Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Το “South Park: Bigger, Longer & Uncut” (1999) είναι η μοναδική κινηματογραφική ταινία του South Park, σε σκηνοθεσία Trey Parker και σενάριο των Parker, Matt Stone και Pam Brady. Είναι ένα animated μιούζικαλ με R που σατιρίζει τη λογοκρισία, το σύστημα ταξινόμησης του MPAA και τον ηθικό πανικό για το τι βλέπουν τα παιδιά. Έφτασε ως τα Όσκαρ και κράτησε ρεκόρ εισπράξεων για 17 χρόνια. Πίσω από τα αστεία υπάρχει μια παραγωγή γεμάτη καβγάδες με το στούντιο, την επιτροπή ταξινόμησης και την αντοχή των ίδιων των δημιουργών.
- Φτιάχτηκε σε περίπου έξι μήνες, παράλληλα με την τρίτη σεζόν της σειράς.
- Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού με το “Blame Canada” των Trey Parker και Marc Shaiman.
- Καταγράφηκε στο Βιβλίο Γκίνες του 2001 ως το animated φιλμ με τις περισσότερες βρισιές στην ιστορία.
Αν κάποιος έκανε απογραφή στο “South Park: Bigger, Longer & Uncut” με τη ματιά ενός λογιστή, θα κατέληγε σε κάτι που μοιάζει με αστυνομική αναφορά. Το Βιβλίο Γκίνες του 2001 μέτρησε 399 βρισιές, 199 προσβλητικές χειρονομίες και 221 πράξεις βίας. Οι βρισιές σταμάτησαν επίτηδες μία πριν από τις 400, το όριο που θα έφερνε στην ταινία NC-17. Το NC-17 είναι ο πιο αυστηρός χαρακτηρισμός του αμερικανικού συστήματος και απαγορεύει την είσοδο σε όποιον είναι 17 ετών και κάτω. Για ένα στούντιο είναι σχεδόν εμπορική καταδίκη, αφού πολλές αίθουσες αρνούνται να προβάλουν τέτοιες ταινίες και πολλά μέσα δεν δέχονται τις διαφημίσεις τους. Ο λογαριασμός κλείνει με μια υποψηφιότητα για Όσκαρ, έναν πόλεμο με τον Καναδά και έναν σκηνοθέτη, τον Trey Parker, στο νοσοκομείο από το άγχος.
Το πιο παράξενο κομμάτι της ιστορίας το προσθέτουν οι ίδιοι οι δημιουργοί. Όταν ο Parker και ο Matt Stone ξαναείδαν την ταινία το 2009 για να ηχογραφήσουν σχόλια, παραδέχτηκαν ότι δεν θυμούνται σχεδόν τίποτα από την παραγωγή της, και μέχρι σήμερα δεν είναι σίγουροι ούτε αν πληρώθηκαν ποτέ. Πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα μετά την πρεμιέρα του Ιουνίου 1999, αξίζει να γυρίσει κανείς πίσω και να δει πώς ένα κινούμενο σχέδιο με χάρτινες φιγούρες κατάφερε να τα βάλει με όλους.
Από ένα εισιτήριο σινεμά σε παγκόσμιο πόλεμο: τι γίνεται στην ταινία;
Όλα ξεκινούν με ένα εισιτήριο. Ο Stan, ο Kyle, ο Cartman και ο Kenny πληρώνουν έναν άστεγο για να παραστήσει τον κηδεμόνα τους και μπαίνουν στο “Asses Of Fire”, την ταινία με R των Καναδών Terrance και Phillip, που είναι φτιαγμένη σχεδόν μόνο από πορδές και βρισιές. Βγαίνουν από την αίθουσα με καινούργιο λεξιλόγιο και μέσα σε μια μέρα το έχει μάθει όλο το σχολείο. Η Sheila Broflovski, η μητέρα του Kyle, στήνει την οργάνωση Mothers Against Canada και φορτώνει σε μια ολόκληρη χώρα την ευθύνη για τις κακές λέξεις.
Από εκεί και πέρα η κλιμάκωση δεν σταματά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συλλαμβάνουν τους δύο κωμικούς και ανακοινώνουν ότι θα τους εκτελέσουν μπροστά στα στρατεύματα, ο Καναδάς απαντά βομβαρδίζοντας το σπίτι των αδερφών Baldwin και ο πόλεμος ξεσπά. Τα παιδιά αποφασίζουν να σώσουν τους ήρωές τους και στήνουν μια μικρή αντίσταση με αρχηγό έναν Γάλλο πιτσιρικά που καπνίζει το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, τον Christophe, γνωστό ως The Mole. Ο Cartman τους ακολουθεί με ένα V-chip στο κεφάλι που του δίνει ηλεκτροσόκ κάθε φορά που βρίζει.

Στο μεταξύ ο Kenny πεθαίνει για πολλοστή φορά και πέφτει στην Κόλαση, όπου ο Σατανάς ζει μια ταραγμένη σχέση με τον Saddam Hussein και ψάχνει λύσεις σε βιβλία αυτοβοήθειας για ζευγάρια. Η εκτέλεση των Terrance και Phillip είναι το έβδομο σημάδι της Αποκάλυψης, άρα το ζευγάρι περιμένει την ευκαιρία να ανέβει στη Γη. Οι δύο ιστορίες συναντιούνται στο φινάλε, όταν ο Kenny βγάζει για πρώτη φορά την κουκούλα του και αποχαιρετά τους φίλους του με τη φωνή του Mike Judge, του δημιουργού του “Beavis And Butt-Head”.
Γιατί το στούντιο ζήτησε PG-13 και κατέληξε σε μάχη με το MPAA;
Η Paramount ήθελε αρχικά PG-13, για να χωρέσει στις αίθουσες και το νεανικό κοινό της σειράς. Ο Parker και ο Stone αρνήθηκαν και έβαλαν όρο ότι δεν θα φτιάξουν ταινία αν το στούντιο δεν δεχτεί από την αρχή το R. Πίστευαν ότι η σειρά θα κοπεί σύντομα και ήθελαν να δείξουν στο κοινό πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν πριν φύγουν. Η συμφωνία που προέκυψε ήταν συμπαραγωγή της Paramount με τη Warner Bros., αφού το Comedy Central ανήκε τότε και στις δύο μητρικές εταιρείες, τη Viacom και την Time Warner.
Το R δεν ήρθε εύκολα. Το MPAA επέστρεφε το φιλμ ξανά και ξανά με NC-17, και ο Stone έχει πει στο ντοκιμαντέρ “This Film Is Not Yet Rated” ότι η επιτροπή κολλούσε σε λεπτομέρειες που σήμερα μοιάζουν κωμικές. Ένα βίντεο στο ίντερνετ με τη μητέρα του Cartman και ένα άλογο κόπηκε. Η εναλλακτική που πέρασε χωρίς κουβέντα ήταν ένας Γερμανός που αφοδεύει πάνω της. Οι δημιουργοί λένε ακόμα ότι ο αρχικός τίτλος “South Park: All Hell Breaks Loose” απορρίφθηκε εξαιτίας της λέξης hell, μια ιστορία που ο εκπρόσωπος του MPAA Richard Taylor έχει διαψεύσει.

Σαν να μην έφτανε η επιτροπή, η ταινία έπρεπε να γίνει μέσα σε περίπου έξι μήνες, την ίδια περίοδο με την τρίτη σεζόν της σειράς. Η παραγωγή πήρε δύο κτίρια, ένα για το φιλμ και ένα για τα επεισόδια, και οι δύο δημιουργοί έτρεχαν από το ένα στο άλλο όλη μέρα. Ο Parker μπήκε στο νοσοκομείο με πόνους στο στομάχι, σίγουρος ότι είχε σκωληκοειδίτιδα, και οι γιατροί του είπαν ότι έφταιγε το άγχος.
Πώς ένα κινούμενο σχέδιο με βρισιές έγινε σοβαρό μιούζικαλ;
Με την αγάπη του Trey Parker για το Broadway και έναν συνθέτη που την πήρε στα σοβαρά, τον Marc Shaiman. Κάθε τραγούδι πατάει πάνω σε κάτι γνωστό. Το εναρκτήριο “Mountain Town” θυμίζει τα πρωινά τραγούδια της Disney και του Rodgers And Hammerstein, το “It’s Easy, Mmmkay” δανείζεται από το “Do-Re-Mi” και το “La Resistance” είναι χτισμένο πάνω στο “One Day More” από το “Les Misérables”, ένα μιούζικαλ που ο Parker λατρεύει. Ακόμα και το “Uncle Fucka” κλείνει συλλαβίζοντας τον τίτλο του γράμμα γράμμα, όπως το ομώνυμο τραγούδι του “Oklahoma!”.
Η ίδια σοβαρότητα φαίνεται στις λεπτομέρειες. Για το “Uncle Fucka” ο Shaiman πέρασε όλο το αρχείο του Comedy Central με ήχους από πορδές, ώστε να βρει αυτούς που ταίριαζαν στη μουσική, και ο ίδιος έγινε καρτούν, αφού ο πιανίστας στο νούμερο του Big Gay Al είναι σχεδιασμένος με βάση αυτόν. Η πιο καθώς πρέπει στιγμή ανήκει στον Σατανά. Το “Up There”, η μπαλάντα του που κοροϊδεύει τις μεγάλες στιγμές των ταινιών της Disney, είναι το μόνο τραγούδι χωρίς ούτε μία βρισιά, και στις ψηλές νότες του τέλους ακούγεται ο Michael McDonald.

Ο McDonald δεν είναι η μόνη γνωστή φωνή πίσω από τα σχέδια. Στην ταινία ακούγεται και ο James Hetfield των Metallica με το “Hell Isn’t Good”, ένα κομμάτι που δεν μπήκε ποτέ στο επίσημο soundtrack, και η μπάντα παίρνει κι ένα κλείσιμο του ματιού, αφού ο Jimbo φορά δύο φορές κράνος με τη φράση “Kill ‘Em All”, τον τίτλο του πρώτου τους δίσκου. Το soundtrack είχε τη δική του έκπληξη. Ο Geddy Lee και ο Alex Lifeson των Rush ηχογράφησαν με τους Terrance και Phillip το “O Canada”, τη μοναδική τους ηχογράφηση όσο η μπάντα ήταν σε παύση, από το 1996 ως το 2002.
Τι σατιρίζει το “Blame Canada” και πώς έφτασε στα Όσκαρ;
Σατιρίζει τους Αμερικανούς γονείς που ψάχνουν έναν ένοχο έξω από το σπίτι τους για να μη χρειαστεί να κοιτάξουν μέσα. Έτσι το διάβασαν και στον Καναδά. Η Kim Campbell, πρώην πρωθυπουργός της χώρας και τότε Γενική Πρόξενος στο Λος Άντζελες, δήλωσε ότι δεν προσβλήθηκε καθόλου, γιατί το αστείο πέφτει πάνω σε όσους ξεκινούν ηθικές σταυροφορίες. Ο στίχος που λέει ότι ο Καναδάς δεν είναι καν κανονική χώρα θυμίζει μάλιστα τα επιχειρήματα των αυτονομιστών του Κεμπέκ πριν από το δημοψήφισμα του 1995.
Η υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, για τον Parker και τον Shaiman, έφερε μαζί της καινούργιους μπελάδες. Ένας στίχος έβριζε την Καναδή τραγουδίστρια Anne Murray, και για να ακουστεί στην τηλεόραση οι δημιουργοί χρειάστηκε να φέρουν γραπτή δήλωσή της ότι δεν την πειράζει. Στη σκηνή θα το τραγουδούσε η Mary Kay Bergman, η φωνή της Sheila, που το ερμηνεύει και στην ταινία. Μετά την αυτοκτονία της στα τέλη του 1999, τη θέση της πήρε ο Robin Williams, που έβαλε κι αυτός τέλος στη ζωή του το 2014.
Τη βραδιά της τελετής, το 2000, ο Parker και ο Stone ανέβηκαν στο κόκκινο χαλί με αντίγραφα από τα διάσημα φορέματα της Jennifer Lopez και της Gwyneth Paltrow, με τον Shaiman δίπλα τους σε ένα γούνινο κοστούμι. Το βραβείο πήγε τελικά στο “You’ll Be In My Heart” του Phil Collins από το “Tarzan”, και η απάντηση ήρθε στην τέταρτη σεζόν της σειράς, όπου ο Collins κυκλοφορεί παντού κρατώντας το αγαλματίδιό του.

Πιο φιλική κατάληξη είχε η ιστορία με τον Brian Boitano. Η ατάκα “What Would Brian Boitano Do?” υπήρχε ήδη στο “The Spirit Of Christmas”, το φιλμάκι που γέννησε τη σειρά, και στην ταινία έγινε ολόκληρο τραγούδι χωρίς να χρειαστεί άδεια από τον σκέιτερ. Λίγα χρόνια αργότερα ήταν ο Boitano που ζήτησε την άδειά τους, για να τυπώσει τη φράση σε μπλουζάκια για φιλανθρωπικό σκοπό. Το 2009 η εκπομπή του στο Food Network πήρε τον τίτλο “What Would Brian Boitano Make?”.
Γιατί η ταινία του Trey Parker μετράει ακόμα στο animation για ενήλικες;
Επειδή πήρε τη φόρμα μιας τηλεοπτικής σειράς και την έκανε κανονική ταινία, με δομή μιούζικαλ, τρίτη πράξη και πραγματικό διακύβευμα. Η χρονική στιγμή βοήθησε κι αυτή. Η ταινία βγήκε τον Ιούνιο του 1999, λίγες εβδομάδες αφότου ο Bill Clinton ζήτησε από τους αιθουσάρχες να ελέγχουν αυστηρά την ηλικία των θεατών, μέσα σε μια μεγάλη συζήτηση για τη βία στις οθόνες. Το επιχείρημά της έπεσε πάνω σε αυτή τη συζήτηση σαν απάντηση, ότι η κοινωνία ανέχεται ατελείωτη βία στο σινεμά και πανικοβάλλεται με μία βρώμικη λέξη.
Το κοινό απάντησε στα ταμεία. Με προϋπολογισμό 21 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία έφτασε τα 52 εκατομμύρια στις ΗΠΑ και τα 83,1 εκατομμύρια παγκοσμίως και κράτησε για 17 χρόνια τον τίτλο της πιο εμπορικής animated ταινίας με R, μέχρι να τον πάρει το “Sausage Party” το 2016. Η αναγνώριση ήρθε και από αλλού. Το 2006 το Channel 4 την έβαλε πέμπτη στη λίστα με τις 50 καλύτερες κωμωδίες, και ο Chris Rock την έχει πει την πιο αστεία ταινία που έχει δει.

Η θέση της στην ιστορία φαίνεται καλύτερα στα ρεκόρ με R. Ήταν η πρώτη αμερικανική animated ταινία με PG-13 ή R στα σινεμά ύστερα από 17 χρόνια, από το “The Plague Dogs” του 1982, και το πρώτο animated φιλμ της Paramount με αυτό τον χαρακτηρισμό. Ήταν επίσης η πρώτη computer-animated ταινία με R στις αίθουσες και έμεινε μόνη της σε αυτή την κατηγορία μέχρι το “Terkel In Trouble” του 2004. Για τη Warner Bros. ήταν η δεύτερη μετά το “Hey Good Lookin’” του 1982, και για το Comedy Central η μόνη animated ταινία που βγήκε ποτέ στα σινεμά.
Ποιοι αστικοί μύθοι συνοδεύουν την ταινία από το 1999;
Ο πιο γνωστός αφορά τα εισιτήρια. Οι δημιουργοί και οι φαν αστειεύονταν ότι το μεγαλύτερο μέρος του κοινού ήταν κάτω από 17 και έκοβε εισιτήριο για το PG-13 “Wild Wild West” για να χωθεί τελικά στην αίθουσα του South Park, μια ιστορία τόσο γνωστή που η σειρά τη σατίρισε σε επεισόδιο. Το αστείο είχε βάση, αφού οι αίθουσες ανέφεραν πολλές αποτυχημένες απόπειρες ανήλικων να μπουν, ακριβώς όπως κάνουν οι ήρωες στην αρχή της ταινίας. Ένας άλλος μύθος, ότι το φιλμ απαγορεύτηκε στο Ιράκ, δεν ισχύει, γιατί η χώρα δεν έπαιζε τότε καθόλου ξένες ταινίες.
Στη Βρετανία η ιστορία με τις ηλικίες γύρισε ανάποδα. Ο Cartman λέει τη λέξη που ξεκινά από c στη μάχη με τον Saddam ακριβώς για να εξασφαλίσει την αυστηρότερη κατηγορία σε κάθε χώρα. Το BBFC είχε χαλαρώσει λίγους μήνες νωρίτερα τον σχετικό κανόνα και έδωσε στην ταινία 15, κάτι που ενόχλησε τους δημιουργούς. Στο Χονγκ Κονγκ το σχέδιο πέτυχε, αφού η ταινία μπήκε στην Category III, την πιο αυστηρή κατηγορία της χώρας.
Ποια easter eggs κρύβονται στο “South Park: Bigger, Longer & Uncut”;
Αρκετά, και τα πιο ωραία είναι προσωπικά. Οι δημιουργοί έδωσαν στην οικογένεια του Stan τα ονόματα της οικογένειας του Parker, τον Randy, τη Sharon και τη Shelley, και στους γονείς του Kyle, τον Gerald και τη Sheila, τα ονόματα των γονιών του Stone. Η αφίσα στο γραφείο του Mr. Mackey γράφει «Get High On Pottery», μια συμβουλή που ένας καθηγητής του Stone είχε δώσει στα σοβαρά στο λύκειο. Κάποιοι στρατιώτες στο φόντο λέγονται Wright, Floyd και Mason, για χάρη των Pink Floyd.

Η Κόλαση έχει τα δικά της μυστικά. Η πινακίδα στην είσοδο του Παραδείσου γράφει πληθυσμό 1.656 και της Κόλασης έναν δωδεκαψήφιο αριθμό που ανεβαίνει συνέχεια. Καθώς ο Kenny πέφτει προς τα κάτω, τον προσπερνούν δαίμονες με τα πρόσωπα των Hitler, Gandhi, George Burns, John Wayne Gacy και James Stewart. Πάνω από το κρεβάτι του Σατανά κρέμεται ένα πορτρέτο του Skeet Ulrich, και το σκάφος του ονομάζεται S.S. Manhandler.
Μερικά αστεία κρύβονται στη δομή της ίδιας της ταινίας. Το ρολόι του The Mole γράφει «Third Act: The Ticking Clock», ένα κλείσιμο του ματιού στους κανόνες σεναρίου που η ταινία ακολουθεί κατά γράμμα. Στο γραφείο του Clinton, τη στιγμή που υπογράφει την κήρυξη του πολέμου, υπάρχει ένα χαρτί με είδη πούρων, και στους τίτλους τέλους ο Saddam Hussein και ο Σατανάς φέρονται να υποδύονται τον εαυτό τους, με τις φωνές του Stone και του Parker. Από τους βασικούς χαρακτήρες λείπει μόνο ο Tweek, και ο Stan, που ξερνάει πέντε φορές, σχεδόν δεν βρίζει σε όλη την ταινία.
Θα γίνει ποτέ δεύτερη ταινία South Park;
Μάλλον όχι σύντομα. Φήμες για sequel κυκλοφορούσαν ως το 2011 και κάποιοι φαν βλέπουν ως άτυπη συνέχεια την τριλογία “Imaginationland” του 2007, που κυκλοφόρησε αργότερα και ως ενιαία ταινία. Ο Parker και ο Stone έχουν πει ότι, αν γίνει ποτέ δεύτερη ταινία, πιθανότατα θα είναι το φινάλε της σειράς. Στα χαρτιά ο δρόμος είναι πιο καθαρός από ποτέ. Η Warner Bros. κρατούσε δικαίωμα συμπαραγωγής για συνέχειες μέχρι το 2013, όταν το παραχώρησε στην Paramount για να μπει στο “Interstellar”, και από τον Οκτώβριο του 2026, με την εξαγορά της Warner Bros. Discovery από την Paramount Skydance, όλα τα δικαιώματα ανήκουν στην ίδια εταιρεία, τη Skydance.
Το DNA του φιλμ φαίνεται καθαρά στη μετέπειτα δουλειά τους. Το “The Book Of Mormon”, το μιούζικαλ που σάρωσε τα Tony, έχει το ίδιο χιούμορ, την ίδια αγάπη για το Broadway και ένα τραγούδι, το “Man Up”, που κλείνει το μάτι στο “One Day More”, όπως κάποτε το “La Resistance”. Η ταινία φτιάχτηκε σαν αποχαιρετισμός από δύο ανθρώπους που περίμεναν την ακύρωση και έγινε το σημείο όπου όλοι κατάλαβαν τι μπορούν να κάνουν. Η σειρά, άλλωστε, παίζει ακόμα.



