Η ιδέα γύρω από το κινηματογραφικό σύμπαν του “The Ring” βασίζεται σε έναν από τους πιο ανατριχιαστικούς αστικούς μύθους της σύγχρονης ποπ κουλτούρας. Μια μυστηριώδης βιντεοκασέτα, γεμάτη με παράξενες και εφιαλτικές ασπρόμαυρες εικόνες, κυκλοφορεί από χέρι σε χέρι αφήνοντας πίσω της τον θάνατο. Όποιος κάνει το λάθος να την παρακολουθήσει, δέχεται αμέσως μετά ένα τηλεφώνημα από μια απόκοσμη φωνή που του ψιθυρίζει πως του απομένουν μόνο επτά ημέρες ζωής. Ακριβώς μια εβδομάδα αργότερα, ο θεατής πεθαίνει με το πρόσωπό του παραμορφωμένο από την απόλυτη φρίκη.
Ο μόνος τρόπος να γλιτώσει κάποιος από αυτή τη θανατηφόρα κατάρα είναι να δημιουργήσει ένα αντίγραφο της κασέτας και να το δείξει σε έναν άλλον άνθρωπο, μεταφέροντας έτσι το βάρος σε ένα νέο θύμα. Στο επίκεντρο αυτού του μακάβριου κύκλου βρίσκεται η Samara Morgan. Πρόκειται για ένα βαθιά διαταραγμένο κορίτσι με σκοτεινές τηλεπαθητικές ικανότητες, το οποίο η ίδια της η θετή μητέρα έριξε στον πάτο ενός πηγαδιού.

Η μικρή έζησε εκεί για επτά ημέρες μέσα στο απόλυτο σκοτάδι πριν πνιγεί στα παγωμένα νερά. Η οργή και ο πόνος της μετατράπηκαν σε μια υπερφυσική δύναμη που αποτυπώθηκε πάνω στη μαγνητοταινία. Ο πρώτος κύκλος της ιστορίας έχτισε με αριστοτεχνικό τρόπο αυτή τη μυθολογία, παντρεύοντας την αγωνία ενός αστυνομικού θρίλερ με τον υπερφυσικό τρόμο και κάνοντας τους θεατές να κοιτάζουν με καχυποψία τις ίδιες τους τις τηλεοράσεις. Η επιτυχία της πρώτης ταινίας άφησε μεγάλες υποσχέσεις για τη συνέχεια, δημιουργώντας ένα κλίμα προσμονής για την επιστροφή της τρομακτικής φιγούρας με τα μακριά μαύρα μαλλιά.
Η πλοκή της νέας ιστορίας
Έξι μήνες μετά τα εφιαλτικά γεγονότα στο Σιάτλ, η δημοσιογράφος Rachel Keller και ο μικρός της γιος Aidan μετακομίζουν στην ήσυχη παραθαλάσσια πόλη της Αστόρια στο Όρεγκον. Η ελπίδα τους να αφήσουν πίσω την καταραμένη κασέτα σβήνει βίαια όταν ένας ντόπιος έφηβος βρίσκεται νεκρός με το γνώριμο παραμορφωμένο πρόσωπο του απόλυτου τρόμου. Η Rachel ανακαλύπτει πως η κατάρα τους ακολούθησε και πάνω στον πανικό της βρίσκει τη μοιραία κασέτα και την καίει.
Η καταστροφή της ταινίας εξαγριώνει τη Samara και αλλάζει εντελώς τους κανόνες του παιχνιδιού. Οι προειδοποιήσεις των επτά ημερών σταματούν και το πνεύμα βάζει πλέον στο στόχαστρο απευθείας τον ίδιο τον Aidan, προσπαθώντας να κυριεύσει το σώμα του. Η συμπεριφορά του παιδιού αλλάζει δραματικά, η θερμοκρασία του σώματός του πέφτει σε αφύσικα επίπεδα και η μητέρα του αναγκάζεται να σκαλίσει το παρελθόν του φαντάσματος. Η απεγνωσμένη έρευνά της τη φέρνει αντιμέτωπη με τη βιολογική μητέρα του κοριτσιού σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα, σε μια ύστατη προσπάθεια να βρει έναν τρόπο να σώσει τον γιο της πριν χαθεί για πάντα στο σκοτάδι.
Τι πήγε στραβά στο δεύτερο κεφάλαιο
To “The Ring Two” αναδεικνύει το κλασικό παράδοξο των συνεχειών στον κινηματογράφο τρόμο. Ένα sequel οφείλει να δώσει στο κοινό την ατμόσφαιρα που αγάπησε στην πρώτη ταινία και ταυτόχρονα να προσφέρει κάτι εντελώς φρέσκο για να αποφύγει την κούραση. Στην περίπτωση του “The Ring Two”, οι δημιουργοί δυσκολεύτηκαν να βρουν αυτή τη χρυσή τομή. Τα στοιχεία που σόκαραν τους θεατές στο ξεκίνημα του franchise, όπως τα απόκοσμα παράσιτα στην οθόνη της τηλεόρασης, οι ανεξήγητοι μώλωπες και η εικόνα ενός νεκρού κοριτσιού με μακριά μαλλιά, μοιάζουν πλέον γνώριμα και χάνουν την αρχική τους δύναμη.
Υπάρχουν αρκετά στοιχεία που αξίζουν αναγνώρισης και κρατούν το ενδιαφέρον του θεατή ζωντανό. Η Naomi Watts παραμένει εξαιρετική στον ρόλο της απεγνωσμένης μητέρας, πείθοντας απόλυτα με την ερμηνεία της. Ο μικρός David Dorfman αποδίδει με ανατριχιαστική ακρίβεια την αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού καθώς κυριεύεται από το πνεύμα. Παράλληλα, η έλευση του σκηνοθέτη Hideo Nakata, του ανθρώπου που δημιούργησε τα ιαπωνικά αυθεντικά έργα, φέρνει μια ξεχωριστή ατμοσφαιρική ποιότητα. Ο σχεδιασμός του ήχου, τα σκοτεινά πλάνα και συγκεκριμένες σεκάνς, όπως αυτή που διαδραματίζεται σε μια γεμάτη μπανιέρα, αποδεικνύουν πως ο σκηνοθέτης κατέχει απόλυτα τη μηχανική της αγωνίας.
Το βασικότερο πρόβλημα της ταινίας εντοπίζεται στο πώς αποφασίζει να επεκτείνει τη μυθολογία της. Το σενάριο καταργεί τους αυστηρούς κανόνες της κατάρας. Χωρίς την αγωνία της αντίστροφης μέτρησης των επτά ημερών και τα τηλεφωνήματα, η ιστορία χάνει τον χαρακτήρα ενός αγωνιώδους μυστηρίου και μετατρέπεται σε μια συνηθισμένη αφήγηση δαιμονικής κατοχής. Στην προσπάθειά τους να εξηγήσουν το παρελθόν της Samara, οι δημιουργοί της αφαιρούν κατά λάθος την τρομακτική της μυστικοπάθεια. Το πνεύμα παύει να είναι μια ασταμάτητη, αφηρημένη δύναμη της φύσης και παίρνει τη μορφή ενός πιο συμβατικού τέρατος με ξεκάθαρα κίνητρα και μεθόδους.
Αστοχίες στην ατμόσφαιρα και τους χαρακτήρες
Η ταινία υποφέρει από ορισμένες αμήχανες προσθήκες που λειτουργούν εις βάρος της ατμόσφαιρας. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι η σκηνή όπου το αυτοκίνητο της Rachel δέχεται άγρια επίθεση από ένα κοπάδι ελαφιών. Τα ψηφιακά εφέ σε αυτή τη σεκάνς είναι ιδιαίτερα αδύναμα και η λογική πίσω από τον έλεγχο των ζώων του δάσους από ένα φάντασμα προκαλεί περισσότερο απορία παρά φόβο. Τέτοιου είδους σεναριακές υπερβολές αποσπούν τον θεατή και διαλύουν την ένταση που προσπαθεί να χτίσει ο σκηνοθέτης με τις σκιές του.
Ταυτόχρονα, γίνεται έντονα αισθητή η απουσία του σκηνοθέτη Gore Verbinski, ο οποίος είχε δώσει στο πρώτο μέρος μια χαρακτηριστική, ξεθωριασμένη και μελαγχολική όψη. Η νέα χρωματική παλέτα είναι πιο παραδοσιακή και στερεί από το έργο εκείνη την άρρωστη υφή που έκανε την αρχική ιστορία να ξεχωρίζει. Ο ιαπωνικός ρυθμός του Nakata, αν και οπτικά ενδιαφέρων, έρχεται σε σύγκρουση με τις απαιτήσεις ενός αμερικανικού θρίλερ. Ο αργός βηματισμός τονίζει τα σεναριακά κενά και τις παράλογες αποφάσεις των ηρώων, όπως την επιλογή της μητέρας να μην αναζητήσει αμέσως ιατρική βοήθεια όταν το παιδί της παγώνει.
Πέρα από την ατμόσφαιρα, σημαντικές ελλείψεις παρουσιάζει και η διαχείριση των χαρακτήρων. Οι δευτερεύοντες ρόλοι προστίθενται χωρίς ουσιαστικό λόγο ύπαρξης και μένουν εντελώς ανεκμετάλλευτοι. Ο νέος συνάδελφος της Rachel λειτουργεί καθαρά ως μια υποτυπώδης ρομαντική προσθήκη που θα μπορούσε να λείπει εντελώς. Ακόμα και η εμφάνιση της Sissy Spacek στον ρόλο της βιολογικής μητέρας, αν και άρτια παιγμένη, καταλήγει να είναι μια χαμένη ευκαιρία. Η συνάντηση στο ψυχιατρείο θα μπορούσε να προσφέρει βαθύ ψυχολογικό τρόμο, καταλήγοντας απλώς σε μια γρήγορη ανταλλαγή πληροφοριών. Το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει με μια συλλογή από ενδιαφέρουσες οπτικές ιδέες που δυσκολεύονται να δεθούν σε ένα πραγματικά τρομακτικό σύνολο.
Ο απολογισμός μιας κλασικής χολιγουντιανής συνταγής
Το “The Ring Two” επιβεβαιώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την τάση του Χόλιγουντ να εκμεταλλεύεται μέχρι τέλους κάθε επιτυχημένη ιδέα. Όταν μια ιστορία γνωρίζει τεράστια εμπορική απήχηση, τα μεγάλα στούντιο σπεύδουν να την ξεζουμίσουν για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Στην περίπτωση της Samara, οι δημιουργοί αγνόησαν την ανάγκη να διατηρηθεί ο μύθος στο σκοτάδι. Επέλεξαν να εξηγήσουν τα πάντα και να προσφέρουν ένα πιο φανταχτερό θέαμα, πιστεύοντας πως έτσι θα προσελκύσουν μεγαλύτερο κοινό. Αυτή η προσέγγιση διέλυσε τον αυθεντικό τρόμο που έκανε την πρώτη ταινία τόσο ξεχωριστή. Το έργο, αν και κρατάει μερικές οπτικά ενδιαφέρουσες στιγμές και τίμιες ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές του, καταλήγει σε μία πλήρως νερόβραστη συνηθισμένη συνέχεια. Παραμένει το κλασικό παράδειγμα ενός franchise που θυσίασε την ουσία του για τα ταμεία, τραβώντας την πλοκή πολύ περισσότερο από όσο άντεχε η ίδια του η μυθολογία.

