Με μία ματιά...
Το viral creepypasta του YouTube σέρνεται έξω από τις οθόνες και γίνεται ένας γνήσιος, κλειστοφοβικός κινηματογραφικός εφιάλτης, βουτηγμένος στο καταθλιπτικό κιτρινισμένο φως και στα πιο βαθιά θαμμένα τραύματα.
- Το “The Backrooms” παίρνει ένα ιντερνετικό trend και το μετατρέπει σε απόλυτη κινηματογραφική παράνοια.
- Βαθιά διαλυμένοι άνθρωποι σαπίζουν σε έναν ατέρμονο λαβύρινθο που καθρεφτίζει την προσωπική τους αποτυχία.
- Ο καταθλιπτικός φωτισμός και οι ωμές, γειωμένες ερμηνείες στήνουν έναν γνήσιο, υποδόριο τρόμο.
Όταν το 2022 ο Kane Parsons ανέβασε το πρώτο βίντεο στο YouTube, ελάχιστοι προέβλεπαν τη σημερινή εξέλιξη. Το πεντάλεπτο ψηφιακό πείραμα βασίστηκε σε ένα διαδικτυακό “creepypasta”. Αυτό το βίντεο έγινε αμέσως viral με εκατομμύρια προβολές. Το 2026, ο νεαρός δημιουργός κάνει το μεγάλου μήκους σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Το ρίσκο για την παραγωγή ήταν τεράστιο. Και η δικαιώση ωστόσο ήρθε. Το “The Backrooms” είναι ένας θρίαμβος του ατμοσφαιρικού τρόμου. Η indie digital κουλτούρα γεφυρώνεται υποδειγματικά με το παραδοσιακό σινεμά.
Η ιστορία μάς μεταφέρει στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ο Clark (Chiwetel Ejiofor) είναι ένας αποτυχημένος, αλκοολικός αρχιτέκτονας, χωρισμένος από τη σύζυγό του. Για να επιβιώσει, διευθύνει ένα τεράστιο, παράξενο κατάστημα επίπλων, στο οποίο και κοιμάται. Μια μέρα, στο υπόγειο, ανακαλύπτει ένα μεταφυσικό τμήμα του τοίχου. Μέσα από αυτόν τον τοίχο, ο ήρωας περνά σε μια άλλη διάσταση. Ανακαλύπτει ένα απέραντο, μυστικό δίκτυο από πίσω δωμάτια. Αυτά τα δωμάτια δείχνουν αποσπάσματα από διαφορετικές εκδοχές της πραγματικότητας.
Η έξοδος από αυτόν τον μη-τόπο αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη. Το ίδιο συμβαίνει και για τη Mary (Renate Reinsve) , τη θεραπεύτριά του. Η Mary μπαίνει στον χώρο για να τον αναζητήσει και τελικά καταλήγει να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του. Παράλληλα, οι επιστήμονες του ερευνητικού ιδρύματος Async στοιχειώνουν την περιφέρεια της ιστορίας. Με επικεφαλής τον Phil (Mark Duplass), η Async προσπαθεί να καταγράψει αυτή τη διάσταση.

Η ταινία μιλά για ανθρώπους εγκλωβισμένους στις αναμνήσεις τους. Οι ήρωες φυλακίζονται σε σκηνές του παρελθόντος τους. Ζουν σε θλιβερές εκδοχές του παρόντος, όπου έγιναν καρικατούρες του εαυτού τους. Ο Clark και η Mary είναι δύο βαθιά πληγωμένοι άνθρωποι. Η Mary είναι μια θλιμμένη, ευγενική γυναίκα που πουλάει κασέτες αυτοβελτίωσης. Η ίδια βασανίζεται από παιδικές αναμνήσεις με την κακοποιητική μητέρα της. Αυτό το τραύμα τής προσφέρει έναν μυστηριώδη σύνδεσμο με τον άλλο κόσμο. Tα backrooms λειτουργούν ως καθρέφτης της εσωτερικής αποτυχίας των ηρώων.
Οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών είναι καθηλωτικές και δίνουν βάρος στο concept. Ο Chiwetel Ejiofor προσφέρει μια συγκλονιστική ερμηνεία ως Clark. Η απόγνωσή του μεταδίδεται με μοναδικό τρόπο στην οθόνη. Οι ψίθυροι και το τρέμουλο της φωνής του είναι σοκαριστικά πειστικοί. Η Reinsve είναι εξαιρετική ως Mary. Φέρνει μια υπόγεια ένταση και μια μελαγχολική γοητεία στην ταινία. Οι δύο ηθοποιοί αποφεύγουν τις κλασικές υστερίες των ταινιών τρόμου. Οι αντιδράσεις τους είναι γειωμένες, νατουραλιστικές και απόλυτα ανθρώπινες. Έτσι, το project υποστηρίζεται με σοβαρότητα. Δεν αντιμετωπίζεται σαν ένα απλό βίντεο με jump scares.
Το visual κομμάτι της ταινίας θυμίζει έντονα έναν συνδυασμό των “The Blair Witch Project“, “Cube” και “Synecdoche, New York”. Σε αυτό συμβάλλει η αξιοθαύμαστη παραγωγή του Danny Vermette, ο οποίος παντρεύει τις αληθινές κατασκευές με την ψηφιακή δημιουργία, ενώ ο διευθυντής φωτογραφίας Jeremy Cox λούζει τα πάντα με ένα καταθλιπτικό, υποκίτρινο φως, κάνοντας τα δωμάτια να μοιάζουν σαν εγκαταλελειμμένα, περιέχοντας τυχαία αντικείμενα όπως λερωμένα ρούχα, την ίδια στιγμή που η γεωμετρία των δωματίων με τις απότομες σκάλες προκαλεί αληθινό ίλιγγο.

Παρά τις εμφανείς αρετές της, το “Backrooms” δεν στερείται αδυναμιών, οι οποίες εντοπίζονται κυρίως στο δεύτερο μισό της. Σε εκείνο το σημείο, ο ρυθμός κάνει μια αισθητή κοιλιά, καθώς η πλοκή μεταφέρεται στους επιστήμονες της Async και στις γραφειοκρατικές προεκτάσεις του πειράματος. Αυτές οι σκηνές στον «πραγματικό κόσμο» στερούνται της ηλεκτρισμένης, κλειστοφοβικής ενέργειας που κυριαρχεί μέσα στο Σύμπλεγμα.
Επιπλέον, η επιλογή του Parsons να επενδύσει στην αφηγηματική ασάφεια, στα μισοειδωμένα πλάσματα και σε ένα ερμητικό φινάλε, είναι βέβαιο ότι θα διχάσει. Αν και το κλείσιμο προσφέρει κάποιες νύξεις εξήγησης, το συμβατικό κοινό που έχει συνηθίσει σε ξεκάθαρες απαντήσεις και κλασική δράση ενδέχεται να κουραστεί ή να νιώσει μετέωρο. Δεν είναι ότι σε κουράζει σε τεράστιο βαθμό η ταινία, απλά πρέπει να της δώσεις τον χρόνο της να σου εξηγήσει τον κόσμο που σου δίνει στο πιάτο, ειδικά αν δεν είσαι ήδη γνώστης της YouTube σειράς.
Συμπερασματικά, το “The Backrooms” αποτελεί ένα κινηματογραφικό επίτευγμα, αποδεικνύοντας ότι ένα viral φαινόμενο του YouTube μπορεί να μεταμορφωθεί σε αληθινή τέχνη. Παρά τις μικρές ρυθμικές του κάμψεις, το φιλμ του Kane Parsons προσφέρει μια σουρεαλιστική εμπειρία που επαναπροσδιορίζει τον ατμοσφαιρικό τρόμο της ψηφιακής εποχής. Είναι μια ταινία που θα σας στοιχειώσει, κάνοντάς σας να κοιτάξετε κάθε άδειο διάδρομο με καχυποψία, και δικαιώνει τον τίτλο της, ως μία από τις πιο τολμηρές και πρωτοποριακές δημιουργίες της χρονιάς.
Artist: Morrissey
Album: I Am Not a Dog on a Chain
Label: BMG
Release Date: 20/03/2020
Genre: Indie Rock
Movie: The Backrooms
Year: 2026
Duration: 110′
Genre: Horror, Sci-Fi
Director: Kane Parsons
Chiwetel Ejiofor, Renate Reinsve, Mark Duplass, Finn Bennett, Lukita Maxwell, Avan Jogia, Robert Bobroczkyi, Krista Kosonen
Backrooms
Το "The Backrooms" του Kane Parsons μεταφέρει επιτυχημένα ένα viral φαινόμενο του YouTube στη μεγάλη οθόνη. Παρά τις μικρές αφηγηματικές αδυναμίες, το φιλμ παραμένει ένα σπάνιο, σουρεαλιστικό κομψοτέχνημα υπαρξιακού τρόμου. Πρόκειται για μια πραγματικά καλή και πρωτοποριακή ταινία, η οποία σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της, δικαιώνει το hype της.



