Η πρώτη μέρα του Death Disco Indoors Festival ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, γεμίζοντας τον χώρο του Gazarte με σκοτεινούς ρυθμούς και έντονη ενέργεια. Το αγαπημένο αθηναϊκό venue μεταμορφώθηκε από νωρίς σε ένα αυθεντικό club βγαλμένο κατευθείαν από κάποια sci-fi ταινία της δεκαετίας του ’80, προετοιμάζοντας ιδανικά το έδαφος για όσα θα ακολουθούσαν.
Ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται με ανυπομονησία για να απολαύσει ζωντανά τους Ghost Cop, τους Days Of Sorrow, τη Riki και τους Selofan. Τα τέσσερα αυτά ονόματα υπόσχονταν ένα γεμάτο μουσικό ταξίδι από το post-punk και το darkwave μέχρι τη synth-pop και το goth. Η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετικά θερμή πριν καν ακουστεί η πρώτη νότα, διαμορφώνοντας τις συνθήκες για μια πολύ δυναμική και χορευτική εμπειρία.
Ghost Cop
Πιστοί στο ραντεβού τους, με μηδαμινή καθυστέρηση, οι Ghost Cop ανέβηκαν στη σκηνή του Gazarte.
Με την ατμόσφαιρα να θυμίζει τα σκοτεινά και βρώμικα σοκάκια της Νέας Υόρκης, οι Ghost Cop ήταν τρομερά κινηματογραφικοί βγάζοντας μια Blade Runner αισθητική, λες και ξεπήδηξαν από κάποια ταινία των late ’70s. Και λόγω της τρομερής σκηνικής τους παρουσίας και του performance τους με κέρδισαν, καθώς, ενώ δεν είμαι και ιδιαίτερη fan του ιδιώματος, έπιασα τον εαυτό μου να λικνίζεται πολλές φορές στα beat τους.
Με τον πεντακάθαρο ήχο ως σύμμαχό τους και το κοινό να συμμετέχει ενεργά στο σετ τους, χορεύοντας και τραγουδώντας ασταμάτητα, το duo από τη Νέα Υόρκη ήταν το καλύτερο warm up για την υπόλοιπη βραδιά.
Days Of Sorrow
Οι Days Of Sorrow είναι ίσως από τις πιο ιστορικές παρουσίες της post-punk/darkwave ευρωπαϊκής σκηνής. Ενεργοί από το 1983, είχα τρομερή περιέργεια να δω πώς είναι live. Με τον πεντακάθαρο ήχο ως σύμμαχό τους και το κοινό να συμμετέχει ενεργά στο σετ τους, χορεύοντας και τραγουδώντας ασταμάτητα, το duo από τη Νέα Υόρκη ήταν το καλύτερο warm up για την υπόλοιπη βραδιά.
Και η αλήθεια είναι ότι δεν απογοητεύτηκα. Η futuristic και σύγχρονη εμφάνισή τους με κέρδισε, καθώς ταίριαζε γάντι με τη μουσική τους. Ειδικά κιόλας η χαρά τους που βρίσκονταν πάνω στη σκηνή ήταν μεταδοτική και θεωρώ ότι πέρασε τόσο σε μένα όσο και στο κοινό. Με το τελευταίο να τραγουδάει ασταμάτητα και να χορεύει, γενικά υπήρχε μια συναισθηματική πληρότητα στην ατμόσφαιρα του Gazarte.
O ήχος συνέχιζε σε πολύ καλά και πεντακάθαρα επίπεδα, οπότε ανέβασε κι άλλο την εμπειρία. Σίγουρα κανένας από το κοινό δεν έμεινε παραπονεμένος, καθώς έπαιξαν κομμάτια τους απ’ όλη τη δισκογραφική τους πορεία.
Εν κατακλείδι, είναι από τα συγκροτήματα που μόνο και μόνο λόγω της ιστορικής τους σημασίας αξίζει να τα δει κάποιος live, καθώς είμαι σίγουρη πως θα τον εκπλήξουν ευχάριστα.
Riki
Αν κάτι δεν περίμενα, ήταν η εμφάνιση της Riki να με εκπλήξει σε τέτοιο βαθμό.
Το dark/dream pop outfit από το Los Angeles ήταν ίσως η καλύτερη εμφάνιση της βραδιάς. Θες η φωνή της; Η σκηνική της παρουσία ως solo artist που τα έδωσε όλα; Ακόμα και αν δεν είναι σε καμία περίπτωση στα ακούσματά μου, πρόκειται για μία μουσική που άνετα θα έβαζα για να χαλαρώσω. Μου δημιούργησε μία περίεργη και σκοτεινή αίσθηση ηρεμίας σε όλο της το σετ, παρόλο που είναι αρκετά χορευτική, σε βαθμό που ένιωθα να αιωρούμαι στον χώρο του Gazarte.
Και σε αυτό θεωρώ πως δεν ήμουν η μοναδική, καθώς και το κοινό είχε τρομερή και θερμή ανταπόκριση. Σίγουρα, από όλα τα σχήματα της βραδιάς, ήταν αυτό που θα ήθελα να ξαναδώ.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Selofan
Οι Selofan είναι ίσως το πιο δυνατό όνομα στην ελληνική goth σκηνή, η οποία γνωρίζει μία άνοδο τα τελευταία χρόνια.
Εξαιρετικά κινηματογραφικοί και παραστατικοί, σίγουρα απέδειξαν ακόμα και στους πιο δύσπιστους τον λόγο για τον οποίο υπήρξαν headliners της βραδιάς. Η συνεργασία μεταξύ του ντουέτου ήταν από τις πιο δυνατές που έχω συναντήσει γενικά, ανεξαρτήτως ιδιώματος, καθώς οι εναλλαγές που έκαναν μεταξύ τους στα μουσικά όργανα έγιναν πολύ ομαλά, χωρίς να μου καθίσουν περίεργα στο αυτί.
Αυτό που όμως με κούρασε κάπως ήταν η ένταση του ήχου, καθώς ήταν εμφανώς πιο δυνατά από τα προηγούμενα σχήματα και ένιωσα ότι με έβγαλε κάπως από το mood για να τους ευχαριστηθώ όσο θα ήθελα. Παρόλα αυτά, το κοινό υπήρξε πολύ θερμό και συμμετείχε στα κομμάτια χορεύοντας και τραγουδώντας, με τα φωτορυθμικά να μας αγκαλιάζουν όλους.
Σίγουρα μια ιδιαίτερη εμπειρία για μένα βλέποντάς τους για πρώτη φορά live, αλλά, για να έχω και μια πιο ολοκληρωμένη άποψη, θα ήθελα σίγουρα να τους ξαναπετύχω κάπου.
