Το Principal Club Theater υποδέχεται στις 21 Μαρτίου 2027 μια βραδιά που δύσκολα μπαίνει σε κουτάκι. Igorrr, Secret Chiefs 3 και Fange μοιράζονται την ίδια σκηνή, τρία σχήματα που πιάνουν τα μουσικά είδη σαν πρώτη ύλη και όχι σαν περίφραξη. Κάποιοι καλλιτέχνες ψάχνουν έναν ήχο, αυτοί εδώ ψάχνουν τι μπορεί να γίνει ο ήχος. Τα εισιτήρια βρίσκονται ήδη στο more.com.
Trending
- Rotting Christ: A Dead Poem | Λιγότερη ταχύτητα, περισσότερο σκοτάδι
- Οι Igorrr έρχονται για δύο βραδιές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
- Mazoha, 02/10/2026 @Death Disco
- Lera Lynn: Κήδεψε την καριέρα της και αυτό την έσωσε
- Slayer: Reign In Blood | Tα 28 λεπτά που ξαναέγραψαν την ιστορία του metal
- Sepultura: Against | Η πρώτη μέρα μετά τον Max Cavalera
- Cult of Luna: Salvation | Ένα κλειστοφοβικό αριστούργημα
- Tuber: «Δεν θεωρούμε ότι η μουσική μας έχει ανάγκη ένα instant replay»
Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου
Αρχική » Εκδηλώσεις » Οι Igorrr ανεβαίνουν στο Principal με Secret Chiefs 3 και Fange
ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Οι Igorrr ανεβαίνουν στο Principal με Secret Chiefs 3 και Fange
Οι Igorrr ανεβαίνουν στο Principal με Secret Chiefs 3 και Fange
Οι Igorrr έρχονται στο Principal Club Theater στις 21 Μαρτίου 2027 με special guests τους Secret Chiefs 3 και τους Fange σε μια βραδιά χωρίς είδη
Το σύμπαν ενός ανθρώπου
Μπροστά από όλα στέκονται οι Igorrr, το προσωπικό σύμπαν του Γάλλου πολυοργανίστα, συνθέτη και παραγωγού Gautier Serre. Οι αφετηρίες του απλώνονται από τον Bach, τον Chopin και τον Domenico Scarlatti μέχρι τους Meshuggah, τους Cannibal Corpse, τους Taraf de Haïdouks και τον Aphex Twin. Έφτιαξε το project το 2005 και κατέληξε σε ένα ιδίωμα όπου οι αντιθέσεις μένουν ορατές και λειτουργούν η μία μέσα στην άλλη.

Από το death και το black metal περνάει στις baroque και κλασικές αρμονίες, από τα blast beats και το breakcore στο trip hop και την ηλεκτρονική παραγωγή, από τα ακουστικά όργανα στην όπερα. Μιλάμε για μια προσωπική γλώσσα, όπου το ακραίο κάθεται δίπλα στο εύθραυστο και η παραμόρφωση δίπλα στη μελωδία. Η ακρίβεια και το ένστικτο δουλεύουν μαζί.
Ένα φάσμα συναισθημάτων, όχι ένα
Ως έφηβος, ο Serre αναζητούσε κάποιον που θα ξεπερνούσε τα όρια της μουσικής και θα συγκέντρωνε όσα δεν του πρόσφεραν οι συμβατικές, mainstream μπάντες. Χρόνια μετά, οι Igorrr είναι αυτή η απάντηση. «Το να εγκλωβίζεσαι σε ένα και μόνο συναίσθημα είναι πολύ βαρετό για μένα. Η ζωή είναι ένα τεράστιο φάσμα συναισθημάτων, κάποιες φορές είσαι χαρούμενος, κάποιες φορές λυπημένος, θυμωμένος, εκνευρισμένος, νοσταλγικός ή απλώς συγκλονισμένος από κάτι…» Οι κόσμοι του δεν μπαίνουν σε σειρά προτεραιότητας, απλώς συνυπάρχουν.
Στα κομμάτια του καλεί μουσικούς που ξέρουν σε βάθος τα όργανα και τις παραδόσεις τους. Όπως έχει εξηγήσει, κάποιος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στο ακορντεόν ή στην κλασική κιθάρα θα παίξει ένα μέρος καλύτερα από τον ίδιο. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι ένα τσέμπαλο του 17ου αιώνα θα μεταφερθεί από την Τσεχία στη γαλλική επαρχία για μια ηχογράφηση.
«Θέλω απλώς να κάνω τη μουσική που αγαπώ, χωρίς να αναρωτιέμαι αν θα είναι υπερβολικά σύνθετη ή αν θα απέχει πολύ από αυτό που αρέσει στον κόσμο», λέει. «Θέλω να φτιάχνω τη μουσική που έχει νόημα για μένα, χωρίς περιορισμούς, σαν ένα μεγάλο πάρτι όπου μεταλάδες, nerds της ηλεκτρονικής μουσικής, λάτρεις της κλασικής και της μπαρόκ και τσιγγάνοι βιολιστές θα μεθούν όλοι μαζί». Η πολυπλοκότητα εδώ δεν μπήκε επίτηδες, έτσι ακούει ο Serre.
Από το “Nostril” στο “Amen”
Ύστερα από τα πρώτα self-released demos του 2006 και του 2008, το “Nostril” κυκλοφόρησε το 2010 μέσω της Ad Noiseam και άνοιξε τον δρόμο μέσα στην experimental σκηνή. Το “Hallelujah” ήρθε το 2012, ενώ το 2017 το “Savage Sinusoid” έγινε το πρώτο album στη Metal Blade Records και το πρώτο που πάτησε σε ζωντανούς μουσικούς και πραγματικά όργανα αντί για samples. Με το “Spirituality And Distortion” του 2020 ο Serre ξεκαθάρισε ότι δεν ξαναπιάνει μια φόρμουλα που δούλεψε.
Μετά από όλα αυτά ήρθε το “Amen”. Extreme metal riffs, ηλεκτρονική παραγωγή, breakcore, baroque και κλασικές αναφορές, έγχορδα, χορωδιακά και οπερατικά φωνητικά, ακουστικές κιθάρες και ανατολίτικες υφές μοιράζονται τα δώδεκα κομμάτια. Στο “Blastbeat Falafel” παίζει ο Trey Spruance των Secret Chiefs 3, κάτι που δένει απευθείας τα δύο projects που θα βρεθούν μαζί στη σκηνή το 2027.
Στο album ακούγονται επίσης ο Scott Ian των Anthrax, μια 15μελής χορωδία, η mezzo-soprano Marthe Alexandre και ο JB Le Bail στα harsh vocals. Μαζί τους ένα αμόνι, ένας εκσκαφέας που παίζει πιάνο και ένα τεράστιο θιβετιανό dungchen. Το παράδοξο δεν σηκώνει εξήγηση, θέλει ακρόαση.
Secret Chiefs 3: Ένα project που αλλάζει μορφή
Από άλλη αφετηρία φτάνουν στο ίδιο σταυροδρόμι οι Secret Chiefs 3 του Trey Spruance. Ιδρυτικό μέλος των Mr. Bungle και πρώην μέλος των Faith No More, ο Spruance είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της αμερικανικής avant-garde μουσικής. Έφτιαξε το σχήμα στα μέσα των ’90s ως κάτι που μεταβάλλεται διαρκώς και αρνείται να περιοριστεί σε μία αισθητική.
Surf rock, jazz, metal, ηλεκτρονικά, κινηματογραφικά soundtracks, μουσικές της Ανατολής και παραδοσιακές φόρμες μπλέκονται στα κομμάτια τους. Η σύνθεση μοιάζει με εξερεύνηση παρά με αναπαραγωγή ενός genre. Δεν λειτουργούν σαν μπάντα με τη στενή έννοια, είναι ένα εργαστήριο ιδεών που βλέπει την παράδοση ως ανοιχτό αρχείο.
Το 2007 αποκαλύφθηκε ότι οι Secret Chiefs 3 λειτουργούν ως ομπρέλα επτά σχημάτων: Electromagnetic Azoth, UR, Ishraqiyun, Traditionalists, Holy Vehm, FORMS και NT Fan. Από το “First Grand Constitution And Bylaws” του 1996 ως το “Malkhut” του 2018, η δισκογραφία τους θυμίζει χάρτη αχαρτογράφητης περιοχής.
Fange: Βάρος που το νιώθεις στο στομάχι
Σχηματισμένοι το 2013 στη Βρετάνη της Γαλλίας, οι Fange έχουν περάσει πάνω από μια δεκαετία ανάμεσα σε sludge, death metal, noise και industrial. Στα “Purge” (2016) και “Punir” (2019) έστησαν έναν ωμό ήχο, ενώ στη συνέχεια οι κιθάρες έδωσαν χώρο στις drum machines. Τα “Pudeur”, “Poigne” και “Pantocrator” ήταν σταθμοί της ίδιας πορείας, πριν τα “Privation” (2023) και “Perdition” (2024) πυκνώσουν ακόμη περισσότερο τον ήχο.
Το “Purulences” τους γυρίζει πίσω στις κιθάρες και στο death metal songwriting, χωρίς να πετάει όσα κέρδισαν στο μεταξύ. Riffs, sludge breakdowns, industrial beats, παγωμένες μελωδίες και απόκοσμα soundscapes ψάχνουν την ισορροπία ανάμεσα στην αγριότητα και την ατμόσφαιρα. Έχουν παίξει δίπλα σε Ulcerate, Imperial Triumphant και KEN Mode και έχουν περάσει από φεστιβάλ όπως τα Arctangent, Motocultor και Mystic Festival.
Τρεις κόσμοι, μία κοινή αναζήτηση
Καμία από τις τρεις μπάντες δεν ακούγεται σαν την άλλη, και αυτό είναι το ζουμί. Οι Igorrr ανοίγουν το ακραίο σε πεδίο όπου το death metal μπορεί να συναντήσει το baroque. Οι Secret Chiefs 3 ταξιδεύουν ανάμεσα σε παραδόσεις, γεωγραφίες και εποχές. Οι Fange χτίζουν από sludge, death metal, noise και industrial κάτι βαρύ, ψυχρό και σωματικό.
Τρεις διαδρομές με κοινή κατεύθυνση, ότι η μουσική δεν ζητάει άδεια για να πειραματιστεί και να αλλάξει σχήμα. Στις 21 Μαρτίου 2027 το Principal Club Theater γίνεται το σημείο όπου το extreme metal, η avant-garde, η ηλεκτρονική, η παράδοση και ο πειραματισμός σταματούν να είναι ξεχωριστές κατηγορίες.
Άλλες συναυλίες
7 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:30 έως 23:30
8 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:00 έως 23:30
8 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:00 έως 23:30
8 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:00 έως 23:30
9 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:00 έως 23:30
Άλλες συναυλίες
7 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:30 έως 23:30
8 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:00 έως 23:30
8 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:00 έως 23:30
8 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:00 έως 23:30
9 Οκτωβρίου | Ώρα: Από 20:00 έως 23:30
JWR9+WC Thessaloniki, Thessaloniki
Το Principal Club Theater υποδέχεται στις 21 Μαρτίου 2027 μια βραδιά που δύσκολα μπαίνει σε κουτάκι. Igorrr, Secret Chiefs 3 και Fange μοιράζονται την ίδια σκηνή, τρία σχήματα που πιάνουν τα μουσικά είδη σαν πρώτη ύλη και όχι σαν περίφραξη. Κάποιοι καλλιτέχνες ψάχνουν έναν ήχο, αυτοί εδώ ψάχνουν τι μπορεί να γίνει ο ήχος. Τα εισιτήρια βρίσκονται ήδη στο more.com.
Το σύμπαν ενός ανθρώπου
Μπροστά από όλα στέκονται οι Igorrr, το προσωπικό σύμπαν του Γάλλου πολυοργανίστα, συνθέτη και παραγωγού Gautier Serre. Οι αφετηρίες του απλώνονται από τον Bach, τον Chopin και τον Domenico Scarlatti μέχρι τους Meshuggah, τους Cannibal Corpse, τους Taraf de Haïdouks και τον Aphex Twin. Έφτιαξε το project το 2005 και κατέληξε σε ένα ιδίωμα όπου οι αντιθέσεις μένουν ορατές και λειτουργούν η μία μέσα στην άλλη.

Από το death και το black metal περνάει στις baroque και κλασικές αρμονίες, από τα blast beats και το breakcore στο trip hop και την ηλεκτρονική παραγωγή, από τα ακουστικά όργανα στην όπερα. Μιλάμε για μια προσωπική γλώσσα, όπου το ακραίο κάθεται δίπλα στο εύθραυστο και η παραμόρφωση δίπλα στη μελωδία. Η ακρίβεια και το ένστικτο δουλεύουν μαζί.
Ένα φάσμα συναισθημάτων, όχι ένα
Ως έφηβος, ο Serre αναζητούσε κάποιον που θα ξεπερνούσε τα όρια της μουσικής και θα συγκέντρωνε όσα δεν του πρόσφεραν οι συμβατικές, mainstream μπάντες. Χρόνια μετά, οι Igorrr είναι αυτή η απάντηση. «Το να εγκλωβίζεσαι σε ένα και μόνο συναίσθημα είναι πολύ βαρετό για μένα. Η ζωή είναι ένα τεράστιο φάσμα συναισθημάτων, κάποιες φορές είσαι χαρούμενος, κάποιες φορές λυπημένος, θυμωμένος, εκνευρισμένος, νοσταλγικός ή απλώς συγκλονισμένος από κάτι…» Οι κόσμοι του δεν μπαίνουν σε σειρά προτεραιότητας, απλώς συνυπάρχουν.
Στα κομμάτια του καλεί μουσικούς που ξέρουν σε βάθος τα όργανα και τις παραδόσεις τους. Όπως έχει εξηγήσει, κάποιος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στο ακορντεόν ή στην κλασική κιθάρα θα παίξει ένα μέρος καλύτερα από τον ίδιο. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι ένα τσέμπαλο του 17ου αιώνα θα μεταφερθεί από την Τσεχία στη γαλλική επαρχία για μια ηχογράφηση.
«Θέλω απλώς να κάνω τη μουσική που αγαπώ, χωρίς να αναρωτιέμαι αν θα είναι υπερβολικά σύνθετη ή αν θα απέχει πολύ από αυτό που αρέσει στον κόσμο», λέει. «Θέλω να φτιάχνω τη μουσική που έχει νόημα για μένα, χωρίς περιορισμούς, σαν ένα μεγάλο πάρτι όπου μεταλάδες, nerds της ηλεκτρονικής μουσικής, λάτρεις της κλασικής και της μπαρόκ και τσιγγάνοι βιολιστές θα μεθούν όλοι μαζί». Η πολυπλοκότητα εδώ δεν μπήκε επίτηδες, έτσι ακούει ο Serre.
Από το “Nostril” στο “Amen”
Ύστερα από τα πρώτα self-released demos του 2006 και του 2008, το “Nostril” κυκλοφόρησε το 2010 μέσω της Ad Noiseam και άνοιξε τον δρόμο μέσα στην experimental σκηνή. Το “Hallelujah” ήρθε το 2012, ενώ το 2017 το “Savage Sinusoid” έγινε το πρώτο album στη Metal Blade Records και το πρώτο που πάτησε σε ζωντανούς μουσικούς και πραγματικά όργανα αντί για samples. Με το “Spirituality And Distortion” του 2020 ο Serre ξεκαθάρισε ότι δεν ξαναπιάνει μια φόρμουλα που δούλεψε.
Μετά από όλα αυτά ήρθε το “Amen”. Extreme metal riffs, ηλεκτρονική παραγωγή, breakcore, baroque και κλασικές αναφορές, έγχορδα, χορωδιακά και οπερατικά φωνητικά, ακουστικές κιθάρες και ανατολίτικες υφές μοιράζονται τα δώδεκα κομμάτια. Στο “Blastbeat Falafel” παίζει ο Trey Spruance των Secret Chiefs 3, κάτι που δένει απευθείας τα δύο projects που θα βρεθούν μαζί στη σκηνή το 2027.
Στο album ακούγονται επίσης ο Scott Ian των Anthrax, μια 15μελής χορωδία, η mezzo-soprano Marthe Alexandre και ο JB Le Bail στα harsh vocals. Μαζί τους ένα αμόνι, ένας εκσκαφέας που παίζει πιάνο και ένα τεράστιο θιβετιανό dungchen. Το παράδοξο δεν σηκώνει εξήγηση, θέλει ακρόαση.
Secret Chiefs 3: Ένα project που αλλάζει μορφή
Από άλλη αφετηρία φτάνουν στο ίδιο σταυροδρόμι οι Secret Chiefs 3 του Trey Spruance. Ιδρυτικό μέλος των Mr. Bungle και πρώην μέλος των Faith No More, ο Spruance είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της αμερικανικής avant-garde μουσικής. Έφτιαξε το σχήμα στα μέσα των ’90s ως κάτι που μεταβάλλεται διαρκώς και αρνείται να περιοριστεί σε μία αισθητική.
Surf rock, jazz, metal, ηλεκτρονικά, κινηματογραφικά soundtracks, μουσικές της Ανατολής και παραδοσιακές φόρμες μπλέκονται στα κομμάτια τους. Η σύνθεση μοιάζει με εξερεύνηση παρά με αναπαραγωγή ενός genre. Δεν λειτουργούν σαν μπάντα με τη στενή έννοια, είναι ένα εργαστήριο ιδεών που βλέπει την παράδοση ως ανοιχτό αρχείο.
Το 2007 αποκαλύφθηκε ότι οι Secret Chiefs 3 λειτουργούν ως ομπρέλα επτά σχημάτων: Electromagnetic Azoth, UR, Ishraqiyun, Traditionalists, Holy Vehm, FORMS και NT Fan. Από το “First Grand Constitution And Bylaws” του 1996 ως το “Malkhut” του 2018, η δισκογραφία τους θυμίζει χάρτη αχαρτογράφητης περιοχής.
Fange: Βάρος που το νιώθεις στο στομάχι
Σχηματισμένοι το 2013 στη Βρετάνη της Γαλλίας, οι Fange έχουν περάσει πάνω από μια δεκαετία ανάμεσα σε sludge, death metal, noise και industrial. Στα “Purge” (2016) και “Punir” (2019) έστησαν έναν ωμό ήχο, ενώ στη συνέχεια οι κιθάρες έδωσαν χώρο στις drum machines. Τα “Pudeur”, “Poigne” και “Pantocrator” ήταν σταθμοί της ίδιας πορείας, πριν τα “Privation” (2023) και “Perdition” (2024) πυκνώσουν ακόμη περισσότερο τον ήχο.
Το “Purulences” τους γυρίζει πίσω στις κιθάρες και στο death metal songwriting, χωρίς να πετάει όσα κέρδισαν στο μεταξύ. Riffs, sludge breakdowns, industrial beats, παγωμένες μελωδίες και απόκοσμα soundscapes ψάχνουν την ισορροπία ανάμεσα στην αγριότητα και την ατμόσφαιρα. Έχουν παίξει δίπλα σε Ulcerate, Imperial Triumphant και KEN Mode και έχουν περάσει από φεστιβάλ όπως τα Arctangent, Motocultor και Mystic Festival.
Τρεις κόσμοι, μία κοινή αναζήτηση
Καμία από τις τρεις μπάντες δεν ακούγεται σαν την άλλη, και αυτό είναι το ζουμί. Οι Igorrr ανοίγουν το ακραίο σε πεδίο όπου το death metal μπορεί να συναντήσει το baroque. Οι Secret Chiefs 3 ταξιδεύουν ανάμεσα σε παραδόσεις, γεωγραφίες και εποχές. Οι Fange χτίζουν από sludge, death metal, noise και industrial κάτι βαρύ, ψυχρό και σωματικό.
Τρεις διαδρομές με κοινή κατεύθυνση, ότι η μουσική δεν ζητάει άδεια για να πειραματιστεί και να αλλάξει σχήμα. Στις 21 Μαρτίου 2027 το Principal Club Theater γίνεται το σημείο όπου το extreme metal, η avant-garde, η ηλεκτρονική, η παράδοση και ο πειραματισμός σταματούν να είναι ξεχωριστές κατηγορίες.