Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Μια κιθάρα που μιλούσε αντί να επιδεικνύεται. Ένα όνομα που γεννήθηκε από λάθος και ένα ντεμπούτο που άνοιξε δρόμο σε ολόκληρη πόλη. Πίσω από τους Savatage στεκόταν ένας παίκτης με σκοτεινή μελωδικότητα. Έφυγε στα 30, πάνω στην άνοδο.
- Παραμένει το μέτρο σύγκρισης για κάθε κιθαρίστα που θέλει συναίσθημα και τεχνική στην ίδια νότα.
- Έδειξε ότι το metal σόλο μπορεί να αφηγείται, βάζοντας μελωδία και σκοτάδι εκεί που κυριαρχούσε η ταχύτητα.
- Το “Sirens” του 1983 χάραξε τον δρόμο της Τάμπα και το “Alone You Breathe” έκλεισε τον κύκλο του.
Πολύ πριν φτάσουμε στους Savatage, ο Criss Oliva μεγάλωσε σε μια οικογένεια με κλίση στη μουσική. Από μικρός πειραματίστηκε με διάφορα όργανα και ξεκίνησε με μπάσο. Αφού ανακάλυψε τον Michael Schenker και τον Ritchie Blackmore, πέρασε οριστικά στην κιθάρα. Νωρίς-νωρίς άρχισε να εξελίσσει τις ικανότητές του μέσα από αμέτρητες ώρες εξάσκησης, τρέφοντας μια βαθιά αγάπη για τα blues και τα rock είδη.
Λίγο αργότερα, η οικογένεια Oliva μετακόμισε στην Τάμπα της Φλόριντα. Εκεί τα δύο αδέρφια, ο Jon και ο Criss Oliva, δημιούργησαν μια τριμελή μπάντα, τους Tower, με τρίτο της παρέας τον μπασίστα Tony Ciulla, νυν manager του Marilyn Manson. Με τον Jon στα τύμπανα και τη φωνή και τον Criss Oliva στην κιθάρα, οι Tower ξεκίνησαν ως ένα σχήμα διασκευών. Τα σχήματα που επέλεγαν ήταν οι Black Sabbath, οι Van Halen και οι Rush, συγκροτήματα των οποίων οι κιθαρίστες τον σημάδεψαν για τα καλά.
Τι έλεγαν Skolnick και Ellefson για το παίξιμο του Criss Oliva;
Ο Alex Skolnick των Testament το έχει περιγράψει με ακρίβεια. «Ο Criss Oliva είχε τη ρευστότητα τύπων όπως ο George Lynch και ο Warren DeMartini, με μια επιθετική, μελωδική πεποίθηση που ταίριαζε γάντι στους Savatage», λέει και συνεχίζει: «Τα σόλο του είχαν μια λάμψη που θα ταίριαζε σε οποιοδήποτε δημοφιλές hard rock συγκρότημα της δεκαετίας του ’80, ενώ οι ρυθμοί του είχαν μια ένταση που θύμιζε Black Sabbath και Deep Purple, και αυτό έδινε στο παίξιμό του μια σκοτεινή, μελωδική γεύση».

«Το παίξιμο του Criss Oliva ήταν εκπληκτικό», προσθέτει ο David Ellefson. «Μπορούσες να ακούσεις τις κλασικές του ρίζες και να εκτιμήσεις τη γνώση και την κατανόηση της επιδεξιότητας που ήταν τόσο μεγάλη υπογραφή της δουλειάς του». «Ήταν ένας πρωτοπόρος στο heavy metal, όπως ήταν ο Randy Rhoads πριν από αυτόν».
Πώς βγήκε το όνομα και τι άλλαξε το ντεμπούτο του 1983;
Κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο ετών, το συγκρότημα άρχισε να γράφει πρωτότυπο υλικό και να κερδίζει κοινό στην περιοχή του. Κυκλοφόρησε μάλιστα ένα 7”, του οποίου οι κριτικές και οι πωλήσεις ήταν ενθαρρυντικές, οδηγώντας την εταιρεία να ζητήσει από το γκρουπ ένα πλήρες άλμπουμ. Δύο ημέρες πριν ο δίσκος κοπεί, η μπάντα έμαθε ότι ένα άλλο σχήμα χρησιμοποιούσε ήδη το όνομα Avatar. Συνδυάζοντάς το με τη λέξη savage, ο Criss Oliva και ο αδελφός του κατέληξαν στο Savatage.
Το ντεμπούτο της μπάντας το 1983, “Sirens”, ήταν μια κυκλοφορία-ορόσημο που ανακάτευε το κλασικό hard rock και metal με στοιχεία thrash και speed metal, είδη που τότε ήταν ακόμα στα σπάργανα. Το άλμπουμ αναφέρεται συχνά ως ένα από τα θεμέλια τόσο του power metal όσο και του progressive, και βοήθησε στη γέννηση της μουσικής σκηνής της Τάμπα. Εκεί μέσα το παίξιμο του Criss Oliva ακούγεται ήδη σχηματισμένο. Οι Six Feet Under έδειξαν την επίδραση των Savatage διασκευάζοντας το “Holocaust” στην κυκλοφορία “Graveyard Classics” του 2000, ενώ ήταν επίσης το πρώτο heavy metal άλμπουμ που ηχογραφήθηκε στα θρυλικά πλέον Morrisound Studios, τα οποία σύντομα έγιναν περιζήτητος προορισμός για metal συγκροτήματα.
Tι έκανε τα σόλο του να ξεχωρίζουν;
Ο Jason Flom, τότε αντιπρόσωπος της Atlantic Records, άκουσε το “Sirens” και εντυπωσιάστηκε τόσο, που πέταξε στην Τάμπα για να δει τους Savatage ζωντανά. «Ο Criss Oliva ήταν ήδη ένας σπουδαίος κιθαρίστας. Είχε ένα μοναδικό στυλ και ήταν πραγματικά πολύ ταλαντούχος». Τα σόλο του ήταν γεμάτα συναίσθημα και γοήτευαν το κοινό από την πρώτη νότα. Το περιοδικό Guitar World έγραψε κάποτε ότι η δουλειά του Criss Oliva στην κιθάρα είναι μια ηχητική επίθεση με βαθιά συναισθηματική απήχηση.
Η καινοτόμος προσέγγιση του Criss Oliva δεν αφορούσε μόνο το shredding και τα γρήγορα riffs. Είχε να κάνει με το να λέει μια ιστορία μέσα από την κιθάρα του. Τα σόλο του μπορούσαν να είναι τόσο μελωδικά όσο και επιθετικά, και αυτή η δυαδικότητα έγινε καθοριστικό χαρακτηριστικό του στυλ του.
H μοιραία 17η Οκτωβρίου του 1993
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Οκτωβρίου 1993, ο Criss Oliva και η σύζυγός του, Dawn, επέστρεφαν στο σπίτι τους από μια συναυλία κοντά στην Τάμπα, όταν ένα αντίθετα κινούμενο αυτοκίνητο τους χτύπησε μετωπικά, ενώ προσπαθούσε να προσπεράσει ένα άλλο όχημα. Η Dawn μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και ο Criss Oliva σκοτώθηκε ακαριαία, σε ηλικία μόλις 30 ετών. Ο κόσμος μόλις είχε χάσει έναν πραγματικό βιρτουόζο της κιθάρας και έναν τραγουδοποιό με τεράστιο ταλέντο, που άφηνε πίσω του μια κληρονομιά πολύτιμη.
Η μουσική κοινότητα θρήνησε την απώλεια αυτού του αξιόλογου ταλέντου. Ο αδελφός του, Jon Oliva, τον τίμησε με τα ακόλουθα: «Ο Criss ήταν ένας εκπληκτικός μουσικός και συνθέτης. Μοιραζόμασταν τα πάντα, τις ζωές μας, τα όνειρά μας, ακόμα και τις ίδιες επιλογές κιθάρας. Ήταν η μουσική αδελφή ψυχή μου, ο φίλος μου και ο αδελφός μου». Ο πιο οδυνηρός φόρος τιμής ήρθε μέσα από την ίδια τη δισκογραφία των Savatage. Το τραγούδι “Alone You Breathe”, που περιλαμβάνεται στο άλμπουμ “Handful Of Rain” του 1994, γράφτηκε από τον Jon Oliva ως επικήδειος για τον αδικοχαμένο αδελφό του.
Standing on a dream
Isn’t what it seems
Could we then reclaim a dream refused
Knowing what we know
Could we let it go
Realizing that all the years are used
Στους στίχους, ο Jon Oliva μιλάει για όνειρα που δεν γυρίζουν πίσω και για χρόνια που έχουν ήδη ξοδευτεί. Η μελωδία κουβαλάει τη συγκίνηση ενός ανθρώπου που απευθύνεται στον αδελφό του ξέροντας ότι δεν θα πάρει απάντηση. Είναι μια από τις στιγμές όπου η δισκογραφία των Savatage λειτουργεί σαν ημερολόγιο πένθους.
«Ο Criss Oliva ήταν ένας μοναδικός κιθαρίστας, ένας πραγματικός καινοτόμος και μια έμπνευση για όλους μας. Η επιρροή του στο είδος δεν μπορεί να αποτιμηθεί», θα έλεγε εμφανώς συγκινημένος ο Alex Skolnick. Είχε δίκιο. Τα χέρια του Criss Oliva σταμάτησαν, η μουσική που δημιούργησε συνεχίζει να αντηχεί μέσα από τις χορδές του χρόνου. Η ζωή του ήταν τραγικά σύντομη και ο αντίκτυπος που προκάλεσε παραμένει ανυπολόγιστος.
Artist: Morrissey
Album: I Am Not a Dog on a Chain
Label: BMG
Release Date: 20/03/2020
Genre: Indie Rock
Savatage (OW) | Deezer | Facebook | Instagram | ReverbNation | SoundCloud | Spotify | Tidal | Twitter



