Με μία ματιά...
Οι Slayer μπαίνουν στο στούντιο με τον Rick Rubin για τρίτη φορά και βγάζουν τον δίσκο που δένει τη βία με το σκοτάδι. Το “Seasons in the Abyss” κλείνει την πιο ισχυρή τριλογία του thrash metal.
- Είναι ο δίσκος όπου οι Slayer έδειξαν ότι το thrash αντέχει και ταχύτητα και μελωδία.
- Χρυσός σε ΗΠΑ και Καναδά, με επιρροή σε Lamb of God, Gojira και Slipknot.
Αν θυμάσαι εκείνα τα Sony Discman που στρίμωχνες με το ζόρι στην τσέπη του μπουφάν, τότε ξέρεις και το σκηνικό. Μέσα σε ένα τέτοιο μηχάνημα άκουσα πρώτη φορά το “Seasons in the Abyss”, κάπου στα δεκαπέντε μου. Πατάω play, και το “War Ensemble” ξεκινάει με εκείνο το μακελειό που μόνο οι Slayer ήξεραν να στήνουν. Τα τύμπανα, οι κιθάρες, η φωνή του Tom Araya, όλα ακούγονταν σαν στρατός που προελαύνει απρόσκλητος στο κεφάλι σου. Τίποτα ευγενικό εκεί μέσα, μόνο οργή και η αίσθηση ότι αυτό που παίζει δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν.
Λίγο αργότερα έμαθα ποιος βρισκόταν πίσω από εκείνη την ηχητική καταιγίδα, και ήταν ξανά ο Rick Rubin. Το “Seasons in the Abyss” ήταν το σημείο όπου οι Slayer έδεσαν τη βία του “Reign in Blood” με το σκοτάδι του “South of Heaven”. Στα τύμπανα κάθισε για τελευταία φορά ο Dave Lombardo πριν την επιστροφή του χρόνια αργότερα, κάτι που έκλεισε με τον πιο καθαρό τρόπο την πιο ισχυρή τριλογία που άφησε η μπάντα στο thrash metal.
Slayer: Seasons in the Abyss: Πώς φτιάχτηκε ο δίσκος του 1990;
Στα τέλη των ’80s το όνομα Slayer έπαιζε παντού, σε μπλούζες, κασετόφωνα και κουβέντες ανάμεσα σε metalheads που έψαχναν κάτι πιο ακραίο. Είχαν ήδη χαράξει τον δικό τους δρόμο με τα “Reign in Blood” και “South of Heaven”, συνδυάζοντας ταχύτητα, σκοτάδι και θεματολογία που κανείς άλλος δεν άγγιζε. Από εκεί και πέρα, οι Tom Araya, Kerry King, Jeff Hanneman και Dave Lombardo ήθελαν να πάνε τον ήχο ένα βήμα παραπέρα, να τον σφίξουν χωρίς να χάσει τη δύναμή του. Μέσα από αυτή την ανάγκη γεννήθηκε το “Seasons in the Abyss”, ένας δίσκος που ένωσε τη βία των προηγούμενων άλμπουμ με μια πιο ώριμη ακρίβεια.
Η ηχογράφηση κράτησε αρκετούς μήνες μέσα στο 1990 και μοιράστηκε σε στούντιο του Λος Άντζελες, από το Hit City West μέχρι το Record Plant. Σε όλη αυτή τη διαδρομή οι Slayer δούλεψαν στενά με τον Rick Rubin, που είχε ήδη αναλάβει τα δύο προηγούμενα άλμπουμ τους, και με τον ηχολήπτη Andy Wallace. Ο Wallace ήταν αυτός που έδωσε στον δίσκο έναν πιο καθαρό ήχο, κρατώντας παράλληλα την αγριάδα της μπάντας. Χάρη σε αυτή τη δουλειά, κάθε λεπτομέρεια ακούγεται πλέον στη θέση της, από τα hi-hat μέχρι τα διπλά riffs.
Ο στόχος τους ήταν ξεκάθαρος, να κρατήσουν την ενέργεια των ζωντανών τους εμφανίσεων και ταυτόχρονα να ανοίξουν τον ήχο με πιο mid-tempo και μελωδικά περάσματα. Όπως το έθεσε ο Kerry King, «Θέλαμε να αποτυπώσουμε την ένταση των live μας, δοκιμάζοντας όμως και νέα μουσικά μονοπάτια». Την ίδια στροφή ακολούθησαν και οι στίχοι, που καταπιάνονταν με πιο ρεαλιστικά θέματα, τον πόλεμο, τους κατά συρροή δολοφόνους και την κοινωνική σήψη. Αυτό ακριβώς δείχνουν τα “War Ensemble” και “Dead Skin Mask”, κάτι που είχε επιβεβαιώσει και ο Jeff Hanneman: «το “Seasons in the Abyss” είναι απλώς μια συνέχεια του “South of Heaven”. Ήμασταν ακόμα στο ίδιο mindset, μόνο που αυτή τη φορά τα θέματα ήταν πιο κοντά σε όσα συμβαίνουν γύρω μας».
Τι συνέβη στο στούντιο με το “Temptation”;
Αυτό το πνεύμα πέρασε και στον τρόπο που δούλευαν στο στούντιο, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τα φωνητικά του “Temptation”. Ο Tom Araya τα ηχογράφησε δύο φορές, μία όπως ένιωθε ο ίδιος το τραγούδι και μία σύμφωνα με τις ιδέες του Kerry King. Όταν οι δύο εκδοχές παίχτηκαν κατά λάθος ταυτόχρονα, το αποτέλεσμα ακούστηκε αλλόκοτα ελκυστικό και η μπάντα αποφάσισε να το κρατήσει έτσι. Με την ίδια λογική άρχισαν να παίζουν πιο ελεύθερα με τον ρυθμό, κάτι που ακούγεται καθαρά στα αργά περάσματα του “Skeletons Of Society” και του ομώνυμου κομματιού, εκεί όπου χτίζεται μια ατμόσφαιρα γεμάτη παράνοια.
Ανοίγοντας με το “War Ensemble”, ο δίσκος σε υποδέχεται με ένα κύμα ταχύτητας και οργής. Το κομμάτι σχολιάζει τη βαρβαρότητα του πολέμου και έγινε γρήγορα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των Slayer. Με τα επιθετικά riffs και τα φωνητικά του Tom Araya να σε πιάνουν από τον λαιμό, το συγκρότημα συμπυκνώνει ό,τι σημαίνει thrash metal σε λίγα εκρηκτικά λεπτά. Έτσι μπαίνει ο τόνος για όσα ακολουθούν, χωρίς να σου αφήνει περιθώριο να πάρεις ανάσα.
Το “Dead Skin Mask” έρχεται να κατεβάσει ταχύτητα και να αλλάξει εντελώς τον ρυθμό του άλμπουμ. Η έμπνευσή του βγαίνει από τον αρρωστημένο κόσμο του Ed Gein, του διαβόητου κατά συρροή δολοφόνου, και η ερμηνεία του Araya πάνω στις κιθάρες του Hanneman το κάνει ένα από τα πιο ανατριχιαστικά σημεία του δίσκου. Όλα αυτά κλείνουν με ένα απόκοσμο outro, όπου η φωνή ενός παιδιού παρακαλεί «Let me out of here Mr. Gein» και αφήνει μια δόση ψυχολογικού τρόμου που μένει στο μυαλό πολύ μετά το τέλος του κομματιού.
Seasons in the Abyss: Πόσο πούλησε ο δίσκος;
Εμπορικά, το “Seasons in the Abyss” πέτυχε τον στόχο του από την πρώτη στιγμή. Μπήκε κατευθείαν στο νούμερο 40 του Billboard 200, το υψηλότερο σημείο που είχαν φτάσει οι Slayer μέχρι τότε. Λίγο αργότερα ο δίσκος έγινε χρυσός σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά, επιβεβαιώνοντας τη θέση της μπάντας ανάμεσα στις πιο σημαντικές δυνάμεις του metal. Στην ίδια γραμμή κινήθηκαν και οι κριτικοί, από το Rolling Stone που στάθηκε στην ικανότητα των Slayer να εξελίσσονται χωρίς να χάνουν την επιθετικότητά τους, μέχρι τον Steve Huey του AllMusic που τον περιέγραψε ως «το πιο προσιτό τους άλμπουμ, που δείχνει όλο το εύρος των δυνατοτήτων τους με μια καθαρή παραγωγή».
Μέσα στα χρόνια το “Seasons in the Abyss” απέκτησε μυθική φήμη, για τον απλό λόγο ότι παραμένει ζωντανό. Ο τρόπος που ισορροπεί την ταχύτητα, τη μελωδία και τα σκοτεινά του θέματα συνεχίζει να επηρεάζει μπάντες σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Μπροστά σε αυτή την επιρροή έχουν σταθεί συγκροτήματα όπως οι Lamb of God, οι Gojira και οι Slipknot, που τον αναφέρουν ως καθοριστικό για τη δική τους πορεία. Και τόσα χρόνια μετά, τα “War Ensemble” και “Dead Skin Mask” κρατούν τη θέση τους στα setlist των Slayer, με ολόκληρο τον δίσκο να θεωρείται σημείο αναφοράς για το πώς το thrash μπορεί να είναι ταυτόχρονα ακραίο και μελετημένο.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Slayer
Album: Seasons in the Abyss
Label: Def American
Release Date: 09/10/1990
Genre: Thrash Metal
1. War Ensemble
2. Blood Red
3. Spirit In Black
4. Expendable Youth
5. Dead Skin Mask
6. Hallowed Point
7. Skeletons Of Society
8. Temptation
9. Born Of Fire
10. Seasons In The Abyss
Producer: Rick Rubin, Any Wallace, Slayer
Slayer: Tom Araya (Φωνή, μπάσο), Kerry King (Κιθάρα), Jeff Hanneman (Κιθάρα), Dave Lombardo (Τύμπανα)
Slayer (OW) | Bandcamp | Deezer | Facebook | Instagram | ReverbNation | SoundCloud | Spotify | Tidal | Twitter | VEVO | YouTube
