Οι Harakiri for the Sky ήρθαν στην Ελλάδα εν μέσω ενός συναυλιακού παροξυσμού. Με το Heavy Psych και το Death Disco Festival στην ίδια ακτίνα βολής να είναι επίσης δέλεαρ για αρκετό κόσμο, το Σάββατο προμηνυόταν μουσικό σε όποια μεριά του κέντρου κι αν βρισκόσουν.
Στο Temple η προσέλευση του κόσμου για να απολαύσει ποιοτικό post black metal κρίνεται ως ικανοποιητική. Όχι «πίτα», όχι και άδειο αλλά αρκετό ώστε να γίνει απολαυστικό χωρίς αποκαρδιωτική όψη. Λογικό αν υπολογιστεί στην εξίσωση τόσο το πόσες συναυλίες συνέβαιναν παράλληλα εκείνη την μέρα αλλά και ότι οι Harakiri for the Sky είχαν προγραμματισμένη και δεύτερη εμφάνιση στον ίδιο χώρο.
Karg
Στις 8:40 οι Karg, το project του JJ από τους Harakiri βγήκαν επί σκηνής και για 40 λεπτά μας χάρισαν απλόχερα ένα υπέροχο μείγμα post black metal με shoegaze πινελιές. Παρότι αποτελούν side project, όμως, είναι φανερό το ότι είχαν λόγο ύπαρξης στο συγκεκριμένο live. Με το ένα κομμάτι να ακολουθεί το άλλο σχεδόν χωρίς διακοπή γέμισαν τις αισθήσεις μας με μελωδίες θλίψης, μελαγχολίας και φουλ συναίσθημα μιας απομόνωσης σ’ ένα σπιτάκι πάνω σ ένα χιονισμένο βουνό στην μέση του πουθενά.
Κάποιοι μονόλογοι μέσα στα τραγούδια έδωσαν μια κινηματογραφική νότα στην όλη εμπειρία. Αν κάτι ξεχώρισε παραπάνω βέβαια, αυτό δεν ήταν άλλο από τον έναν εκ των 3 κιθαριστών καθώς με την αθλητικό του ντύσιμο (αθλητικά παπούτσια, φόρμα, φούτερ με κουκούλα και καπελάκι) άνετα θα μπορούσε να είναι σε metalcore μπάντα και όμως έπαιζε αυτά τα riffs και με τέτοιον τρόπο. Οπότε όποιος λόγος για αναγκαστική αισθητική πάει κατευθείαν στα σκουπίδια.
Harakiri for the Sky
Στις 22:00 ακούγεται η μελωδία πιάνου και οι Harakiri for the Sky γεμίζουν την σκηνή. Ο ήχος δυνατός αλλά κάπως μπουκωμένος και έτσι θα παρέμενε μέχρι το τέλος. Καταιγιστικοί, γεμάτοι πάθος, ήδη με το ξεκίνημα μας γέμισαν αυτιά και ψυχή με το post black metal τους.
Ο JJ δε σταμάτησε να κινείται στον περιορισμένο χώρο της σκηνής ενώ το headbanging από την υπόλοιπη μπάντα ήταν ασταμάτητο. Το κοινό έδειξε να παρασύρεται από τα τραγούδια τα οποία διαδέχονταν το ένα το άλλο χωρίς σχεδόν καμιά διακοπή.
Όπως και με τους Karg ο jj δεν αντάλλαξε ούτε κουβέντα με το κοινό. Κανένας πρόλογος, καμία ευχαριστία, τίποτα. Κάτι όμως το οποίο οφείλω να σχολιάσω με μεγάλη μου ευχαρίστηση είναι ότι είχα καιρό να βρεθώ σε συναυλία και οι παρευρισκόμενοι να είναι προσηλωμένοι σε αυτό που βλέπουν και χωρίς τα συνηθισμένα πλέον πηγαδάκια με την ασταμάτητη συζήτηση λες και βγήκαν έξω για καφέ να τα πούνε.
Αν κάτι οφείλει να λογιστεί ως αρνητικό είναι πως ο Matthias φάνηκε να έχει κάποια μικρά προβλήματα με την πεταλιερα του καθώς γονάτισε αρκετές φορές για να την ρυθμίσει. Ψιλά γράμματα όμως, καθώς εν τέλει καθόλου δεν κατέστρεψε τη συνολική εμπειρία, επιδεικνύοντας μάλιστα καντάρια επαγγελματισμού. Το τέλος ήρθε περίπου μία ώρα και είκοσι λεπτά μετά την έναρξή της εμφάνισης με το “Keep me Longing” και τον JJ λίγο πριν το τελείωμα να κατεβαίνει στο κοινό για το αντίο του.
Σε γενικές γραμμές ήταν μία αξιοπρεπέστατη εμφάνιση δείχνοντας μας για μία ακόμη φορά γιατί οι Harakiri for the Sky είναι από τους κορυφαίους στο είδος τους. Τερμάτισαν το συναίσθημα και γέμισαν άπαντες παρόντες με ένταση και μία γλυκιά θλίψη. Ο συνδυασμός του μελαγχολικού black metal με τα έντονα συναισθηματικά ξεσπάσματα και τα νοσταλγικά περάσματα δεν γίνεται να σε άφηνε αδιάφορο. Εμείς πάντως ακόμα το νιώθουμε.
