. Λόγος για να τον αγαπήσεις.
S-Scrap: το πρώιμο υλικό του βασίζεται κυρίως στην ηχογράφηση μεταλλικών αντικειμένων τα οποία χτυπά και μετά επεξεργάζεται τον ήχο, προσθέτοντας λούπες και παραμορφώνοντας το αποτέλεσμα. Φυσικά δεν είναι ο πρώτος που αξιοποίησε αυτή την τεχνική, αλλά δείχνει τη βαθιά τους σχέση με την industrial αισθητική και καθιστά τις πρώιμες ηχογραφήσεις του κάπως πιο γοητευτικές και «χειροπιαστές».
T-Toothbrush: ένα από τα πρώιμα ιντερνετικά memes για τον Merzbow αφορούν έναν θεατή σε μια συναυλία που βουρτσίζει μετά μανίας τα δόντια του. Τότε ήταν αρκετά σουρεάλ να το βλέπεις-αν και δεν πιάνει μια μπροστά στο stage diving στους Sunn O))). Τώρα όμως που κάποιοι ανυπομονούν να πάνε σε μια συναυλία για να βγάλουν ένα ειρωνικό meme για το Tiktok, μάλλον ως παράδειγμα προς αποφυγή μοιάζει. Όπως και να έχει, σημαντικό κομμάτι της ιστορίας.
U-Urashima: όταν μιλάμε για δισκογραφικές που ασχολούνται σοβαρά με τα παρακλάδια του industrial και της αρχειοποίησής του, η Urashima έχει τα πρωτεία. Λόγω αυτής, μεγάλο μέρος των δυσεύρετων Collection, του Tamago και του Nine Studies of Ephemeral Resonance μπόρεσαν να ξαναμπούν σε (λίγες δυστυχώς) συλλογές. Φετιχισμός στα καλύτερά του.
V-Vegan: το Meat Is Murder αυτοκόλλητο στο λάπτοπ του δεν είναι εκεί για να δηλώσει τη λατρεία του στον Morrissey. Αντιθέτως, αν ενεργοποείται ενεργότερα από οτιδήποτε άλλο σε κάτι, αυτό δεν είναι άλλο από τα δικαιώματα των ζώων. Όπως έγινε προφανές από τα προηγούμενα, πιστεύει έντονα στην απελευθέρωση των ζώων και πολλές κυκλοφορίες του αναφέρονται σε αυτό. Οπότε όλα καταλήγουν, μοιραία, στα προφανή.
W-Woodpecker No: το intro του “Pulse Demon”. Ιντερνετικό meme που χρησιμοποιείται για να τρομοκρατήσει τους ανυποψίαστους-γειά σου Κώστα. Η πρώτη και ίσως η μοναδική επαφή πολλών ατόμων με τον Merzbow. Τρομοκρατία.
X-Xenakis: σε μουσικό επίπεδο, οι ατονικές θεωρίες του Ξενάκη γύρω από τον ήχο και το ρόλο τους στη μουσική σύνθεση έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο πως ο Merzbow αντιλαμβάνεται τον ήχο. Και η αλήθεια είναι πως η noise σκηνή του οφείλει πολλά, αλλά ο Merzbow έχει υπάρξει μελετητής του και έχει συνειδητά ενσωματώσει τα διδάγματά του.
Y-Yamaha: ο εξοπλισμός τον οποίο χρησιμοποίησε στις πρώτες του ηχογραφήσεις ήταν κυρίως Yamaha. Πιο συγκεκριμένα, αξιοποίησε τη σειρά των CS synthesizers για να παράξει το μεγαλύτερο μέρος των αναλογικών έργων του.
Z-Zen: υπερβολικά τεντωμένος όρος. Πολλοί το μπερδεύουν με το διαλογισμό. Άλλοι με την ηρεμία. Η αλήθεια είναι όμως ότι αν κάτι φτάνει κοντά στην προσέγγισή του, είναι η ισορροπία. Και σίγουρα, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, με την κατάλληλη διάθεση, αν θέλει κανείς να αξιοποιήσει είτε κατ’ οίκον είτε ζωντανά τον Merzbow για να το προσεγγίσει, είναι εφικτό. Δύσκολο, όπως το ίδιο το ζεν αλλά εφικτό. Μένει να το καταλάβουμε στο An.
