Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Το tape trading ήταν το δίκτυο ανταλλαγής κασετών μέσω ταχυδρομείου που κράτησε ζωντανό το underground metal τις δεκαετίες του '80 και του '90. Οπαδοί από διαφορετικές ηπείρους μοιράζονταν demos, fanzines και flyers χωρίς δισκογραφικές, ραδιόφωνα ή ίντερνετ. Μέσα από αυτό το κύκλωμα ξεχώρισαν ονόματα όπως οι Metallica, οι Death και οι Sepultura.
- Death, Sepultura και Darkthrone πέρασαν από το ίδιο δίκτυο, ο καθένας από διαφορετική γωνιά του χάρτη, με τον Fenriz να είναι από τους πιο ενεργούς traders της εποχής.
- Το βασικό πακέτο περιλάμβανε κενή κασέτα C90, ένα γράμμα και διεθνή κουπόνια απάντησης (IRCs) για τα έξοδα επιστροφής.
- Το demo “No Life ‘Til Leather” των Metallica έγινε γνωστό σε Αμερική και Ευρώπη μόνο μέσα από ανταλλαγές, πριν από οποιοδήποτε συμβόλαιο.
Η διαδικασία του tape trading είχε τους δικούς της, σχεδόν ιερούς κανόνες. Αν ήθελες να ακούσεις μια καινούργια μπάντα, έπρεπε πρώτα να βρεις τη διεύθυνση κάποιου που είχε το demo της. Τέτοιες διευθύνσεις κυκλοφορούσαν σε ερασιτεχνικά fanzines ή στα οπισθόφυλλα των δίσκων. Έγραφες ένα γράμμα, έβαζες μέσα μια άδεια κασέτα ενενήντα λεπτών και ίσως μερικά διεθνή κουπόνια απάντησης (τα γνωστά IRCs) για να καλύψεις τα έξοδα αποστολής του παραλήπτη. Και μετά περίμενες.
Μήνες αργότερα, ο ταχυδρόμος άφηνε στην πόρτα έναν φουσκωμένο φάκελο. Μέσα υπήρχε η κασέτα γεμάτη μουσική, ένα ασπρόμαυρο φωτοτυπημένο εξώφυλλο και συνήθως ένα χειρόγραφο σημείωμα με δεκάδες μικρά flyers από άλλες μπάντες. Αυτή η αναλογική αλυσίδα του tape trading έδενε βαθιά τον ακροατή με τη μουσική που κρατούσε στα χέρια του.
Ποιες μεγάλες μπάντες ξεκίνησαν από το tape trading
Πολλές από τις μπάντες που σήμερα γεμίζουν στάδια, με πρώτους τους Metallica. Το θρυλικό demo τους “No Life ‘Til Leather” κυκλοφόρησε μόνο σε κασέτες και ταξίδεψε από την Καλιφόρνια ως την Ευρώπη, περνώντας από χέρι σε χέρι. Ο Lars Ulrich έχει πει για εκείνη την περίοδο: «Στέλναμε το demo μας σε tape traders σε όλο τον κόσμο και έτσι διαδόθηκε το όνομά μας πολύ πριν καν κλείσουμε οποιοδήποτε δισκογραφικό συμβόλαιο».
Στην άλλη άκρη της ηπείρου, οι Death του Chuck Schuldiner ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο για να χτίσουν τη δική τους σκηνή. Τα πρώτα τους κομμάτια έφτασαν στους οπαδούς πολύ πριν μπουν σε επαγγελματικό στούντιο. Στη Βραζιλία, οι Sepultura είχαν την αλληλογραφία ως μοναδικό παράθυρο στον υπόλοιπο κόσμο και έστελναν κασέτες σε Ευρώπη και Αμερική για να δείξουν ότι η ακραία μουσική ζει και στη Νότια Αμερική. Για όλες αυτές τις μπάντες, το tape trading λειτούργησε σαν δισκογραφική πριν από τη δισκογραφική.
Ήταν το tape trading τα πρώτα social media της μουσικής
Ουσιαστικά, ναι. Αν το σκεφτείς, όλη η κουλτούρα του tape trading ήταν ένας ξεκάθαρος πρόδρομος των σημερινών social media. Πριν το Facebook, το Instagram ή το Spotify, οι μεγάλες λίστες με τις διαθέσιμες κασέτες που μοίραζαν οι tape traders έπαιζαν τον ρόλο του newsfeed. Κάθε φάκελος με flyers και προτάσεις για νέα συγκροτήματα δούλευε όπως τα σημερινά shares ή τα προτεινόμενα βίντεο.
Οι άνθρωποι έφτιαχναν το προφίλ τους μέσα από τα γράμματα, γράφοντας για τα γούστα τους και προτείνοντας μουσική σε φίλους που ζούσαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Ο Fenriz των Darkthrone, από τους πιο δραστήριους tape traders της εποχής, το έχει πει πολύ απλά: «Ήταν ένα δίκτυο από γράμματα και κασέτες, μια εντελώς αυτοσυντηρούμενη underground κοινωνία». Μιλάμε για μια παγκόσμια κοινότητα χτισμένη στην εμπιστοσύνη, όπου το κοινό πάθος για τον σκληρό ήχο έσβηνε σύνορα και αποστάσεις. Αρκούσε ένα γράμμα για να μπεις στην παρέα.
Σήμερα, η μουσική είναι κυριολεκτικά στο δάχτυλό σου μέσα σε δευτερόλεπτα. Η ευκολία είναι τεράστια και οι νέες μπάντες έχουν άπειρα εργαλεία για να ακουστούν. Η εποχή του tape trading άφησε μια σπουδαία κληρονομιά και μας θυμίζει ότι η πραγματική σύνδεση και το πάθος για ανακάλυψη μπορούν να γεννήσουν ολόκληρα μουσικά κινήματα από το μηδέν. Αρκούσαν μερικά χειρόγραφα γράμματα και λίγα μέτρα μαγνητικής ταινίας.
