Με μία ματιά...
Μια λέξη άρνησης που έγινε σύνθημα. Το 1994 οι Rotting Christ έβαλαν το ελληνικό black metal σε πυκνή, παγερή ατμόσφαιρα. Ωμός ήχος, πλήκτρα σαν αφηγητής, κομμάτια που ξεσπούν και άλλα που τελετουργούν. Το “Non Serviam” μένει ορόσημο.
- Thrash, black και doom σε έναν συνεκτικό δίσκο που παραμένει σημείο αναφοράς για το παγκόσμιο black metal.
- Το “Non Serviam” έδωσε στους Rotting Christ δομή και ταυτότητα, ανοίγοντας τον δρόμο για όλη την ελληνική σκηνή.
- Ο Σάκης έχτισε μόνος πολυεπίπεδες κιθάρες και ο Magus πρόσθεσε πλήκτρα που αφηγούνται το σκοτάδι του δίσκου.
Notorious King. Unblessed & Isolated! Open his wings, Lord himself! Non Serviam! Αν είσαι λάτρης του ακραίου ήχου, τότε αυτοί οι στίχοι έχουν για σένα λίγο μεγαλύτερη αξία απ’ ό,τι για τον υπόλοιπο κόσμο. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι αποτελεί το σήμα κατατεθέν του ίσως χαρακτηριστικότερου κομματιού μιας σπουδαίας μπάντας του χώρου, και ίσως την πιο trademark φράση της σκηνής μας. Δύο λέξεις που κουβαλούν περισσότερη ιστορία από ολόκληρους δίσκους άλλων συγκροτημάτων. Φυσικά, ο λόγος για το “Non Serviam” των Rotting Christ, που «πρωτοαρνήθηκε» μια μέρα σαν αυτή το 1994.
Το “Non Serviam” είναι ένα άλμπουμ-ορόσημο στην ιστορία του black metal και ένα μνημείο για το σύνολο της εγχώριας σκηνής. Είναι η κυκλοφορία που ανέδειξε την ικανότητα των Rotting Christ να συνδυάζουν την επιθετικότητα του ακραίου ήχου με πλούσια ατμοσφαιρικά στοιχεία. Και παρότι σήμερα πολλά από αυτά μας φαίνονται δεδομένα, το 1994 τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι.
Ο ίδιος ο τίτλος του δίσκου συμπυκνώνει αυτή τη στάση: «Δεν (θα) υπηρετήσω» ή «Ου υπηρετώ» μεταφράζεται το “Non Serviam”, μια φράση που δίνει τον τόνο σε όλο το άλμπουμ και αποπνέει πνεύμα άρνησης και αυτονομίας. Αυτό το προκλητικό και επαναστατικό πνεύμα διαπερνά κάθε του στιγμή, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά.
Αυτό το «ιδεολογικό» και μουσικό στίγμα, που το καθιέρωσε ως σύμβολο ανεξαρτησίας, βρήκε την τέλεια στιγμή να εκφραστεί δισκογραφικά. Έναν χρόνο μετά το ντεμπούτο τους, οι Rotting Christ κυκλοφορούν το “Non Serviam”, τον δίσκο που πυροδότησε το «ξέσπασμά» τους στην ευρύτερη αναγνώριση και καθόρισε τη συνέχεια της πορείας τους.
Όπως συνέβαινε με τους περισσότερους black metal δίσκους της εποχής, η παραγωγή απέχει από το να χαρακτηριστεί άψογη, σε ορισμένα σημεία μάλιστα ακούγεται πιο αδύναμη ακόμη και από αυτή του “Thy Mighty Contract”. Εδώ έχουμε το εξής παράδοξο: ο ακατέργαστος ήχος λειτουργεί τελικά υπέρ του άλμπουμ. Προσθέτει μια αίσθηση αυθεντικότητας και κρατάει ζωντανή εκείνη τη σκοτεινή, πρωτόγονη ενέργεια που το κάνει διαχρονικό.
Γιατί ξεχωρίζει το “Non Serviam” του 1994;
Πέρα από την παραγωγή του, αυτό που κάνει το “Non Serviam” να ξεχωρίζει βρίσκεται βαθύτερα, στον ίδιο του τον πυρήνα. Δύο είναι οι πτυχές που το αναδεικνύουν περισσότερο. Η πρώτη είναι η ανατριχιαστική του ατμόσφαιρα, μια πυκνή, σκοτεινή αύρα που σε τραβάει ολοκληρωτικά στον κόσμο του άλμπουμ. Η δεύτερη αφορά τη μουσική του ποικιλομορφία.
Στην πορεία του δίσκου ξεδιπλώνονται διαφορετικά είδη ακραίου ήχου, από thrash και black έως doom, με το τελευταίο να διακρίνεται ιδιαίτερα στο ομώνυμο κομμάτι αλλά και στην εισαγωγή του “Mephesis Of Black Crystal”. Αυτή η εναλλαγή ύφους και ενέργειας δεν σε αφήνει ποτέ να “κρεμάσεις”, κάθε κομμάτι κρατάει τη δική του ταυτότητα χωρίς να χάνεται η συνοχή του δίσκου.
Η αίσθηση ισορροπίας και ποικιλομορφίας γίνεται φανερή ήδη από το πρώτο κομμάτι. Το “The Fifth Illusion” ανοίγει το άλμπουμ με ένα ανηλεές riff και τα επιθετικά φωνητικά του Σάκη, που εδώ ακούγονται πιο απόκοσμα από ποτέ, ίσως και λόγω της παραγωγής. Από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα γίνεται φανερό ότι οι Rotting Christ έχουν εξελιχθεί σημαντικά από το “Thy Mighty Contract”.
Η πιο αισθητή διαφορά βρίσκεται στη χρήση των πλήκτρων. Δεν μιλάμε για απλή προσθήκη ατμοσφαιρικών στρωμάτων, αλλά για τα πλήκτρα του Magus, τα οποία παίζουν τον ρόλο του αφηγητή στο σκοτεινό σύμπαν του δίσκου. Οι Rotting Christ τα αξιοποιούν με τέτοια μαεστρία ώστε να μην επισκιάζουν τις κιθάρες ή τα τύμπανα, αλλά να ενισχύουν διακριτικά την ψυχρή ατμόσφαιρα του “Non Serviam”.
Τα τραγούδια που λάμπουν μέσα στο σκοτάδι του “Non Serviam”
Μαζί με τα πλήκτρα του Magus, η εναλλαγή ταχύτητας και ύφους ολοκληρώνει την ιδιαίτερη χροιά του δίσκου. Το “Non Serviam” κρατάει τον επιθετικό χαρακτήρα των Rotting Christ, σε ορισμένα μάλιστα σημεία γίνεται ακόμη πιο γρήγορο από το “Thy Mighty Contract”. Κομμάτια όπως τα “The Fifth Illusion”, “Ice Shaped God” και “Where Mortals Have No Pride” ξεσπούν με ένταση και θυμίζουν τις πιο ωμές στιγμές της πρώιμης σκηνής. Την ίδια στιγμή, ο δίσκος ισορροπεί ανάμεσα σε αυτή την επιθετικότητα και σε πιο αργά, σχεδόν τελετουργικά περάσματα, όπως αυτά των “Wolfera The Jackal” και “Morality Of A Dark Age”.
Παρά τις έντονες διαφορές ανάμεσα στα κομμάτια, το “Non Serviam” παραμένει συνεκτικό από την αρχή ως το τέλος, όπου κάθε τραγούδι υπηρετεί τον συνολικό του σκοπό. Το πραγματικό πλεονέκτημα του άλμπουμ κρύβεται στις ίδιες τις συνθέσεις και στις ευφυείς ενορχηστρώσεις των έγχορδων.
Αν και ο Σάκης ήταν ο μοναδικός κιθαρίστας των Rotting Christ εκείνη την περίοδο, κατάφερε να χτίσει πολυεπίπεδες αρμονίες που δίνουν βάθος και χαρακτήρα στον ήχο. Δεν υπάρχει ούτε μια περιττή νότα, κάθε γραμμή κιθάρας φαίνεται προσεκτικά τοποθετημένη ώστε να υπηρετεί την ατμόσφαιρα και τη ροή. Αυτές οι μικρές ρυθμικές πινελιές προσδίδουν στον δίσκο έναν σχεδόν πνευματικό χαρακτήρα, που τον διαφοροποιεί από κάθε άλλο black metal άλμπουμ της εποχής του.
Eίναι το magnum opus των Rotting Christ;
Με το “Non Serviam”, οι Rotting Christ κάνουν το πρώτο μεγάλο βήμα προς τη διαμόρφωση της δικής τους, αναγνωρίσιμης ταυτότητας. Μέσα από αυτή τη δεύτερη κυκλοφορία, ο ήχος τους αποκτά δομή, προσωπικότητα και μια θεματολογία που θα τους ακολουθήσει σε όλη την πορεία τους. Δεκαετίες μετά, το “Non Serviam” παραμένει σύμβολο για ολόκληρο το black metal και μια πηγή έμπνευσης για αμέτρητα συγκροτήματα που συνεχίζουν να αντλούν στοιχεία από τον ήχο και τη λογική του.
Η διαρκής αυτή επιρροή εξηγεί γιατί, για πολλούς, το άλμπουμ έχει περάσει πλέον στη σφαίρα του μύθου. Για αρκετούς, το “Non Serviam” αποτελεί το magnum opus των Rotting Christ, το έργο που συμπυκνώνει όσα πρεσβεύει η μπάντα. Για άλλους, είναι το διαβατήριο που τους άνοιξε τον δρόμο προς την παγκόσμια σκηνή, καθώς με αυτό στις αποσκευές τους ξεκίνησαν τα πρώτα μεγάλα ταξίδια και οι διεθνείς περιοδείες. Κάποιοι μπορεί να το θεωρούν σήμερα παρωχημένο ή γραφικό, όσα κι αν έχουν αλλάξει στο black metal από τότε, η ουσία του μένει αναλλοίωτη. Αν η ελληνική σκηνή μπορούσε να περιγραφεί με έναν μόνο στίχο, αυτός θα ήταν αναμφίβολα το “Non Serviam”.
Εγώ δεν ανήκω σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες, αγαπημένος μου δίσκος τους είναι το “Triarchy Of The Lost Lovers” και ως καλύτερό τους θεωρώ το “Theogonia”. Παρότι εικασία, το “Non Serviam” είναι εκείνος ο δίσκος που σχεδόν με βεβαιότητα μπορεί κανείς να πει πως, αν οι Rotting Christ δεν τον είχαν κυκλοφορήσει ποτέ, τίποτα δεν θα ήταν ίδιο. Ούτε για τους ίδιους, ούτε για το σύνολο της σκηνής μας.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Rotting Christ
Album: Non Serviam
Label: Unisound
Release Date: 10/10/1994
Genre: Black Metal
1. The Fifth Illusion
2. Wolfera the Chacal
3. Non Serviam
4. Morallity of a Dark Age
5. Where Mortals Have No Pride
6. Fethroesforia
7. Mephesis of Black Crystal
8. Ice Shaped God
9. Saturn Unlock Avey’s Son
Producer: Rotting Christ
Rotting Christ: Σάκης Τόλης (Φωνή, κιθάρα, μπάσο), Θέμης Τόλης (Τύμπανα), Μίμης “Mutilator” Πατσούρης (Μπάσο), Γιώργος “The Magus” Ζαχαρόπουλος (Πλήκτρα, φωνή)
Rotting Christ (OW) | Facebook | Instagram | X/Twitter | Spotify | Tidal | YouTube | ReverbNation | SoundCloud | Bandcamp | Deezer |
