Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Το δεύτερο μέρος του αφιερώματος του DEPART εξετάζει πέντε ταινίες τρόμου και τις πραγματικές υποθέσεις από τις οποίες προέκυψαν. Πρόκειται για τα “The Texas Chain Saw Massacre”, “Scream”, “The Entity”, “Verónica” και “The Strangers”. Οι ιστορίες καλύπτουν 35 χρόνια, δύο ηπείρους και τρία είδη τρόμου, το slasher, το παραφυσικό και το home invasion. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται τι κράτησε ο σκηνοθέτης από την υπόθεση και τι πρόσθεσε το σενάριο. Μια από αυτές ξεκίνησε από ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ και ένα παράθυρο που βρέθηκε ανοιχτό.
- Τι τεκμηριώνεται και τι όχι: Οι φόνοι του Gein και του Rolling έχουν ομολογίες και δικαστικές αποφάσεις. Οι υποθέσεις Bither και Vallecas στηρίζονται σε μαρτυρίες ερευνητών και αστυνομικών, με τον ίδιο τον επιθεωρητή του Vallecas να δηλώνει αργότερα σκεπτικιστής.
- Οι πέντε ταινίες και οι πηγές τους: Leatherface και Ed Gein (Wisconsin, 1957), Ghostface και Danny Rolling (Florida, 1990), Carla Moran και Doris Bither (California, 1974), “Verónica” και φάκελος Vallecas (Μαδρίτη, 1991-1992), “The Strangers” και παιδική εμπειρία του Bryan Bertino.
- Πόσο πιστές είναι στην πραγματικότητα: Καμία δεν αναπαριστά την υπόθεσή της όπως έγινε. Ο Gein δεν είχε αλυσοπρίονο ούτε οικογένεια, ο Ghostface δανείστηκε από τον Rolling μόνο τον φόβο της εισβολής, και ο Bertino δεν έχει συνδέσει ποτέ την ταινία του με το Keddie.
Οι ταινίες τρόμου βασισμένες σε αληθινά γεγονότα δεν χωράνε σε μία λίστα. Στο πρώτο μέρος σταθήκαμε σε εξορκισμούς, στοιχειωμένα σπίτια και εφιάλτες που σκότωναν στον ύπνο. Αυτή τη φορά, τα αληθινά γεγονότα μάς πάνε σε μια φάρμα του Wisconsin, σε μια φοιτητούπολη της Florida, σε ένα διαμέρισμα της Μαδρίτης, σε ένα σπίτι της Καλιφόρνια και σε μια γειτονιά του Τέξας. Κάποιες ταινίες κράτησαν σχεδόν όλη την πραγματική υπόθεση και άλλες μόνο μια εικόνα που δεν έφευγε από το μυαλό του δημιουργού τους. Όσοι έχασαν την αρχή θα βρουν εδώ τις πρώτες πέντε ταινίες τρόμου βασισμένες σε αληθινά γεγονότα.
Ποιος ήταν ο άνθρωπος πίσω από τον Leatherface;
Τον Νοέμβριο του 1957, η αστυνομία του Plainfield στο Wisconsin μπήκε στη φάρμα του Ed Gein ψάχνοντας την Bernice Worden, ιδιοκτήτρια του σιδηροπωλείου της πόλης. Βρήκε το σώμα της και μαζί έπιπλα, μπολ και μάσκες φτιαγμένα από ανθρώπινο δέρμα και οστά. Ο Gein ομολόγησε δύο φόνους και παραδέχτηκε ότι για χρόνια άνοιγε τάφους στα νεκροταφεία της περιοχής. Αλυσοπρίονο δεν υπήρξε ποτέ, ούτε οικογένεια κανιβάλων. Τα αληθινά γεγονότα αφορούσαν έναν μοναχικό άντρα που ζούσε δίπλα σε σφραγισμένα δωμάτια, όπως τα είχε αφήσει η νεκρή μητέρα του.

Ο Tobe Hooper είχε ακούσει την ιστορία παιδί, από συγγενείς στο Wisconsin, και το 1974 την έκανε “The Texas Chain Saw Massacre”. Η ιδέα για το αλυσοπρίονο του ήρθε σε ένα γεμάτο πολυκατάστημα λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1972, όταν έψαχνε τρόπο να ανοίξει δρόμο μέσα στο πλήθος. Τα γυρίσματα έγιναν το καλοκαίρι του 1973 στον καύσωνα του Texas, με ελάχιστα χρήματα και τον Gunnar Hansen να λιώνει πίσω από τη μάσκα. Από τα ίδια αληθινά γεγονότα βγήκαν ο Norman Bates του “Psycho” και ο Buffalo Bill του “The Silence Of The Lambs”.
Ποια αληθινά γεγονότα οδήγησαν στο “Scream”;
Μέσα σε τέσσερις μέρες τον Αύγουστο του 1990, ο Danny Rolling σκότωσε πέντε φοιτητές στο Gainesville της Florida. Έμπαινε νύχτα στα διαμερίσματά τους και η πόλη πάγωσε. Τα μαθήματα ακυρώθηκαν, πολλοί φοιτητές γύρισαν στα σπίτια των γονιών τους και όσοι έμειναν κοιμόντουσαν με βάρδιες. Ο Τύπος τον ονόμασε Gainesville Ripper. Πιάστηκε τον Σεπτέμβριο για μια ληστεία, δήλωσε ένοχος το 1994 και εκτελέστηκε το 2006.
Τέσσερα χρόνια μετά τους φόνους, ο άγνωστος τότε σεναριογράφος Kevin Williamson είδε ένα ντοκιμαντέρ για τα αληθινά γεγονότα του Gainesville, την ώρα που πρόσεχε το σπίτι ενός φίλου. Πρόσεξε ένα παράθυρο που δεν θυμόταν να έχει ανοίξει, πήρε ένα μαχαίρι από την κουζίνα και έψαξε όλα τα δωμάτια με το τηλέφωνο στο αυτί. Το σενάριο γράφτηκε σε τρεις μέρες με τίτλο “Scary Movie”. Ο Wes Craven το γύρισε το 1996 ως “Scream” και σκότωσε την Drew Barrymore, το πιο γνωστό όνομα του cast, ήδη από την εναρκτήρια σκηνή.
Tι έζησε η Doris Bither πριν γίνει “The Entity”;
Το 1974, η Doris Bither, μητέρα τεσσάρων παιδιών από το Culver City της California, πλησίασε δύο ερευνητές του UCLA σε ένα βιβλιοπωλείο. Τους είπε ότι αόρατες παρουσίες της επιτίθενται μέσα στο σπίτι της και ότι τα παιδιά της είχαν δει τα ίδια. Οι Barry Taff και Kerry Gaynor πέρασαν εκεί περίπου δέκα εβδομάδες με κάμερες και βοηθούς. Μίλησαν για φωτεινά τόξα πάνω από το κρεβάτι της και για αντικείμενα που εκτοξεύονταν, χωρίς να δώσουν ποτέ οριστική εξήγηση για τα αληθινά γεγονότα που κατέγραψαν.

Η υπόθεση έγινε μυθιστόρημα από τον Frank De Felitta το 1978 και ταινία από τον Sidney J. Furie, με την Barbara Hershey στον ρόλο της Carla Moran. Το “The Entity” γυρίστηκε το 1981 και στηρίχτηκε περισσότερο στον ήχο παρά στα εφέ, με τη μουσική του Charles Bernstein να σφυροκοπάει σε κάθε επίθεση. Ο Martin Scorsese το έβαλε τέταρτο στη λίστα με τις έντεκα πιο τρομακτικές ταινίες που έχει δει.
Ποια αστυνομική αναφορά ενέπνευσε το “Verónica”;
Μαθήτρια από το Vallecas της Μαδρίτης, η Estefanía Gutiérrez Lázaro πήρε μέρος σε μια συνεδρία ouija στο σχολείο της. Τους επόμενους μήνες είχε κρίσεις και έλεγε ότι βλέπει σκιές γύρω από το κρεβάτι της. Πέθανε σε νοσοκομείο το καλοκαίρι του 1991, χωρίς σαφή ιατρική εξήγηση. Τη νύχτα της 27ης Νοεμβρίου 1992 οι γονείς της κάλεσαν την αστυνομία. Ο επιθεωρητής José Pedro Negri έγραψε για μια κλειδωμένη ντουλάπα που άνοιξε μόνη της και έναν σταυρό που έπεφτε ξανά και ξανά. Τα αληθινά γεγονότα του Vallecas θεωρούνται η μόνη επίσημη αναφορά της ισπανικής αστυνομίας που περιγράφει ανεξήγητα φαινόμενα.
Ο Paco Plaza, ένας από τους δύο σκηνοθέτες του “[REC]”, μετέφερε την ιστορία στο 1991 και την έκλεισε σε τρεις μέρες γύρω από μια έκλειψη ηλίου. Η πρωτοεμφανιζόμενη Sandra Escacena παίζει μια 15χρονη που μεγαλώνει σχεδόν μόνη της τρία μικρότερα αδέρφια. Το “Verónica” βγήκε το 2017 στην Ισπανία και λίγους μήνες μετά έφτασε στο Netflix, όπου θεατές δήλωναν ότι δεν άντεξαν να το δουν ως το τέλος.
Ποιο χτύπημα στην πόρτα γέννησε το “The Strangers”;
Στα οκτώ του, ο Bryan Bertino έμεινε ένα βράδυ μόνος με την 11χρονη αδερφή του όταν κάποιοι χτύπησαν την πόρτα. Εκείνη άνοιξε και οι άγνωστοι ρώτησαν για ένα άτομο που δεν έμενε εκεί. Αργότερα έμαθε ότι χτυπούσαν τα σπίτια της γειτονιάς και έκλεβαν όσα έβρισκαν άδεια. Δίπλα σε αυτή την ανάμνηση έβαλε τα αληθινά γεγονότα της οικογένειας Manson, όπως τα διάβασε στο “Helter Skelter”. Αρκετοί βλέπουν στην ταινία και τους ανεξιχνίαστους φόνους του Keddie το 1981, κάτι που ο ίδιος δεν έχει επιβεβαιώσει.

Το “The Strangers” του 2008 κλείνει τη Liv Tyler και τον Scott Speedman σε ένα απομονωμένο εξοχικό, με τρεις μασκοφόρους απέξω. Κανένα κίνητρο, καμία εξήγηση, μόνο η απάντηση ότι το ζευγάρι έτυχε να είναι σπίτι. Με budget 9 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία ξεπέρασε τα 80 στο παγκόσμιο box office και γέννησε sequel και νέα τριλογία. Ωστόσο, η δύναμή της μένει σε εκείνη την ατάκα, που θυμίζει ότι τα αληθινά γεγονότα σπάνια έρχονται με αιτιολογία.



