Με μία ματιά...
Η φθινοπωρινή σεζόν άνοιξε εκρηκτικά στο Arch με τους La Coka Nostra να παραδίδουν μαθήματα αγνού underground hip hop. Το αθηναϊκό κοινό ενώθηκε σε μια αξέχαστη βραδιά γεμάτη ενέργεια. Οι θρύλοι απέδειξαν πως η ιστορία γράφεται πάνω στη σκηνή.
- Ο φόρος τιμής του Ill Bill στον DJ Premier έκανε ολόκληρο το κοινό να φωνάζει ρυθμικά το όνομά του.
- Η συγκινητική εξομολόγηση του Slaine για τη δωδεκαετή απεξάρτησή του από το αλκοόλ καθήλωσε όλο το Arch.
- Ο απόλυτος πανικός στα τελευταία κομμάτια άνοιξε ένα τεράστιο mosh pit, ενώνοντας μεταλλάδες και hip hop κοινό.
Πάει το καλοκαιράκι (επιτέλους, φτάνει αυτή η ζέστη) και ίσως το μοναδικό καλό σε όλη αυτή την τρέλα που ζούμε καθημερινά στους δρόμους της Αθήνας, είναι η επιστροφή της φθινοπωρινής συναυλιακής σεζόν. Η αυλαία δεν θα μπορούσε να ανοίξει καλύτερα, με μία εμφάνιση τεράστιου βεληνεκούς για την ελληνική hip hop σκηνή. La Coka Motherfuckin’ Nostra, λοιπόν, με την Αθήνα να είναι ο πρώτος σταθμός της ευρωπαϊκής περιοδείας των θρύλων του underground hip hop για τα είκοσι χρόνια της πορείας τους.
Είκοσι χρόνια ιστορίας φυσικά δεν χωράνε σε ένα βράδυ, η τιμή να βρεθούμε εκεί ήταν τεράστια, ακόμα και για εμάς που δεν ακούμε αποκλειστικά ή μόνο hip hop. Στο underground δεν χωράνε οπαδικά, ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως πολλές metal και hardcore μπάντες έχουν αλληλεπιδράσει ιστορικά με το hip hop, πόσο μάλλον οι La Coka Nostra. Έτσι, δεν ήταν καθόλου τυχαίο που στο κοινό του Arch υπήρχαμε και μεταλλάδες, με μπλούζες Madball, Motörhead και Body Count να συνυπάρχουν άνετα δίπλα στο hip hop κοινό.
ΛΟΙΜΟΣ
Λίγο πριν τις 21:30, το Arch έχει αρχίσει πια να γεμίζει, και ο Λοιμός ανεβαίνει στη σκηνή. Κινούμενος στη σκληροπυρηνική γραμμή της αθηναϊκής underground σκηνής, έδωσε σε όσους δεν τον γνώριζαν καλή αφορμή να τον μάθουν. Ήταν ένα άξιο support και μια πολύ ωραία εισαγωγή, χτίζοντας το κατάλληλο κλίμα για ό,τι θα ακολουθούσε.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Θύτης
Τη σκυτάλη πήρε ο Θύτης με στίχους που εδώ και πάνω από μία δεκαετία δεν κάνουν εκπτώσεις. Το κλίμα στο Arch είχε ήδη αρχίσει να ξεφεύγει με τις ρίμες του και η ένταση ανέβαινε αισθητά, προετοιμάζοντας το έδαφος για τους headliners της βραδιάς. Με κομμάτια όπως το “Σέντρα” και το “Αποστολή Αυτοκτονίας”, ο Θύτης έβαλε φωτιά στο κοινό, το οποίο ανταπέδιδε με την ίδια ενέργεια σε όλη τη διάρκεια του σετ του.
La Coka Nostra
Και μετά ήρθαν οι La Coka Nostra. Ακριβώς στις 23:00, ο Dj Crypt παίρνει θέση πίσω από τα decks για να στήσει το σκηνικό. Χρειάστηκε ένα scratch λίγων δευτερολέπτων για να καταλάβουμε τι ερχόταν. Μέσα στις συζητήσεις, ακούγονται οι πρώτοι ήχοι του “Brujeria” και το beat σκάει πάνω μας σαν έκρηξη, ανοίγοντας τον δρόμο για την είσοδο του Danny Boy, του Ill Bill και του Slaine. Μπαίνουμε κατευθείαν στο ψητό με το “Fuck Tony Montana” και αρχίζει το ματς.
Τι να λέμε τώρα, μιλάμε για θρύλους με τεράστια ιστορία και ακόμα πιο ανυπέρβλητο attitude. Είναι κομβικές περσόνες της αμερικάνικης hip hop σκηνής με συνεργασίες-κόλαφους και από τα λίγα σχήματα που τους ανήκει δικαιωματικά ο χαρακτηρισμός του γνήσιου underground. Η χημεία και των τριών με τον κόσμο ήταν ξεκάθαρη από το πρώτο λεπτό και όλοι στη σκηνή ήταν εξαιρετικά άνετοι, με μια έκδηλη χαρά που επέστρεψαν στη χώρα μας μετά από τόσα χρόνια.
Στο μουσικό κομμάτι, οι La Coka Nostra δεν τσιγκουνεύτηκαν καθόλου τη δισκογραφία τους, προσφέροντας παράλληλα και επιλογές από τη σόλο δισκογραφία του Slaine, τους Non Phixion και τους House Of Pain. Ακολούθησε ένα μεγάλο μέρος της βραδιάς αφιερωμένο στους ύμνους τους, γεμίζοντας τον χώρο με ενέργεια. Ακούσαμε τα “Bang Bang”, “Mosad”, “I’m An American”, “Peace Sells”, “Get Ready”, “Nothing But Business”, “It’s A Beautiful Thing”, “Cult Leader”, “A World With No Sky” και “Overkill”.
Πριν παίξουν το “Mind Your Business”, ο Ill Bill αφιέρωσε λίγο χρόνο στον παραγωγό του κομματιού, μιλώντας μας για τον DJ Premier, και μας ζήτησε να φωνάξουμε «Preemo, Preemo» σαν ελάχιστο φόρο τιμής στο όνομά του. Το σετ συνέχισε στα κόκκινα, χωρίς να αφήνει κανένα περιθώριο ανάσας με ένα σερί από δυνατά χτυπήματα. Ακολούθησαν τα “Can’t Trick The Trap”, “C.I.A.”, “99 Bottles”, “Anatomy Of A School”, “Say I Was Slaine”, “Black Helicopters” και “Shamrocks”.
Ο Ill Bill άνοιξε το κουβεντολόι λέγοντας πως βρισκόταν στην Ελλάδα όλη την εβδομάδα και πέρασε τέλεια στις διακοπές του. Ταξιδεύει, όπως εξήγησε, με βασικό γνώμονα το φαγητό, με τις κουζίνες του κόσμου να αποτελούν τη μεγάλη του αγάπη. Αυτός ήταν και ο λόγος που έφερε τη σύζυγό του μαζί του, ειδικά για να δοκιμάσει από πρώτο χέρι την ελληνική κουζίνα, την οποία θεωρεί κορυφαία.
Δίπλα του, ο Danny Boy αξίζει τη δική του, ξεχωριστή αναφορά. Η άσπρη γενειάδα του δεν είχε καμία σχέση με τον νεαρό ράπερ που θυμόμαστε από τα πρώτα χρόνια των House Of Pain και η στρατιωτική στολή παραλλαγής που φορούσε, παρέπεμπε κατευθείαν στην αισθητική του boom bap των ‘90s. Μας θύμισε πως πριν καν σχηματιστούν οι La Coka Nostra, όλα τα μέλη άκουγαν και θαύμαζαν τις παράλληλες πορείες και τα side projects όλων. «We were fans first», είπε χαρακτηριστικά, δείχνοντας πόσο βαθιά ριζωμένος είναι ο σεβασμός μέσα στο ίδιο το σχήμα.
Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς ανήκε στον Slaine. Θυμήθηκε την τελευταία φορά που είχε έρθει στην Ελλάδα, χρόνια πριν, μαζί με τον Xzibit, όταν είχε πιει ένα ολόκληρο μπουκάλι βότκα. Σήμερα, ξεκαθάρισε, δεν μπορεί πια να πιει, καθώς είναι δώδεκα χρόνια σε απεξάρτηση. Ζήτησε λοιπόν από όσους μπορούν, να πιουν ένα ποτό και για εκείνον, τονίζοντας πως δεν χρειάζεται κανείς αλκοόλ για να περάσει καλά.
Τη στιγμή που είπε «I‘m Slaine and I‘m an alcoholic», ένα ρίγος διαπέρασε όλο το Arch και ακολούθησε ένα δυνατό χειροκρότημα. Τέλος, στα decks βρισκόταν ο Dj Crypt, μέλος της γερμανικής hip hop κολεκτίβας Snowgoons, ο οποίος κράτησε τον ρυθμό ψηλά σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισης.
Προφανώς, στα δύο τελευταία κομμάτια της βραδιάς, το “That’s Coke” και το “Jump Around”, έγινε το αδιαχώρητο στο Arch και άνοιξε επιτέλους mosh pit. Αυτό αποδεικνύει περίτρανα ότι οι χιπ χοπ συναυλίες δεν υστερούν σε ενέργεια από τις metal. Μια unpopular opinion είναι πως ίσως να το ζούνε και περισσότερο οι χιπ χοπάδες από μας. Η βραδιά έκλεισε αφήνοντας σε όλους μας ένα τεράστιο χαμόγελο ικανοποίησης.
