Θυμάμαι ότι άκουσα πρώτη φορά Limp Bizkit στο εφηβικό δωμάτιο του κουμπάρου μου και μου έκανε φοβερή εντύπωση και το όνομα του δίσκου αλλά και το εξώφυλλο με τους εξωγήινους (μάλλον;) και τα λουκάνικα. Περί Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water προφανώς ο λόγος.
Τότε πηγαίναμε γυμνάσιο και ανακαλύπταμε έναν καινούριο κόσμο. Σήμερα, 20+ χρόνια μετά, είμαστε πια ενήλικες millenials. Και δεν είμαι της άποψης του «γίναμε πάλι έφηβοι» ή «θυμηθήκαμε τα εφηβικά μας χρόνια». Οι μεταλλάδες, και δη οι millenial μεταλλάδες, δεν θα μεγαλώσουμε ποτέ και θα παραμείνουμε πάντα μικρομέγαλα γυμνασιόπαιδα. «It’s not a phase, mom» και άλλα τέτοια παρεμφερή, αφού το live αυτό δεν ακουμπάει καμία νοσταλγία για μερικούς από εμάς, γιατί όσο κι αν άλλαξαν τα ακούσματά μας (ή ακόμα κι εμείς οι ίδιοι) ανά τα χρόνια, κάποια πράγματα χαράσσονται ανεξίτηλα.
Αυτό ήταν οι Limp Bizkit για μας χθες. Το soundtrack της εξέλιξης και της πορείας μιας ολόκληρης γενιάς. Με όσους μίλησα πριν τη συναυλία, όλοι είχαμε προσμονή, ανυπομονησία κι ένα ανεξήγητο άγχος. Ψάχναμε απτην προηγούμενη μέρα τα πιο cool ρούχα μας λες και θα βγούμε ραντεβού με το «πρόσωπο».
10 χρόνια Release, λοιπόν, και σίγουρα η έναρξη του φεστιβάλ στην Πλατεία Νερού δεν θα μπορούσε να είχε γίνει με καλύτερο τρόπο. Ο πήχης ανέβηκε πάρα πολύ ψηλά με το καλησπέρα και ανυπομονούμε να δούμε πώς οι υπόλοιπες μπάντες θα καταφέρουν να σταθούν αντάξιες των προσδοκιών. Tough act to follow.
Ecca Vandal
Προφανώς άργησα να φτάσω στην ώρα μου και δεν πρόλαβα Ecca Vandal λόγω κίνησης, αλλά άκουσα (και διάβασα) διθυραμβικές κριτικές. Οπότε θα εμπιστευτώ το φιλοθέαμον κοινό. Επίσης, πολύ σημαντικό το ότι η Πλατεία Νερού ήταν γεμάτη απ’ την αρχή για να στηρίξει όλες τις μπάντες και μπράβο!
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Viagra Boys
Αν μπορούσα να περιγράψω με δύο λέξεις τους Viagra Boys, θα διάλεγα, καθόλου τυχαία, ή το Research Chemicals ή το Endless Anxiety. Έχουν έναν πολύ χαοτικό τρόπο να κινούνται πάνω στη σκηνή, εικάζω λόγω των εξωσχολικών τους δραστηριοτήτων και της εξονυχιστικής έρευνας σε χημικά.
Παρ’ όλα αυτά, δεν θέλω να είμαι άδικη, είναι συμπαθέστατοι επί σκηνής με φουλ ενέργεια και καταπληκτική μαεστρία σε κάθε όργανο, από το σαξόφωνο και το φλάουτο, μέχρι τα κρουστά. Φουλ διασκεδαστικό σετ, με την κλασική μπιροκοιλίτσα του ξυπόλητου Sebastian να κλέβει πάλι την παράσταση, όπως σε κάθε εμφάνισή τους. Στο Sports έκανε και push ups, προφανώς χωρίς να πείθει κανέναν ότι είναι γυμναστηριακός. Μετά μάλλον κάπου τερμάτισε γιατί τραγουδούσε ξαπλωμένος ανάσκελα.
Γενικά, έχω την αίσθηση ότι θα τους προτιμούσα σε κλειστό χώρο, δύσκολο βέβαια γιατί μας έχουν συνηθίσει να έρχονται καλοκαίρι σε φεστιβάλ. Μ’ άρεσαν πολύ, ναι, (δεν είμαι και η μεγαλύτερη φαν τους, προτιμώ να τους ακούω σπίτι, σόρρυ), αλλά μου φάνηκε λίγο παράταιρη προσθήκη με headliners τους Limp Bizkit. Επίσης, πολύ σημαντικό στοιχείο της εμφάνισης των Viagra Boys ήταν και η αναφορά στην Παλαιστίνη, με τον Sebastian (και εμάς) να τραγουδάμε «free free Palestine».
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Limp Bizkit
Ύστερα από δεκαετίες αναμονής, οι Limp Bizkit ήρθαν επιτέλους στην Ελλαδίτσα μας για μια συναυλία που μάζεψε πάνω από 20.000 άτομα στο Release Athens. Η Πλατεία Νερού έγινε σχεδόν sold out, με τον χώρο να έχει αλλάξει διαμόρφωση φέτος.
Από το πρώτο κομμάτι η (κυριολεκτική) πίεση και το σπρωξίδι ήταν ανελέητα – ήμουν και στο κέντρο, δεν ξέρω πώς την πάτησα έτσι. Εν πάση περιπτώσει, εν τέλει μεταφέρθηκα προς τα αριστερά – και ευχαριστώ και το παλικάρι που με είδε ότι την άκουσα και με βοήθησε να μετακινηθώ.
Γενικά παλεύαμε για τη ζωή μας σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας, νομίζω ότι σε death metal και hardcore live που έχω πάει δεν έχω τρομάξει τόσο. Αν κάποιος έχει κάποια αιτιολογία για το μακελειό που έγινε χθες, παρακαλώ, είμαι ανοιχτή σε κουβέντα. Αυτό χθες ήταν πρωτόγνωρο. Δεν έχω ξαναδεί τόσο πολύ κόσμο να χτυπιέται, να μπαίνει σε pits, να χοροπηδάει και να ανοιγεί wall of death απ’το πουθενά με τέτοιο μένος.
Κοινωνικοπολιτικά θα έλεγα ότι βγάζει πολύ νόημα αυτό, καθώς δεν ζούμε και λίγα τα τελευταία χρόνια και όλη αυτή η οργή βγαίνει καθαρόαιμη σε κάθε mosh pit και σε κάθε σπρωξιά/αγκωνιά/καρατιά, ειδικά μετά την κορόνα. Χωρίς φίλτρα και χωρίς αναστολές. Ωμή εκτόνωση. Ωστόσο, νιώθω ότι δεν πρόκειται πλέον για «good, friendly, violent fun». Αυτό που συμβαίνει είναι όντως τρομακτικό και ανεξέλεγκτο ανά περιπτώσεις.
Λίγο πριν τις δέκα, λοιπόν, αφού μας τρόλαραν αρκετές φορές με ένα countdown που κατέληγε σε memes, η μπάντα πήρε τις θέσεις της και ο Fred άρχισε να μας ξεσηκώνει. Το σετ κράτησε περίπου μιάμιση ώρα και η ροή είχε αρκετά σκαμπανεβάσματα, αφού μετά από κάθε κομμάτι υπήρχαν μουσικά κενά/ιντερλούδια που έκοβαν κάπως τη φόρα. Απ’ τη μία, θα πω λογικό, γιατί έχουν κατηγορηθεί στο παρελθόν για riot incitement, οπότε καλά κάνουν που το παίζουν safe. Απ’ την άλλη, πάλι καλά έκαναν, γιατί θα είχαμε σίγουρα θύματα.
Δεν ξέρω πώς κατάφερναν σε κάθε κομμάτι να δημιουργούν σεισμό στο Φάληρο. Όταν η μουσική άρχιζε ξανά, η ενέργεια της αρένας βάραγε κόκκινο σε δευτερόλεπτα χωρίς καμία δυσκολία. Σε αυτά τα κενά, λοιπόν, ο Fred μάς έπιανε την κουβέντα ρωτώντας «πόσοι δουλεύετε αύριο το πρωί;» ή έκραζε τα αφεντικά μας. Έπος.
Μπαίνοντας στο καθαρά μουσικό κομμάτι, το setlist μάς ήταν αρκετά προβλεπόμενο και μας πήγε πίσω στις χρυσές εποχές του MTV. Ακούσαμε επιτυχίες που έχουν γράψει χιλιόμετρα στα ραδιόφωνα, όπως τα “My Generation”, “Rollin’”, “Nookie”, και άλλα τόσα. Σίγουρα δεν μας άφησαν παραπονεμένους. Μεγάλο highlight, η στιγμή που έπαιξαν το “Behind Blue Eyes” των The Who. Οι ρυθμοί έπεσαν, οριακά μας πήραν τα ζουμιά – ειδικά όταν στο video wall φάνηκε η φωτογραφία του Sam Rivers. Αν ήταν χθες μαζί μας, θα ήταν περήφανος. Rest in peace!
Κατά τα λοιπά, μου φάνηκε αρκετά έξυπνο το ότι είχε στηθεί πίσω από τους Limp Bizkit ένα τεράστιο video wall που πρόβαλλε τους στίχους των κομματιών σε πραγματικό χρόνο. Kυριολεκτικά όλη η αρένα τραγουδούσε ασταμάτητα σαν μια τεράστια παρέα. Επίσης, για τους τιτάνες Wes Borland, John Otto και DJ Lethal, δεν έχω λόγια. Βγήκε απ’ τη λίστα μου να δω επί σκηνής τον Wes, είμαι απλά τρισευτυχισμένη.
Ένα από τα πιο συζητημένα στοιχεία της τρέχουσας περιοδείας τους είναι η συνήθεια να παίζουν το “Break Stuff” στην αρχή και στο κλείσιμο. Εχθές, δεν το επέλεξαν για να ανοίξουν τη βραδιά, αλλά το έριξαν στο τραπέζι ως τρίτο στη σειρά και το κράτησαν ξανά για το φινάλε. Αυτή η διπλή εκτέλεση προκάλεσε πρωτόγνωρο πανικό, αφού στην αρένα επικρατούσε ένα ατελείωτο αμόκ με χιλιάδες θεατές στον αέρα. Το εντυπωσιακό εναέριο βίντεο του Release κάνει τον γύρο του διαδικτύου, με την πανοραμική λήψη να δείχνει χιλιάδες κόσμου να χοροπηδούν και να έχουν δημιουργήσει αμέτρητα παράλληλα mosh pits.
Λιτά και συνοπτικά οι Limp Bizkit διέθεταν, διαθέτουν και θα διαθέτουν στο διηνεκές την ικανότητα να μετατρέπουν μια συναυλία σε πεδίο μάχης. Χθες γράφτηκε ιστορία.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
