Με μία ματιά...
Ένα χαμένο ιερό ύφασμα και μια αχειροποίητη εικόνα γέννησαν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ορθόδοξης παράδοσης.
- Πώς ένας χριστιανικός θρύλος μετατράπηκε στο απόλυτο σύμβολο για τον underground ήχο.
- Η ιστορία του χαμένου μανδηλίου παραμένει ένα γοητευτικό, σκοτεινό αίνιγμα αιώνων για τους ερευνητές.
- Οι The Gathering αξιοποίησαν την αύρα αυτού του ανεξιχνίαστου κειμηλίου για να περάσουν στην αθανασία.
Υπάρχουν αποφάσεις στη μουσική βιομηχανία που μοιάζουν εντελώς παράταιρες με το ύφος μιας μπάντας μέχρι να σκάψεις λίγο βαθύτερα. Όταν οι The Gathering ετοιμάζονταν να κυκλοφορήσουν το άλμπουμ που θα άλλαζε τον σκληρό ήχο, επέλεξαν έναν τίτλο που έκρυβε έναν τεράστιο θρησκευτικό μύθο. Το “Mandylion” ακούγεται σαν μια τυχαία, εύηχη λέξη, κρύβει όμως πίσω του μια από τις πιο σκοτεινές και μυστηριώδεις ιστορίες της ανατολικής παράδοσης.
Η επιλογή αυτού του ονόματος αποτέλεσε το πιο ξεκάθαρο κλείσιμο του ματιού στο κοινό, δείχνοντας πως η μπάντα άφηνε οριστικά πίσω της τη γήινη πραγματικότητα του death metal. Το συγκρότημα χρειαζόταν ένα σύμβολο για τη νέα του εποχή και το βρήκε στα βάθη του χριστιανικού μυστικισμού.
Ψάχνοντας τα ιστορικά κιτάπια, η λέξη προέρχεται από το Άγιο Μανδήλιο, ένα ιερό κειμήλιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο θρύλος λέει πως ο βασιλιάς Άβγαρος της Έδεσσας ζήτησε από τον Χριστό να τον επισκεφτεί για να τον θεραπεύσει από μια βαριά ασθένεια. Η απάντηση ήρθε με τη μορφή ενός υφάσματος που είχε πάνω του αποτυπωμένο το πρόσωπο του θεανθρώπου, δημιουργώντας την πρώτη αχειροποίητη εικόνα.
Αυτή η υπερφυσική αύρα του θαύματος και της ίασης κούμπωσε ιδανικά με την ψυχολογία του ολλανδικού σχήματος εκείνη την ταραγμένη περίοδο. Το κειμήλιο χάθηκε στο πέρασμα των αιώνων μέσα από πολέμους και σταυροφορίες, αφήνοντας πίσω του ένα πέπλο μυστηρίου που γοητεύει μέχρι σήμερα τους ερευνητές του αποκρυφισμού.
Η σύνδεση του μύθου με το ηχητικό όραμα της μπάντας γίνεται ξεκάθαρη ακούγοντας το ομώνυμο instrumental κομμάτι που βρίσκεται στη μέση του δίσκου. Εκεί, η ευρωπαϊκή μελαγχολία συναντά την ανατολίτικη τελετουργία. Ο René Rutten πειραματίζεται με ένα απόκοσμο intro στο φλάουτο, ο Hans Rutten δίνει τον ρυθμό με tribal κρουστά και η Anneke van Giersbergen προσθέτει φωνητικά που θυμίζουν υπνωτικό μάντρα.
Το σχήμα κατάφερε να μεταφράσει τον μυστικισμό του αρχαίου υφάσματος σε ήχο, φτιάχνοντας μια σύνθεση που σε μεταφέρει κυριολεκτικά σε άλλη διάσταση. Η λέξη ταίριαξε γάντι σε ένα έργο που στόχευε να αφήσει το δικό του, ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της μουσικής, ακριβώς όπως το θρυλικό ύφασμα.
