Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Το “Child’s Play” του Tom Holland κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1988 και σύστησε στο κοινό τον Chucky, μια κούκλα που κουβαλά την ψυχή ενός serial killer από το Σικάγο. Το σενάριο ξεκίνησε ως σάτιρα για τη διαφήμιση παιχνιδιών, πέρασε από τα χέρια τεσσάρων σεναριογράφων, άλλαξε δύο φορές τίτλο και κατέληξε σε μια σοβαρή ταινία τρόμου με ενήλικες πρωταγωνιστές.
- Τι άφησε πίσω της η ταινία; Ένα franchise που ζει ακόμα, με ριμέικ το 2019, την τηλεοπτική σειρά “Chucky” του Don Mancini από το 2021 και παρωδίες σε σειρές όπως οι “The Simpsons”.
- Τι είναι το “Child’s Play” (1988); Αμερικανική ταινία τρόμου της MGM σε σκηνοθεσία Tom Holland και η πρώτη από τις επτά ταινίες της αρχικής σειράς του Chucky, που έκλεισε με το “Cult Of Chucky” το 2017.
- Ποιος είναι ο Chucky; Ο Charles Lee Ray, γνωστός ως Lakeshore Strangler, serial killer του Σικάγο με την ερμηνεία και τη φωνή του Brad Dourif, που μεταφέρει την ψυχή του σε μια κούκλα Good Guy με ένα ξόρκι βουντού.
Στα αρχαία ελληνικά, η γλήνη ήταν η κόρη του ματιού, η μικρή μορφή που βλέπεις όταν κοιτάς κάποιον από πολύ κοντά. Η ίδια λέξη σήμαινε και την κούκλα. Από εκεί ο γιατρός James Briscoe έφτιαξε τον όρο glenophobia, για να περιγράψει έναν ασθενή που φοβόταν τις κούκλες. Ο πιο διαδεδομένος όρος, pediophobia, έρχεται από το παιδίον. Για έναν φόβο που όλοι θεωρούμε παιδικό, η ιατρική χρειάστηκε δύο λέξεις με ελληνικές ρίζες. Το σινεμά χρειάστηκε μία ταινία, το “Child’s Play” του Tom Holland, για να του δώσει πρόσωπο.
Για να μετρήσει ως φοβία, ο φόβος πρέπει να είναι επίμονος, έντονος και δυσανάλογος με τον πραγματικό κίνδυνο. Οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν απλώς αμηχανία μπροστά σε ένα πρόσωπο που μοιάζει ανθρώπινο χωρίς να είναι. Τα μάτια είναι συνήθως το πρόβλημα, γιατί μένουν ακίνητα, κοιτάζουν χωρίς να ανοιγοκλείνουν και θυμίζουν μάτια νεκρού. Μαλλιά, δάχτυλα και άκρα συμπληρώνουν τη λίστα, μαζί με την παλιά ιδέα ότι ένα παιχνίδι που πετάξαμε μπορεί κάποτε να ζητήσει τον λογαριασμό.
Στις 9 Νοεμβρίου 1988, το Hollywood πήρε αυτή την αμηχανία και της έδωσε όνομα, κόκκινα μαλλιά και σαλοπέτα. Η ταινία βγήκε στις αίθουσες την ίδια ημερομηνία που δείχνει στην πρώτη της σκηνή, τη νύχτα που ένας δολοφόνος περνά μέσα σε μια κούκλα. Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, ο Chucky παραμένει ο πιο γνωστός ένοικος παιδικού δωματίου στην ιστορία του τρόμου.
Ένας κεραυνός σε κατάστημα παιχνιδιών: η υπόθεση του “Child’s Play”
Όλα ξεκινούν σε ένα κλειστό κατάστημα παιχνιδιών του Σικάγο. Ο serial killer Charles Lee Ray (Brad Dourif), τραυματισμένος και εγκαταλελειμμένος από τον συνεργό του, Eddie Caputo, κρύβεται ανάμεσα στα ράφια με τον ντετέκτιβ Mike Norris (Chris Sarandon) στο κατόπι του. Πριν ξεψυχήσει, πιάνει μια κούκλα Good Guy και λέει ένα ξόρκι βουντού. Ένας κεραυνός χτυπά το κτίριο, το μαγαζί τινάζεται στον αέρα και η ψυχή του Ray περνά στο πλαστικό σώμα.
Λίγο αργότερα, η χήρα Karen Barclay (Catherine Hicks) δεν έχει τα 100 δολάρια για το δώρο που ζητά ο εξάχρονος γιος της, Andy (Alex Vincent). Βρίσκει την κούκλα φθηνά από έναν πλανόδιο στο στενό πίσω από το πολυκατάστημα όπου δουλεύει. Η κούκλα συστήνεται ως Chucky. Το ίδιο βράδυ, η φίλη της Maggie (Dinah Manoff), που κρατά τον Andy, πέφτει από το παράθυρο της κουζίνας μετά από ένα χτύπημα με σφυρί.
Ο Andy λέει ότι φταίει ο Chucky. Κανείς δεν τον πιστεύει, ούτε η μητέρα του ούτε ο Norris, που βλέπει στο παιδί τον βασικό ύποπτο. Η Karen πείθεται όταν καταλαβαίνει ότι η κούκλα μιλούσε όλο αυτό το διάστημα χωρίς μπαταρίες. Από εκεί και πέρα η ταινία τρέχει με χρονόμετρο. Για να γλιτώσει από το πλαστικό, ο Ray πρέπει να περάσει την ψυχή του στον πρώτο άνθρωπο στον οποίο αποκαλύφθηκε, δηλαδή στον Andy.
Από σάτιρα για τις διαφημίσεις σε ταινία τρόμου: ποιος έγραψε τον Chucky;
Τον Chucky τον έγραψε πρώτος ο Don Mancini, ένας νεαρός φοιτητής κινηματογράφου που ήθελε να σατιρίσει το μάρκετινγκ που στοχεύει τα παιδιά. Το πρώτο προσχέδιο ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 1985. Εκεί η κούκλα λεγόταν Buddy, ζωντάνευε όταν ο Andy ανακάτευε το αίμα του με το δικό της και σκότωνε όποιον στεκόταν απέναντι στο παιδί. Ήταν ένα πιο ψυχολογικό κείμενο, με τον Buddy να κινείται μόνο τη νύχτα, όσο ο Andy κοιμόταν.
Ο Mancini πήρε ιδέες από τις κούκλες My Buddy της Hasbro, που φορούσαν κι αυτές σαλοπέτα και ριγέ μπλούζα, και από δύο κλασικές κούκλες της τηλεόρασης. Η πρώτη ήταν η Talky Tina από το επεισόδιο “Living Doll” του “The Twilight Zone”. Η δεύτερη ήταν ο πολεμιστής Zuni του “Trilogy Of Terror” του 1975. Στο σενάριο περιέγραφε με ακρίβεια κόκκινα μαλλιά, μπλε μάτια, φακίδες, κόκκινα αθλητικά και ύψος γύρω στα εξήντα εκατοστά.
Το κείμενο πέρασε από πολλά χέρια. Ο John Lafia έγραψε τη δική του εκδοχή και ήταν εκείνος που βρήκε το όνομα Chucky, μαζί με τις έτοιμες φράσεις της κούκλας. Του φαινόταν ότι το Charles δεν ταιριάζει σε παιχνίδι και ότι το Charlie ακουγόταν παλιό, οπότε κατέληξε στο υποκοριστικό. Ο Holland ξαναδούλεψε το σενάριο και ο Howard Franklin έβαλε το χέρι του χωρίς να πάρει ποτέ credit. Κατά την εκτίμηση του Mancini, στην τελική ταινία έμεινε περίπου το μισό από τις ιδέες του.
Τρεις δολοφόνοι σε ένα όνομα: Aπό πού βγήκε ο Charles Lee Ray
Από τρεις διαβόητους Αμερικανούς. Το Charles έρχεται από τον Charles Manson, το Lee από τον Lee Harvey Oswald, τον δολοφόνο του John F. Kennedy, και το Ray από τον James Earl Ray, που σκότωσε τον Martin Luther King Jr. Ο κακός της ταινίας κουβαλά στο όνομά του τρία από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της αμερικανικής ιστορίας. Ο Holland του έδωσε και συνεργό, τον Eddie Caputo, επηρεασμένος από τους Hillside Stranglers, τους δύο ξαδέρφους που σκότωναν μαζί στο Los Angeles.
Η διαμάχη για το ποιος έγραψε τι έφτασε σε απειλές για μήνυση, με αποτέλεσμα ο Mancini και ο Lafia να μείνουν εκτός πλατό. Ο τίτλος άλλαξε κι αυτός δύο φορές. Η ταινία λεγόταν αρχικά “Batteries Not Included”, μέχρι που μαθεύτηκε ότι ο Steven Spielberg ετοίμαζε ταινία με τον ίδιο τίτλο. Ακολούθησε το “Blood Buddy”, που έδειχνε ξεκάθαρα προς τη My Buddy, και στο τέλος έμεινε το “Child’s Play”.
Τα εξωτερικά πλάνα γυρίστηκαν στο Σικάγο και όλη η ιστορία εξελίσσεται μέσα σε τρεις μέρες. Το κατάστημα της αρχής ήταν ένα κλειστό κινέζικο εστιατόριο στη γωνία Wabash και Van Buren, και ο Sarandon λέει τη διασταύρωση στον ασύρματο όταν ζητά ενισχύσεις. Στα ράφια φαίνονται παιχνίδια της εποχής, όπως το Ecto-1 των Ghostbusters. Οι Barclay μένουν στο Brewster Building, ένα από τα πιο γνωστά κτίρια της πόλης, που εμφανίζεται και στο “Running Scared” του 1986.
Κούκλα, ηθοποιός ή μηχανή; Πώς ζωντάνεψε ο Chucky
Με όλα αυτά μαζί. Ο Kevin Yagher έφτιαξε την κούκλα από τις περιγραφές του Mancini και επέβλεψε τα ειδικά εφέ. Υπήρχαν διαφορετικά animatronics για κάθε ανάγκη, ένα που περπατούσε, ένα για τα ξεσπάσματα και ένα σταθερό, με τις εκφράσεις να ελέγχονται από χειριστή που φορούσε ειδικό μηχανισμό στο δικό του πρόσωπο. Όσο προχωρά η ταινία, το πρόσωπο του Chucky γίνεται πιο ανθρώπινο και στο τελευταίο μέρος η γραμμή των μαλλιών του έχει αρχίσει να υποχωρεί.
Στις σκηνές όπου ο Chucky έπρεπε να τρέξει ή να παλέψει, τον ρόλο έπαιρναν παιδιά ή ηθοποιοί μικρού αναστήματος. Στον διάδρομο, πίσω από τη Maggie, αυτή που τρέχει είναι η μικρότερη αδερφή του Alex Vincent. Για τη σκηνή στο τζάκι προσέλαβαν τον Ed Gale, που ήταν περίπου 30% ψηλότερος από την κούκλα, και η παραγωγή έχτισε ένα σαλόνι 30% μεγαλύτερο από το κανονικό για να βάλει φωτιά στον ίδιο τον Gale.
Ο Yagher και η Catherine Hicks γνωρίστηκαν στο πλατό και παντρεύτηκαν λίγο αργότερα. Ο Brad Dourif ηχογράφησε όλους τους διαλόγους του Chucky πριν από τα γυρίσματα, ώστε το στόμα της κούκλας να ακολουθεί τις λέξεις, και γι’ αυτό σπάνια βρισκόταν στο πλατό. Οι δύο άντρες που μοιράστηκαν τον Chucky για τρεις δεκαετίες γνωρίστηκαν από κοντά μόλις τον Μάιο του 2018, σε ένα συνέδριο ταινιών τρόμου.
Ποιος δίνει φωνή στον Chucky και ποιοι πέρασαν από το στούντιο;
Τη φωνή την έδωσε ο Brad Dourif, που είχε δουλέψει με τον Holland ένα χρόνο νωρίτερα στο “Fatal Beauty”. Για τον ρόλο ακούστηκαν και ονόματα όπως οι John Lithgow και Gary Oldman. Ο Holland είχε προσλάβει αρχικά την Jessica Walter, γιατί πίστευε ότι μια γυναικεία φωνή μέσα σε μια αγορίστικη κούκλα θα ανατρίχιαζε το κοινό. Οι ηχογραφήσεις της έγιναν κανονικά και κατέληξαν στο συρτάρι, αφού ο Mancini τις βρήκε υπερβολικά αποσπαστικές.
Όταν ο Dourif μπήκε στο στούντιο, έφερε μαζί του κάτι γνώριμο. Ο ίδιος έχει πει ότι η φωνή του Chucky ήταν απλώς η μίμηση που έκανε στον Jack Nicholson, με τον οποίο είχε παίξει στο “One Flew Over The Cuckoo’s Nest”. Η φιλική φωνή της κούκλας, εκείνη που λέει «Hi, I‘m Chucky, and I‘m your friend to the end!», ανήκει στον μικρό Edan Gross. Ο Gross ήταν ήδη η φωνή του Corky, μιας κούκλας της εταιρείας Playmates που μιλούσε στα παιδιά και που ήταν ένα από τα πρότυπα για τις Good Guy.
Μια ιστορία από το στούντιο δείχνει πόσο πειστικός ήταν ο Dourif. Την ώρα που ηχογραφούσε τις κραυγές του Chucky για τη σκηνή στο τζάκι, η εφτάχρονη κόρη του, Fiona, είχε μπει στο δωμάτιο χωρίς να την πάρει κανείς είδηση και έβαλε τα κλάματα από τον τρόμο. Χρόνια αργότερα, η Fiona Dourif μπήκε κι εκείνη στη σειρά, με ρόλους στο “Curse Of Chucky” και στην τηλεοπτική σειρά “Chucky”.
Το παιδί που δεν πίστευε κανείς: Γιατί το “Child’s Play” κρύβει τον Chucky για μισή ώρα;
Γιατί ο Holland ήθελε ο θεατής να αμφιβάλλει. Για περίπου μισή ώρα η κάμερα δείχνει τα αποτελέσματα και κρατά τον δράστη εκτός κάδρου, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να φταίει ο ίδιος ο Andy. Ο Mancini ήθελε να τραβήξει αυτό το παιχνίδι ακόμα περισσότερο στο δικό του σενάριο. Η αποκάλυψη έρχεται με μια μικρή λεπτομέρεια, τις μπαταρίες που πέφτουν από το κουτί όταν η Karen το σηκώνει.
Η ιδέα του ανθρώπου που βλέπει κάτι υπερφυσικό και δεν βρίσκει κανέναν να τον πιστέψει διατρέχει τη δουλειά του Holland, από το “Cloak & Dagger” μέχρι το “Fright Night”. Στο “Child’s Play” ο Chris Sarandon αλλάζει στρατόπεδο, αφού στο “Fright Night” έπαιζε τον βρικόλακα που κανείς δεν πίστευε ότι υπάρχει και εδώ παίζει τον αστυνομικό που δυσκολεύεται να πιστέψει. Μετά τον κακό πρίγκιπα του “The Princess Bride”, ήταν και μια ευκαιρία να παίξει τον ήρωα.
Ο Sarandon έκανε και μια κίνηση που δεν συναντάς συχνά. Το στούντιο τον είχε βάλει πρώτο στους τίτλους, πάνω από την Hicks, και εκείνος ζήτησε να αλλάξει η σειρά, γιατί θεωρούσε ότι εκείνη σήκωνε την ταινία. Η Hicks πήρε τελικά βραβείο Saturn για τον ρόλο της Karen. Ο Sarandon και ο Dourif, κυνηγός και θήραμα στην οθόνη, είχαν συναντηθεί και στα Oscar, υποψήφιοι για δεύτερο ανδρικό ρόλο σε ταινίες του 1975.
Τι άλλαξε το “Child’s Play” στο slasher;
Το “Child’s Play” έδωσε ανάσα σε ένα είδος που είχε αρχίσει να επαναλαμβάνεται. Ως το 1988 το slasher είχε τον Freddy, τον Jason και τον Myers, με τα sequels τους να βγαίνουν σαν από γραμμή παραγωγής. Η ταινία ένωσε τον serial killer με το υπερφυσικό και τα έβαλε μέσα στο παιχνίδι που κάθε παιδί ήθελε για δώρο. Οι κούκλες-δολοφόνοι υπήρχαν ήδη, με το “Dolls” του Stuart Gordon να έχει βγει μόλις έναν χρόνο νωρίτερα.
Αυτό που την ξεχώρισε ήταν ο τόνος. Ο Holland παίζει την ιστορία στα σοβαρά, με ενήλικες πρωταγωνιστές, ελάχιστα αστεία και μια μητέρα που παλεύει να τα βγάλει πέρα με δύο βάρδιες. Ο φόβος της ταινίας πατάει σε κάτι πολύ γήινο, στη μοναξιά ενός παιδιού και στις ενοχές μιας μητέρας που δεν μπορεί να αγοράσει ένα παιχνίδι. Η κρύα χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα του Σικάγο είναι ο λόγος που πολλοί τη θυμούνται, λανθασμένα, ως χριστουγεννιάτικη.
Η ταινία έγινε εμπορική επιτυχία και ξάφνιασε τους κριτικούς. Ακόμα και ο Roger Ebert, που δεν είχε καμία συμπάθεια για ταινίες όπου οι χαρακτήρες στήνονται για να σφαγιαστούν, έγραψε θετική κριτική. Την ίδια περίοδο, έξω από τα γραφεία της MGM, μια ομάδα διαδηλωτών ζητούσε να απαγορευτεί η ταινία, με το επιχείρημα ότι θα έσπρωχνε τα παιδιά στη βία. Τη διέλυσε μέσα σε λίγα λεπτά ο Jeffrey Hilton, συνεργάτης του παραγωγού David Kirschner, και δεν είπε ποτέ πώς το κατάφερε.
Από τους Simpsons στους Geto Boys: πόσο βαθιά μπήκε ο Chucky στην ποπ κουλτούρα;
Αρκετά για να αφήσει ίχνη σε κινούμενα σχέδια, μουσική και αγορά παιχνιδιών. Οι “The Simpsons” τον παρωδούν στο “Treehouse Of Horror III”, με μια κούκλα Krusty που προσπαθεί να σκοτώσει τον Homer. Το αστείο με τη Marge που παίρνει τηλέφωνο την εξυπηρέτηση πελατών πατάει πάνω στη σκηνή όπου η Karen διαβάζει απελπισμένη τη συσκευασία της κούκλας.
Στη μουσική, οι Geto Boys χρησιμοποίησαν ατάκες της ταινίας στο κομμάτι “Chuckie” του 1991 και ο Bushwick Bill εμφανιζόταν εκείνα τα χρόνια με μια κούκλα Chucky ως μέρος της σκηνικής του εικόνας, ακόμα και στο “Yo! MTV Raps”. Στην Ινδία, η ταινία απέκτησε ανεπίσημο ριμέικ στη γλώσσα Marathi, το “Zapatlela” του 1993, που έγινε cult κλασικό του τοπικού σινεμά.
Η μεγαλύτερη ζημιά έγινε στα ράφια. Η σειρά κουκλών My Buddy δεν συνήλθε ποτέ από τη σύνδεση με τον Chucky. Στις αρχές των ’90s, μια αλυσίδα καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών με το όνομα The Good Guys σκέφτηκε να αλλάξει όνομα, επειδή δεχόταν φάρσες στο τηλέφωνο και πελάτες που ρωτούσαν αν πουλάει κούκλες. Ακόμα και το κανάλι που αναγγέλλει τον θάνατο του Ray στην αρχή της ταινίας λέγεται W-DOL.
Γιατί κρατάει ακόμα το franchise; Όσα άφησε πίσω το πρώτο “Child’s Play”
Επειδή η πρώτη ταινία άφησε πολλές ανοιχτές πόρτες. Τα sequels πέρασαν στη Universal, που κράτησε τα δικαιώματα των χαρακτήρων, και το πρώτο φιλμ έμεινε το μόνο με τη σφραγίδα της MGM μέχρι το ριμέικ του 2019, που γυρίστηκε χωρίς τον Mancini και τον Dourif. Με τα χρόνια ο Chucky έγινε πιο αστείος και πιο αυθάδης. Στην πρώτη του εμφάνιση μιλάει λίγο, βρίζει πολύ και σχεδόν δεν κάνει χιούμορ.
Πολλές ιδέες του πρώτου προσχεδίου βρήκαν αργότερα θέση στα sequels. Ο θάνατος της δασκάλας του Andy και το φινάλε σε εργοστάσιο παιχνιδιών πήγαν στο “Child’s Play 2”. Η Maggie αρχικά θα πέθαινε από ηλεκτροπληξία στη μπανιέρα, μια ιδέα που ο Mancini άλλαξε για να γίνει πιο σκληρή η σκηνή και ξαναχρησιμοποίησε στο “Bride Of Chucky” του 1998. Το πρώτο work print ξεπερνούσε τις δύο ώρες και οι σκηνές που κόπηκαν δεν έχουν κυκλοφορήσει ποτέ.
Κάποιες λεπτομέρειες ξεφεύγουν εύκολα. Ο πατέρας του Andy δεν εμφανίζεται ποτέ και υπάρχει μόνο σε φωτογραφίες του σπιτιού, όπου ο άντρας που βλέπουμε είναι ο ίδιος ο Holland. Ο σκηνοθέτης δίνει επίσης τη φωνή του στον μασκοφόρο παρουσιαστή της εκπομπής Good Guys που βλέπει ο Andy στην αρχή. Το ξόρκι του Ray, που πολλοί περνούν για γαλλικά, είναι μια εκδοχή αϊτινής κρεολής που επικαλείται τον Damballa.
Το τραγούδι που έγραψαν για τους τίτλους τέλους ο Joe Renzetti και ο Simon Stokes δεν μπήκε ποτέ στην ταινία, γιατί τα στελέχη του στούντιο έκριναν ότι έκανε τον Chucky λιγότερο τρομακτικό, και ακούγεται μόνο σε ένα από τα trailers. Η απόφαση αυτή λέει πολλά για την ταινία, που διάλεξε να πάρει τον Chucky στα σοβαρά και να αφήσει τα αστεία για αργότερα. Και ξέρετε κάτι, τελικά αυτή η σοβαρότητα κρατά το πρώτο “Child’s Play” ζωντανό ως κανονική ταινία τρόμου.
Movie: Child’s Play
Year: 1988
Genre: Horror, Slasher, Supernatural, Thriller
Director: Tom Holland
Catherine Hicks, Chris Sarandon, Alex Vincent, Brad Dourif, Dinah Manoff, Tommy Swerdlow, Jack Colvin
