Είναι ένα βροχερό απόγευμα Παρασκευής και τι καλύτερο από το να βρεθεί κάποιος στο Death Disco για live μουσική με μπόλικα synths. Έτσι λοιπόν είχα τη χαρά να παρευρεθώ στο live του αγαπητού στο αθηναϊκό κοινό Mazoha, για το καθιερωμένο φθινοπωρινό του ραντεβού. Να πω την αλήθεια μου, δεν έχω ψαχτεί ιδιαίτερα με τα κομμάτια του, οπότε πήγα κάπως στα τυφλά και σίγουρα δεν περίμενα αυτό που θα ακολουθούσε.
Mazoha
Στο δια ταύτα όμως. Λίγο μετά τις 9 άνοιξαν οι πόρτες για το κοινό, με τον Mazoha να ανεβαίνει στη σκηνή γύρω στις 9.30. Η υποδοχή ήταν πολύ ζεστή, με τον ίδιο να μας χαιρετάει εξίσου ζεστά, ξεκινώντας με ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του, το “Αρρενωτίποτα”. Το κοινό ανταποκρίθηκε αμέσως, άρχισε να τραγουδάει μαζί του από τα πρώτα δευτερόλεπτα και να λικνίζεται στον ρυθμό.
Κάπου εκεί μας είπε ότι τα κομμάτια του συγκεκριμένου set τα είχε ψηφίσει το ίδιο το κοινό, κάτι που μου άφησε τρομερά θετική εντύπωση. Δείχνει έτσι πως ο καλλιτέχνης αναγνωρίζει τη συμβολή του κόσμου στην όποια επιτυχία του και του δίνει το πάτημα να είναι ακόμα πιο ενεργό και συμμετοχικό.
Ο ήχος ήταν σύμμαχος, κάτι που με προβλημάτιζε στην αρχή όταν είδα σε ποιον χώρο θα γινόταν το live. Ο Τζίμης, aka Mazoha, έδειχνε ακούραστος και σε όλη τη διάρκεια παρότρυνε το κατάμεστο Death Disco να συμμετέχει και να τραγουδάει. Το κοινό ανταποκρίθηκε με το παραπάνω και ήταν από τις λίγες φορές σε τοπικό live που τραγουδούσαν όλοι από την αρχή μέχρι το τέλος του κάθε κομματιού.
Η βραδιά είχε και τρομερούς guests: τον Κο Κ, τον Μάριο από τους Fundracar, τη Σίλια Κατράλη και τον Βασίλη Ράλλη. Μέσα σε δύο και κάτι ώρες πέρασε από όλη τη δισκογραφική του πορεία και μπορώ να πω πως ήταν μια εξαιρετική εμπειρία, που με έβαλε στη διαδικασία να ψαχτώ και να αγαπήσω τη μουσική του. Κάπως έτσι καταλήγουμε για μια ακόμα φορά στο συμπέρασμα πως αξίζει να δίνουμε ευκαιρία σε καλλιτέχνες ακόμα κι αν η μουσική τους δεν μας είναι οικεία, γιατί μπορεί να μας εκπλήξουν θετικά.
