Με μία ματιά...
Οι Sex Pistols εμφανίστηκαν για πρώτη φορά ζωντανά την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 1975, στο Saint Martins School of Art του Λονδίνου, σε μια εκδήλωση με headliners τους Bazooka Joe. Ο Johnny Rotten, ο Steve Jones, ο Paul Cook και ο Glen Matlock έδωσαν ένα σύντομο set που ελάχιστοι πρόσεξαν εκείνο το βράδυ. Το πώς κατέληξε σε τσακωμό με τους οικοδεσπότες τους είναι από τις πιο απρόβλεπτες σελίδες στη βιογραφία της μπάντας.
- Ο μελλοντικός Adam Ant ήταν μέσα στην αίθουσα εκείνο το βράδυ, ως μπασίστας της μπάντας που οι Pistols άνοιγαν.
- Οι Sex Pistols ανέβηκαν στη σκηνή χωρίς ούτε έναν δικό τους ενισχυτή και έπαιξαν με το backline της μπάντας που ήταν headliner.
- Το ντεμπούτο τους έληξε με σπρωξίματα ανάμεσα στον Johnny Rotten και τον κιθαρίστα των Bazooka Joe.
Ήταν Πέμπτη βράδυ, 6 Νοεμβρίου 1975, και στο Common Room του Saint Martins School of Art στο Charing Cross Road κανείς δεν περίμενε κάτι το ιδιαίτερο. Οι φοιτητές είχαν έρθει για τους Bazooka Joe, μια μπάντα που έπαιζε συχνά στα πανεπιστήμια της πόλης. Πριν από αυτούς θα ανέβαινε ένα άγνωστο γκρουπ με το όνομα Sex Pistols. Εκείνη η εμφάνιση των είκοσι λεπτών θα γινόταν ίσως η πρώτη κανονική punk συναυλία στη Βρετανία.
Τη συναυλία την είχε κλείσει ο Glen Matlock, ο μπασίστας, που ήταν ακόμα γραμμένος στη σχολή. Έπεισε τον υπεύθυνο εκδηλώσεων να τους βάλει ως support. Δίπλα του ήταν ο Steve Jones στην κιθάρα και ο Paul Cook στα τύμπανα. Στο μικρόφωνο στεκόταν ο Johnny Rotten, που είχε μπει στη μπάντα μόλις τον Αύγουστο. Τον είχαν τσακώσει στο μαγαζί Sex του Malcolm McLaren με ένα μπλουζάκι των Pink Floyd, πάνω στο οποίο είχε γράψει με το χέρι I Hate.
Ούτε το όνομα ήταν σίγουρο μέχρι λίγο πριν. Στο τραπέζι είχαν πέσει τα Le Bomb, Teenage Novel, Kid Gladlove και, για γέλια, το The Damned, που λίγο αργότερα θα το έπαιρνε άλλη μπάντα της ίδιας σκηνής. Κατέληξαν στο Sex Pistols, ένα όνομα που από μόνο του αρκούσε για να ενοχλήσει.
Γιατί οι Sex Pistols έπαιξαν με δανεικό εξοπλισμό;
Η μπάντα έφτασε στο soundcheck με τις κιθάρες στο χέρι και τίποτα άλλο. Χωρίς ενισχυτές, χωρίς τύμπανα. Ζήτησαν από τους Bazooka Joe να τους δανείσουν τα δικά τους, και εκείνοι δέχτηκαν γιατί είχαν βρεθεί κι αυτοί στην ίδια θέση. Μια κίνηση καλής θέλησης που θα τους κόστιζε μερικά ηχεία και πολλά νεύρα.
Το set ήταν σχεδόν όλο διασκευές. Οι Sex Pistols έπαιξαν το “Substitute” των The Who, το “Whatcha Gonna Do About It” των Small Faces και το “(I’m Not Your) Steppin’ Stone” που είχαν κάνει γνωστό οι The Monkees. Κομμάτια από τα ‘60s, παιγμένα πιο γρήγορα και πιο βρώμικα από τα πρωτότυπα. Ο Paul Cook το περιέγραψε χρόνια μετά με δύο κουβέντες. «Σκέτο χάος. Κανείς μας δεν ήξερε τι κάνει.»
Ο Steve Jones είχε τόσο άγχος που πήρε ένα Mandrax πριν βγει. Μόλις το χάπι έπιασε, γύρισε τον ενισχυτή των 100 watt στο τέρμα, σε μια μικρή αίθουσα χωρίς καν σκηνή. Στο μυαλό του, μπροστά του στέκονταν εκατομμύρια άνθρωποι. Οι πιο ψύχραιμοι υπολογισμοί μιλούν για 20 με 40 άτομα.
Πώς τελείωσε η πρώτη συναυλία των Sex Pistols;
Μετά από λίγα κομμάτια, ο Rotten άρχισε να κλωτσάει τις καμπίνες των Bazooka Joe, που εκείνοι δεν τις είχαν καν ξεχρεώσει. Ο κιθαρίστας τους, Danny Kleinman, δεν άντεξε, μπήκε στη μέση και τον άρπαξε για να σταματήσει. Από εκεί ξεκίνησε ο μύθος του πρώτου punk ξύλου στο Λονδίνο. Ο Kleinman επιμένει ότι ήταν ένα απλό σπρώξιμο. Ο φωτογράφος Paul Madden, που ήταν εκεί, το θυμάται σαν καβγά σε προαύλιο σχολείου.
Κάπου εκεί τους έκοψαν και το ρεύμα, πριν ολοκληρωθεί το set. Ο ίδιος ο Rotten παραδέχτηκε αργότερα ότι δεν ακούστηκε ούτε ένα χειροκρότημα. Για μια μπάντα που ήθελε να ενοχλήσει, ίσως αυτή να ήταν και η καλύτερη δυνατή υποδοχή.
Στο πλάι στεκόταν ο μπασίστας των Bazooka Joe, Stuart Goddard. Θυμάται ότι οι Pistols μπήκαν μέσα σαν συμμορία, με ύφος που έδειχνε ότι δεν τους ένοιαζε κανείς. Μέσα στα επόμενα δύο χρόνια άλλαξε όνομα σε Adam Ant και έστησε τη δική του μπάντα. Έχει πει ότι εκείνη η βραδιά έστειλε την καριέρα του σε εντελώς άλλο δρόμο.
Η ζημιά είχε γίνει. Οι Sex Pistols συνέχισαν με εφτά ακόμα εμφανίσεις σε κολέγια και σχολές τέχνης του Λονδίνου μέχρι τον Φεβρουάριο του 1976. Στις αρχές της νέας χρονιάς πέρασαν σε μεγαλύτερα μαγαζιά, όπως το 100 Club και το Nashville. Μέσα σε λίγους μήνες, μια μπάντα χωρίς δικούς της ενισχυτές είχε γίνει το πιο συζητημένο όνομα της πόλης.
Χρόνια αργότερα μπήκε μια αναμνηστική πλακέτα στην υποδοχή του κτιρίου, στο νούμερο 107 της Charing Cross Road. Η σχολή μετακόμισε το 2011 στο King’s Cross και το Common Room άλλαξε χρήση. Εκεί, ανάμεσα σε φοιτητές και δανεικούς ενισχυτές, ξεκίνησε το βρετανικό punk.
