Με μία ματιά...
Ο Masami Akita μετέτρεψε τον θόρυβο σε απόλυτη μορφή τέχνης. Μέσα από το χάος, διαμόρφωσε την ιαπωνική noise σκηνή. Είναι ο δημιουργός ηχητικών εφιαλτών και οικολογικών αφυπνίσεων.
- Η αξία του έγκειται στην ασταμάτητη, ριζοσπαστική του δημιουργικότητα που προκαλεί συνεχώς τον ανθρώπινο νου.
- Πώς ο Merzbow διαμόρφωσε τα όρια της ακρόασης και θεμελίωσε τον ακραίο ήχο.
- Κορυφαίες στιγμές αποτελούν οι θρυλικές κασέτες και το “Vereology”, καθώς καθόρισαν την ακρότητα στην παγκόσμια μουσική.
Σκεφτόμουν για καιρό τι θα μπορέσει να συμπυκνώσει εγγράφως το νόημα του Merzbow. Αν ήθελα να κάνω ένα εκτενές αφιέρωμα, θα έπρεπε να το είχα ξεκινήσει πριν δύο χρόνια. Αν ήθελα τις καλύτερες στιγμές του, θα ήθελα δεκαετία για να ακούσω τα άπαντά του.
Αν ήθελα να παραπέμψω σε κάποιο βιβλίο, το Merzbook που συνόδευε το Merzbox είναι εξαντλημένο και μόλις 100 σελίδες-τι να χωρέσεις εκεί. Είπαμε, ο χρόνος έχει όρια, ακόμα κι αν μιλάμε για το poster boy του ιαπωνικού θορύβου.
Συνεπώς για να προλογίσω ένα event σημαντικό και ταυτόχρονα δύσκολο στην περιγραφή όπως αυτό, πρέπει να πάω πίσω στην Α’ Δημοτικού. Και συγκεκριμένα στην αλφαβήτα. Γιατί αν μου αρέσει κάτι είναι τα γελοιωδώς ψυχαναγκαστικά παιχνίδια που δημιουργούν λίστες. Και από την άλλη, ποιος καλύτερος τρόπος να μπορέσεις να «μαζέψεις» κάτι σαν ΤΟΝ MERZBOW σε 25 γράμματα;
Γιατί όπως καταλάβατε, θα το πάμε στα Αγγλικά. Και ίσως, μόλις τελειώσει αυτό το ανδραγάθημα, να πούμε ότι ναι, τώρα έχουμε μια μικρή ιδέα. Ή έστω ένα γρήγορο cheatsheet για να πουλάμε μούρη στο ίντερνετ. Όπως και να έχει, welcome to Merzbow for 1st graders.
A-Akita, Masami: πίσω από τον Merzbow κρύβεται ένα ανθρώπινο όνομα και μια αντίστοιχη υπόσταση. Γεννηθείς το 1956, ο Masami Akita θα μεγάλωνε γοητευόμενος από την ψυχεδέλεια, τον θόρυβο και τα ντραμς. Θα λάτρευε το kraut rock και το Metal Machine Music. Θα σπούδαζε στην Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Tamagawa και θα γοητευόταν από τον ντανταϊσμό, την αντιτέχνη και τον πειραματικό χορό Butoh.
Και εν τέλει θα δημιουργούσε το δικό του noise project όπου μέσω βιομηχανικών πειραματισμών με μαγνητοταινίες, synthesizers και μικροφωνισμούς παρέα με τον Kiyoshi Mizutani μέχρι να τον αφήσει να συνεχίσει μόνος του. Και κάπως έτσι, εγένετο Merzbow.
B-Beyond Ultra Violence: αν θέλετε ένα «ντοκιμαντέρ» (λέμε τώρα) που να περιλαμβάνει θόρυβο -ηχητικό και οπτικό- τις φιλοσοφίες του Akita, την επί σκηνής παρουσία του και κάτι που να ακροβατεί ανάμεσα στο «δεν κατάλαβα τίποτα» και το «αυτό εξηγεί τα πάντα» μην ψάχνετε παραπέρα. Μια τέλεια πρώτη επαφή που δε θα σας αφήσει τον εγκέφαλο σώο αλλά αν είστε αρκετά μερακλήδες θα θέλετε κι άλλο.
C-Casette Tapes: Μεγάλο μέρος της δισκογραφίας του-και δη της πρώιμης- κυκλοφορούσε σε limited κασέτες. Όχι λόγω ελιτισμού ή ως εμπορικό τρικ. Ως ανάγκη και ως μέρος μιας σκηνής που στηριζόταν σε αυτές. Από τη μια συμμετείχε ενεργά στο tape trading και από την άλλη η μικρή, συμπιεσμένη μορφή της κασέτας ως μέσον του παρείχε ευκολότερη διακίνηση.
Τα εξώφυλλα ήταν φωτοτυπίες από manga ή πορνοπεριοδικά που έβρισκε στα σκουπίδια προκειμένου να “δέσουν” αισθητικά με την προκλητικότητα που ήθελε να πρεσβεύσει. Πλέον οι αυθεντικές κασέτες από τη δεκαετία του ’80 αποτελούν υγρό όνειρο των πιο μαζοχιστών συλλεκτών, με όσους έχουν τα πρώτα Collection να μπορούν, ενδεχομένως, να καυχιώνται.
D-Digital noise: ο Merzbow πάντα ήταν υπέρμαχος του πειραματισμού. Είτε με τους τρόπους ηχογράφησης και τις τεχνικές, είτε με τα διαθέσιμα μέσα, πάντα προσπαθούσε να βρει «το επόμενο βήμα». Έχει φτιάξει δικά του όργανα και δικά του πετάλια προκειμένου να βγάλει το αποτέλεσμα που θέλει.
Όταν πέρασε από την εποχή της μαγνητοταινίας στην ψηφιακή εποχή και την ηχογράφηση σε αντίστοιχες πλατφόρμες, υπήρξαν κάποιοι που τον θεώρησαν προδότη και ότι πρόδωσε τη δημιουργία της εύκολης λύσης. Αλλά δε βαριέσαι; Πέντε δίσκους μετά (δηλαδή σε κανα τρίμηνο) θα το είχαν ξεχάσει.
E-Extensive: θες να ακούσεις πλήρη δισκογραφία Merzbow; Καλή τύχη. Συνολικά ο Merzbow έχει 647 κυκλοφορίες στο ενεργητικό του. Πολλές δυσεύρετες, πολλές επαναλαμβανόμενες, κυμαινόμενες από αγνό θόρυβο μέχρι ambient και από μίξη ρυθμικών/μελωδικών περασμάτων και noise μέχρι ήχους ζώων.
Για να μην πούμε για τις συνεργασίες με ονόματα όπως οι Boris, οι Full of Hell, οι Xiu Xiu και δε συμμαζεύεται. Χώρια που όσο γράφω αυτό το κείμενο παίζει να έχει κυκλοφορήσει άλλους δύο δίσκους γιατί έτσι. Όπως και να ‘χει, H ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.
F-Fetish: μεγάλο μέρος των αισθητικών αναφορών του Akita, ιδιαίτερα της πρώιμης περιόδου του είχε πυκνές αναφορές στο σεξουαλικό φετιχισμό. Τσοντοπεριοδικά, αναφορές σε BDSM, δέσιμο. Έχει δίσκο που λέγεται Music for Bondage Performance και κάμποσα άρθρα που αναφέρονται στη φετιχιστική κουλτούρα. Κάπου εκεί έξω, τα βρίσκετε αν θέλετε να εντρυφήσετε-ατιμούτσικα.
G-Go Green: από τα τέλη της δεκαετίας του 90 κι έπειτα, ο Akita άρχισε να εκφράζεται όλο και πιο έντονα γύρω από τις περιβαλλοντικές του ανησυχίες. Από δίσκους μέχρι συνεντεύξεις έχει επανειλημμένα εκφραστεί υπέρ της οικολογίας και της ανησυχίας για το μέλλον του πλανήτη. Αρκετοί από τους δίσκους του αφορούν είτε τους φυσικούς ήχους είτε το ζωικό βασίλειο ενώ ενεργοποιείται σε αντίστοιχες ακτιβιστικές ομάδες της Ιαπωνίας.
H-Harakiri: ίσως πολλοί να μην το ξέρουν αλλά ο Akita έχει διατελέσει και σκηνοθέτης. Η πιο γνωστή του απόπειρα είναι το “Lost Paradise: Riding Habit Harakiri”. Μια ταινία που φετιχοποιεί το χαρακίρι δίνοντάς του ένα διεστραμμένο αισθησιασμό. Οι πιο γενναίοι, κοπιάστε, εδώ σας έχω.
I-I Lead You Towards Glorious Times: τη δεκαετία του ’90 ο Merzbow έφαγε ένα σκάλωμα με το death metal και θέλησε να βγάλει ένα δίσκο που να πιάνει την αισθητική του αλλά να μην είναι metal. Ηχογράφησε το “Vereology” για τη Relapse και μέσα σε αυτό περιλαμβάνεται το (τεχνικά) πιο θορυβώδες κομμάτι που ηχογραφήθηκε για πολλά χρόνια. Το I Lead You Towards Glorious Times δεν είναι φτιαγμένο μόνο για να καταστρέψει τύμπανα, αλλά και για να σε βάλει στην κρεατομηχανή. Bγαίνεις άθικτος;
