Στην καρδιά της ακραίας ελληνικής σκηνής, το όνομα του The Magus είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη γέννηση και την εξέλιξη του ιδιώματος. Με το νέο του δίσκο, το “Daemonosophia”, ο πολύπειρος μουσικός επιχειρεί μια κατάδυση σε μονοπάτια που υπερβαίνουν το black metal, προσφέροντας ένα έργο που σφύζει από θεατρικότητα και σκοτεινή σοφία.
Ο τίτλος του άλμπουμ, μια σύνθετη λέξη από το «δαίμων» και το «σοφία», αποτελεί τον πυρήνα μιας ολόκληρης κοσμοθεωρίας. Στον αποκρυφισμό, η «Δαιμονοσοφία» αντιπροσωπεύει την αναζήτηση της αλήθειας μέσα από το σκοτάδι, την απόκτηση γνώσης που δεν προσφέρεται «άνωθεν», αλλά ανασύρεται από τα βάθη του εαυτού και του κάτω κόσμου. Συνδέεται άμεσα με θρύλους για οντότητες που εξέπεσαν προκειμένου να φέρουν το φως της συνείδησης στην ανθρωπότητα, μια θεματική που διαποτίζει κάθε δευτερόλεπτο του δίσκου, μετατρέποντας την ακρόαση σε μια τελετουργική διαδικασία μύησης.
Το “Daemonosophia” διαδέχεται το “Βυσσοδομώντας” με μια διάθεση σαφώς πιο επιθετική, χωρίς όμως να θυσιάζει το πολυεπίπεδο οικοδόμημα που χαρακτηρίζει τις συνθέσεις του δημιουργού του. Εδώ, ο The Magus δεν λειτουργεί ως μια μονάδα που πλαισιώνεται από εκτελεστές, αλλά ως μέρος ενός συμπαγούς τριγώνου.
Η συμβολή του El στις κιθάρες και του Maelstrom στα τύμπανα είναι καθοριστική, προσδίδοντας στο τελικό αποτέλεσμα μια δυναμική που φλερτάρει με το κλασικό heavy metal, διατηρώντας ταυτόχρονα την παγερή αύρα του παρελθόντος. Η παραγωγή του Γιώργου Εμμανουήλ έχει δώσει τον απαραίτητο όγκο, αν και σε ορισμένα σημεία η έμφαση στις χαμηλές συχνότητες ίσως απαιτήσει μια μικρή προσαρμογή από την πλευρά του ακροατή για να αναδυθούν όλες οι λεπτομέρειες των ενορχηστρώσεων.
Η δομή του άλμπουμ είναι προσεκτικά μελετημένη, αποφεύγοντας τις ανούσιες επαναλήψεις. Υπάρχει μια συνεχής εναλλαγή ανάμεσα σε ξεσπάσματα και mid-tempo περάσματα που χτίζουν μια ασφυκτική ένταση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το “Pseudoprophetae”, το οποίο λειτουργεί ως η ιδανική εισαγωγή: γρήγορο και «στα μούτρα», θέτει αμέσως τις βάσεις για το τι πρόκειται να ακολουθήσει, αποδεικνύοντας ότι ο The Magus κατέχει ακόμα την τέχνη του επιθετικού riffing.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του “Daemonosophia” είναι ο τρόπος με τον οποίο εντάσσονται τα γυναικεία φωνητικά και οι χορωδίες. Αντί να χρησιμοποιούνται για να «γλυκάνουν» το αποτέλεσμα, λειτουργούν ως δομικά συστατικά. Στο ομώνυμο κομμάτι, “Daemonosophia”, η αντίθεση ανάμεσα στις απόκοσμες ερμηνείες και τα φωνητικά του ηγέτη της μπάντας δημιουργεί ένα ηχητικό ανάλογο του εωσφορικού δίπολου: το φως και το σκοτάδι σε μια αέναη πάλη.
Η δημιουργικότητα της μπάντας κορυφώνεται στις στιγμές που αποφασίζει να αναμετρηθεί με το παρελθόν. Η επανεκτέλεση του “The Era of Lucifer Rising” (Thou Art Lord) δεν είναι μια απλή διασκευή, αλλά μια πλήρης αποδόμηση και ανασύνθεση. Η ατμόσφαιρα εδώ γίνεται σχεδόν μυσταγωγική, με τις απαγγελίες να προσδίδουν έναν θεατρικό χαρακτήρα. Αντίστοιχα, το “Amelia” αποτελεί έναν φόρο τιμής στη δραματική προσέγγιση του King Diamond, αναδεικνύοντας την ικανότητα του Ζόμπολα να φτιάχνει μελωδίες που είναι ταυτόχρονα τρομακτικές και ελκυστικές.
Το κλείσιμο του δίσκου με το “La Llorona Negra” αποτελεί ίσως την πιο τολμηρή στιγμή του δίσκου. Η μεταφορά αυτού του παραδοσιακού μεξικάνικου θρύλου στα μονοπάτια του ελληνικού black metal είναι μια κίνηση που θα μπορούσε εύκολα να αποτύχει, αν δεν υπήρχε το απαραίτητο καλλιτεχνικό όραμα. Η σύνθεση ξεκινά με μια σχεδόν πένθιμη αισθητική, για να εξελιχθεί σε έναν ηχητικό ορυμαγδό που αποδίδει με ανατριχιαστικό τρόπο τον θρήνο της «Κλαίουσας Γυναίκας».
Αξίζει να σημειωθεί και η οπτική πλαισίωση του έργου από τον Nestor Avalos. Το εξώφυλλο είναι ένας χάρτης των εννοιών που πραγματεύεται ο δίσκος. Η απεικόνιση της Ανίερης Τριάδας (Λούσιφερ, Λεβιάθαν, Μπελιάλ) συνδέεται άμεσα με τη στιχουργική προσέγγιση κομματιών όπως το “The Six in Three is All One”, δημιουργώντας ένα ενιαίο σύνολο που απαιτεί την πλήρη προσοχή του δέκτη.
Το “Daemonosophia” είναι ένας δίσκος που αδιαφορεί σχεδόν προκλητικά για το σε ποιον αρέσει, ούτε ενδιαφέρεται να αναπαράξει πετυχημένες συνταγές του παρελθόντος. Είναι το έργο ενός καλλιτέχνη που έχει βρει την απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στην επιθετικότητα και την πνευματικότητα. Παρά τις μικρές ενστάσεις για τον όγκο της παραγωγής που ίσως «πνίγει» κάποιες λεπτομέρειες των πλήκτρων, το αποτέλεσμα είναι αδιαμφισβήτητα αρκετά ανώτερο του μέσου όρου.
Ο The Magus καταφέρνει να δικαιολογήσει τον τίτλο του, προσφέροντας μια εμπειρία που είναι ταυτόχρονα βίαιη και διδακτική. Μια σημαντική όμως επισήμανση, δεν είναι ένα άλμπουμ που θα το ακούσεις στο background, πρέπει να του δώσεις προσοχή, ευλαβική, ώστε να κοιτάξεις κάτω από την επιφάνεια. Με το “Daemonosophia”, η ελληνική σκηνή επιβεβαιώνει ότι παραμένει μια από τις πιο ποιοτικές και δημιουργικές παγκοσμίως, έχοντας στις τάξεις της ονόματα που αρνούνται να επαναπαυτούν στις δάφνες τους.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: The Magus
Album: Daemonosophia
Label: The Circle Music
Release Date: 20/02/2026
Genre: Melodic Death Metal
1. Pater Noster
2. Pseudoprophetae
3. Daemonosophia
4. The Six in Three Is All One
5. The Era of Lucifer Rising (Thou Art Lord cover)
6. Magia Obscura
7. Amelia
8. The Chapel of Iniquities
9. The Pact
10. La Llorona Negra
Producer: The Magus, George Emmanuel
The Magus: The Magus (Φωνή, μπάσο, πλήκτρα), El (Κιθάρα, πλήκτρα), Maelstrom (Τύμπανα)
The Magus: Daemonosophia
Το “Daemonosophia” αποτελεί μια στιβαρή κατάθεση καλλιτεχνικής ωριμότητας που ισορροπεί με μαεστρία ανάμεσα στην ηχητική βία και την τελετουργική πολυπλοκότητα. Ο The Magus αποφεύγει τις παγίδες της επανάληψης, παραδίδοντας ένα έργο με βάθος και αδιαπραγμάτευτη αισθητική.
