Με μία ματιά...
Οι Black Mountain Journey βγάζουν ντεμπούτο που μυρίζει 1986. Έντεκα κομμάτια, 37 λεπτά, μηδέν εκπλήξεις και ένα σχήμα που παίζει σαν μία γροθιά.
- Παραγωγή και διάρκεια βγαλμένες από δίσκο του 1986, χωρίς παράταιρα κομμάτια στο σύνολο.
- Και τελικά, ναι, στέκεται ένα hard rock ντεμπούτο εν έτει 2026.
- Η φωνή μπροστά στη μίξη και ρεφρέν φτιαγμένα για να τα φωνάζει το κοινό.
Είμαι ένας άνθρωπος που πίστευε για χρόνια πως από κάποια είδη μουσικής τα έχουμε ακούσει σχεδόν όλα. Μια όμορφη μέρα θυμάμαι τον φίλο Ηρακλή να μου απαντάει πάνω σε αυτό πως «Με αυτή τη λογική, ας μην ακούσουμε τίποτα μετά τον Bach». Ε, το βούλωσα, δίκιο είχε. Τον ίδιο διάλογο έκανα μέσα μου όταν έμαθα πως οι Black Mountain Journey παίζουν hard rock/heavy metal. Μάλιστα, όντας ανεπίδεκτος μαθήσεως, είπα στον φίλο Γιώργο «Μα hard rock ντεμπούτο το 2026;» για να μου γυρίσει πίσω ένα αποστομωτικό «Αφού αυτό γουστάρουν να παίζουν». Με λίγα λόγια, ανακάλυψα στα 37 μου πως όσο κι αν νιώθω άνθρωπος χωρίς κολλήματα στη μουσική, μια χαρά τα έχω.
Βρισκόμαστε λίγες μέρες αργότερα λοιπόν, έβγαλα τις παρωπίδες μου, τις ακούμπησα ευλαβικά στο κομοδίνο και έβαλα να ακούσω το “Rituals” πριν κυκλοφορήσει, για να σας πω την αποψάρα μου και να έχετε μια ιδέα του τι θα ακούσετε. Για εσάς δουλεύω, αφιλοκερδώς, πρωινιάτικα, αχάριστοι.
Τι ακούς μόλις πατήσεις play;
Πατάω το play λοιπόν και ήδη από τις πρώτες νότες καταλαβαίνω πως θα είναι πιστοί υπηρέτες του είδους που έχουν επιλέξει, αλλιώς ο δίσκος δεν θα είχε κιθαριστική εισαγωγή. Από το πρώτο τους κομμάτι καταλαβαίνεις δύο πράγματα. Ένα, έχουν αυτό που χρειάζεται κάθε μπάντα του ιδιώματος, έναν εξαιρετικό τραγουδιστή (που από ό,τι μου είπαν είναι και καλός frontman). Δύο, προτιμούν τον μυστικισμό από το σπαθί και, αν ρωτάτε εμένα που ο αγαπημένος μου hard rock δίσκος είναι το “Taken By Force” των Scorpions, εγκρίνω.
Ένα άλλο στοιχείο που με κάνει να πιστεύω πως πηγαίνουμε αρκετά «πιο πίσω» σε ύφος είναι η διάρκεια των κομματιών, καθώς και ολόκληρου του άλμπουμ. 37 λεπτά, 11 κομμάτια. Άντε, να βγάλουμε και 3 από αυτά που είναι εισαγωγές. Έχουμε έναν μέσο όρο διάρκειας κομματιού που μένει σε χαμηλά επίπεδα. Οι συνθέσεις τους είναι ξεκάθαρες και δεν κρύβουν εκπλήξεις. Είναι λίγο δίκοπο μαχαίρι αυτή η επιλογή. Από τη μια είναι safe, για να μην προλάβει ο ακροατής να βαρεθεί, από την άλλη έχει τον κίνδυνο να καταντήσει μονότονο.

Γενικά, το “Rituals” καταφέρνει να αποφύγει τη μονοτονία και αυτό γιατί οι Black Mountain Journey χειρίζονται καλά το time, γράφουν καλά chorus και έχουν εμφατικά tutti. Ειδικά για τα ρεφρέν τους οφείλω να παραδεχτώ πως κάποια είναι η χαρά του sing along. Σε κάθε νότα μπορείς να καταλάβεις πως η επιλογή τους ήταν να ακολουθήσουν τη μανιέρα του ιδιώματος και να βγάλουν έναν αξιοπρεπή hard rock/heavy metal δίσκο.
Πώς ακούγεται η παραγωγή;
Σε ό,τι αφορά την παραγωγή, ο δίσκος ακούγεται λες και είναι έτοιμος να κυκλοφορήσει Οκτώβριο του 1986. Στη μίξη η φωνή έχει σε πολλά σημεία τον κύριο λόγο, καλώς αν με ρωτάτε. Θα ήθελα τις κιθάρες σε κάποια σημεία πιο μπροστά και με περισσότερο γκάζι και ίσως λίγο περισσότερη ατάκα στην μπότα του drummer, ή να είναι λίγο μπροστά στη μίξη όλα τα τύμπανα (drummer είμαι αφού).
Στην ενορχήστρωση τώρα, η πραγματικότητα είναι πως μου έλειψε αρκετές φορές το κάτι παραπάνω. Μου έλειψε ένα κιθαριστικό σόλο που θα το φάω στη μούρη και θα κάνω 2-3 μέρες να συνέλθω. Μου έλειψε ένα riff που θα με έκανε να πω «να την ξαναβάλω αυτή τη riffάρα να σπάσει ο σβέρκος μου». Μου έλειψαν μελωδίες που να με κρατάνε όταν φεύγει το πόδι από το γκάζι. Μου έλειψε να ακούω πότε κάποιο όργανο κάνει πραγματικά lead στο εκάστοτε σημείο της σύνθεσης.
Στα θετικά, έχουμε ένα δεμένο σχήμα όπου το εμείς υπερτερεί του εγώ. Πολύ σημαντικό για να παίξεις οποιοδήποτε είδος. Είτε μαζί θα νικήσουν, είτε μαζί θα χάσουν ρε παιδί μου. Δεν έχω να σας πω «καλά, ο drummer είναι φωτιά» ή πως «η lead guitar τους κουβαλάει κανονικά». Άντε, ίσως να πούμε για τη φωνή μερικά λόγια παραπάνω, αλλά ρε παιδιά, αυτό είναι το είδος. Υπηρετούν τις συνθέσεις; Ναι. Παίζουν εκ του ασφαλούς; Ναι. Είναι κακό αυτό; Καθόλου.
Τι κουβαλάει ένα ντεμπούτο;
Το αντίθετο μάλιστα, ο πρώτος δίσκος μιας μπάντας κρύβει μπόλικο υλικό πίσω του. Κανένας ακροατής δεν μπορεί να ξέρει πόσα χρόνια υπάρχει μια σύνθεση μέσα στο κεφάλι του εκάστοτε μέλους, μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες και να παίξει με μια μπάντα που θα το βγάλει. Υπάρχουν ντεμπούτα που έχουν μέσα κομμάτια γραμμένα 5-6 χρόνια πριν. Γι’ αυτό είναι πολύ σύνηθες να ακούς παράταιρα κομμάτια, κάτι που στο “Rituals”, περιέργως, δεν γίνεται. Ο δίσκος είναι ένα σώμα και από την αρχή μέχρι το τέλος φωνάζει «Είμαστε οι Black Mountain Journey και παίζουμε αυτό».
Τώρα κανονικά θα σας αράδιαζα ανάλυση για το κάθε κομμάτι ξεχωριστά, αλλά επιλέγω να αποφύγω τα όποια spoilers, όπως και την ακατάσχετη δίχως νόημα ανάλυση. Προσωπικά λάτρεψα το “Insanity Reigns Supreme” και το “Killer Liz” (ωραίο half time chorus, ΝΑ ΕΝΑ spoiler). Α, μην ξεχάσω και το “Reborn”, ωραίο κωλοχτύπημα (μαντέψτε το time του chorus). Γενικά μου αρέσουν περισσότερο τα σημεία που ο δίσκος έχει γκάζι, από τα απαλά και μελωδικά του. «Ωραία ρε Χρήστο, μας ζάλισες, θα καταλήξεις κάπου;» Σε ευχαριστώ πολύ που ρώτησες.
Για ποιον είναι τελικά το “Rituals”;
Στο δια ταύτα, αν είσαι fan του ιδιώματος είναι ένας δίσκος που δεν θα σε προδώσει, ξέρεις τι να περιμένεις από αυτόν και θα στο δώσει όσο καλύτερα μπορεί. Αν δεν είσαι fan του ιδιώματος, δεν θα γίνεις σοφότερος, ούτε θα εκπλαγείς, αλλά θα πάρεις μια ατόφια νεανική DIY καύλα πιτσιρικάδων που γουστάρουν να παίζουν μουσική άλλης δεκαετίας.
Η συγκεκριμένη μουσική, στην Ελλάδα, τυχαίνει να έχει ίσως το πιο φανατικό και υποστηρικτικό κοινό μετά τους hiphop-άδες (δικάστε με). Οπότε, αν τα παιδιά τα παίζουν με αξιοπρέπεια και πάνω στο σανίδι, είμαι βέβαιος πως τα χιλιόμετρα και η τριβή θα τους οδηγήσουν σε μια ακόμη καλύτερη συνέχεια.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Black Mountain Journey
Album: Rituals
Release Date: 02/10/2026
Genre: Hard rock, Heavy metal
1. Outage
2. Insanity Reigns Supreme
3. Rituals
4. The Curse
5. Midnight Dancer
6. Bloodmoon
7. The Vision
8. Killer Liz
9. Betrayed
10. Shadows
11. Reborn
12. The Shores of Evermore
Black Mountain Journey: Rituals
Ντεμπούτο που ξέρει τι θέλει και το υπηρετεί με συνέπεια. Σφιχτό σχήμα, δυνατή φωνή, ρεφρέν που κολλάνε και ήχος βγαλμένος από τα eighties. Του λείπει η στιγμή που θα σε πετάξει από την καρέκλα, μένει όμως έντιμο και άμεσο.

