Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Ο Γιώργος Κόλλιας, drummer των Nile από το 2004, θεωρείται από πολλούς συναδέλφους του σημείο αναφοράς για το σύγχρονο extreme metal. Συγκεντρώσαμε λοιπόν τι λένε γι' αυτόν ξένοι drummer και μουσικοί, από τους Revocation και τους Dying Fetus μέχρι τη Hudson Music και τον ιδρυτή των Nile. Όλοι τους βλέπουν στον Κορίνθιο κάτι περισσότερο από έναν γρήγορο drummer.
- Έχει διδάξει ως guest instructor στο Big Drum Bonanza του Thomas Lang, μαζί με τους Virgil Donati και Stanton Moore.
- Ο Ash Pearson τον έβαλε στη λίστα του με τους 50 καλύτερους metal drummer όλων των εποχών για το Drumeo.
- Η είσοδός του στους Nile το 2004 έγινε με σύσταση του Derek Roddy, πρώην drummer της ίδιας μπάντας.
Αν ρωτάτε εμένα, ο Γιώργος Κόλλιας είναι ίσως ο κορυφαίος drummer του ακραίου ήχου αυτή τη στιγμή, και ένας από τους κορυφαίους γενικότερα. Ο Κορίνθιος που κάθεται πίσω από τα τύμπανα των Nile από το 2004 έχει ηχογραφήσει επτά δίσκους μαζί τους, από το “Annihilation Of The Wicked” και μετά. Έχει γυρίσει τον κόσμο με περιοδείες, σεμινάρια και δικά του drum camps. Για μένα το θέμα είναι λυμένο εδώ και χρόνια. Τον ακούω, τον έχω δει live και δεν χρειάζομαι πολλά για να πειστώ.
Ξέρω όμως πώς ακούγεται αυτό. Είναι Έλληνας, είναι «δικός μας», και μπορεί να με πιάνει το οπαδικό και να υπερβάλλω. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Δεν έχω ιδέα από τύμπανα. Δεν μπορώ να σας εξηγήσω τι κάνει το δεξί του πόδι στα 250 BPM, ούτε γιατί ένα blast beat είναι πιο δύσκολο από ένα άλλο. Θα καταφύγω λοιπόν σε κάτι που στη ρητορική δεν θεωρείται και το πιο τίμιο επιχείρημα, την επίκληση στην αυθεντία. Θα δούμε τι έχουν πει για αυτόν drummers που δεν είναι Έλληνες, ξέρουν να παίζουν και εξηγούν γιατί είναι τόσο καλός.
Το μέτρο σύγκρισης
Ξεκινάμε με τον Ash Pearson, drummer των Revocation και παλιότερα των 3 Inches Of Blood. Όταν έφτιαξε για το Drumeo τη λίστα του με τους 50 καλύτερους metal drummer όλων των εποχών, έγραψε για τον Γιώργο Κόλλια ότι «είναι το μέτρο σύγκρισης για το extreme metal drumming», ότι το παίξιμό του με τους Nile είναι όσο γρήγορο και άγριο γίνεται, και ότι live είναι θέαμα. Δεν σταμάτησε στην ταχύτητα. Πρόσθεσε ότι έχει και πολύ καλή τεχνική στη jazz και στο fusion, ότι είναι εξαιρετικός δάσκαλος και ότι έχει βγάλει δική του μουσική και εκπαιδευτικά DVD το οποία οποιοσδήποτε ασχολείται με το drumming καλό θα είναι να τα δει.

Πιο σύντομος ήταν ο Kevin Talley, από τους πιο περιζήτητους session drummer του death metal, με θητεία σε Dying Fetus, Misery Index και Suffocation. Σε μια συνέντευξη του ζήτησαν να πει αν το προσωπικό στυλ βοηθάει έναν drummer. Απάντησε ότι κάθε ιδιαίτερο στυλ βοηθάει, και έφερε για παράδειγμα τον Έλληνα: «Κοιτάξτε τον George Kollias των Nile… Είναι τρελό αυτό που κάνει!» Όταν ένας drummer τέτοιου βεληνεκούς σε φέρνει για παράδειγμα χωρίς να τον ρωτήσουν, κάτι λέει.
Πέρα από τα BPM
Ο πιο εύκολος τρόπος να υποτιμήσεις έναν extreme metal drummer είναι να πεις ότι απλώς χτυπάει γρήγορα. Σε αυτό απαντά ο AJ Viana των Cognitive και των Hath, στην έρευνα του Consequence όπου 65 drummer διάλεξαν τους αγαπημένους τους. Εξήγησε ότι στην ακραία μουσική είναι πολύ εύκολο να βρεις μερικά grooves και fills και να γυρίζεις συνέχεια σε αυτά, επειδή είναι βολικά. Κατά τη γνώμη του, ο Γιώργος Κόλλιας κάνει το αντίθετο και δείχνει τη δημιουργικότητα και την ικανότητά του σε κάθε κομμάτι των Nile, χωρίς ποτέ να το παρακάνει. Η ταχύτητα δηλαδή είναι μόνο η αρχή.
Στο ίδιο πνεύμα μίλησε και ο Joe Bergamini, drummer και Senior Drum Editor της Hudson Music, της εταιρείας που κυκλοφόρησε τα εκπαιδευτικά DVD “Intense Metal Drumming”. Σύμφωνα με τον Bergamini, ο Κόλλιας διαλύει την προκατάληψη ότι οι metal drummer δεν έχουν τη μουσική καλλιέργεια και τις ικανότητες που έχουν drummer άλλων ειδών. Πρόσθεσε ότι δεν είναι μόνο ένας απίστευτος παίκτης, αλλά και ένας ενθουσιώδης και αποτελεσματικός δάσκαλος, που βοηθά drummer κάθε ύφους να ελέγχουν καλύτερα το drum set.
Όταν μιλάνε οι κινήσεις
Μερικές φορές οι κινήσεις λένε περισσότερα από τα λόγια. Το 2004 οι Nile έψαχναν drummer, και πριν καν φτάσουν στη Μεσόγειο ήρθε η σύσταση. Ο Karl Sanders έχει διηγηθεί ότι τον Γιώργο τον πρότεινε ο Derek Roddy, ο οποίος είχε παίξει ο ίδιος στους Nile. Θυμήθηκε τότε ότι είχε δει τους Sickening Horror να ανοίγουν για τους Nile σε μια συναυλία στην Αθήνα. Τον τσέκαραν και είδαν ότι ήταν πολύ ταλαντούχος και μπορούσε άνετα να παίξει τα κομμάτια τους. Ένας από τους πιο σεβαστούς drummer του χώρου έδωσε ουσιαστικά τη θέση του σε έναν άγνωστο Έλληνα.

Ο Thomas Lang, ο Αυστριακός που πολλοί θεωρούν από τους πιο τεχνικούς drummer στον κόσμο, τον κάλεσε στο δικό του Big Drum Bonanza. Εκεί ο Γιώργος δίδαξε ως guest instructor δίπλα σε ονόματα όπως οι Stanton Moore, Virgil Donati, Jon Dette των Anthrax και Slayer και Dave Elitch των Mars Volta. Το πιο ωραίο είναι ότι ο ίδιος ο Κόλλιας θεωρεί τον Lang μεγαλύτερο από αυτόν. Έχει πει ότι «όλοι μιλάνε για τα δικά μου πόδια κι εγώ μιλάω για τα πόδια του Thomas, γιατί μπορεί να κάνει τα πάντα». Ο σεβασμός πάει και από τις δύο πλευρές.
Τελευταίος μιλάει ο άνθρωπος που τον βλέπει από κοντά πάνω από είκοσι χρόνια. Ο Karl Sanders δεν παίζει τύμπανα, έφτιαξε όμως τους Nile και έχει δουλέψει με μερικούς από τους καλύτερους drummer του death metal. Στο Blabbermouth δήλωσε ευγνώμων που δουλεύει με τον Γιώργο, τον είπε σπουδαίο τύπο και σπουδαίο παίκτη και ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να φανταστεί τους Nile χωρίς αυτόν. Αν έρθει ποτέ εκείνη η μέρα, δεν θέλει να ψάξει άλλον drummer. Για τον ιδρυτή των Nile, ο Γιώργος Κόλλιας δεν αντικαθίσταται.
Λοιπόν, είναι;
Δεν θα προσποιηθώ ότι έγινα ξαφνικά ειδικός. Έχω μπροστά μου έναν drummer των Revocation που τον λέει μέτρο σύγκρισης, έναν από τους πιο περιζήτητους session drummer του death metal που τον λέει εξωπραγματικό, και έναν εκδότη που τον βάζει δίπλα σε drummer κάθε είδους. Έχω ακόμα τον Derek Roddy που τον έστειλε στους Nile, τον Thomas Lang που τον κάλεσε να διδάξει δίπλα του και τον Karl Sanders που δεν θέλει να ακούσει για άλλον. Κανείς τους δεν είναι Έλληνας και κανείς τους δεν είχε λόγο να τον υπερβάλει. Αν με πιάνει το οπαδικό, τουλάχιστον δεν είμαι μόνος μου.



