Με μία ματιά...
Ο Phil Lynott, ιδρυτής και φωνή των Thin Lizzy, ξεκίνησε στα τέλη των ‘60s ως τραγουδιστής στους ιρλανδούς Skid Row και βρέθηκε εκτός μπάντας μετά από μια σύντομη απουσία. Ο αρχηγός τους, Brush Shiels, πήρε τη θέση του στο μικρόφωνο και για αποζημίωση του έδειξε τα πρώτα του κόλπα στο μπάσο. Δύο δεκαετίες αργότερα, ένα αμερικάνικο συγκρότημα από τον κύκλο του Jon Bon Jovi κυκλοφόρησε με το ίδιο ακριβώς όνομα. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που έφτιαξε, χωρίς να το θέλει, έναν θρύλο και έχασε την ταυτότητα της ίδιας του της μπάντας.
- Ο Shiels απάντησε με YouTube βίντεο το 2012 και με δίσκο που φέρει στον τίτλο του το όνομα του Jon Bon Jovi.
- Πρώτη σύνθεση των Skid Row (Δουβλίνο, 1967): Brush Shiels, Phil Lynott, Noel Bridgeman, Ben Cheevers, με τον Gary Moore να μπαίνει λίγο αργότερα.
- Η διαφωνία για το όνομα αφορά ένα ποσό 35.000 δολαρίων που, κατά την επίσημη εκδοχή, πήγε στον Gary Moore.
Στο Δουβλίνο του 1967 ο Phil Lynott δεν ήθελε να κρατάει κανένα όργανο. Ήθελε μόνο να τραγουδάει. Μπήκε στους Skid Row στα 17 του, ηχογράφησε μαζί τους ένα σινγκλ και πίστευε ότι είχε βρει τη μπάντα του. Λίγο καιρό μετά τον έδιωξαν, και ο άνθρωπος που τον έδιωξε του έβαλε στα χέρια το όργανο που θα τον έκανε θρύλο.
Η ιστορία έχει μέσα αμυγδαλές, έναν κουμπάρο με τύψεις, ένα μπάσο που δεν ξεπληρώθηκε ποτέ και, πολλά χρόνια αργότερα, τον Jon Bon Jovi. Μοιάζει με σενάριο που κάποιος έγραψε για πλάκα. Κάθε κομμάτι της είναι καταγεγραμμένο, και ο βασικός της πρωταγωνιστής τη λέει ακόμα σε κάθε συνέντευξη που δίνει.
Ποιοι ήταν οι πρώτοι Skid Row του Δουβλίνου;
Τους Skid Row τους έστησε το 1967 ο μπασίστας Brush Shiels, ένας 21χρονος που είχε ήδη γυρίσει αρκετές μπάντες της πόλης. Στα τύμπανα κάθισε ο Noel Bridgeman, στην κιθάρα ο Ben Cheevers και στο μικρόφωνο ο Lynott. Λίγο αργότερα ήρθε από το Μπέλφαστ ένας 15χρονος κιθαρίστας, ο Gary Moore, για τον οποίο αυτή ήταν η πρώτη επαγγελματική μπάντα. Σε μια αίθουσα πρόβας του Δουβλίνου στέκονταν δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα που θα έβγαζε ποτέ η Ιρλανδία στο rock.
Γιατί ο Lynott; Ο Shiels το έχει πει χωρίς περιστροφές. Τον ήθελε μπροστά επειδή ήταν το πιο όμορφο παιδί της πόλης και θα έφερνε κορίτσια στις συναυλίες. Οι δυο τους ήταν και κολλητοί. Ο Lynott είχε γίνει κουμπάρος στον γάμο του Shiels, κάτι που αργότερα θα έκανε τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα.
Με τον Lynott στα φωνητικά, η μπάντα έβγαλε μόνο ένα σινγκλ στην Irish Song Records, το “New Places, Old Faces” με δεύτερη πλευρά το “Misdemeanour Dream Felicity”. Είναι η μοναδική επίσημη κυκλοφορία με τον Lynott ως τραγουδιστή των Skid Row. Από εκεί και πέρα, η πορεία του με τη μπάντα κόβεται απότομα.
Πώς έχασε ο Phil Lynott τη θέση του στους Skid Row;
Κάπου στα τέλη των ‘60s ο Lynott έπαθε αμυγδαλίτιδα, χρειάστηκε να βγάλει τις αμυγδαλές του και έλειψε για ένα διάστημα. Η μπάντα δεν σταμάτησε τις πρόβες. Ο Shiels ανέλαβε τα φωνητικά, ο Moore τον βοηθούσε, και οι τρεις τους βρήκαν έναν ήχο που τους ταίριαζε. Χωρίς τον τραγουδιστή τους, οι Skid Row έγιναν ένα heavy blues power trio που έπαιζε δυνατά και ελεύθερα.
Όταν ο Lynott γύρισε, τον περίμενε η κακή είδηση. Ο Shiels είπε αργότερα ότι η μπάντα ήταν «καλύτερα χωρίς αυτόν». Ήταν ένα βαρύ χτύπημα για ένα παιδί που μέχρι τότε δεν έκανε τίποτα άλλο πέρα από το να τραγουδάει.
Για τον Shiels η απόφαση είχε κόστος. Είχε διώξει τον κουμπάρο του και ένιωθε άσχημα. Έτσι έκανε κάτι που λίγοι αρχηγοί μπάντας θα έκαναν. Κάθισε και του έμαθε μπάσο, με το σκεπτικό ότι τέσσερις χορδές θα του έβγαιναν πιο εύκολα από μια εξάχορδη κιθάρα.
Ποιο ήταν το πρώτο μπάσο του Phil Lynott;
Ο Shiels δεν του έδωσε μόνο μαθήματα. Του πούλησε σε τιμή ευκαιρίας και ένα Fender Jazz Bass, που είχε αγοράσει ο ίδιος από τον μουσικό Robert Ballagh. Οι πηγές διαφωνούν για το ποσό, κάπου ανάμεσα στις 36 και τις 49 λίρες. Το σίγουρο είναι ότι ο Lynott δεν τα ξεπλήρωσε ποτέ.
Με αυτό το μπάσο ο Lynott στήνει τους Orphanage μαζί με τον παλιό του φίλο από το σχολείο, τον ντράμερ Brian Downey. Λίγο αργότερα οι δυο τους φτιάχνουν τους Thin Lizzy. Ο τραγουδιστής που δεν ήθελαν οι Skid Row γίνεται η φιγούρα με το μπάσο κρεμασμένο χαμηλά, που θα αναγνώριζες από την τελευταία σειρά οποιουδήποτε σταδίου.
Ακόμα και το δίδυμο Lynott και Moore ξαναβρέθηκε. Ο Moore πέρασε αρκετές φορές από τους Thin Lizzy, όποτε η μπάντα έψαχνε κιθαρίστα. Οι δύο πιτσιρικάδες από την πρόβα του Shiels κατέληξαν να γράφουν ιστορία μαζί, μακριά από τη δική του μπάντα.
Ο Shiels από τη μεριά του δεν έκρυψε ποτέ τη γνώμη του. Χρόνια αργότερα δήλωσε, πάνω κάτω, ότι ο Lynott ήταν από τους χειρότερους μπασίστες του κόσμου. Ο δάσκαλος δεν πείστηκε ποτέ από τον μαθητή του, ούτε όταν ο μαθητής γέμιζε αρένες.
Τι σχέση έχει ο Jon Bon Jovi με τους Skid Row του Δουβλίνου;
Οι Skid Row του Shiels έβγαλαν τους δίσκους “Skid” και “34 Hours” στην CBS στις αρχές των ‘70s και μετά έσβησαν σιγά σιγά. Στα μέσα των ‘80s, στο Νιου Τζέρσεϊ, ο κιθαρίστας Dave Sabo στήνει μια hard rock μπάντα. Ο Sabo ήταν φίλος του Jon Bon Jovi από τα εφηβικά τους χρόνια και είχε παίξει για λίγο στους Bon Jovi πριν έρθει ο Richie Sambora. Η καινούρια του μπάντα παίρνει το όνομα Skid Row.
Το νέο συγκρότημα βρίσκεται κατευθείαν στην αγκαλιά της οικογένειας Bon Jovi. Ο μάνατζερ Doc McGhee τους κλείνει συμβόλαιο με την Atlantic το 1988, με τραγουδιστή πλέον τον Sebastian Bach. Ο πρώτος τους δίσκος σκίζει και ανοίγουν για τους Bon Jovi στην περιοδεία του “New Jersey”.
Η επίσημη εκδοχή για το όνομα λέει ότι, πριν βγει ο δίσκος, η διαχείριση πλήρωσε περίπου 35.000 δολάρια στον Gary Moore για τα δικαιώματα. Ο Shiels τη θεωρεί ανοησία. Κατά τη δική του εκδοχή, ο Moore του τηλεφώνησε και του είπε ότι ο Jon Bon Jovi, ο Sambora και ο McGhee ήθελαν το όνομα. Νόμιζαν ότι η μπάντα ήταν του Moore, που δεν ήταν καν μέλος όταν ξεκίνησε. Ο Moore τους είπε να πάρουν τον Shiels.
Το τηλέφωνο δεν χτύπησε ποτέ. Ο Shiels έμαθε την ιστορία με τα 35.000 δολάρια βλέποντας τον Sebastian Bach να την αφηγείται στο MTV.
Τι έκανε ο Brush Shiels για το όνομα;
Τον Ιανουάριο του 2012 ο Shiels ανέβασε ένα βίντεο στο YouTube και ζήτησε δημόσια από τον Jon Bon Jovi να επικοινωνήσει μαζί του. Την ίδια έκκληση έκανε και στον Doc McGhee. Ήθελε να ακούσει από τον ίδιο τον Jon αν είχε πάρει τηλέφωνο τον Moore και αν ο Moore τον είχε στείλει σε εκείνον. Ο Moore είχε πεθάνει έναν χρόνο νωρίτερα, οπότε μόνο ο Jon μπορούσε να απαντήσει.
Απάντηση δεν ήρθε ποτέ, οπότε ο Shiels έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα. Κυκλοφόρησε δίσκο με τίτλο “Bon Jovi Never Rang Me”, φυσικά με το όνομα Skid Row πάνω του. Λίγες μέρες μετά το πρώτο βίντεο ανέβασε και δεύτερο, όπου καλούσε τον Sebastian Bach να τραγουδήσει στον επόμενο δίσκο των δικών του Skid Row.
Στο αμερικάνικο στρατόπεδο κανείς δεν ανησύχησε ιδιαίτερα. Ο μπασίστας Rachel Bolan έχει πει ότι η μπάντα δεν μπήκε ποτέ σε νομικά μπλεξίματα με τους Ιρλανδούς. Ο Shiels απαντάει ότι στην Ιρλανδία οι Skid Row είναι ακόμα ο ίδιος και η μπάντα του. Και το απολαμβάνει κιόλας, όπως είπε κάποτε, «μου ταιριάζει που μπορώ να λέω ότι μας έκλεψαν το όνομα».
Ποιος βγήκε κερδισμένος από όλη αυτή την ιστορία;
Η ειρωνεία δεν σταματάει στον Shiels. Αργότερα ο Sebastian Bach τα χάλασε κι αυτός με τον Jon Bon Jovi για λεφτά, επειδή τα έσοδα από το publishing των Skid Row πήγαιναν στον Jon και στον Sambora. Μετά από δημόσιο καβγά, ο Sambora επέστρεψε το μερίδιό του στη μπάντα. Ο Bach και ο Jon τα βρήκαν ξανά το καλοκαίρι του 2012.
Σήμερα ο Shiels λέει ότι το μόνο που θέλει είναι μια συγγνώμη από τον Jon, τον Sambora ή όποιον άλλον είχε ανάμειξη. Βρίσκει και μια παρηγοριά στο όλο θέμα. Αν του πήραν το όνομα, σημαίνει ότι άκουγαν τους δίσκους του.
Κάπου εδώ κλείνει ο κύκλος. Ο Shiels έδιωξε έναν τραγουδιστή, του έδωσε ένα μπάσο, και ο τραγουδιστής έγινε ο Phil Lynott των Thin Lizzy. Έδωσε στον Gary Moore την πρώτη του επαγγελματική μπάντα, και ο Moore έγινε ένας από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες της γενιάς του. Ο ίδιος έμεινε με μια μπάντα που ο υπόλοιπος κόσμος ξέρει με άλλα πρόσωπα, και με ένα μπάσο που δεν πληρώθηκε ποτέ.
